Τα έχω κάνει σκατά με τα γκομενικά μου (και νιώθω πως φταίω εγώ)
Είμαι 29 χρονών και η τελευταία χρονιά ήταν σαν να μπήκα σε rollercoaster χωρίς ζώνη ασφαλείας.
Βγήκα από μια ψυχολογικά κακοποιητική σχέση 6 χρόνων με έναν άνθρωπο που πλέον συνειδητοποιώ πως είχε ναρκισσιστική διαταραχή.
Τότε δεν το έβλεπα καθαρά — με έκανε να νιώθω μικρή, ανεπαρκής, τρελή, υπερβολική και φυσικά ήταν άπιστος και πολύ κακός μαζί μου(και εκείνος και η μητέρα του).
Ήταν σαν να ζω μέσα σε έναν καθρέφτη που με παραμορφώνει. Και όταν τελικά βρήκα τη δύναμη να φύγω, νόμιζα πως όλα θα αλλάξουν.
Και άλλαξαν. Απλώς όχι όπως περίμενα.
Από τότε ζω στα άκρα: ξενύχτια, πάρτι, τύποι που έρχονται από το πουθενά και χάνονται πιο γρήγορα απ’ ό,τι εμφανίστηκαν.
Μια τέλεια νύχτα, κι έπειτα σιωπή. Δεν ζητάω δεσμεύσεις. Αλλά ούτε και να με διαγράφουν σα να μην υπάρχω. Κάθε φορά που κάποιος εξαφανίζεται, κάτι μέσα μου ραγίζει.
Και δεν είναι ότι ήμουν ερωτευμένη — είναι που με κάνει να αναρωτιέμαι: Τι πάει λάθος με μένα;
Γιατί δεν με επιλέγει κανείς;
Γιατί ενθουσιάζομαι τόσο με τον καθένα και κάθε βδομάδα “ερωτεύομαι” άλλον μέχρι να βρεθεί ο επόμενος?
Και το χειρότερο είναι ότι νιώθω πως έλκω μόνο ανθρώπους που δεν είναι καλά. Τραυματισμένοι, μπερδεμένοι, με τα δικά τους φαντάσματα.
Που φοβούνται τη δέσμευση, και επειδή με βλέπουν ένα σχετικά σοβαρό κορίτσι που δεν έχει ψυχολογικά “φοβούνται μην με πληγώσουν” και μου ξεκαθαρίζουν πως δεν θέλουν κάτι σοβαρό
-ενώ εγω
Και μπαίνω πάλι σ’ έναν φαύλο κύκλο, όχι τόσο κακοποιητικό όσο παλιά, αλλά τοξικό με έναν άλλον, πιο “μοντέρνο” τρόπο.
Ξέρω πως δεν φταίω για όλα. Ξέρω ότι χρειάζομαι χρόνο. Αλλά μερικές φορές κουράζομαι να προσπαθώ να “καταλάβω” και απλώς θέλω να με αγαπήσει κάποιος.
Χωρίς να του φτιάξω τη ζωή, χωρίς να του γίνω ψυχοθεραπεύτρια. Απλά να με δει, να με επιλέξει, να μείνει.
Μήπως ζητάω πολλά; Ή απλώς δεν έχω μάθει ακόμη πώς να ζητάω σωστά;
ΑΠΟ ΤHΝ – Ελευθερη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να κάνετε ένα break.
Μόλις βγήκατε από μια μακροχρόνια σχέση και βιάζεστε να ξαναδεσμευθείτε.
Σας βρίσκω ανυπόμονη,πάρτε τον χρόνο σας,δουλέψτε λίγο με τον εαυτό σας.
Ξέρετε οι σχέσεις χτίζονται με τον χρόνο,η συμβατότητα και οι κοινές αξίες θα δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια υγιή συναναστροφή.
Σωστα!
Αρκετοί μετά από ένα χωρισμό κάνουν τα ίδια.
Θέλει χρόνο για να γιατρευτεί η πληγή του χωρισμού
”Γιατί δεν με επιλέγει κανείς;” όλο το πρόβλημα είναι σε αυτή την πρόταση.
Περιμένεις να σε διαλέξουν, να τους αρέσεις, να σε θέλουν, να σε αγαπήσουν όπως λες παρακάτω. Δεν αναφέρεις πουθενά ΕΣΕΝΑ ουσιαστικά. Ψάχνεις κάποιον να σε θέλει και οχι κάποιον που να θες εσύ!
Δεν ελκύεις του προβληματικούς ανθρώπους, απλά προσπαθείς πολύ να τους είσαι αρεστή και δεν σκέφτεσαι αν ο εκάστοτε άνθρωπος είναι κατάλληλος για σένα.
Το θέμα είναι ότι εγώ τους επιλέγω στην αρχή αλλά δεν βλέπω ανταπόκριση…οπότε δεν έχει νόημα να προσπαθώ μόνη μου στη πορεία
Αυτό που καταλαβαίνω διαβάζοντας την επιστολή σου, είναι πως ουσιαστικά σε επιλέγουν. Είναι βαθύτερο από ότι φαίνεται το θέμα.
Ξαναδιάβασε σε παρακαλώ αν μπορείς την απάντηση μου.
Τους επιλέγεις επειδή στα αλήθεια θεωρείς πως είναι αυτό που ψάχνεις ή επειδή έχεις την προσδοκία να τους αρέσεις?
Καταλαβαίνεις την διαφορά?
Δεν λέω ότι ισχύει σίγουρα αυτό που γράφω, είναι μία δική μου εικασία αυτό.
Πόνεσε η διήγησή σου.
Σε βλέπουν ένα σχετικά σοβαρό κορίτσι που δεν έχει ψυχολογικά; Έτσι βλέπεις εσύ τον εαυτό σου;
Αναγνωρίζεις την τοξικότητα της ζωής σου, αλλά δε μπορείς να ξεφύγεις.
Ζητάς να επιλεχτείς, γιατί;
Εσύ τί δίνεις στον εαυτό σου; Αυτά πιστεύεις σου αξίζουν;
Είσαι σε κατάλληλη ηλικία για κάποια επαγγελματική βοήθεια, εφόσον αγαπήσεις τον εαυτό σου και για να τον αγαπήσεις.
Καλή ζωή.
Λες ότι σε βλέπουν σαν σοβαρό κορίτσι που δεν έχει ψυχολογικά. Αρχικά δύο πράγματα: μην είσαι τόσο σίγουρη ότι δεν χρειάζεται ψυχολόγος, όχι ότι χρειάζεσαι αυτό δν το ξέρω απλά σαν τροφή για σκέψη το λέω. Επίσης κακώς κάνεις υποθέσεις το πως σε βλέπουν οι σκέφτονται οι άλλοι , έτσι μπαίνεις σε rabbit hole με αυτού του είδους σκέψεις. Δεν βγάζεις άκρη τι σκέφτονται εκεί έξω. Πιστυω μόνο με αρκετή κουβέντα κ αρκετή γνωριμία θα βρεις κάποιον όπως το θες δλδ ^χωρίς ψυχολογικά ^ που θέλει να επενδύσει μαζί σου . Θέλει χρόνο τι να κάνεις.
φέρεσαι σεξουαλικά με το μοτίβο που ισχύει για την οριακή διαταραχή προσωπικότητας. Το ιδανικό ταιριασμα της οποίας είναι με ναρκσισσιστική διαταραχή προσωπικότητας. Γιατί τα δύσκολα του ενός τα έχει ανάγκη ο άλλος σ αυτές τις δυο διαταραχες. Δεν χρειάζεται να έχουμε την πάθηση. όλοι έχουμε στοιχεία απο διαταραχές. Για να έχουμε διάγνωση χρειαζεται να συγκεντρώνουμε έναν μινιμουμ αριθμό από μια λίστα με αρκετά στοιχεία. Αν έχουμε λιγότερα απο τον μινιμουμ αριθμό δεν παιρνουμε την διάγνωση. και φυσικά όλοι έχουμε ενα δυο στοιχεία από διαφορες διαταραχες. Συνήθως σχετιζόμαστε με ανθρώπους δίπλα στους οποίους τα δύσκολα κομμάτια μας μαλακώνουν. Ο ναρκισιστης η… Διαβάστε περισσότερα »
Ενδιαφέρουσα γραφή!
Μια ψυχίατρος το αποκαλούσε η ψυχοπαθολογία του καθενός.
Και ο λαός: κύλησε ο τέτζερης και βρήκε το καπάκι.
🙂