Καλησπέρα σας, εύχομαι όλοι να είστε καλα! Σας διαβάζω κάθε μέρα και σας έχω συνηθίσει τρομέρα.
Θέλω απλά να πω κάποια πράγματα να τα βγάλω από μέσα μου. Να νιώσω ότι δεν είμαι η μόνη. Μπαίνω στο θέμα κατευθείαν, οι γονείς μου χωρισμένοι πολλά χρόνια, με τον πατέρα μου έχω να μιλήσω πάνω από δεκαετία καθώς δεν μου φέρθηκε ποτέ καλά. Αδέρφια και άλλους συγγενείς δεν έχω, μικρό το σόι. Μεγάλωσα με την μητέρα μου που πάλεψε σκληρά για να κάνει ότι καλύτερο μπορεί.
Πριν 3,5 χρόνια διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού σε προχωρημένο στάδιο προφανώς σοκ και φρίκη. Η σχέση που είχα 2,5 χρόνια μόλις το έμαθε με χώρισε απο μήνυμα. Δεν θα σας αναλύσω πόσο πάλεψα και εγώ αλλά και η μαμά μου, μονες, τώρα από αυτό το θέμα είναι καλά πλέον. Όμως, άλλαξε, κρεμάστηκε πάνω μου. Δεν μπορούσα να καταλάβω το λόγο πίστευα ότι έφταιγε ό,τι περασε.
Καιρό υποψιαζόμουν αλλά έλεγα μπα αποκλείεται, και σήμερα ήρθε η καινούργια διάγνωση, αλτσχαιμερ. Πολλα δεν σας τα γράφω. Δεν έχει και νόημα. Όμως πόνεσα πολύ. Όχι σήμερα που το έμαθα αυτό, από πρίν. Απο τα σημάδια που έβλεπα. Από την μοναξιά που βιώσα και βιώνω ακόμα.
Έχω και δεν έχω την μαμά μου και ίσως τελικά να μην μου την πήρε ο καρκίνος, αλλά μου την παίρνει το αλτσχαιμερ σιγά σιγά. Δεν είναι όλα εντελώς μαύρα, μέσα σε όλα αυτά γνώρισα έναν άνθρωπο που με αγάπησε και με αγαπάει. Πολυ, δεν μπορώ να σας εξηγήσω πόσο. Δεν νιώθω πλέον τόσο μόνη ούτε χαμένη, απλά μερικές φορές όπως τώρα που σας γράφω, πονάω. Σας ευχαριστω που μου κρατάτε συντροφιά κάθε μέρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Assy
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Eγω θα σταθώ σ’αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση: “Η σχέση που είχα 2,5 χρόνια μόλις το έμαθε με χώρισε απο μήνυμα.”
Μα είναι δυνατόν; Μέχρι τώρα λέγαμε για άντρες που παρατάνε τις γυναίκες όταν αυτές εμφανίζουν κάποια ασθένεια. Τωρα διαβάζω για άντρα που είχατε τόσο καιρό σχέση και σε χώρισε, με μήνυμα κιόλας, μόλις έμαθε για τον καρκίνο της μητέρας σου; Τι να πω, μένω άφωνη, ντροπή. Καλή δύναμη κορίτσι μου!
Εκεί φάνηκε πόσο την αγαπούσε… συναισθηματικά ανώριμος και ηλίθιος. Ευτυχώς γλίτωσε
Σε καταλαβαίνω Assy… έχω χάσει την μητέρα μου από μια σπάνια μορφή λευχαιμίας, και την έχω δει να λιώνει και να χάνεται λίγο λίγο, ενώ ήταν πολύ νέα. Με τον πατέρα μου επίσης έχουμε εντελώς τυπικές σχέσεις από όταν έφυγε η μαμά μου από τη ζωή. Όταν ”χάνεις” έναν αγαπημένο είναι πολύ βασανιστική διαδικασία γιατί ξεκινάς και τον χάνεις λίγο λίγο κάθε μέρα και πραγματικά βιώνεις τρομερή μοναξιά, είναι πολύ δύσκολο να το μοιραστείς σαν συναίσθημα με κάποιον που όσο κι αν τον αγαπάς και σε αγαπάει, δεν το έχει νιώσει. Είσαι τυχερή που έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο να… Διαβάστε περισσότερα »
that’s the end, and that’s the start of it …that’s the whole, and that’s the part of it Η πλανη, δεν ξερω αν το ξερεις, είναι ένα ξυλουργικο εργαλειο. Σμιλεύει το ξυλο, το λειαινει? (κατι τετοιο) Καπως ετσι νομίζω ότι λειτουργούν και οι αναμνησεις. Μας σμιλεύουν. Κι όσο σμιλεύεται κατι, αρχιζει και αποκτα σαφες σχήμα. Αυτό το σχημα είναι που δοκιμαζεται τωρα στη σχεση σου με τη μανα σου. Ειχε και η γιαγια μου αλτσχαιμερ. Η σχεση μας αλλαξε όντως. Ειδικα από ένα σημειο και μετα. Η αγαπη όμως δε χαθηκε. Απλώς λειτουργούσε με διαφορετικό τρόπο. Μιας που δεν μπορούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποια στιγμή θα χρειαζόσαστε βοήθεια αγαπητή, δεν μπορείτε να γίνετε 24ωρη νοσοκόμα, ακόμα και οι επαγγελματίες δουλεύουν τη βάρδια τους και μετά ξεκουράζονται. Εκτός από το θέμα της κούρασης, είναι και εκπαιδευμένοι στο χειρισμό ανθρώπων με άνοια. Επίσης η μαμά σας μπορεί και πρέπει να ζήσει τη ζωή της με τον πιο ευχάριστο και αποδοτικό για αυτην τρόπο, και αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα, από εργοθεραπεία, πώς να αυτοεξυπηρετείται, ψυχολογική υποστήριξη και πολλά. Δεν την ξεγράφετε δηλαδή αν απευθυνθείτε σε ειδικούς. Χώρια από τη βοήθεια προς τη μαμά σας, πιστεύω ότι ίσως χρειαστείτε και βοήθεια ψυχολογική για εσάς την… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις μια μεγάλη αγκαλιά από εμένα, τον καρκίνο τον έχει περάσει και η δική μου μάνα. Ήμουν κι εγώ σε σοκ. Η γυναίκα σε θέλει δίπλα της πιο πολύ από ποτέ, να είσαι εκεί για αυτήν, ειδικά τώρα που νιώθει ότι χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της με το αλτσχάιμερ. Η γιαγιά μου που το έχει ξεχνάει κάθε πέντε λεπτά τι έχει πει και στεναχωριέται. Σου εύχομαι δύναμη και κουράγιο και να μην σκέφτεσαι τον παλιό έρωτα που σε άφησε. Δεν άξιζε κοπέλα μου. Χαίρομαι που τώρα έχεις ένα δίκτυο στήριξης. Είσαι πολύ δυνατή, με συγκίνησες και σε… Διαβάστε περισσότερα »
Assy λυπάμαι πολύ γι αυτά που περνάς, χαίρομαι που έχεις κάποιον δίπλα σου να σε στηρίζει αυτές τις δύσκολες στιγμές. Περνάς έναν γολγοθά γιατί το αλτσχάιμερ είναι μια ψυχοφθόρα ασθένεια για τους συγγενείς και φίλους του ασθενή. Ψάξε να δεις αν υπάρχει κάποιο γκρουπ στήριξης συγγενών ασθενών με ανίατες ασθένειες στην περιοχή σου. Νομίζω θα σου κάνει καλό
Γνώρισα μόνο μία ηλικιωμένη γυναίκα με Αλτσχάιμερ στη ζωή μου. Δεν ήξερε πού βρισκόταν.
Αλλά έχω τον πατέρα μου από πάντα με άλλη νευροεκφυλιστική ασθένεια, η οποία ήρθε και σε εμένα στα 15-16.
Μερικές φορές, δεν υπάρχει κάτι να πεις.
Η ζωή είναι άδικη.
Από τα 15, σταμάτησα να έχω ενσυναίσθηση, αλλά φόβο και θυμό, γιατί πλέον έβλεπα το μέλλον και με ένοιαζε μόνο ότι εγώ έχασα τη ζωή μου.
Και ως άνθρωπος με εκφυλισμό, θα σου έλεγα ότι θα ήθελα η μαμά μου να χαρεί αν φύγω πριν ταλαιπωρηθώ περισσότερο, παρά να στεναχωρηθεί επειδή έμεινα αλλά ταλαιπωρήθηκα (και κούρασα και εκείνη), γιατί πάλι στεναχώρια είναι.
Σε νοιωθω, έχασα τη μαμά αρχικά σιγά σιγά από Alzheimer’s κ μετά σχετικά σύντομα από καρκίνο.
Όταν φύγει ο άνθρωπος μας μένει η αγάπη που μας έδωσε απλόχερα. Μεγάλη προστασία.
Το silver lining ξεσκαρταρεις ανθρώπους γύρω σου, μαθαίνεις να αναγνωρίζεις τον άνθρωπο π μπορεί να σου δώσει ανάλογη αγάπη. Καλό κουράγιο καλό μου
Κουράγιο και καλή δύναμη !! Εν τω μεταξύ συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να μην το σχολιάσω, είναι ήδη απαίσιο να χωρίζεις κάποιον από ένα μήνυμα, αλλά το ότι έγινε λόγω της ασθένειας της μητέρας σου, είναι σάπιο. Ευτυχώς σε απάλλαξε το ρεμάλι από την παρουσία του μια ώρα αρχίτερα