Μάλλον έχει ξαναέρθει παρόμοιο θέμα, αλλά θα γράψω κι εγώ το δικό μου.
Έχω έναν φίλο τον Γ. ο οποίος όσα χρόνια τον ξέρω γενικά δεν έχει πολύ καλή σχέση με την επικοινωνία.
Με αυτό εννοώ ότι μπορεί να του στείλεις ένα μήνυμα στο φβ το οποίο θα μείνει αδιάβαστο για μέρες, ή μπορεί να το διαβάσει απλώς- αλλά να καθυστερήσει να απαντήσει πολύ, μπορεί να τον πάρεις τηλέφωνο και να μη το σηκώνει και να σε πάρει μετά από πολλές ώρες- μέρες και το ίδιο να γίνεται και με το μήνυμα στο κινητό, μπορεί να έχεις κανονίσει έξοδο μαζί του και να μην σηκώνει το τηλ αν θες να του πεις κάτι μέχρι να βρεθείτε κλπ.
Γενικά για πολύ καιρό αποδεχόμουν ότι μπορεί έτσι να είναι ο χαρακτήρας του, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί ακόμα και η συχνότητα που βγαίνουμε, δηλαδή μπορεί να βγαίνουμε μια φορά ανά δυο μήνες και δεύτερον το άλλο που παρατήρησα είναι ότι ενώ νόμιζα ότι είναι έτσι με όλους..μάλλον δεν είναι.
Για παράδειγμα, με την κοπέλα του έχω καταλάβει ότι μιλάνε αρκετά συχνά. Ενώ νιώθω ότι στις συναντήσεις μας τα λέμε πολύ ωραία και πραγματικά τον αγαπώ πολύ, αισθάνομαι πλέον να με κουράζει πάρα πολύ και να με απογοητεύει όλη αυτή η διαδικασία του να τον ψάχνω διαρκώς, μιας κι εμένα με καλύπτει το πιο κλασικό μοντέλο επικοινωνίας, δηλαδή να μιλάω συχνά με τον άλλο, να κανονίζω συχνά και γενικά να έχω μια διαθεσιμότητα.
Πιστεύετε ότι αυτή η φιλία μπορεί να συνεχιστεί με έναν τρόπο πιο βιώσιμο προς εμένα και αν ναι με τι τρόπο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – on read
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα γράψω κάτι που ήθελα να πω και στη χθεσινή ερώτηση. Η φιλία δεν είναι απαραίτητα άσπρο/μαύρο. Έχει εκφάνσεις οπως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις. Ο φίλος σου δεν θα είναι ποτέ αυτός που μιλάτε κάθε μέρα ή που βγαίνεται συχνά (Δεν έχει σημασία τι κάνει με την κοπέλα του. Αυτή είναι μια άλλη σχέση που δεν σε αφορά.). Μπορεί να είναι πχ ο φίλος του σινεμά ή ο φίλος που βλέπεις μια στο τόσο και αναλύετε τις ζωές σας σε ένα πιο deep επίπεδο. Βλέπεις τι μπορεί να σου προσφέρει/να προσφέρεις και αν ταιριάζει στη ζωή σου το κρατάς. Αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό. Εφόσον φυσικά ηταν πάντοτε ετσι. Γιατι εμένα συμβαινει να αλλάζουν στην πορεία
Κι αυτό φυσικό κι αναμενόμενο είναι. Αλλάζουν και οι άνθρωποι και οι δυναμικές των σχέσεων.
Βασικό στοιχείο της φιλίας είναι η διαθεσιμότητα και το νοιαξιμο. Όταν δεν μπορείς να βασισθεις σε έναν άνθρωπο, δεν τον λες φιλο, και δεν περιμένεις να αλλάξει. Το κρατάς στη ζωή σου αν θέλεις, γιατί μπορεί να είναι ενδιαφέρων η να έχει πλάκα κτλ αλλά ας διαχωρίσουμε ποια την έννοια της κοινωνικής σχέσης του κώλου με τη φιλία κι ας έχουμε τα κοτσια ν αλλάζουμε και γνώμη για τους ανθρώπους. Δεν έχουμε τα ίδια κριτήρια στα 20 και στα 50 και δεν είναι τυχαίο που εκεί γύρω στα 50 σου έρχεται η φωτηση, όταν συνειδητοποιείς πια, ότι ο χρόνος τελειώνει….
Συμφωνώ απόλυτα
Έχω μία φιλη η οποία είναι έτσι ακριβώς. Υπάρχουν περίοδοι που δεν με πειράζει αυτό, όταν δηλαδή στέλνω μήνυμα δεν περιμένω απάντηση, δεν ρωτάω κάτι, μπορεί να στείλω ”Φαντάζομαι είστε όλοι καλά….κτλ”υπάρχουν όμως και φάσεις, όπως αυτή που περνάω τώρα, που με ενοχλεί αφάνταστα το να με αφήσει στο ”διαβάστηκε” οπότε δεν θα στείλω τίποτα, δεν θα πάρω τηλέφωνο. Με αυτά και αυτά έχουμε να μιλήσουμε δύο μήνες, και αν δεν πάρει θα περάσουν άλλοι τόσοι. Σε κάθε περίπτωση όμως ξέρω πως αυτή η στάση δεν είναι προσωπική απέναντι μου. Ξέρω πως η συγκεκριμένη όταν περνάει δυσκολίες συμπεριφέρεται έτσι, το… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και η στάση δεν είναι προσωπική, επηρεάζει και εμάς…
Φίλη είχα φίλες που ήταν έτσι τις άφησα να στείλουν εκείνες και πάνε δέκα χρόνια σερί που δεν.. άρα δεν υφίσταται πια φιλία. Εγώ είμαι της άποψης πως άμα θέλει ο άλλος θα επικοινωνήσει. Παίζουν ρόλο και άλλα πράγματα. Άσε την κοπέλα του, αυτή είναι μια άλλη σχέση. Πολλοί άντρες κρατάνε αποστάσεις από τις γυναίκες φίλες τους όταν μπαίνουν σε μια σχέση.
Αν δε νιώθεις καλά με αυτό, μπορείς να του το εκφράσεις.
Αν συνεχίσει ένας από τους δύο σας να μην αισθάνεται καλά, μπορείτε να αραιώσετε κι άλλο. Δε χρειάζεται να γίνεται τίποτα καταναγκαστικά.
Εγώ θα είχα σταματήσει να ασχολούμαι προ πολλού. Άντε να έστελνα οπότε μου ερχόταν η διάθεση για καφέ και τίποτα παραπάνω.
Να του μιλήσεις ίσως;
Έχω κι εγώ φίλη που δεν το χει με την επικοινωνία, αλλά την ξέρω χρόνια και το έχω αποδεχτεί. Αν το παρακάνει της το λέω. Χανόμαστε για διαστήματα, η καθεμιά με τα δικά της, μετά το ξαναβρίσκουμε. Αν δεν σε καλύπτει η συνθήκη που έχετε, πρώτα του μιλας και μετά σκέφτεσαι αν αξίζει να χαλιέσαι τόσο ή να το αφήσετε στο πιο χαλαρό.
Όταν είναι διαφορετικά τα θέλω και οι προσδοκίες απαιτούνται μεγάλες υποχωρήσεις εκατέρωθεν.
Αν έχει φοίτηση, δουλειά, σπίτι, κοπέλα…
Έ,πόσο απίκο να είναι;
Πάντα έτσι ήταν εξάλλου.
Εφόσον τον εκτιμάς, παίρνεις αυτό που έχει να σου δώσει.
Μπορείς να έχεις άλλους φίλους για τα υπόλοιπα.
Ειδάλλως bye bye και καλή καρδιά.
Αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να ειναι φίλος σου διότι η φιλία ενέχει επικοινωνία. Πρεπει να το αποδεχτεις. Δεν γίνεται να εισαι φιλη με εναν άνθρωπο που αφηνει τα μηνυματα σου μερες αδιαβαστα ή τα βλέπει και δεν λεει τίποτα. Δεν ειναι οτι δεν μπορεί, ειναι οτι δεν θέλει καθως όπως ειπες μια χαρα μιλάει με την κοπέλα του. Προφανώς δεν δινει αξια στις φιλιες. Οσο τον θεωρεις φιλο τοσο θα νιώθεις απόρριψη. Επισης θες φιλο ενα ανθρωπο που φέρεται ετσι; Δηλαδή εγω και απο ευγένεια μονο θα απαντουσα. Πρεπει σε ολες τις σχεσεις να ταιριαζουμε τον κοπο του άλλου.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μας αναφέρεις ηλικίες. Ωστόσο συμβαίνει με τα χρόνια, οι σχέσεις που έχουμε με το περιβάλλον μας να εξελίσσονται. Από αυτά που γράφεις, *ίσως* η σχέση με τον φίλο σου να εξελίσσεται σε κάτι πιο απόμακρο.
Αυτό μην το δεις σαν κάτι που αντανακλά την αξία σου σαν άνθρωπο, πιθανόν και ο ίδιος δεν το βλέπει έτσι. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, μόνο τόσα έχει να σου δώσει, μπορείς να το αποδεχτείς ή να απομακρυνθείς (κι άλλο). Αλλά από αυτά που γράφεις νομίζω ότι δεν έχεις δικαίωμα να παραπονεθείς, και δε θα έχει και αποτέλεσμα εξάλλου.