Ήμουν σε σχέση 15 χρόνια με την οποία τα τελευταία 5 είχαμε υπογράψει συμφωνο συμβίωσης.
Πριν από δύο περίπου χρόνια γνώρισα κάποιον. Αυτός με προσέγγισε,γνωρίζοντας ότι έχω σχέση και εγώ πήγα και τον ερωτεύτηκα ( κεραυνοβόλα, θανατηφόρα etc) και ξεκίνησα παράλληλη σχέση (κακό ξέρω ,αλλά συνέβη).
Πάνω στο τρίμηνο χώρισα με τον άντρα μου, χωρίς να του πω την αιτία, ότι δηλαδή υπάρχει τρίτο πρόσωπο. Έτσι κρατήσαμε επαφή, γιατί υπήρχαν και διάφορα πρακτικά ζητήματα που μας ένωναν (δάνειο , σπίτι κλπ) και φυσικά γιατί όλα αυτά τα χρόνια που είχαμε ζήσει μαζί ήμασταν οικογένεια ο ένας για τον άλλον.
Ο νέος “σύντροφος “, πολυ γρήγορα άρχισε να επιβεβαιώνει όλα όσα φοβόμουν στην αρχή: Αποφευκτικός, συναισθηματικά μη διαθέσιμος, παρτάλι, χαρακτηριστικά που όσο περνούσε ο καιρός και ξεφούσκωνε ο ενθουσιασμός, διογκώνονταν.
Ο ίδιος βέβαια ισχυρίζεται ότι τηρούσε αυτή τη στάση επειδή είχε ανασφάλεια από τη δική μου συμπεριφορά ,που του έδειχνε άτομο που δεν ξέρει τι θέλει και δεν έχει ξεκαθαρίσει μέσα του με το παρελθόν του. Εγώ πιστεύω ότι πολύ απλά του τελείωσε και δεν ήξερε πώς να με ξεφορτωθεί. Εν τέλει με ξεφορτώθηκε λέγοντάς μου ότι δεν αντέχει άλλο αυτή τη συναισθηματική φθορά, καθώς λέει είμαι άτομο αλλοπροσαλο, που του γ@@@@ την ψυχολογία επί δύο χρόνια με τον πρώην μου ( τον ενοχλούσε που δεν ήξερε για την ύπαρξη του και που μιλούσαμε) και τις ανασφάλειές μου ( ναι δεν μου ενέπνεε ασφάλεια) και γενικά με γειωσε.
Το ερώτημα που με βασανίζει είναι πως στο διάολο γίνεται κάποιος που υποτίθεται ότι βιώνει αυτό που λέμε έρωτα ( γιατί δήλωνε και φαινόταν πράγματι ερωτευμένος και αφοσιωμένος) στα 45 του, απλά να παύει να το νιώθει, ή να μη θέλει να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Απόλυτα σεβαστό να μη θέλει πια, αλλά μπορεί να μας πει πως γίνεται;
Εμένα γιατί δε μου περνάει τόσο εύκολα; Μάλλον γιατί δεν το ένιωσε ποτέ….Επιβεβαιώνεται η αρχική μου υποψία, ότι δηλαδή ακριβώς επειδή δεν ήθελε πολλά πολλά ( δέσμευση, απαιτήσεις κλπ) επέλεξε μια ήδη δεσμευμένη και όταν η σχέση έγινε επίσημη και εκτέθηκε στην πραγματική ζωή, αποτραβήχτηκε πετώντας και το μπαλάκι της ευθύνης.
Κατά τα λοιπά, τον ευγνωμονώ γιατί στάθηκε η αφορμή να τελειώσει ο βελτιωμένος γάμος μου, που κανένας δεν έπαιρνε την ευθύνη να τερματίσει και φυσικά γιατί στα 40 μου ένιωσα πεταλούδες στο στομάχι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Boo
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ μπερδεύτηκα λίγο. Ο κύριος γνώριζε τελικά ότι είστε δεσμευμένη εξαρχής ή όχι; Κι αν ναι, γνώριζε ότι είστε σε σχέση ή παντρεμένοι; Επίσης γιατί, κατά τα λεγόμενα του, τον πρήζατε δυο χρόνια με τον πρώην, δηλαδή ακριβώς όσο γνωριζόσασταν, ενώ εσείς χωρίσατε στο τρίμηνο; Τέλος πάντων, για να απαντηθεί το κύριο ερώτημα, ο πιο κοινός λόγος που περνάει ο κεραυνοβόλος έρωτας, είναι γιατί είναι απλως μια ψευδαίσθηση σύνδεσης. Δεν είναι σύνδεση. Δηλαδή ο άλλος ερωτεύεται τη φλόγα και την ένταση κι όχι τον άνθρωπο. Γενικά μιλώντας πάντα.
Φυσικά και ο νέος σύντροφος είχε ανασφάλεια από την δική σας συμπεριφορά. Ένας άνθρωπος ο οποίος διατηρεί παράλληλες σχέσεις (έστω και για τρεις μήνες) δεν μας κάνει να αισθανόμαστε και ασφαλείς. Αφού το κάνατε μία φορά κάλλιστα θα μπορούσατε να το κάνετε και δεύτερη και τρίτη (δεν είναι πανάκεια αλλά θα μπορούσε). Αυτό από μόνο του δημιουργεί ανασφάλειες. Από την άλλη ρωτάτε πώς κάποιος μπορεί και ξεπερνάει τον έρωτα τόσο εύκολα και δεν δίνει και δεύτερη ευκαιρία. Σύμφωνα με τον Γιούνγκ ερωτευόμαστε όχι τυχαία ή γιατί κάποιος είναι όμορφος ή έξυπνος αλλά γιατί στο πρόσωπο του, βλέπουμε κάτι που η… Διαβάστε περισσότερα »
“η αυξημένη ντοπαμίνη που μας δημιουργεί ο έρωτας σε κάποιους επιφέρει εθισμό και καθιστά δύσκολη την αποκόλληση και σε κάποιους όχι”.
Αυτό!
❤
Δεν ξέρουμε τι ακριβώς έχει γίνει,γιατί να μην υποθέσουμε ότι αυτός ιντριγκαρίστηκε με το να κερδίσει μια δεσμευμένη κι όταν είδε ότι το κατάφερε δεν είχε πια challenge δηλαδή καθαρά από εγωισμό;
Φυσικά και μπορούμε να το υποθέσουμε. Όπως και ένα σωρό άλλα μπορούμε να υποθέσουμε. Στο κείμενο μου όμως δεν κάνω υποθέσεις.
Ο τίτλος τι σχέση εχει με την υπόθεση δεν κατάλαβα.
Η δέσμευση που κολλάει αφού χωρίσατε λέτε.
Αν ομως αποκρύψατε συμβάντα και τα έμαθε στην πορεία το “παρτάλι” κάντε την αυτοκριτική σας.
Πάρτε τη σκούφια σας και βαράτε τον. Για δύο χρόνια σας έβλεπε να κοροϊδεύετε τον επί δεκαπέντε χρόνια σύντροφό σας. Διότι δύο χρόνια τώρα αφήσατε τον πρώην σας με την ψευδαίσθηση ότι ήσασταν εντάξει απέναντι του. Παρεμπιπτόντως εκεί στα δύο χρόνια καταλαγιάζουν τα χημικά του έρωτα και πλέον επεξεργάζεται κανείς με νηφαλιότητα τον απέναντι. Αυτό που πληρώνετε είναι το τίμημα της διπροσωπίας που σερβίρατε στον πρώην άντρα σας. Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καμία όρεξη να την πατήσει από “κεραυνό” όπως ο προηγούμενος και μετά να του το παίζετε αθώα και στους άλλους να διηγείστε πάλι “κακό ξέρω ,αλλά συνέβη”.… Διαβάστε περισσότερα »
Σκληρή.
Κι αυτός, πού ήταν αυτά τα δύο χρόνια; Σε άλλο έργο έπαιζε; Με διαφορετικό φινάλε;
3 μήνες ήταν το διπλο ταμπλό,οι υπόλοιποι μήνες έως τα 2 έτη ήταν με το αμόρε.
Κύριε ελέησον ημών. Η γυναίκα ερωτεύτηκε κάποιον άλλον και είχε τα balls να χωρίσει στους τρεις μήνες. Και όχι από εδώ ο άντρας μου από εκεί το αίσθημα μου. Έπρεπε να δώσει ραπορτο στον πρώην? Και να του πει ότι σεξουαλιζεται με άλλον πλέον? Κάτι δεν καταλαβαίνω.
Φυσικά και περνάει ο έρωτας, γιατί σου κάνει εντύπωση? Μάλλον επειδή εκείνου του τελείωσε πριν σου τελειώσει εσένα. Αυτή είναι η ιστορία του ανθρώπινου είδους όμως δεν είναι κάτι διαφορετικό εδώ στην περίπτωσή σου…προφανώς για να σε επιλέξει δεν ήταν το commitment και η ολοκληρωμένη σχέση το πρώτο που είχε σαν ανάγκη στο μυαλό του. Επίσης η δική σου απόφαση να χωρίσεις μέσα σε 3 μήνες αποτέλεσε και μια δήλωση συναισθηματική προς εκείνον. Οτι ήσουν δηλαδή με τα μπούνια μέσα σε αυτό που ζούσατε…αυτός ήταν το ίδιο? Όπως και να χει δεν έχει και τόση σημασία τώρα που τελείωσε. Νοιώθω… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω, εαν δεν ακούσω την ιστορία και απο την αλλη πλευρά, δεν μπορώ να υποθέσω τίποτα.
Είμαι σίγουρος ότι η άλλη πλευρά θα λέει ακριβώς τα αντίθετα 🤣
Νομίζω πως κάποιοι άνθρωποι απλά κατεβάζουν διακόπτη, κι άλλοι συνειδητά και το προσπαθούνε… Μπορεί να λέω και βλακεία, αλλά το έχω νιώσει αρκετές φορές στην ζωή μου να συμβαίνει σε επίπεδο σχέσεων. Θα σου έλεγα να σταματήσεις να προσπαθείς να τον καταλάβεις σε αυτή τη φάση. Κράτησε ότι ένιωσες πεταλούδες και βγήκες από τον γάμο που ήταν τελειωμένος. Είσαι πολύ νέα, εύχομαι να σου φέρει όμορφα πράγματα η ζωή !
Καταλαβα καλα ; επι δυο χρόνια δεν ηξερε οτι εισαι παντρεμενη ;
Όλο το δικιο στον κυριο παρακαλω. Εγω θα σε χωριζα τη στιγμη που θα το μαθαινα . Ειναι θεμα αξιοπρεπειας.
ΥΓ άλλο να έκανε απο την αρχη σχεση με παντρεμενη. Θα ηξερε που βρικοταν , θα ειχε ελεγχο του παιγνιδιου.
Εκανες εναν αντρα που μαλλον σε ερωτευτηκε πραγματικα , να νοιωσει οτι δεν ειχε τον ελεγχο της ζωης του. Φυσικα και σηκωθηκε και εφυγε
Εγώ κατάλαβα ότι ο δεύτερος εκνευρίστηκε που ο πρώτος δεν ήξερε την ύπαρξή του (αφού είπε η γυναίκα ότι χώρισε με τον άντρα της χωρίς να του πει τον πραγματικό λόγο). Ήθελε δηλαδή ο εραστής να ξερει ο κερατάς οτι είναι κερατάς (σορρυ αν ρίχνω λίγο το επίπεδο). Τώρα, τι ψυχολογικά έχει κάποιος για να θέλει τέτοιο πράγμα, ε αφού και ο εραστής έγινε πρώην, ας μην τρώμε χρόνο και φαιά ουσία να το καταλάβουμε.
Εγώ νομίζω γράφουσα μια χαρά τα έχεις καταλάβει και θα έλεγα προσπάθησε να μην ασχολείσαι άλλο, πάμε για άλλα!!!
Διάβαζε λίγο καλύτερα τις επιστολές πριν σπεύσεις να κατηγορήσεις ως συνήθως τη γυναίκα. Ενοχλήθηκε γιατί ο πρώην άντρας της δεν έμαθε ποτέ την ύπαρξη του ως εραστή. Είχαν χωρίσει με τη γραφουσα χωρίς ο άντρας της να ξέρει για τρίτο πρόσωπο, και το ότι κρατούσαν για κάποιον καιρό ακόμα επαφή λόγω πρακτικών κυρίως ζητημάτων όπως δάνειο κτλ, έκανε τον εραστή να ενοχληθεί πολύ.
Δεν τα κατάλαβες καλά. Τον ενοχλούσε που τον κρατούσε κρυφό από τον πρώην άντρα της για δυο χρόνια από την στιγμή που χωρίσανε (ή τουλάχιστον έτσι της είπε). Ο ίδιος ήξερε ότι ήταν παντρεμένη όταν την γνώρισε.
Κρατήστε τον έλεγχο της ζωής σας.
Και προσοχή…γιατί το παιχνίδι αλλάζει ρότα.
Κοίτα, έτσι όπως τα περιγράφεις, με τις ανασφάλειες και από τις δύο πλευρές, το ότι άντεξε αυτή η ιστορία δύο ολόκληρα χρόνια μου φαίνεται και πολύ! Αν εκείνος δεν ήθελε πολλά-πολλά μαζί σου μόνο και μόνο επειδή δεν ήσουν πλέον δεσμευμένη, θα είχε φύγει από τους πρώτους μήνες. Το ότι έμεινε τόσο, δείχνει πως κάτι υπήρχε, απλώς δεν μπορούσατε να το στηρίξετε. Η σχέση σας, όπως την περιγράφεις, ήταν καταδικασμένη να φθαρεί, δύο χρόνια γεμάτα συναισθηματική τριβή και κανείς σας να μην περνά πραγματικά καλά. Και κάπως έτσι, το “κεραυνοβόλο” αποδείχτηκε απλώς… βραχυκύκλωμα! Αντίθετα, ο γάμος σου -για όσο κράτησε-… Διαβάστε περισσότερα »
Μια χαρά γίνεται,κλασικές συμπεριφορές σε ανθρώπους αποφευκτικούς,ναρκισιστές,borderline.
Θα μπορούσες όμως να αναρωτηθείς τι σε τράβηξε εσένα σε ένα τέτοιο άτομο εφόσον είχες μια σχέση χρόνων που ένιωθες οικογένεια. Στο τέλος λες ότι είχατε βαλτώσει ,δεν λες λεπτομέρειες, αλλά μήπως έχεις κι εσύ τα ίδια μοτίβα με αυτά που βλέπεις στον αποφευκτικό;