Γεια σας αμποπαρέα και αμπα.
Έχω ξαναγράψει γί αυτό το θέμα που αφορά τον κουνιάδο που πάσχει από σχιζοφρένια, αλλά δεν είχα δώσει αρκετές λεπτομέρειες και οι φίλοι δεν μπόρεσαν να έχουν καθαρή εικόνα.
Λοιπόν όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ εν συντομία είμαστε παντρεμένοι με τρία παιδάκια, πολύ αγαπημένοι και όλα μια χαρά.
Ο αδελφός του συζύγου μου πάσχει από σχιζοφρένια εδώ και παααρα πολλά χρόνια. Τον φροντίζουν οι γονείς και λαμβάνει από το δημόσιο αυτά που δικαιούται και φαρμακευτική αγωγή. Έχει σπίτι να μείνει και φροντιστή, μένει με τους γονείς. Σχέση μεταξύ των δυο αδελφών δεν υπήρχε ποτέ.
Καλούμαστε εμείς τώρα που μεγάλωσαν να αναλάβουμε τον ρόλο του γονέα. Εκτός του ότι πρακτικά δεν μπορούμε να συζητάμε 24/7 παρανοικές συζητήσεις, τρέχουμε την οικογένεια μας. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει πάθει μια εμμονή μαζί μου, σαν εξάρτηση. Έχει πέσει με τα μούτρα σε μένα και νιώθω περίεργα. Τις πιο πολλές φορές μου κάνει σκηνές για διάφορες εμμονές που έχει. Εγώ για το καλό και των δυο μας κρατώ αποστάσεις πράγμα το οποίο εξόργησε τους γονείς του. Δεν με αφήνει σε ησυχία και με καταπιέζει. Με καταδιώκει στα social, κλήσεις μηνύματα κτλ. Πιέζομαι!
Υπάρχει μεγάλη κατανόηση από τη μεριά μου αλλά έφτασα στο σημείο να πνίγομαι και να στερείται η ελευθερία μου και η ανεμελιά μου. Ο σύζυγος μου δεν επιτρέπει να εμπλακώ σε αυτό, ούτε να μου φορτώσει κανείς οποιαδήποτε ευθύνη που τον αφορά και τους το ξεκαθάρισε με αποτέλεσμα να απομακρυνθούμε με την οικογένεια του.
Ο κουνιάδος έχει μεγαλώσει σε ένα πολύ προστατευτικό περιβάλλον που δεν μπορεί η επόμενη γενιά να το διατηρήσει παρά τις προσδοκίες τους.
Δεν ξέρω αν πρέπει να γράφω εδώ ή σε κάποιο φόρουμ για συγγενείς τέτοιων ατόμων. Το έψαξα αλλά δεν βρήκα κάτι. Ο δικός μου ψυχολόγος που είπε να κρατώ αποστάσεις.
Φοβάμαι για το μέλλον
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πνιγμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θυμάμαι την υπόθεση σας,επειδή με αγγίζει λόγο του αδερφού μου(μανιοκαταθλιψη). Θέλω να ρωτήσω αν παίρνει φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να είναι συνεργασιμος και να αλληλεπιδρά μαζί σας δίχως ακρότητες και υπερβολές. Εδω δίνετε μια εικόνα ατόμου σε μόνιμη σύγχυση. Τι ισχύει? Επίσης το θέμα της μετέπειτα φροντίδας του θα πρέπει να το δει ο σύζυγός σας καθώς θα εινσι αρμόδιος για την επιμέλεια του. Κατανοώ απόλυτα πως δεν είστε σε θέση να τον αναλάβετε αλλά και αυτός θα πρέπει να έχει μια αξιοπρεπή αντιμετώπιση από τους συγγενείς του. Πλέον υπάρχουν τόσες θεραπείες που τα συμπτώματα εξαφανίζονται και ζούνε μια φυσιολογική… Διαβάστε περισσότερα »
Ο ψυχολόγος σου έχει δίκιο. Εσύ δεν είσαι έμπειρη και εκπαιδευμένη θεραπευτής για να αναλάβεις ένα άτομο με τόσο σοβαρή ασθένεια.
Τα πεθερικά σου μεγαλώνουν και ψάχνουν οπωσδήποτε κάποιον να τον αναλάβει πριν φύγουν από τη ζωή. Λυπάμαι, αλλά όπως είπα, δεν είσαι επαγγελματίας με ειδίκευση στην ψυχική υγεία. Ας το πάρουν χαμπάρι και να βρουν άλλη λύση.
Aχ πόσο σε νιώθω δεν φαντάζεσαι, και στη δική μου οικογένεια υπάρχουν αντίστοιχα θέματα με σοβαρές διαγνώσεις και φροντιστές που δεν θα μπορούν να αναλάβουν για πάντα ή/και μελλοντικούς διαδόχους των φροντιστών που καλούνται ξαφνικά να βάλουν όλη τη δική τους ζωή στον πάγο για να αναλάβουν το ιερό καθήκον. Αυτό το σκηνικό παίζει στη ζωή της πατρικής μου οικογένειας από όλες τις πλευρές (και πολλοί διάδοχοι φροντιστές έχουν καταστραφεί με την πάροδο των χρόνων για να μην αφήσουν αβοήθητο το πάσχον πρόσωπο, που είναι ακόμα πιο τραγικό). Η μόνη φορά που θεώρησα ότι υπήρξε πρακτική λύση ήταν η μοναδική… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου πω την αλήθεια κι εγώ κάπως έτσι το κόβω να γίνεται, μακάρι να είμαστε καλά και δυνατοί να μη χρειαστεί να διεκδικήσουμε μέρος της περιουσίας, για να πάει όλη στον αδερφό με το θέμα. Αλλά και πάλι έναν έλεγχο θα πρέπει να τον έχουμε όταν φύγουν οι γονείς του.
Θυμάμαι τη ιστορία σας γιατί ζω το ίδιο. Ο αδερφός του συζύγου έχει σοβαρό ψυχιατρικό πρόβλημα, υπάρχει βέβαια και συνεξάρτηση με τη μητέρα του που έχει το ίδιο πρόβλημα (αδιαγνωστο από δική της απόφαση αλλά με σαφέστατα συμπτώματα και συμπεριφορές). Η πεθερά αρνείται θεραπεία κι ας πούμε είναι λειτουργική Ε έναν όμως πολύ δυσλειτουργικό τρόπο. Ο κουνιάδος αν και διεγνωσμενος και με φαρμακευτικη αγωγη που σε γενικές γραμμές τον βοηθάει, θα μπορούσε να είναι λειτουργικός αν άλλαζε περιβάλλον και με εντατική ψυχοθεραπεία σε συνδυασμό με τα φάρμακα. Αλλά δεν το κάνει κι έτσι έχει δημιουργηθεί μια αρρωστημένη δυναμική με τη… Διαβάστε περισσότερα »
Δύσκολα.
Να μη φοβάσαι. Θα απαιτηθούν κάποιες δύσκολες αποφάσεις αλλά έτσι είναι η ζωή.
Ο άντρας σας φαίνεται να οριοθετεί; να ελέγχει; την κατάσταση.
Δεν είναι ξεκάθαρο αν υπάρχει εξωτερικός φροντιστής ή έχουν αναλάβει οι γονείς αυτόν το ρόλο, που θα μεταβιβαστεί στο σύζυγό σου.
Σε κάθε περίπτωση μείνε μακρυά.
Ο άντρας σου θα αποφασίσει, αναγκαστικά, για το ποιά στάση θα κρατήσει.
Το οικονομικό, πρακτικό κομμάτι φαίνεται να λύνεται.
Όσο για το συναισθηματικό…θα πρέπει να γίνουν επιλογές, ίσως κι επώδυνες.
Σίγουρα θα παίρνει προνοιακό επίδομα η και σύνταξη αν το ποσοστό αναπηρίας του είναι μεγάλο.
Θα μου πεις φτάνουν,όχι στο λέω δεν φτάνουν αλλά καλύπτουν τα βασικά προσωπικά του έξοδα γιατί τα φάρμακα τους είναι δωρεάν.
Γενικά είναι μια δύσκολη κατάσταση που θέλει ψυχραιμία,αποδοχή και τακτική επικοινωνία με τον ψυχίατρο του.
Λες αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα κι εγώ δεν κατάλαβα τι ισχύει. Αφού έχει σπίτι να μείνει και φροντιστη, γιατί τον αναλάβατε εσείς; Από πού κι ως πού αφού έχετε τη δική σας οικογένεια; Αν έχει φροντιστή γιατί σας χρειάζεται; Πως κρατάς αποστάσεις αφού τον έχεις στα σοσιαλ, σου μιλά για τις εμμονές του και σε παίρνει τηλέφωνα; Αν μπορεί να τα κάνει αυτά, αποστάσεις δεν κρατάς. Οι γονείς γιατί θύμωσαν; Έχουν έναν γιο με πρόβληματα και θέλουν να ενοχλεί κάποια που δεν είναι καν συγγενής του; Έχουν καταλάβει τι ακριβώς κάνει; Και σε όλα αυτά ο άντρας σου που είναι;… Διαβάστε περισσότερα »
Από ότι καταλαβαίνω, εννοεί ότι θα ‘πρέπει’ να τον αναλάβουν αφού δε θα μπορούν πλέον οι γέροι γονείς. Είναι το κλασικό ‘αφού είναι αδελφός, πρέπει να αναλάβεις τις ευθύνες σου’ που υπάρχει σαν δεδομένο για πολλές οικογένειες στην Ελλάδα, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κράτος πρόνοιας δυστυχώς. Οι γονείς θύμωσαν γιατί τόλμησε η νύφη να έχει κ άποψη για το πως θα ζήσει. Φυσικά κ θέλουν να αναλάβει η γράφουσα τα πάντα γιατί είναι γυναίκα κ η πιο κοντινή συγγενής πλέον μετά τη μάνα του… Δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι κρίμα ο ασθενείς, είναι πιο πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Άντε να είναι υποχρεωμένος ο αδερφός του. Αν και σε τέτοια προβλήματα χρειάζεται εξειδικευμένη φροντίδα. Αυτή γιατί να είναι υποχρεωμένη; Για μένα φταίει ο άντρας της που δεν κρατά όρια.
Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περνάς κ το ξέρω από πρώτο χέρι γιατί έχει κ η πεθερά μου σχιζοφρένεια. Δυστυχώς για να τον βοηθήσεις όπως θέλουν οι γονείς, θα καταστραφεί η δική σου ζωή κ δεν είσαι υποχρεωμένη να κάνεις κάτι τέτοιο, όσο σκληρό κ αν ακούγεται. Καλά κάνεις κ κρατάς αποστάσεις κ εγώ το ίδιο κάνω – βοηθάει βέβαια κ η απόσταση σε μας, μένουμε σε άλλη πόλη πλέον. Όταν μέναμε στην ίδια, κόντεψα να τρελαθώ κ εγώ μαζί της, αν δεν το έχεις ζήσει δε μπορείς να ξέρεις ούτε να κρίνεις, είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς άτομο ψυχικά… Διαβάστε περισσότερα »
Ο κουνιάδος ακολουθεί κάποια θεραπεία ή όχι? Αυτή είναι μια πάθηση η οποία χρειάζεται συνεχή θεραπεία, καθόλη τη διάρκεια της ζωής. Δε γίνεται να θεραπευτεί, αλλά γίνεται να αντιμετωπιστεί μέχρι ένα σημείο. Αναφέρετε ότι οι γονείς είναι υπερπροστατευτικοί, μήπως δεν ζουν και τη σωστή εικόνα αυτής της ασθενείας και κάνουν καλή διαχείριση της? Δεν εξηγείται διαφορετικά. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις, εφόσον έχεις διαγνωστεί με κάτι, πολύς κόσμος πιστεύει ότι ο ασθενής είναι ανήμπορος και όχι ότι με τη σωστή θεραπεία μπορεί να ζήσει μια αξιοπρέπεια ζωή ελάχιστα εξαρτημένη από άλλους. Τώρα εφόσον δεν είναι θέση σας να ασχοληθείτε, το μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω βλέπω τον αδερφό του να πετάει το μπαλάκι στην εξέδρα, αν κάνω λάθος θα το δεχτώ με χαρά.
Λέει ότι ακολουθεί θεραπεία. Βέβαια είναι πολύ πιθανό οι γονείς του όντως να μην την έχουν διαχειριστεί σωστά την ασθένεια – που να έχουν τις γνώσεις κιόλας να την διαχειριστούν σωστά;