Γεια σας..
Νιώθω το κεφάλι μου βαρύ, σαν ένα κουβάρι από σκέψεις που δεν ξέρω από που να ξεκινήσω, μόνο ελπίζω να καταλάβετε κάποια από αυτά που θα πω, αν και ξέρω ότι δεν θα έχουν τρομερή συνοχή.
Διαβάζω συστηματικά αυτά που γράφετε ορισμένοι και με έχετε βοηθήσει άπειρα, φυσικά υπάρχει και πολλή δουλειά να γίνει όμως μέσα μας.
Τον τελευταίο καιρό λοιπόν ( από εκεί νομίζω ξεκινησε) νιώθω απίστευτες ενοχές για το περιβαλλοντικο μου αποτύπωμα. Ξέρω για κάποιον ίσως ακουστεί γελοίο, αλλά για εμένα ήταν πολύ σημαντικό ως τώρα…
Ενώ μέχρι πρόσφατα ένιωθα καλά λοιπόν με τις επιλογές μου αυτές, οτι δηλαδή προσπαθούσα να αγοράζω πιο συνειδητά και μόνο αυτά που χρειάζομαι, ή να δίνω πιο πολλά λεφτά σε εμπειρίες κτλ κτλ, ξαφνικά αισθάνομαι ότι βαλτωσα. Νιώθω ότι δεν έχει νόημα να προσπαθώ να κάνω πιο οικολογικές επιλογές, τι νόημα έχει συνολικά αν ο ένας στερείται κατι που χρειάζεται και ενας άλλος πετάει χωρίς δεύτερη σκέψη κάθε τι που θεωρεί παλιό μετά από έναν ή δύο μήνες. Προσπαθώ να μου το κάνω λιανά, να πω ρε παιδί μου χαλάρωσε με αυτό το θέμα, αλλά δεν μπορώ, μου έρχονται εικόνες από ντοκιμαντέρ που έχω δει με βουναλάκια από ρούχα και πλαστικά στις θάλασσες και μου έρχεται ζαλάδα. Δε θέλω ( και δε μπορώ κιόλας συναισθηματικά) να πετάω πράγματα χωρίς να με νοιάζει που θα καταλήξουν, όμως δεν μπορώ και με αυτή την ματαίωση που καταληγω να βιωνω.
Από τη μια ξέρω πως όλο αυτό που κάνει ο καθένας ατομικά είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, από την άλλη δεν μπορώ να ηρεμήσω αν αυτή η μία σταγόνα η δική μου τον μολύνει ακόμα λίγο. Αν κάτι δεν το χρειάζομαι θέλω άμεσα να βρω κάποιον να το δώσω, γιατί το λυπάμαι να στέκεται εκεί σε μια άκρη αχρησιμοποιητο ενώ για κάποιον άλλο μπορεί να είναι χρήσιμο. Το θεωρώ πολύ όμορφο να μοιραζόμαστε αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μου.
Το θέμα μου είναι γιατί στο καλό το κάνω όλο αυτό τόσο ψυχαναγκαστικα πλέον, ενώ μου δημιουργούσε ευχαρίστηση… και το κάνω χρονια…
🥹
ΑΠΟ ΤHΝ – Τρελή οικολόγα…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν νομίζεις ότι σου δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή σου λειτουργεία και απόλαυση της ζωής θα πρέπει να απεθυνθείς σε ειδικό γιατί μπορεί να είναι σημάδι ψυχαναγκαστικής διαταραχής που δημιουργεί εμμονικές σκεψεις..
Καλώς ήρθες στον κόσμο μου! Είναι ένα θέμα που με απασχολεί από πολύ μικρή ηλικία, ειδικά μιας και ήθελα πάντα να ασχοληθώ με το περιβάλλον. Είναι μεγάλη κουβέντα. Σε ατομικό επίπεδο πιστεύω ότι δεν κάνουμε τίποτα απολύτως μιας και η βαριά βιομηχανία έρχεται και ρυπαίνει (ο όρος “μολύνει” δεν είναι σωστός) αφάνταστα πολλαπλάσια. Αν συντονισμένα και πραγματικά όλοι μαζί κάναμε κάτι σίγουρα θα είχαμε αποτέλεσμα αλλά δεν πιστεύω ότι είμαστε anywhere close. Ούτε η παιδεία πιστεύω ότι έχει πραγματικά αποτελέσματα αφού οι μελλοντικές γενιές, όσο ευαισθητοποιημένες και ενημερωμένες κι αν είναι, θα γίνουν απλά και αυτές τα εκτελεστικά πιόνια μια… Διαβάστε περισσότερα »
Η βαριά βιομηχανία -και γενικότερα η βιομηχανία- είναι πολύ πιο ορατή και εύκολα εντοπίσιμη. Αυτό μας κάνει μερικές φορές να ξεχνάμε ότι “μικρές” καταναλωτικές επιλογές μας, αθροιζόμενες, προκαλούν τεράστια προβλήματα. Για παράδειγμα τα εξαιρετικά ογκώδη και ενεργοβόρα SUV που κατακλύζουν τους δρόμους μας (και μπλοκάρονται στα στενά μας): σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό ενέργειας, τα SUV ρυπαίνουν όσο και το σύνολο των εκπομπών της 6η μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη. Γι’ αυτό κι έχει αναπτυχθεί ένα ενδιαφέρον ακτιβιστικό κίνημα εναντίον τους, το οποίο είναι παράλληλα και απόλυτα ειρηνικό: “απλώς” ξεφουσκώνουν τα λάστιχά τους και βλέπεις αυτά τα θηρία κωμικά καθισμένα πάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ ότι αθροιστικά θα μπορούσαμε να κάνουμε τα πάντα ουσιαστικά, το γράφω εξάλλου. Απλώς όταν βλέπω πολύ πιο απλά πράγματα να μην γίνονται (όπως π.χ. να μην πετάμε σκουπίδια μέσα σε κάδους ανακύκλωσης – ένα παράδειγμα γιατί η ανακύκλωση από μόνη της είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα) δεν έχω ελπίδες ότι υπάρχει γενικά αυτή η οικολογική συνείδηση που θα μας οδηγήσει σε μια μαζική αλλαγή, στην Ελλάδα τουλάχιστον. Πάντως, αφού πιάσαμε τα αυτοκίνητα, σίγουρα υπάρχει μια τεράστια διαβάθμιση, αλλά όλα τα αυτοκίνητα ρυπαίνουν πάρα πολύ. Ένα ταπεινό panda έχω και δεν γίνεται να μην το σκεφτώ αυτό κάθε φορά που… Διαβάστε περισσότερα »
Ενημερωτικά από τα μέσα του 1990 η Airbus υποστήριζε ότι ένα μοντέρνο τότε Α340 κατανάλωνε ανά επιβάτη λιγότερα καύσιμα από ένα επιβατικό αυτοκίνητο. Η κατανάλωση είναι πλέον ακόμα χαμηλότερη και με σιγουριά μπορούμε να πουμε ότι το πόσο κακά είναι τα αεροπορικά ταξίδια τη συμμερίζονται και τη σέβονται και φυσικά την εφαρμόζουν οι αστέρες που μιλούν για το περιβάλλον, οι επικεφαλής των περιβαλλοντικών ΜΚΟ όταν κανονίζουν τα ταξίδια τους προς τα συνέδρια για να επιβάλλουν στους άλλους τη μετακίνηση με το λεωφορείο. Πάντως αν σας προσφέρουν με leasing ένα μεγάλο, μοντέρνο, άνετο ασφαλές αυτοκίνητο δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραία, λοιπόν, δεν ξέρω γιατί μου απευθύνεσαι σαν να είμαι εκπρόσωπος κάποιας περιβαλλοντικής εταιρείας ή ΜΚΟ. Όλα αυτά με το leasing και τη μάνα με το παιδάκι και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που είπα, ούτε κούνησα το δάχτυλο σε κανέναν. Είπα για τη ρύπανση που προκαλούν τα αυτοκίνητα με τον ίδιο τρόπο που είπα ότι και εγώ η ίδια το χρησιμοποιώ. Μίλησα για συγκεκριμένες λύσεις που στο κεφάλι μου φαντάζουν πιθανές και ειλικρινά δεν βλέπω τον λόγο να τις επαναλάβω ούτε να δικαιολογηθώ σε κάποιο που ψάχνει απεγνωσμένα να τσακωθεί στα ελληνικά… Διαβάστε περισσότερα »
Εσείς ξεκινήσατε την ιστορία για τις αερομεταφορές και το fast fashion. Εγώ έδωσα ένα trivia. Κατηγορείτε τα αυτοκίνητα αλλά το χρησιμοποιείτε ακόμα ενώ παραδέχεστε ότι ρυπαίνει επειδή θέλετε την άνεση που προσφέρει. Και αυτά περί leasing, νέας μαμάς και ΜΚΟ κλπ εντάσσεται στην ιδέα ότι καλό το περιβάλλον καλύτερο το συμφέρον μας. Και οι λύσεις που προτείνετε μάλλον ξεχνάτε ότι η τεχνολογία εξελίσσετε και από εταιρίες που πολλοί κατηγορούν. Απλή ξεκάθαρη σκέψη: όλοι θέλουμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον αλλά άμα κινδυνέψει η άνεση αλλάζουμε σκέψεις: ούτε τα μπάνια το καλοκαίρι θα στερηθούμε αν πρέπει να ζήσουμε χωρις αυτοκίνητο ούτε τα… Διαβάστε περισσότερα »
Να θυμίσω απλά ότι οι αδηφάγες ελίτ βασίζονται και στις δικές μας αγοραστικές συνήθειες και προσφέρουν θέσεις εργασίας στην κοινωνία μας. Δεν το κάνουν για το καλό μας αλλά σίγουρα πόσοι και πόσες θα έλεγαν όχι σε καλές δουλειες σε τέτοιες εταιρίες ή σε ένα ανταγωνιστικά τιμολογημένο προϊόν ή μια ανταγωνιστική συνδρομή σε συνδρομητική τηλεόραση για να μην επωφεληθούν οι ελίτ. Για να μη θυμίσω τη συμμετοχή ταμείων συνταξιούχων (ξέρω από καταραμένες ιδιωτικές εταιρίες) σε τέτοιες εταιρίες ή σε υποδομές που καταστρέφουν το περιβάλλον όπως το αεροδρόμιο της Αθήνας που πολλοί οικολογούντες το χρησιμοποιούν για πτήσεις που επιβαρύνουν το περιβάλλον… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα από τα καλύτερα επιχειρήματα κατά των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών ταμείων.
Όχι μόνο τζογάρουν τα λεφτά των ασφαλισμένων ολοένα και πιο ρισκαδόρικα για να βγουν τα ψηλά μπόνους για τα γκόλντεν μπόυς (κι όταν σκάσει η φούσκα, έρχεται το “κακό κράτος” για να τους ξελασπώσει με τα λεφτά του φορολογούμενου – το είδαμε στη θατσερική Βρετανία κάμποσες φορές), αλλά επενδύουν,αναζητώντας τις υψηλότερες βραχυπρόθεσμες επενδύσεις στις πλέον καταστροφικές για το περιβάλλον μορφές της οικονομίας.
Αντίθετα, ΕΑΝ υπάρξει η ενδεδειγμένη πολιτική βούληση, τα χρήματα του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν για χρηματοδότηση μακροπρόθεσμων έργων για τη μετάβαση σε μια οικολογικότερη κοινωνία.
Φυσικά, έτσι είναι. Απλά δεν βασίζονται μόνο στις αγοραστικές συνήθειες αλλά σε έναν τρόπο ζωής ευρύτερα. Και για να αλλάξουν κάποια πράγματα χρειάζονται και πολιτικές αποφάσεις (και δεν εννοώ φυσικά το περιβαλλοντικό τέλος στις πλαστικές σακούλες, εδώ γελάμε). Όσον αφορά την εργασία, υπάρχουν άνθρωποι που θα έλεγαν όχι σε καλές θέσεις αν ήταν ενάντια στην ιδεολογία τους, δεν είναι όμως πάντα ευθύ αυτό, τα συμφέροντα βρίσκονται πλέον παντού. Για παράδειγμα, πολλοί άνθρωποι θα έλεγαν όχι σε μια θέση στη Monsanto, η ίδια εταιρεία όμως χρηματοδοτεί πλέον τόσες έρευνες. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους κλάδους και με όλες τις κολοσσιαίες εταιρείες.… Διαβάστε περισσότερα »
Η εφαρμοσμένη οικολογική συμπεριφορά είναι κάτι το ήδη σημαντικό, ακόμα κι αν όντως πρόκειται για μια σταγόνα. Όμως, εάν παράλληλα φροντίζεις να προσπαθείς να διαδώσεις στους γύρω σου αυτή τη νοοτροπία, και αν αυτό το συνδυάσεις και με συλλογική δράση (δυστυχώς, στη χώρα μας, μετά την κρίση, το ήδη από τότε ασθενικό οικολογικό κίνημα, βρίσκεται σε κάκιστη κατάσταση), κι αν όλα αυτά τα κάνουμε πολλοί, τότε οι σταγόνες θα γίνουν ποταμάκι, ποτάμι, θάλασσα, ωκεανός… Θα ξέρεις φαντάζομαι τον οικολογικό μύθο με το κολίμπρι. Από εκεί και πέρα, προσπάθησε να αποφύγεις τον ψυχαναγκασμό και την κατάθλιψη. Ακόμα κι αν αποδειχθεί τελικά… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι με αγαλλίαση – ωραιές εποχές- το καλοκαίρι του 21 τη γενναία, με παρρησία το οικολογικό κίνημα εν μέσω πυρκαγιών να αντιστέκεται στην επέκταση ανεμογεννητριών και λίγους μήνες αργότερα να απολαμβάνει την επιδότηση στην KWh από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Και φυσικά αναρωτιέμαι πόσοι και πόσες που συμμετέχουν στο κίνημα με χαρά θα περνούσαν από την άλλη πλευρά αν αυτό σήμαινε κέρδος για αυτούς..
Εννοείται ότι το οικολογικό κίνημα δεν είναι κατά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και ότι, αντίθετα, είναι υπέρ. Με προϋποθέσεις φυσικά, που απορρέουν από την κοινή λογική. Για παράδειγμα, δεν θα εγκαταστήσεις φωτοβολταϊκά σε έναν εύφορο κάμπο, αχρηστεύοντας πολύτιμη εύφορη γεωργική γη. Όσον αφορά τις ανεμογεννήτριες, δεν θα τις τοποθετήσεις σε τοποθεσίες ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (οι τεχνοκράτες είναι ικανοί να σου φυτέψουν ανεμογεννήτριες ακόμα και στην Ακρόπολη – ήδη είχαν προτείνει την ουσιαστική κατάργηση του πάρκου του απολιθωμένου δάσους στο Σίγρι και την μετατροπή του σε…αιολικό πάρκο). . Θα εξετάσεις επίσης εάν οι απίστευτα πλατιοί δρόμοι που απαιτούνται για να περάσουν… Διαβάστε περισσότερα »
Λατρεύω την έννοια των προϋποθέσεων: όπως τα παιδιά που αν αγγίξεις ένα παιγνίδι γίνεται το αγαπημένο τους, έτσι κάθε περιοχή που προτείνεται για αιολικό πάρκο ξαφνικά γίνεται μαγικό μέρος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους Φυσικά οι παράνομες χωματερές και τα αυθαίρετα είναι οκ όπως βλέπουμε στα νησιά. Επίσης οι δρόμοι (που φαντάζομαι οι μηχανικοί θα θέλουν να παραμένουν ανοικτοί για να μεταφέρουν εύκολα ότι χρειάζεται για συντήρηση και επισκευές αλλά εντάξει τι ξέρουν αυτοί) δουλεύουν και ως αντιπυρικές ζώνες αλλά φροντίζουμε να τις αντιπαθούμε μέχρι να καταλάβουμε ότι είναι χρήσιμες. Για τις ενεργειακές κοινότητες συμφωνούμε αρκεί να μην καταλήξουν όπως οι αγροτικοί… Διαβάστε περισσότερα »
Εννοείται φυσικά ότι δεν επεμβαίνεις σε μια φρεσκοκαμμένη περιοχή για να διανοίξεις τεράστιους δρόμους, οι οποίοι θα εντείνουν τα ήδη εντονότατα αναμενόμενα πλημμυρικά φαινόμενα και θα εμποδίσουν την φυσική αναγέννηση του δάσους.
Στοιχειώδες! Μα εντελώς στοιχειώδες! Κρίμα που δεν είναι αυτονόητο από ορισμένους…
Η συσχέτιση φρεσκοκαμμένης περιοχής και περιορισμού της ανάπτυξης ανεμογεννητριών – όταν ο νόμος επιτρέπει τη δημιουργία πάρκων ανεμογεννητριών σε πράσινο δάσος με ανησυχεί. Αλλά εσείς ξέρετε καλύτερα.
Μπορείς να μιλάς περισσότερο στους φίλους και συναδέλφους για ανακύκλωση, που να πάνε ρούχα που θέλουν να ξεφορτωθούν κτλ. Στη δουλειά το ίδιο, εγκατέστησε κάδους ανακύκλωσης αν δεν υπάρχουν αρκετοί. Έχω πουλήσει αρκετά πράγματα στο facebook και μερικές φορές το ποσό είναι χαμηλό αλλά κάτι είναι κι αυτό και πάνω από όλα ξέρω ότι κάποιος θα χρησιμοποιήσει ότι δε χρειάζομαι άλλο εγώ. Ζω Αγγλία και υπάρχει η συνήθεια να αφήνουμε πράγματα έξω από το σπίτι και να τα παίρνει κόσμος που τα χρειάζεται Ναι μια σταγόνα στον ωκεανό είναι αλλά επειδή πρέπει να έχουμε κάνει κάτι χθες καλύτερα από το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρεις ποσο σε καταλαβαίνω . Κι εγω ημουν η “τρελη οικολογος” απο μικρη, εκανα οτι μπορουσα, ανακυκλωση, καθαρισμο παραλιων, συντομα ντουζ για να μην ξοδευω νερο, λιγα ρουχα που φοραω χρονια, στηριξη σε greenpeace κτλ κτλ . Κι ομως πια στα 40 μου νιωθω μια ματαιοτητα. Τα κανω ολα αυτα, αλλα οπως λες κι εσυ, απλα απο συνηθεια και μια αισθηση καθηκοντος, γνωρίζοντας οτι αυτο το λιγο που κανω εγω θα αναιρεθει απο την αδιαφορια του κοσμου και τα πολιτικοοικονομικα συμφεροντα. Και γενικα πια νιωθω μια απιστευτη ματαιοτητα, καπως οτι το κακο θα νικήσει εν τελει. Το νιωθω παντου,… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγαλωμένος στην επαρχεία τη 10ετία του ’80, έχω ζήσει τη μετάβαση από την παντελή έλλειψη περιβαλλοντολογικής συνείδησης, μέχρι την υπερβολή, κατα τη γνώμη μου, του σήμερα. Σε λίγο καιρό να δεις που θα νιώθουμε άσχημα που αναπνέουμε. Καταναλώνοντας οξυγόνο και εκπέμποτνας CO2. Ίσως να έχουμε και πρόστιμο που πατάμε μυρμύγκια. Χαλαρώστε παιδιά. Χρειάζεται μέτρο.