Γεια σας
Είχα ξαναστείλει στο site και είχα βοηθηθεί πολύ, αλλά τώρα αντιμετωπίζω ένα νέο και αρκετά λεπτό ζήτημα: Είμαι παντρεμένη και έχω έναν αξιολάτρευτο γιο 8 ετών, τον οποίο υπεραγαπώ.
Την τελευταία 2ετία έχω παρατηρήσει μια συμπεριφορά που είναι αποκλίνουσα από την πλειοψηφία των 8χρονων αγοριών στην Ελλάδα. Το παιδάκι μου δείχνει πολύ αυξημένο ενδιαφέρον για αγοράκια της ηλικίας του αλλά και για ενήλικες αθλητές. Σχολιάζει τα σώματά τους, κάνει κοπλιμέντα για την εμφάνισή τους, πλησιάζει πολύ και αγγίζει άλλα αγόρια κλπ. Αυτό εμένα δεν με προβληματίζει καθόλου σαν μονάδα διότι αφ’ενός είμαι 100% οκ με την ομοφυλοφυλία (κι εγώ η ίδια είμαι bi δεκαετίες τώρα), αφ’ετέρου είναι πολύ μικρούλης και εξερευνά.
Τα προβλήματα ξεκινούν από τις αντιδράσεις των άλλων. Χωρίς εξαίρεση, τα άλλα αγοράκια αντιδρούν πολύ άτσαλα. Τον σπρώχνουν, ενίοτε τον κλωτσούν, τον φωνάζουν με γυναικεία ονόματα, κοροιδεύουν την χροιά της φωνής του κλπ.
Ο γιος μου πληγώνεται αλλά δεν μαζεύεται γιατί για εκείνον είναι κάτι φυσικό και ενστικτώδες. Του μιλάω για όρια, για την διαφορετικότητα, για την συναίνεση, για το ότι για μένα είναι πάντα αποδεκτός. Αλλά φαίνεται δεν επαρκεί. Είμαστε στο τσακ να γίνει παρίας.
Δεν μπορώ να τον πάω σε παιδοψυχολόγο διότι ο σύζυγος (μεγάλη πληγή αυτή) ρητά αρνείται να συναινέσει να πάμε το παιδί σε επαγγελματία. Εγώ θέλω να ελαφρύνω το φορτίο του γιου μου και να τον βοηθήσω να αποδεχθεί τον εαυτό του όποια και να είναι η προτίμησή του.
Όσοι εκεί έξω μεγαλώσατε ως queer, τι σας πλήγωσε και τι σας βοήθησε μέσα στα χρόνια?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Elkay
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι η ΟΡ και αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους συνεισέφεραν στην συζήτηση, διάβασα όλα τα σχόλια προσεκτικά και καταλαβαίνω κάποιους τομείς στους οποίους πρέπει να εστιάσω περαιτέρω. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ο γιος μου δεν αγγίζει τα άλλα παιδιά σε σημεία που παραπέμπουν σε σεξουαλική παρενόχληση, ωστόσο επειδή μπορεί να αγγίξει χέρι ή πόδι προσπαθώ να του πω/δείξω ότι αυτό δεν είναι αποδεκτό. Είναι πολύ αθώο το ενδιαφέρον του (και με εμένα είναι πάρα πολύ χαδιάρης π.χ.) αλλά φυσικά και συμφωνώ ότι πρέπει να αυτοπεριοριστεί αφού τα άλλα παιδιά ενοχλούνται. Σε παιδοψυχολόγο πηγαίνω εδώ και χρόνια αλλά εάν… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί πηγαίνεις χρόνια σε παιδοψυχολόγο;
Και γιατί δεν έχει δει το παιδί; επειδή δεν το επιτρέπει ο άντρας σου;
Όταν μεγάλωνα εκει στην εφηβεία ένιωθα άβολα που έκαναν σχεσεις οι φίλες μου. Ένιωθα άβολα όταν μου έδειχναν ενδιαφέρον αγόρια, αλλά πιστευα οτι είναι επειδή ήμουν ντροπαλή, αν και δεν ήμουν γιατι είχα φίλους αγόρια. Θυμάμαι οτι εκει στα 16-17 που μου μίλησε πρώτη φορά κάποιο αγόρι σεξουαλικά πιέστηκα τοσο πολύ που έκλαιγα, το ειπα σε όλες τις κολλητές μου (ήταν και πολλές τότε). Μετά όταν εκανα σεξ, μου ήταν εντελώς αδιάφορο και ανούσιο και δυσάρεστο κάποιες φορές. Δεν έτρεφα κανένα συναίσθημα προς το αγορι μου, περαν του οτι περνούσα τέλεια μαζι του σαν φιλοι. Το περιβάλλον μου και ο… Διαβάστε περισσότερα »
Στην εφηβεία το ανακάλυψα ότι είμαι bi. Το χειρότερο ήταν η αντίδραση της μάνας μου, όταν το έμαθε. Δεν είχα κουράγιο να της το πω μόνη μου και επιστράτευσα μια φίλη της. Η αντίδραση ήταν έτσι κι αλλιώς απαξιωτική. Έπρεπε να περάσουν χρόνια για να αποδεχτεί ότι εγώ ελκύομαι και από γυναίκες. Και πάλι όμως στο πίσω μέρος του μυαλού της θέλει να θεωρεί ότι είναι μόνο μια φάση. Έχω κουραστεί να ασχολούμαι. Επίσης θέματα αντιμετωπίζω και με τα ίδια τα queer άτομα, διότι υπάρχει μη αποδοχή της αμφισεξουαλικότητας. Όταν ήμουν με κοπέλα όλα καλά, όταν ήμουν με άντρα ήμουν… Διαβάστε περισσότερα »
Δίστασα να απαντήσω στην ανάρτηση ακριβώς επειδή εγώ η ίδια είμαι στρεητ και τα παιδιά μου δείχνουν προς το παρόν μια μάλλον τυπική ταυτότητα φύλου. Έχω μόνο να πω ότι κυκλοφορούν πολλά πολύ καλοφτιαγμένα παιδικά βιβλία που έχουν ήρωες queer παιδιά και δείχνουν πλευρές τις καθημερινότητάς τους. Στα παιδιά μου άρεσαν πχ πολύ τα βιβλία του Riccardo Simonetti. Τα βιβλία μπορεί να βοηθήσουν κι εσάς αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης αν δουλευτούν με τους δασκάλους.
Καλησπέρα σας, είμαι η ΟΡ, ευχαριστώ για όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή η συζήτηση ξέφυγε και διατυπώνονται πολλές ανακρίβειες, επειδή το θέμα αφορά ανήλικο, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι: Το παιδί δεν αγγίζει με τρόπο σεξουαλικό τα άλλα παιδάκια. Δεν χουφτώνει, δεν αγγίζει απόκρυφα σημεία, δεν προσπαθεί να αγκαλιάσει ή να φιλήσει κανέναν. Είναι απλά ένα παιδί χαδιάρικο και ευαίσθητο, έτσι είναι και με εμάς τους γονείς και τους συγγενείς του, αυτός είναι ο χαρακτήρας του, δεν αποσκοπεί κάπου απλά έτσι εκδηλώνει την οικειότητα που νιώθει, και ενώ σαφέστατα πρέπει να αυτοπεριοριστεί δεν υπάρχει περίπτωση να “κόψω τον κώλο” σε… Διαβάστε περισσότερα »
Εαν αγγιζει αλλα παιδακια χωρις τη θεληση τους, αρχικα ως γονεας θα πρεπει να ασχοληθειτε με αυτο. Δεν δικαιολογω τις αντιδρασεις των αλλων παιδιων, ισως μια κουβεντα με τους γονεις και τους εκπαιδευτικους να ηταν χρησιμη. Ομως εαν ο γιος σας κανει κινησεις εναντιον τους, τους αγγιζει και παρεκτρεπεται (χωρις παρεξηγηση της λεξης επειδη τα παιδια ειναι παιδια, αλλα και παλι πρεπει να εχουν το δικαιωμα να μην τους αγγιζει ουτε ενα αλλο παιδι αν δεν το θελουν!) τοτε ξεκινηστε να του μαθαιτε πρωτα αυτο, δεν αγγιζουμε κανεναν χωρις τη θεληση του.
Ακριβώς αυτό, συμφωνώ απόλυτα.
Και να προσθέσω, ότι καλό θα ήταν, πρώτα εσύ να επισκεφτείς έναν ψυχολόγο να σε βοηθήσει πως να χειριστείς αυτή τη συμπεριφορά.Αυτό δεν μπορεί να το απαγορέψει ο σύζυγος.
μα το γράφει πως του έχει μιλήσει για όρια και συναίνεση …ο μικρός δεν τα τηρεί.
Αν δεν τα τηρεί του κόβεις τον κώλο. Είτε queer είτε όχι.
Ώπα!!! Δε δουλεύει έτσι…
Τι σημαίνει βρε Cookie, ”του κόβεις τον κώλο”; Μιλάμε για παιδί 8 χρόνων και πέρα από το νεαρό της ηλικίας, μπορεί να βρίσκεται σε μια κατάσταση που να μην αντιλαμβάνεται εύκολα τα όρια που πρέπει να υπάρχουν. Καλό είναι να προσέχουμε με τις εκφράσεις και δη προς μικρά άγνωστα παιδιά
Προτείνεται να του …κόψει τον κώλο; Σ’ένα παιδί 8 χρονών; Που δεν ασκεί καν παρενόχληση; Πως ακριβώς θα το κάνει αυτό;
Εάν το παιδί σας σας έλεγε πως κάποιο άλλο παιδάκι το αγγίζει χωρίς την θέληση του τι θα του λέγατε??
Αν τα άλλα παιδιά αντιδρούν έτσι επειδή είτε τα αγγίζει χωρίς να το θέλουν, είτε τα πλησιάζει πολύ και τα ίδια δεν νιώθουν καλά με αυτό, τότε δεν έχει να κάνει όπως λέτε με την διαφορετικότητα του αλλά με την συμπεριφορά του προς αυτά .
Αυτά τα δύο θα πρέπει να τα διαχωρίσετε πρώτα εσείς και μετά να προσπαθήσετε να βοηθήσετε το παιδί σας.
Ακούγεσαι αρκετά άνετη με το γεγονός ότι ο γιος σου “πλησιάζει πολύ και αγγίζει”. Αυτός είναι ο λόγος που επιβάλλεται να πάτε οικογενειακώς σε επαγγελματία ψυχικής υγείας και όχι το ότι στεναχωριέται που τον έχουν παρία, όπως λες.
Επίσης τα 8 έτη μου φαίνονται πολύ μικρή ηλικία για να εκδηλώνει σωματικό ενδιαφέρον, δε γνωρίζω βέβαια πότε αναπτύσσονται αυτά τα ένστικτα. Βεβαιώσου ότι δεν τρέχει κάτι άλλο.
Ακριβώς. Εγώ θέλω να ρωτήσω, μήπως υπάρχουν ερεθίσματα από κάπου; Ξέρω περίπτωση που ο πατέρας έβαζε αγόρι 7 ετών να βλέπει πορνό. Δεν ξέρω πως εξελίχθηκε, αλλά καλό είναι να μην είσαι τόσο άνετη διότι μάλλον κάτι τον επηρεάζει. Έχει tablet; Τι παρακολουθεί εκεί;
Και το να αγγίζεις κάποιον χωρίς να το θέλει, μπουλινκ είναι. Κάπου τα έχετε μπερδέψει με την πολλή “ελευθερία”.
Εχεις δυο ή μάλλον τρία θέματα να λύσεις. Το πρώτο είναι το πως θα γίνει αποδεκτό το παιδί σου για τη διαφορετικότητα του και πως θα το χειριστείς. Χρειάζεσαι σίγουρα τη βοήθεια ειδικού. Μπορείς να απευθυνθείς έστω και μόνη σου για να σε κατευθύνει. Μήπως πρέπει να αλλάξει σχολείο; Το δεύτερο είναι ότι το παιδι πρέπει να μάθει πως υπάρχουν όρια και πως δεν πρέπει να αγγίζει αλλά αγοράκια ούτε κοριτσάκια χωρίς τη θέληση τους όπως δε θα του άρεσε να το αγγίζουν. Πάλι θα σε βοηθήσει ειδικός σε αυτό. Και τρίτον δεν βλέπω να είστε ομάδα με το άντρα… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς δεν γινεται κατανοητό εαν ο πατερας δεν θελει να παει το παιδι σε ψυχολόγο γιατί θεωρεί πως το παιδί δεν έχει/αντιμετωπιζει κανενα θέμα, ή επειδή αρνείται την πιθανή ομοφυλοφιλία του παιδιού σας, και αρα τα βαζει όλα κατω απο το χαλί. Αυτό εχει σημασία να είναι ξεκάθαρο, για το τι πιθανως θα συναντίσετε στο μέλλον. Κατα τα αλλά, δεν είναι οκ το παιδι σας στα πλαισια της εξερευνισης να παραβιαζει τα όρια των αλλων παιδιων, ειτε ειναι αγορια, ειτε κοριτσια, οποιαδήποτε σεξουαλικη κατευθυνση και αν τελικά διαμορφώσει το παιδί σας. Δεν γνωρίζω εαν το μπουλιγκ που υφίσταται προερχεται εξατιας… Διαβάστε περισσότερα »
Θα πρέπει να σε προβληματίσει από τη στιγμή που αγγίζει αγόρια, κορίτσια χωρίς τη θέλησή τους. Η κοινωνικοποίηση απαιτεί και σεβασμό των ορίων των άλλων. Το ενστικτώδες μέχρι τα 2, 3 το πολύ 5 συγχωρείται. Το παιδί είναι 8. Τα δεδομένα είναι ότι από σένα έχει αποδοχή, από τον άντρα σου δύσκολα, στην κοινωνία, σχολείο, παρέες θα δυσκολευτεί. Το διαφορετικό ξενίζει κι απομονώνεται. Θα χρειαστεί μεγάλη δουλειά, από εσάς τους γονείς και τους δασκάλους. Πολλά παιδιά χαρακτηρίζονται για πολλούς λόγους. Μια καλή συνεργασία με το δάσκαλο και με τους άλλους γονείς θα κάνει πιο βατή τη διαδρομή. ( Έχει ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Κληρονομικότητα; ‘Ελα τώρα, τι λες!
Εννοείς…
Εγώ τι εννοώ; Εσυ τι υποννοείς; Προφανώς και δεν υφίσταται τετοιου ειδους κληρονομικότητα.
Μπα δεν είναι θέμα κληρονομικότητας, αλλά υπερβολικής ελευθερίας. Τα παιδιά θέλουν και όρια. Εδώ δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Δεν είναι αναπτυξιακή διαταραχή για να υπάρχει κληρονομικότητα. Το περιβάλλον από την άλλη, μπορεί να έχει παίξει σημαντικό ρόλο εδώ. Αφού η μητέρα αυτοπροσδιορίζεται ως bi, πολύ πιθανόν το παιδί να έχει δει η να έχει λάβει γενικά ερεθίσματα ενθάρρυνσης αρεσκείας του ίδιου φύλου. Μπορεί να είναι και απλή μίμηση ερεθισμάτων, καθώς στα μικρά παιδιά αρέσει πολύ να μιμούνται τους ενήλικες.
Φαίνεται ότι υπάρχει άγνοια επί του θέματος παρ όλο το γενικότερο άνοιγμα και αποδοχή που έχουν επέλθει.
Δεν κληρονομούνται μόνο οι αναπτυξιακές διαταραχές.
Κληρονομούνται τα πάντα.
Αν το παιδί είναι ομοφυλόφιλο, γεννήθηκε έτσι, με αυτά τα γονίδια και με αυξημένες, πιθανόν, θηλυκές ορμόνες.
Δε φαίνεται να είναι μίμηση.
( Το περιβάλλον παίζει μεγάλο ρόλο, αλλά δεν είναι ο κύριος παράγοντας εδώ. Αναφέρεται χροιά φωνής. )
Και δεν μπορεί η χροιά φωνής να είναι μίμηση; Κι εγώ σου κάνω όσες φωνές θέλεις. Έχω δει παιδιά να κάνουν απίστευτα πράγματα μιμούμενοι τους μεγάλους.
Αγαπητή/έ lucid dream. Δεν υπάρχει (γνωστή, τουλάχιστον) κληρονομικότητα στον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Είναι τομείς που βρίσκονται υπό έρευνα.
“Κληρονομούνται τα πάντα”: αυτό είναι δική σας άποψη ή την αντιγράφετε από εγχειρίδιο ποπ ψυχολογίας του ’50; Να σας επιστήσω επίσης την προσοχή στο ότι τα περί αυξημένων θηλυκών ορμονών είναι απόψεις αντιεπιστημονικές και ξεπερασμένες.
μπερδεύεις την ομοφυλοφυλία με το intersex. Αν ήταν έτσι θα φαινόταν από μια απλή ιατρική εξέταση.
Είναι μπερδεμένα από μόνα τους.
Με μια απλή εξέταση φαίνονται οι αυξημένες θηλυκές ορμόνες.
άλλο να του αρέσουν τα αγόρια και άλλο να τα ακουμπάει έτσι επειδή θέλει.
Αρχικά να πω μπράβο σας για την ωριμότητα που επιδεικνύετε.
Εκείνο που κατά την γνώμη μου επείγει είναι να επισκεφθείτε με τον σύζυγό ψυχολόγο, για να μπορέσει να καταλάβει την κατάσταση και να την αποδεχτεί.
Πρέπει να έχετε κοινή πορεία και καθοδήγηση.
Να επιμείνετε στην απόφαση σας μέχρι τέλος,εξηγήστε του οτι ως δια μαγείας δεν εξαφανιζονται οι φόβοι μας αλλά λύνονται με κατανόηση,θέληση και αγάπη.
Είναι μακρύς ο δρόμος.
Ο ψυχολόγος λίγα θα προσφέρει.
Θα πρέπει να δει το παιδί και παιδοψυχολόγος, ίσως και όχι ένας, ίσως αρκετές φορές.
Οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ κοντά.
Να δουν όσα δε θέλουν, πιθανόν.
Για να είναι οι γονείς κοντά θα πρεπει να έχουν κοινή πορεία.
Αυτό πρέπει να καταλάβει ο σύζυγος που κλωτσάει…
Δείχνει σαν να έχετε προεξοφλήσει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του γιου σας, δηλαδή φαίνεται (από τον τρόπο διατύπωσης) ότι αποκλείεται το ενδεχόμενο η συμπεριφορά του να μην σχετίζεται άμεσα με την σεξουαλική του ταυτότητα. Δεν μπορώ (δεν έχω την υποδομή) να σας πω αν η συμπεριφορά που περιγράφετε σημαίνει και την ταυτότητα του προσανατολισμού του, αλλά αν η συσχέτιση δεν είναι υποχρεωτική, τότε μάλλον πρέπει να σκεφτείτε, ως ενδεχόμενο, μήπως υπάρχουν και δικές σας προβολές. Σε κάθε περίπτωση η γνώμη μου είναι ότι στην ηλικία των 8 εκπαιδευόμαστε πάνω στην έκφραση και την συμπεριφορά και, συνακόλουθα, για το πώς διαχειριζόμαστε την… Διαβάστε περισσότερα »