Καλησπέρα σε όλη την παρέα.
Δεν ξέρετε πόσο χαίρομαι που υπάρχει αυτό το ”forum”. Νιώθω ότι (σχεδόν) κάθε σχόλιο είναι ωφέλιμο και δίνει άλλη οπτική.
Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά μου λείπει η μαμά του πρώην μου.
Ναι, το είπα.
Ήμασταν 5 χρόνια μαζί με εκείνον, όμορφη σχέση σε γενικές γραμμές στα έτη του πανεπιστημίου, νεανική, έντονη, ευαίσθητη και πρώτη σχέση και των δύο, αλλά τέλειωσε και μας τέλειωσε. Τους πρώτους μήνες που τα φτιάξαμε με αυτόν, εγώ έχασα τη μαμά μου, που ήταν ο μοναδικός γονιός (και συγγενής στενός) που μου είχε απομείνει στην Ελλάδα. Η μαμά του τότε αγοριού μου με αγκάλιασε με έναν απίστευτο τρόπο. Με διακριτικότητα στην αρχή, και πολύ αργά βήματα. Κι εκείνος ήταν πολύ υποστηρικτικός.
Όταν είχε πεθάνει η μαμά μου, λίγες μέρες μετά έπρεπε να πάω για εξεταστική σε άλλη πόλη που σπούδαζα και έλεγα ότι θα τα παρατήσω και το είχα πάρει απόφαση ότι τέλος, ε λοιπόν εκείνη με πήγαινε με το αυτοκίνητο μέχρι το ΚΤΕΛ και μου έβαλε μαζί ένα τάπερ με παστίτσιο, θα με έπαιρνε μία αγκαλιά, θα μου έδινε μία εικόνα της Παναγίας (ενώ δεν πιστεύω) για να γράψω καλά στις εξετάσεις. Το σκέφτομαι σήμερα και θέλω να βάλω τα κλάματα. Πήγαινε στο νεκροταφείο που ήταν η μητέρα μου, και έκανε δουλειές, άναβε κεράκια, άφηνε λουλούδια, σε μια γυναίκα που δεν γνώρισε ποτέ.
Έκανε πολλά για εμένα όλα αυτά τα χρόνια. Με στήριζε, με πίστευε και με θαύμαζε, με ωθούσε να κυνηγήσω τα όνειρά μου κι όσο περνούσαν τα χρόνια, θα έπαιρνε μία μητρική φιγούρα στα μάτια μου, θα τολμήσω να πω. Όσο το λεώ αυτό νιώθω και τύψεις απέναντι στη μαμά μου, που ήταν υπέροχη και θα τη λατρεύω για πάντα
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πλουμιστή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έκανα εγγραφή για να σου απαντήσω ως πεθερά. Όταν ήταν 25 χρόνων ο μεγάλος μου γιός, ένα ξημέρωμα έφερε στο σπίτι μας ένα κορίτσι με πρόσωπο φεγγάρι κι ένα χαμόγελο φωτεινό και υπέροχο. Ήταν το καινούργιο του κορίτσι. Τη συμπάθησα αμέσως. Ήταν Γερμανίδα που είχε μεγαλώσει Ελλάδα, αλλά πλέον ήταν εντελώς μόνη της στη χώρα μας και απομακρυσμένη από την οικογένειά της. Από εκείνο το ξημέρωμα έμειναν μαζί στο σπίτι μας για ενάμιση χρόνο. Την αγαπήσαμε, την είχαμε σαν παιδί μας. Ήταν ένα εξαιρετικό πλάσμα! Μετακόμισαν σε δικό τους σπίτι και έζησαν μαζί άλλον ενάμιση χρόνο. Ήταν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι.… Διαβάστε περισσότερα »
πόσο συγκινητικό σχόλιο! μου προκαλούν θαυμασμό οι άνθρωποι που μπορούν να δώσουν τόση αγάπη με τέτοια ανιδιοτέλεια.
να είστε πάντα καλά, εσείς και αυτοί που αγαπάτε!
Πολύ όμορφη και συγκηνιτικη η ιστορια σας! Μπράβο! Εγώ προσωπικα δε βλεπω κανενα λογο να μην έχετε καμία επαφή και ήταν λάθος του γιου σας όπως και της νύφης σας να σας ζητήσουν αμεσα και έμμεσα κάτι τέτοιο. Εφόσον απο πλευράς σας δεν υπάρχουν αναφορές ή συγκρίσεις μεταξύ των 2 κοριτσιών, δεν τους πέφτει λόγος με ποιον μιλάτε ή δε μιλάτε εσείς. Κρίμα να χάνεστε με ανθρώπους που αγαπήθηκατε τοσο ανιδιοτελως. Ομοίως για τη γράφουσα. Όσο δεν ανακατεύεστε στα του ζευγαριου και έχετε διακριτικοτητα μπορείτε να κρατήσετε άνετα την επαφή σας. Εμένα προσωπικά δε θα με ενοχλούσε καθολου, αρκεί να… Διαβάστε περισσότερα »
κατανοώ τι λέτε αλλά πόσο άσχημο θα ήταν ένα χρόνια πολλά μια φορά τον χρόνο?
Δε το βρίσκω κακό να διατηρούμε επαφές με άτομα που υπάρχει αμοιβαία αγάπη και σεβασμός. Με άτομα που στάθηκαν πλάι μας στα δύσκολα. Αν κι εκείνη το θέλει, γιατί όχι;
Συμφωνώ, και, αν και δεν ρωτάει αυτό, το πάω ένα βήμα παραπέρα: δεν είναι κακό να διατηρεί επαφές και με τον ίδιο τον πρώην, αν βέβαια δεν έγινε κάτι κακό στο τέλος.
Συμφωνώ και σε αυτό. Η σχέση που διατηρούν δυο άνθρωποι μετά το χωρισμό, δείχνει την ποιότητα της σχέσης τους, όσο εκείνη υφίσταντο. Πως να διαγράψεις χρόνια νοιαξίματος και αγάπης, έστω κι αν το ερωτικό πήγε περίπατο; Με κάποια άτομα που υπήρξα σε σχέση δε μπορώ να φανταστώ πως θα κόψω παρτίδες. Ήταν και είναι υπέροχοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Η γράφουσα έμεινε ολομόναχη από οικογένεια. Αν το θέλει η η μαμά του πρώην, μπορεί να κρατήσουν επαφές τύπου θεία-ανιψιά.
Βρε Rafi διαφωνώ. Όσο καλή σχέση και αν αναπτύξεις με συγγενείς του συντρόφου σου, πόσο μάλλον σε αυτήν την ηλικία, άπαξ και λήξει η σχέση… τι θα πεις μαζί τους; Οι άνθρωποι προχωράνε. Δηλαδή, αν στην επόμενη σχέση η μητέρα του φερθεί ομοίως άψογα αλλά χωρίσουν, θα πίνετε καφέ οι πρώην κοπέλες με την μαμά του; Και πώς μπορεί να “δικαιολογηθεί” μια τέτοια σχέση όταν υπάρχει άλλος άνθρωπος μετά;
Προσωπικά το βρίσκω οκ. Η μαμά μπορεί να έχει φιλικές επισκέψεις από πρώην κοπέλες σε ανθρώπινο επίπεδο. Δέχομαι ότι κάθε χωρισμός είναι διαφορετικός και έχουμε όλοι πάθη, αδυναμίες και αγκυλώσεις. Δεν είναι εύκολο, γι’ αυτό δε το κάνουν κι οι περισσότεροι. Καταλαβαίνω ότι τέτοιες σχέσεις μπορεί να παρεξηγηθούν ή και να ξεσηκώσουν ιστορίες. Μιλάω από τη δική μου πλευρά που δεν έχω πονηρούς σκοπούς και αντίστοιχα εμπιστεύομαι τον σύζυγο.
εδώ είναι άλλη περίπτωση όμως,δεθηκαν με άλλον τροπο και κάτω από άλλες συνθήκες.
Συγκινήθηκα… τι γλυκιά! νομίζω μπορείς να της στείλεις ένα μήνυμα ότι την σκέφτεσαι και την ευχαριστείς για όσα έκανε, δεν είναι κακό.
Μπράβο στη μαμά το πρώην φίλου σας, δείχνει εξαίρετη. Και γιατί να μην διατηρήστε μια φιλική σχέση μαζί της; Οι ερωτικές σχέσεις, ειδικά στα χρόνια του πανεπιστήμιου, συχνά λήγουν. Οι ανθρώπινες όμως μένουν, οπότε γιατί να κόψετε επαφή με τη μητέρα του;
Λυπάμαι για την πρόωρη απώλεια της μητέρας σου. Συγχαρητήρια στην μητέρα του τότε αγοριού σου που σε αγκάλιασε. Ωστόσο, αυτό που σου έλειπε και λείπει και σήμερα είναι η αγάπη-αποδοχή της μητέρας. Θα σου συνιστούσα να το δεις με κάποιον/α ψυχολόγο γιατί είναι λογικό κι επόμενο να προχωράμε οι άνθρωποι και να αποχωριζόμαστε ανθρώπους που εκ των πραγμάτων δεν μπορούμε να έχουμε σχέσεις μαζί τους αλλά, εσύ φαίνεται να πληγώνεσαι κι αυτό δεν είναι καλό.
Ανθρώπινο να σας λείπει και να τη θυμάστε με ευγνωμοσύνη. Δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεστε άσχημα γι’αυτό. Μπράβο της και είναι ωραίο που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Και μπράβο σας που της το αναγνωρίζετε.
Πόσο ωραίος άνθρωπος η μητέρα του πρώην συντρόφου σου!
Παράδειγμα προς μίμηση…
Θα μπορούσατε να κρατήσετε επαφή με αυτή τη γυναίκα, ειδικά εάν με τον πρώην χωρίσατε ήρεμα και φιλικά (οπότε δεν έρχεται κι αυτή σε δύσκολη θέση). Ακόμα και τελειως ξεχωριστά από τον πρώην. Δε χρειάζεται να είναι καθημερινή επαφή, είναι μια καλή σου φίλη που σε στήριξε, μπορείς να την βλέπεις αν το θέλεις και θέλει κι η ίδια. Πολύ συγκινητική η ιστορία σου, ήσουν τυχερή που βρήκες ένα τέτοιο στήριγμα στο πλευρό σου όταν το χρειαστηκες!
ναι αυτό ακριβώς!
Πολύ συγκινητική η ιστορία σου. Αληθινά συγκινητική! Αρχικά να παραδειγματιστείς απ’αυτή την αγάπη και να προσπαθησεις να τη καλλιεργήσεις στη ζωή σου. Να μάθεις τα μυστικά της, την ιδιαίτερη τεχνη και επιστήμη της, και τότε, θα αρχίζεις να ωριμάζεις θεαματικά ενω την ιδια στιγμή, θα αρχίζεις τα αντιλαμβάνεσαι πόσο νέα θα παραμένεις και ας μεγαλώνεις. Νέα και ζωντανή σαν το δροσερό νερό της πηγής. Ίσως θα ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να κάνεις και στη μανουλα σου, και σε κεινη την υπέροχη γυναίκα, αλλά προπάντων, στον ευατό σου. Κάποτε όταν ημουν αρκετά πιτσιρικάς και την είχα δαγκώσει με… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ωραίο να έχεις διασταυρωθεί με τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου.
Αφού χώρισες με το γιό της επικοινωνήσατε; μιλήσατε;
Τώρα;
( Διαφορετική η αγάπη για τη μητέρα σου, διαφορετική για τη γυναίκα αυτή.
Ο κάθε άνθρωπος έχει τη θέση του στην καρδιά μας. )
Εμένα με πληγώνει περισσότερα το ότι φτάσαμε την κοινωνία στο σημείο που όλοι εντυπωσιαζομαστε με τα αυτονόητα