Αγαπητο α, μπα,
Είμαι 35 χρονών, ζω και εργάζομαι στην Αθήνα τα τελευταία δέκα χρόνια και, θεωρητικά, έχω όλα όσα θα έπρεπε να με κάνουν ευχαριστημένη. Έχω μια δουλειά που μπορώ να την κάνω εξ αποστάσεως, κάποια σταθερά εισοδήματα που μου προσφέρουν ασφάλεια και την ελευθερία να δουλεύω από όπου θέλω. Κι όμως, νιώθω κουρασμένη. Όχι τόσο σωματικά, όσο υπαρξιακά.
Η ζωή στην Αθήνα με έχει εξαντλήσει. Η κίνηση, ο θόρυβος, η μόνιμη αίσθηση βιασύνης, η δυσκολία να βρεις λίγο ουρανό χωρίς καλώδια και πολυκατοικίες. Ακόμα και οι μικρές χαρές —ένας καφές με φίλους, μια βόλτα στη θάλασσα— μοιάζουν να χρειάζονται οργάνωση επιχείρησης για να συμβούν. Συχνά σκέφτομαι ότι η καθημερινότητά μου έχει γίνει μια αλυσίδα από υποχρεώσεις και μετακινήσεις, χωρίς ουσιαστικό χώρο για ηρεμία.
Τον τελευταίο χρόνο, όλο και πιο έντονα, φαντάζομαι τον εαυτό μου να ζει σε ένα νησί του Αιγαίου. Όχι απαραίτητα σε κάποιο κοσμικό νησί, αλλά σε ένα μέρος με λιγότερο κόσμο τον χειμώνα, με ρυθμούς πιο ανθρώπινους. Να μπορώ να ξεκινώ τη μέρα μου με μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα. Να δουλεύω από ένα μικρό σπίτι με θέα το φως, όχι την απέναντι πολυκατοικία. Να γνωρίζω τους ανθρώπους της γειτονιάς μου, να νιώθω ότι ανήκω κάπου.
Από την άλλη, φοβάμαι. Μήπως αυτό που φαντάζομαι είναι μια εξιδανικευμένη εκδοχή της πραγματικότητας; Μήπως η ηρεμία που αναζητώ δεν εξαρτάται από τον τόπο, αλλά από εμένα; Αναρωτιέμαι αν, μετά από λίγους μήνες, θα μου λείψουν οι φίλοι μου, οι επιλογές, η ανωνυμία της πόλης. Αν θα νιώσω απομονωμένη τον χειμώνα, όταν οι τουρίστες θα έχουν φύγει και η ζωή θα κινείται σε πιο κλειστό κύκλο.
Έχω την οικονομική δυνατότητα να το δοκιμάσω, τουλάχιστον για έναν χρόνο. Κι όμως, κάτι μέσα μου αντιστέκεται. Σαν να φοβάμαι ότι αν φύγω, θα παραδεχτώ ότι η ζωή που έχτισα στην Αθήνα δεν με γεμίζει. Ή ότι ψάχνω μια αλλαγή τόπου για να αποφύγω μια πιο βαθιά αλλαγή μέσα μου.
Δεν ξέρω αν θέλω να «τα παρατήσω όλα» ή αν απλώς θέλω να ζήσω πιο απλά. Να μειώσω την ένταση, να δώσω προτεραιότητα στον χρόνο μου και όχι μόνο στην παραγωγικότητά μου. Αναρωτιέμαι: είναι φυγή ή είναι διεκδίκηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής; Είναι παρορμητισμός ή ωριμότητα να αναγνωρίζεις ότι κάτι δεν σου ταιριάζει πια;
Θα ήθελα τη γνώμη σου. Πώς ξεχωρίζεις την ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή από μια ρομαντική φαντασίωση; Και τελικά, πόσο ρίσκο αξίζει να πάρει κανείς για να νιώθει ότι ζει όπως πραγματικά θέλει;
ΑΠΟ ΤHΝ – Λουκουμάκι συριανό
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να το δοκιμάσεις και πιστεύω ότι ίσως ανακαλύψεις ότι το νησί έχει άλλα μειονεκτήματα διαφορετικά από αυτά της αθήνας. Αλάν δεν το δοκιμάσεις θα το σκέφτεσαι μία ζωή και είναι κρίμα οπότε πήγαινε. Να προτείνω Σύρο; Από τα πιο αστικά νησιά. ‘Η Κρήτη
Αφού δουλεύεις εξ αποστασεως, δε χάνεις τίποτα να δοκιμάσεις. Και τι έγινε αν πας και δεν σου αρέσει; Ξαναγυρνάς. Αφού και εκεί που είσαι τώρα δε σου αρέσει, Γιατί να μη δεις πώς είναι κάτι άλλο; Απλά θα πρότεινα να μην πας από το 0 στο 100. Επέλεξε ένα νησί κοντά στην Αθήνα, που δεν ερημώνει εντελώς το χειμώνα. Τη Σύρο ας πούμε. Βλέπω κάτι αμερικάνες που έχουν μετακομίσει εκεί και έχουν οργανώσει τη ζωή τους, κάνουν δουλειά, μπάνια, δραστηριότητες και δεν είναι στην ερημιά. Να το κάνεις οπωσδήποτε.
Και εγω νομίζω μόνο Σύρο θα πήγαινα, ή μετα κάποιο απο τα πολύ μεγάλα, ή Λευκαδα (που δεν με τρελαινει και όλη αλλα εχει καποια ωραια χωριά) γιατι μπορείς οδηκώς να είσαι Αθήνα αν συμβεί κάτι.
Αγαπητή, έχω περάσει χειμώνα σε νησι, (μεγάλο) και ένα χειμώνα στην Κρήτη, κ ένα χειμώνα σε επαρχιακή πόλη που διάλεξα να ζω πιο έξω γιατί η συγκεκριμένη πόλη είναι φρικτή αλλά με εξαιρετική εξοχή (βόλος 😂) κ φυσικά Αθήνα πολλά χρόνια. Αν δεν είσαι top στέλεχος που επιβάλλεται να είσαι παρούσα στην επιχείρηση, αν δεν έχεις δική σου επιχείρηση με κέρδη και βιωσιμότητα, αν δεν επιβάλλεται με κάποιο τρόπο να είσαι Αθήνα τέλος πάντων, τότε να μην είσαι Αθήνα. Τα θέατρα, οι εκθέσεις κλπ αν κ είμαι μάχημη καλλιτέχνης θα σου πω ότι είναι πραγματικά (τουλάχιστον στα μάτια μου) το… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ζω επαρχία και στην Ελλάδα μόνο Αθήνα βρίσκω στο αντικείμενο μου γιατί πλέον δεν παιρνουν remote. Με τους μισθούς που δίνουν ομως δε θα μου μένει τίποτα, μην πω ότι θα μπαίνω και μέσα, οπότε αν τελικά σε 2-3 χρόνια αποφασίσω να φύγω γιατί να μην πάω εξωτερικό που μου έχουν κάνει πολύ πιο δελεαστικές προτάσεις?
Αν εχεις τετοιο χαρτι να το παιξεις. Τα βαζεις κατω οικονομικα, επαγγελματικα και συναισθηματικα και αποφασιζεις. Η γραφουσα μιλησε γοα ελληνικη επαρχια οπότε της απαντησα αναλογα.
Στην περίπτωσή σου δεν βλέπω ρίσκο. Δουλεια θα έχεις – δν την παρατάς για κάτι που δν ξέρεις – κ σταθερά εισοδήματα έχεις. Το πολύ πολύ να μη σου αρέσει κ να ξαναγυρήσεις. Κλαιν δλδ. Απλά θα έχεις την κούραση των μετακομίσεων, αν γίνει έτσι. Όσο για τα άλλα, μπορεί όντως η ηρεμία να εξαρτάται από σένα, αλλά σίγουρα κ ο τόπος βοηθάει. Ο θόρυβος της πόλης, δλδ η ηχορύπανση, μας επηρεάζει κ έχει επιπτώσεις στην σωματική κ ψυχική υγεία μας. Ακόμα κ να θέλεις να αποφύγεις την αλλαγή μέσα σου, με την αλλαγή του τόπου θα γίνει έτσι κ… Διαβάστε περισσότερα »
Σε νησί χμμμμ…Το βλέπεις ειδυλλιακό γιατί ζεις στην Αθήνα με τους γνωστούς ρυθμούς και τα γνωστά τοπία της. Πάμε και στην πραγματικότητα τώρα. Τα καλά των νησιών όλοι τα γνωρίζουμε, τα κακά όμως; Είσαι έτοιμη για έλλειψη γιατρών και περίθαλψης, για αναγκαιότητα μεταφορικού μέσου, για διακοπές σε νερό και ρεύμα, για παρατεταμένους αποκλεισμούς και σημαντικά υψηλότερο κόστος ζωής, σε ένα τόπο μόνη σαν την καλαμιά στον κάμπο; Οι νησιώτες μας έχουν μάθει να ζουν έτσι και έχουν προσαρμοστεί σε αυτό τον τρόπο ζωής εσύ όμως; Δε μας λες από που κατάγεσαι και αν είσαι μαθημένη σε τουριστική επαρχία, όπου το… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι θα σου πρότεινα να το δοκιμάσεις ανεπιφύλακτα. Φαίνεται ότι έχεις ανάγκη για μια νέα αρχή. Εχεις ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Μπορείς να δουλεύεις από παντού. Άρα δε χρειάζεται να αφήσεις κάποια σίγουρη δουλειά και να ψάξεις άλλη εκεί, με το ρίσκο που συνεπάγεται. Εχω κάνει κα τα δύο. Εχω ζήσει και στην Αθήνα και σε νησι τον χειμώνα, Η ζωή είναι πολύ διαφορετική στο καθένα και κάθε μέρος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του. Είναι τι ταιριάζει στον καθένα. Στην επαρχία καταλαβαίνεις καλύτερα τις εποχές. Στην Αθήνα μπορεί να περνά η μέρα και να μη ζεις τίποτα. Τη μικρή… Διαβάστε περισσότερα »
Δέν είναι ανάγκη να πιάνουμε τα άκρα. Γιατί δε δοκιμάζεις κάτι ενδιάμεσο; Δεν είναι απαραίτητο να αποκλειστείς σε ένα νησί. Έχει και άλλα μέρη να το δοκιμάσεις αυτό. Καλαμάτα, έχει θάλασσα, Λαύριο και άν θέλεις όντως νησί υπάρχει και η Σαλαμίνα
Γιατί νησί ντε και καλά,και όχι παραθαλάσσια πόλη τύπου Ναύπλιο,Γύθειο,Καλαμάτα,Καβάλα,Αλεξανδούπολη πχ.
Το νησί ,εκτός αν μιλάμε για Κρήτη ή Εύβοια είναι λίγο απομόνωση ειδικά το χειμώνα.
Κοίτα ,κάτι θα χάσεις,κάτι θα κερδίσεις με το να αφήσεις την Αθήνα.
Προσωπικά την άφησα πριν πάρα πολλά χρόνια για νησί πανέμορφο και καταπράσινο, παρ ολο που ήταν η πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Ουδέποτε το μετάνιωσα,αλλά ότι υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσαι την έλλειψη επιλογών που σου προσφέρουν τα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχουν.Να μην κρυβόμαστε.
Η πόλιςΕίπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα. Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλύτερη από αυτή. Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή· κι είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμμένη. Ο νους μου ώς πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει. Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ, που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.» Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θά βρεις άλλες θάλασσες. Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·… Διαβάστε περισσότερα »
Η Πόλις του Καβάφη στοίχειωσε τα παιδικά κι εφηβικά μου χρόνια. Ήταν ένα από τα τρία ποιήματα που ήξερε απέξω ο πατέρας μου, και το οποίο απήγγειλε (όταν βρισκόταν σπίτι, σπάνια δηλαδή), μετά από ένα λογύδριο για το πόσο έχει υποβαθμιστεί η παιδεία, αφού τότε, στα 80ς και τα 90ς, δεν μαθαίναμε πια ποιήματα απέξω ούτε απαγγέλαμε στο σχολείο. Στ’ αυτιά μου το ποίημα ακουγόταν πάντα σαν απειλή. Αν τυχόν σκοντάψω, αν βγω από τον σωστό δρόμο, αν κάνω ως παιδί ή έφηβη μια λάθος επιλογή, τότε πάει, κατέστρεψα τη ζωή μου, κι ούτε η μετανάστευση στην άλλη μεριά του… Διαβάστε περισσότερα »
Ο βασικότερος λόγος που έχει πάει η μισή Ελλάδα στην Αθήνα είναι η δουλειά. Αν έχεις τη δυνατότητα του φουλ remote φύγε χθες. Οκ οχι αύριο το πρωί αλλά μπορείς να δοκιμάσεις την τύχη σου. Για το νησί τα πράγματα δεν είναι τόσο ωραία στην καθημερινότητα. Τα νησιά το χειμωνα έχουν περιορισμένη πρόσβαση, επίσης θα πρέπει να ψάξεις Αν οι υποδομές (ρευμα, ίντερνετ) επαρκούν για να μπορείς να εργάζεσαι ή αν υπάρχουν συχνα προβλήματα. Εκτος απο τα νησιά μπορείς να δοκιμάσεις για αρχή και σε μια πιο μικρή επαρχιακή πόλη κοντά στην Αθήνα πχ Κόρινθο, Ναύπλιο, Χαλκίδα ή στην Κρήτη… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ βασικό αυτό που είπες και το ξέχασα να το αναφέρω. Γράφουσα, θα πρέπει οπωσδήποτε να τσεκάρεις ότι εκεί που θα πάω υπάρχει καλό σήμα και ότι θα έχεις το ίντερνετ που χρειάζεσαι για να εργάζεσαι. Οχι τι λέει στη θεωρία η εταιρεία τηλεφωνίας.. Να δεις στην πράξη αν θα μπορείς να δουλέψει άνετα και με ποια σύνδεση από εκεί.