Γεια σου Αγαπητή μου Ρένα. Ελπίζω να είσαι καλά και να περνάς όμορφα το καλοκαίρι.
Το θέμα μου είναι ότι σιχαίνομαι την δουλειά μου, μου προκαλεί σοβαρή δυσφορία, θλίψη και άγχος ακριβώς επειδή δεν με ικανοποιεί και δεν με εκφράζει ούτε στο ελάχιστον. Η ψυχολογία μου επηρεάζεται πολύ.
Έχω σπουδάσει νομική, ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, το ήξερα από την αρχή. Ήμουν όμως από τους άριστους, καταπιεσμένους μαθητές που δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τους γονείς που με φαντάζονταν τουλάχιστον δικηγόρο. Όταν τελείωσα τη σχολή δεν είχα την πολυτέλεια να σπουδάσω κάτι άλλο ή να αναζητήσω τι άλλο θα με ενδιέφερε. Έπρεπε να ξεκινήσω αμέσως την άσκηση λόγω βιοποριστικού ζητήματος. Οπότε με πήρε η μπάλα. Και να’ μαι, 6 χρόνια μετά να κάνω την ίδια δουλειά. Έχω φύγει από την κόλαση των δικηγορικών γραφείων στα οποία υπέφερα πολύ και με σεξ **** παρενόχληση και κακοποιητικές συμπεριφορές εν γένει, που αν ξεκινήσω να γράφω τώρα θα τελειώσω μεθαύριο. Εκεί μέσα σε όλα δεν υπήρχε ούτε ωράριο, ούτε σταθερός μισθός. Σε κάποια φάση έπαθα burn out και έβγαλα και δερματικά προβλήματα από το άγχος, οπότε και παραιτήθηκα γιατί ένιωθα ότι θα καταρρεύσω. Έμεινα χωρίς σταθερή δουλειά για κάποιους μήνες, αναλαμβάνοντας μερικά δικά μου αλλά και πάλι δεν με έψηνε το επάγγελμα. (Το τηλέφωνο να χτυπάει ανά πάσα ώρα, την ασυνέπεια στις πληρωμές, η γραφειοκρατία). Σήμερα είμαι στο νομικό τμήμα μιας εταιρείας, με σταθερό ωράριο και μισθό, ο οποίος είναι αρκετά ικανοποιητικός και μου επέτρεψε να παώ και διακοπές 12 ημερών μες το καλοκαίρι. Είναι καλύτερα σίγουρα εδώ αλλά και πάλι νιώθω όλη μου την ενέργεια να χάνεται. Νιώθω ότι δεν προσφέρω τίποτα ουσιώδες, κάνω μόνο διεκπεραιώσεις. Το αντικείμενο του δικηγόρου / νομικού συμβούλου δεν με δυσκολεύει, είμαι αρκετά καλή μάλιστα και οργανωτική, δεν είχα ποτέ πρόβλημα με την απόδοση, όμως δεν με ικανοποιεί. Νιώθω κενή, χαλιέμαι από την πίεση που τρώω στην εταιρεία από Managers άσχετους με το αντικείμενο, με φορτώνουν με πράγματα άσχετα με την δουλειά μου και με κουράζουν ψυχολογικά κάνοντας ανούσιο micromanagement. Η εσωτερική πολιτική της εταιρείας είναι αυτή και δεν θα αλλάξει. Ασκείται πίεση σε ορισμένα τμήματα όπως το δικό μου που είναι ολιγομελές μάλιστα και άτομα όπως εγώ που δεν θέλουν πολλή κοινωνικότητα και αγάπες με την εργοδοσία αντιμετωπίζονται με λιγότερη εύνοια. Έχω προσπαθήσει να πω οκ δεν μου αρέσει η δουλειά μου, αλλά μου προσφέρει μια αρκετά καλή ζωή, δεν πειράζει, αλλά το μέσα μου κλωτσάει. Νιώθω καταπίεση και δυσφορία.
Έχω κάνει ένα μεταπτυχιακό διεπιστημονικό – νομικής μαζί με κοινωνικές επιστήμες το οποίο μου άρεσε πολύ (κυρίως το κοινωνικό κομμάτι). Ειδικά στην διπλωματική που έκανα έρευνα, ήμουν ενθουσιασμένη. Δεν βαρέθηκα στιγμή. Επίσης μου αρέσουν πολύ οι ξένες γλώσσες.
Στο σήμερα, αναρωτιέμαι τι να κάνω. Αυτή τη στιγμή νοικιάζω σπίτι με τον σύντροφό μου και έχουμε τρέχοντα έξοδα και κοινούς στόχους. Είμαι αυτοσυντηρούμενη μήνας μπει – μήνας βγει, με μερικές δικές μου υποθέσεις και με λίγες οικονομίες στην άκρη. Είμαι πάρα πολύ μπερδεμένη για το εργασιακό, όχι απλά μήνες, αλλά χρόνια. Όσο γράφω, κάπως ξεδιαλύνονται οι σκέψεις μου και αποκρυσταλλώνονται αυτή τη στιγμή ως εξής:
1) Κάνω διδακτορικό σε ένα θέμα που με ενδιαφέρει και αντλώ από εκεί ικανοποίηση, αφού η έρευνα μου αρέσει. (επιδιώκω ίσως κάποιο υποτροφία – που ξέρω δεν είναι εύκολο) Συνεχίζω στη δουλειά μου μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο.
2) Σπουδάζω κάτι άλλο. Παράλληλα με την δουλειά μου. Δεν ξέρω τι όμως. Δεν ξέρω τι με ενδιαφέρει πλέον. Θα μου άρεσε ψυχολογία ή κοινωνικός λειτουργός, αλλά ο σύντροφός μου με αποθάρρυνε λέγοντας ότι είναι κορεσμένα κι αυτά.
3) Επειδή αυτές τις σκέψεις τις έχω εκφράσει σε δικούς μου ανθρώπους, όλοι με αποθαρρύνουν και μου λένε: θα πετάξεις τόσες σπουδές και εμπειρία;;;; σε τόσο απαιτητική σχολή; με παροτρύνουν να ακολουθήσω κάτι παρεμφερές. π.χ Δικαστής (το αποκλείω), Συμβολαιογράφος (το σκέφτομαι ενίοτε, αλλά απαιτεί εξετάσεις και πολύ διάβασμα σε συνδυασμό με φροντιστήριο επί πληρωμή. Το αποτέλεσμα προφανώς δεν το εγγυάται κανείς) Άλλο που σκέφτομαι είναι να πάρω πιστοποίηση για GDPR που είναι αρκετά hot. Βέβαια πάλι αυτό απαιτεί χρήματα και χρόνο αλλά ίσως ανοίξω λίγο διαφορετικό παραθυράκι.
Εσείς τι λέτε; τι θα κάνατε στη θέση μου;
Θα εκτιμήσω κάθε βοήθεια, καθώς περνάω πολύ δύσκολα και νιώθω πολύ μπερδεμένη.
Ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Contra Legem
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω πως θα ακουστεί λίγο κάπως αυτό που θα πω και θα μου ρίξετε μπόλικο hate στα σχόλια αλλά ποτέ στη ζωή μου δεν έκανα δουλειά που να “με γεμίζει” εργαζόμουν για να μπορώ να πληρώνω τους λογαριασμούς μου. Ήμουν πάντα καλή στη δουλειά μου (ακόμα είμαι) και δεν την έβλεπα σαν αγγαρεία αλλά δεν τη θεωρούσα και κάτι που θα πρέπει να μου προσφέρει απόλαυση όταν το κάνω. Δεν είναι σεξ ούτε φαγητό. Αυτό που με γεμιζε και με ικανοποιούσε ήταν πάντα εκτός εργασιακού χώρου χομπι, φίλοι, οικογένεια, σεμινάρια. Και η δουλειά μου παρείχε τους πόρους για να κάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Δουλεύω στο αντικείμενο των σπουδών μου, το οποίο ήθελα πορωμενα από τα 16 και δεν θα το άλλαζα. Τα πρώτα χρόνια ούτε οι άδειες δεν με ενδιέφεραν. Θα συμφωνήσω όμως μαζί σου. Τη δουλειά την κάνουμε για τα λεφτά. Αν δεν τα χρειαζόμασταν, δεν θα την κάναμε. Κι αυτή η εξάρτηση τα χαλάει όλα. Πάντα είχα και έχω ασχολίες εκτός ωραρίου για να παίρνω ικανοποίηση.
Κι εγώ τη δουλειά των ονείρων μου κάνω . Ακόμα και άλλη δουλειά να έκανα , θα την έκανα για χόμπι και τσάμπα. Αλλά ναι , όταν δε με πληρώνουν οι πελάτες μου ….δεν έχω καμμιά διάθεση ούτε το γραφείο να πάω να ανοίξω να πιω καφέ και να σερφαρω στο πορνό .
Έτσι ακριβώς. Κι εγώ γουστάρω τη δουλειά μου αλλά όταν έρχεται μια απόρριψη για χρηματοδότηση ή για δημοσίευση χάνω κάθε κίνητρο. Απλά σηκώνεσαι και προχωράς και επιμένεις. Δηλαδή κι εμείς που γουστάρουμε τη δουλειά μας δεν είναι ότι δεν έχουμε ζωή και ζούμε μόνο μέσα απο αυτή ούτε ότι όλα είναι ρόδινα
Καλά ναι εννοείται συμφωνώ πολύ μαζί σου. Είναι άλλο όμως το δε με γεμίζει η δουλειά μου και είναι άλλο το μου προκαλεί δυσφορία. Γιατί αν νιώθεις δυσφορία 10 ώρες την ημέρα, κανένα χομπι και φίλοι κτλ δε θα σε ανακουφίσει.
Σε γενικές γραμμές συμφωνώ, εφόσον δουλειά ,καλώς ή κακώς κάνουμε κατά βάση για βιοποριστικούς λόγους . Όμως η γραφουσα λέει πως αισθάνεται δυσφορία και την καταλαβαίνω. Έχω βρεθεί σε θέσεις εργασίας που δε με τρέλαναν αλλά μπορούσα να ανταπεξελθω,με γνωμονα πάντα το μισθό, αλλά έχω βρεθεί και σε δουλειά που μόνο στη σκέψη με έπιανε το στομάχι μου. Κι ήταν τότε που αποφάσισε να πάρω το δεύτερο πτυχίο μου γιατί πνιγομουν κι ήθελα απο κάπου να πιαστώ. Και για δύο χρόνια,βρέθηκα στη δουλειά που λάτρεψα (ίσως δεν ήταν των ονείρων μου αλλά με γέμιζε πολύ κι ένιωθα πλήρης κι ο,τι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι ούτε όλες οι δουλειές είναι ίδιες. Εχω βρεθεί στη θέση της γράφουσας και έκανα το λάθος να μη φύγω πιστεύοντας κι εγώ αυτά που λες. Άλλο δε με γεμίζει καθόλου αλλα οκ την κάνω για τα λεφτά άλλο με ρίχνει και ψυχολογικά και με φθείρει μέρα με τη μέρα. Λέει πως νιώθει δυσφορία αυτό κάτι σημαίνει. Αν νιώθει δυσφορία τώρα σε πέντε χρόνια θα χρειάζεται ψυχοφαρμακα για αντέξει.
Δεν είναι όμως γαμησετα να κάνεις 8 ώρες (τουλάχιστον) την ημέρα κάτι που δεν σε ευχαριστεί; Εγώ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω.
Die drei???
Σωστά το γράφεται.
Δεν έχουν όμως όλοι την τύχη να τους έρχονται οι ευκαιρίες σερί. Άλλωστε είδατε πρόσφατα τι σημαίνει να πρέπει να πάρετε αποφάσεις 🔥 σε χρόνο dt και όλες να είναι άσχημες…
Σίγουρα δεν έχουν όλοι αυτη την τύχη. Μακάρι να είχαν όλοι αυτή την δυνατότητα. Και σίγουρα δεν είναι όλα ρόδινα. Όμως και να σπαταλάς τόσο χρόνο της ζωής σου σε κάτι που δεν ευχαριστιεσαι μου φαίνεται υπερβολικά δύσκολο.
Οκ δεν είναι για όλους η δουλειά κάτι που παίρνουν ευχαρίστηση πέρα από τα λεφτά. Όμως περνάμε σχεδόν το μισό χρόνο της ζωής μας στη δουλειά (αν αφαιρέσουμε τις ώρες που κοιμόμαστε). Το θέμα είναι να μην μας επιρεάζει την ψυχολογία και μισούμε αυτές τις ώρες που περνάμε στη δουλειά
Και εγώ έτσι έλεγα τα πρώτα χρόνια, μέχρι που στο τέλος η προοπτική να πέσω από το μπαλκόνι μου φαινόταν μια χαρά για ένα μεγάλο διάστημα. Παιδιά, η δικηγορία είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρο επάγγελμα, με τις συνθήκες στις οποίες γίνεται (άπειρες ώρες εργασίας, πολλή πίεση από τους πελάτες και τους ανώτερους, αν είσαι πχ. σε δικηγορικό γραφείο/εταιρεία, πολλές φορές managerial tasks και όχι καθαρά νομική δουλειά, ειδικά στο πεδίο της συναλλακτικής δικηγορίας, καθημερινά παρακάλια σε συμβολαιογράφους/μηχανικούς/λογιστές να συνεργαστούν, τρομερή ευθύνη, άπειρη γραφειοκρατία). Γράφουσα, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Από τον κύκλο μου, κανένας συνάδελφος δεν έμεινε πέραν των 5 ετών σε δικηγορική… Διαβάστε περισσότερα »
Συμβολαιογράφος. Θα ρίξεις λιγο διάβασμα ακόμη, αλλά το άγχος είναι λίγο, θα βγάλεις χρήμα και θα είσαι αφεντικό του εαυτού σου.
Αυτό σκεφτόμουν κ εγώ. Επίσης σε σχέση με το να ξεκινήσεις διδακτορικό ή αλλες προπτυχικες σπουδές, το να πας για συμβολαιογράφος ή η πιστοποίηση GDPR ακούγονται παιχνιδάκι! (Από άποψη χρόνου, κόστους κ διαβάσματος. Δεν τα έχω κανει, αλλά έχω κάνει διδακτορικό…)
ΥΓ. Ώντας άσχετη από νομική, έχω απορία: Η πιστοποίηση από μόνη της θα σου προσφέρει ευκαιρίες για καλύτερη δουλεια?
Έχεις σκεφτεί ποτέ να εξασκήσεις τη δικηγορία για να υπερασπιστείς ανθρώπινα ή περιβαλλοντικά δικαιώματα, ζητήματα κοινωνική ισότητας ή κάτι παρόμοιο που θα σε γέμιζε πολύ παραπάνω σα σκοπός δουλειάς;
Κατά τα άλλα συμφωνώ με τη librarian πως η δουλειά είναι για να βιοποριζόμαστε, δεν είναι σκοπός ζωής κ ας θέλουν να μας πείσουν αλλιώς για να τα δίνουμε όλα για ψίχουλα.
Δεν είμαστε στη θέση σου, κοπέλα μου, ούτε μπορούμε να σκεφτούμε όπως εσύ.
Δεν περνάς πολύ δύσκολα, απλά προβληματίζεσαι για το δρόμο που θα ακολουθήσεις.
Αυτό συμβαίνει πολλές φορές στη ζωή των ανθρώπων και οδηγεί στην εξέλιξη και στην πρόοδο.
Έχεις τη δουλειά σου, έχεις εξωτερικές δουλειές, δεν έχεις οικονομικό πρόβλημα.
Τα έχεις καλά οργανωμένα στο μυαλό σου.
Ακολούθησε την καρδιά σου.
Μου αρέσει πολύ η απάντηση σας εδώ.
Εγώ θα σου πω από εμπειρία (γιατί τα έχω φάει κι εγώ στη μάπα μου αυτά) ότι αν δε σου αρέσει το αντικείμενο που σπούδασες, φύγε όσο είναι ακόμα νωρίς. Μάλιστα, κάποτε μου είχε πει μια κοπέλα που είχε αφήσει τη σχολή της, γιατί δεν της άρεσε το αντικείμενο ότι “εάν δε σου αρέσει η σχολή σου, τότε αργά ή γρήγορα θα την αφήσεις”. Τελικά και πτυχίο πήρα στη δύσκολη σχολή που μπήκα τότε και μεταπτυχιακό έκανα! Και μάντεψε, τώρα νιώθω το απόλυτο κενό, δουλεύω κάπου άσχετα και αναζητώ το επόμενο βήμα. Άρα, είχε δίκιο τότε η φίλη. Υπάρχουν ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Το GDPR έχει κορεστεί ήδη για τους δικηγόρους, σε αναζήτηση νομικού συμβούλου στην εταιρεία που δουλεύω είχαν πιστοποίηση όλοι οι δικηγόροι ανεξαιρέτως που έστειλαν βιογραφικό και δε μπορείς να βιοποριστείς με μόνη εξειδίκευση το GDPR, δεν είναι πλήρες αντικείμενο απασχόλησης.
Διαβάζοντας το κειμενο σου, καταλαβαίνει καποιος δυο διαφορετικα προβληματα. Το πρώτο είναι το περιβάλλον της εταιρειας που εργάζεσαι και το δεύτερο και το ουσιαστικότερο είναι ότι το επάγγελμα της δικηγορίας δεν σε ενδιέφερε από την αρχή. Σκέψου αν υπήρχε άλλο περιβάλλον θα σε κάλυπτε η δικηγορία; Επίσης, ιδιαίτερα σημαντικο είναι ότι η επιλογη της δικηγορίας εγινε περισσοτερο για να ικανοποιήσεις τους γονείς σου, γεγονός που τείνει να επαναληφθεί τώρα ακούγοντας τους φίλους σου και τον σύντροφο σου. Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι οι γονείς, οι φίλοι και ο συντροφος ενδιαφερόνται πραγματικά και θελουν το καλό σου. Όμως ολοι το βλέπουν από την… Διαβάστε περισσότερα »
Στην θέση σας θα επέλεγα να αποκτήσω πιστοποίηση DPO.
Το GDPR αφορά κάθε επιχείρηση προσφέροντας σας μια αξιόλογη δεξαμενή υποψηφίων πελατών.
Έχετε ενα σταθερό εισόδημα και συνεργάζεστε με ανώτατα στελέχη εταιρειών.
Γίνεστε ο “άνθρωπος” τους και μπορείτε να κάνετε και διασυνοριακή καριέρα.
Υ.Γ. τα κόστη σεμιναρίων δεν είναι ακριβά.
Λόγω σχέσης με το χώρο του IT, απο εμένα μια ψήφος στην εξειδίκευση σε GDPR και οτι έχει να κάνει με privacy και ευρωπαϊκούς κανονισμούς όπως το DORA που έχουν και νομικές προεκτάσεις. Δεν γνωρίζω τι υπάρχει για τον κλάδο σας σε πιστοποιήσεις/εκπαιδεύσεις για αυτά, αλλά σίγουρα οι δικηγόροι με εξειδίκευση σε αυτό τον τομέα είναι ελάχιστοι.
λίγο χαωμενη ε?
δεν γίνεται να κανείς ήδη διδακτορικό και να θες να αλλάξεις και επάγγελμα.
αν θες να φύγεις από τον χώρο,το καλύτερο θα ήταν παράλληλες σπουδές σε κάτι ενώ ήδη δουλεύεις εκεί.Παααρα πολύ δύσκολο και απαιτητικό αλλά δεν γίνεται αλλιώς.Δεν έχεις την πολυτέλεια να σπουδάζεις και να κάθεσαι.
μην ακούς τον σύντροφο ..ούτε με βύσμα δεν βρίσκεις να κλείσεις ραντεβού σε ψυχολόγο.