Καλημέρα Ρένα και αμποπαρέα…
Ηθελα να πω κι εγω την ιστορια μου γιατι νομίζω πλέον είμαι στα πρόθυρα κατάθλιψης…Το πρόβλημα ? η κουνιάδα μου και τα πεθερικά μου…
Θα τα πιασω απο την αρχη…Οταν γέννησα πριν 10 χρόνια η μητέρα μου πήρε πρόωρη σύνταξη για να με βοηθήσει…Κι ενω μπορούσε να αναλάβει το παιδι (μετα το εξαμηνο που γυρισα δουλεια) 4 μερες τη βδομαδα, ο άντρας μου άσκησε βέτο να αναλάβουν ισάξια μαμά και πεθερά. Δηλαδή 2 μερες η μαμα μου και 2 η πεθερά μου..για να κρατηθουν οι ισορροπιες ελεγε (πρωτο εγγονι για ολους).Επίσης είχε ασκήσει βετο ως προς το που θα μείνουμε…Δεν ήθελε κοντα στη μαμα μου γιατι θεωρούσε την περιοχη υποβαθμισμενη…και ετσι μειναμε κοντα στους γονεις του,,Ελεγε πως ετσι θα μας βοηθουσαν κι ολας…Κι ετσι πηγε το πλανο για περιπου 1 χρόνο…(απο 6 μηνων εως 18 μηνων το μωρο).
Στους 18 μηνες περιπου γεννησα και το δευτερο παιδι και η κουνιαδα μου το πρωτο…. Η μητερα μου στο μεταξυ επαθε εμφραγμα -οχι πολυ βαρυ ευτυχως…Η μανα του εξαφανιστηκε και εμεινα τελικα χωρις βοηθεια..Λιγοστη απο τη μαμα μου και καθολου απο τη μαμα του η οποια ενω μεχρι τοτε ελεγε οτι θελει πολυ να βοηθαει και να το κραταει το παιδι 2 μερες τη βδομαδα..μετα αφου γεννησε η κορη της ελεγε “εχετε γιαγια εσεις”.
Παροτι ηξερε το προβλημα υγειας της μανας μου…Η κουνιαδα μου επισης ειχε τα πεθερικα της αλλα ηθελε τη μητερα της..Στα χρόνια που ακολουθησαν, η πεθερα μου σχεδον εξαφανιστηκε, καποια στιγμη μετακομισε και η κουνιαδα μου στον ιδιο δρομο με εμας και εκει ηρθε η αποκαλυψη για εμενα…Καθε μερα τα παιδια της στη μαμα της, κάθε μερα η μαμα της να της μαγειρευει και να της φερνει το φαγητο, καθε σαββατο ο παπους να της φερνει ψωμι και να της το κρεμαει εξω απο την πορτα…Καθε μερα οι παπουδες να τις παιρνουν τα παιδια απο το σχολειο….Ζηλεψα πολυ…
Τα παιδια μου τωρα μεγαλωσαν και δεν εχω αναγκη τοσο απο βοηθεια αλλα δεν το χωνεψα ποτε πως γινεται ενω ειμαστε 2 πορτες διπλα να σκεφτεται η γιαγια να φερει φαγητο μονο στα 2 εγγονακια της και οχι στα αλλα δυο….όσες φορες ζητησαμε βοηθεια , 4-5 φορες ολες κι ολες η απαντηση της ηταν “θα ρωτησω την Κ……….(κορη της)” γιατι αν θελει βοηθεια δε θα μπορω να ερθω σε εσας….Και αυτο που με ποναει σε ολη αυτη την ιστορια δεν ειναι τοσο η δικη της σταση οσο η σταση του συζυγου μου….Συμπεριφερεται λες και ολα ειναι καλα, ποτε δε θα μιλησει, ποτε δε θα στενοχωρησει κανεναν.
Στηριζει οικονομικα τους γονεις του και αυτο δε θα με ενοχλουσε απο μονο του αλλα με ενοχλει το γεγονος οτι η αδερφη του και ο αντρας της ειναι σε καλυτερη οικονομικη κατασταση απο εμας και παρολα αυτα ο αντρας μου πληρωνει τα εξοδα των παπουδων ! Προσεξτε….τα εξοδα τους για να μαγειρευουν καθε μερα στα αλλα τα εγγονακια !!! παρανοια για εμενα…στο δικο μου το μυαλο…Εκανα 3 χρόνια ψυχοθεραπεια να αποβαλλω τα αρνητικα συναισθηματα που νιωθω διαρκως αλλα δεν τα καταφερα….Τωρα μετα απο τοσο καιρο νιωθω απλα αποξενωμενη και ξενερωμενη….Η απαντηση του ειναι πως δε μπορεις να απαιτησεις βοηθεια απο τον αλλον και ο,τι θελει να σου δωσει…
Παρολα αυτα γιατι εγω να ειμαι υποχρεωμενη να κραταω τους τυπους, να πηγαινω στα τραπεζια που κανουν, να συμπεριφερομαι σα να ειναι ολα καλα, οταν αυτοι πρωτοι δεν κρατησαν τους τυπους ? Γιατι εγω επρεπε να κρατησω τις ισορροπιες οταν τον πρωτο χρονο του μωρου μου ειχα αναγκη τη μαμα μου και με απειλουσε μεχρι και με χωρισμο αν δεν το εκανα αλλα οταν οι γονεις του δεν κρατησαν τις ισορροπιες δεν ανοιξε ρουθουνι ?
Σας παρακαλω θα εκτιμουσα να ακουσω τις δικες σας αποψεις χωρις να με κρινετε….
ΑΠΟ ΤΗΝ – κουρασμενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με τον άνδρα σας είχατε και έχετε πρόβλημα επικοινωνίας,αλληλοκατανόησης και σεβασμού.
Να αλλάξετε ψυχοθεραπευτή,3 χρόνια είναι πολλά για να μην μπορείτε να διακρίνετε τι πρέπει να κάνετε.
Όρια λέγονται.
Μόνο σε μένα φαίνεται ότι το αγαπημένο παιδί είναι η κόρη? Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά ίσως ο άντρας σου είναι σε άρνηση, για αυτό τα πληρώνει όλα. Ίσως κάτι προσπαθεί να αποδείξει και να ζητήσει ψίχουλα αγάπης από τη μάνα του. Ξέρω γω?
Όχι ότι δεν έχεις δίκιο σε όλα όσα γράφεις, και γω θεωρώ στη θέση σου το ίδιο θα ένιωθα. Αλλά το πρόβλημα το έχεις με τον άντρα σου καταλήγουμε πάλι, που σε έχει σε δεύτερη μοίρα και την πατρική οικογένεια σε πρώτη.
Ναι ακριβώς, η κόρη είναι το αγαπημένο παιδί, κι ο γιος αρκείται σε ο,τι του δίνουν και δίνει ο, τι μπορεί για να τον αποδεχθούν.
Όντως όταν υπάρχει μόνο ένα εγγόνι οι ισορροπίες ήταν τελείως διαφορετικές. Εφόσον ήθελαν και από τις δύο μεριές να βοηθήσουν, λογικό μου φαίνεται να μην αποκλείσεις κάποιον. Αλλά τώρα οι ισορροπίες άλλαξαν και οι πόροι (λεφτά, ενέργεια, νοιάξιμο) δεν επαρκούν για να φροντίσουν τις οικογένεις όλων των παιδιών τους. Έδειξαν λοιπόν ότι προτιμούν να βοηθήσουν την κόρη τους και τα παιδιά της. Έκατσε και στη μαμά σου η γκαντεμιά (αλλιώς νομίζω ότι δεν θα σε πείραζε) και βρεθήκατε στο μηδέν. Ο άντρας σου έχει δίκιο σε ένα πράγμα όμως. Δεν μπορείς να απαιτήσεις βοήθεια. Και καταλαβαίνω πολύ καλά ότι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι είναι. Όμως ο σύζυγος βοηθάει τους γονείς του και καλά κάνει εν μέρει. Εν μέρει διότι φάινεται πως αυτό γίνεται για να στηρίζουν οι γονείς την οικογένεια της κόρης. Αυτό είναι άδικο. Σν ζητούσα τόση βοήθεια από τουε γονέις μου θα τουε πλήρωνα ένα μηνιαίο ποσό για τα έξοδα, ειδικά των τροφίμων. Γράφουσα, ελιναι λυπηρή η στσση των πεθερικών σου. Δυστυχώς πολλές οικογένειες λειτουργούν έτσι, δεν είναι σωστό αλλσ το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να μιλήσεις με ον σύζυγο σχετικά με την οικονομική στήριξη που τους παρέχετε. Για την αδικία δεν αξίζει καν να ασχοληθείς. Κρίμα γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά όλα αυτά τα προβλήματα ξεκινάνε από το γεγονός ότι στην Ελλάδα θεωρούμε υποχρεωμένες τις γιαγιάδες να βοηθούν με τα παιδιά. Δεν είναι υποχρεωμένες και αν δεν βοηθούν όσο θα θέλαμε ή καθόλου δεν έχουμε δικαίωμα να τους κρατάμε μούτρα. Είσαι σίγουρη ότι η πεθερά καιγόταν να σας κρατήσει το παιδί; Γιατί εμένα μου κάνει για απαίτηση του άντρα σου. Ετσι έδειξε η συνέχεια. Αυτή η γυναίκα άρχισε να κρατά το παιδί της κόρης της. Δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσε να είναι ταυτόχρονα σε δύο μέρη και πως θα άντεχε να κρατά τρία παιδιά μεγάλη γυναίκα. Μου ακούγεται υπερβολικη… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω πως η γράφουσα το αναφερει ξεκάθαρα πως πιο πολυ την ενοχλεί η σταση του συζυγου της…αυτο που καταλαβαινω ειναι οτι αναγκάστηκε να πάρει εναν δρόμο που δεν επέλεξε, της τον επεβαλαν κόντρα στις επιθυμίες της και όταν οι συνθήκες αλλαξαν την άφησαν στα κρυα του λουτρου με 2 παιδια πλεον. Οχι δεν ειναι υποχρεωμενοι οι παππουδες να βοηθουν με τα εγγονια αλλά επιτέλους μια σκατα ισορροπία θα μπορούσαν να κρατησουν για το καλό όλων….η κόρη της εχει και τα πεθερικά της, η γραφουσα εχει μια μάνα με προβλημα υγείας…που ειναι λιγο η ενσυναισθηση και η αγάπη ; ειναι δυνατον… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που περιγράφεις είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, να μεγαλώνουν οι γιαγιάδες τα παιδιά της κόρης, και να φορτώνουν στη συμπεθέρα τα παιδιά του γιου. Είναι αυτή η αόρατη κόντρα μεταξύ νυφών και πεθερων, σου λέει “μάνα δεν έχει; Ας τη βοηθήσει η δική της.” Σε ολόκληρο το περιβάλλον μου πάντα βλέπω τις μανάδες να σκίζονται για να βοηθήσουν τις κόρες τους με τα εγγόνια, ποτέ τις πεθερές. Είναι άδικο ναι, και το ότι άφηναν φαγητό παραδίπλα κι όχι στα δικά σας τα παιδιά, λες και δεν ήταν εγγόνια τους κι αυτά. Εγώ σε καταλαβαίνω, γιατί τα πεθερικά μου είναι φουλ… Διαβάστε περισσότερα »
Εχεις δικιο με το πως βλεπεις τα πραγματα, και εγω θα ημουν θυμωμενος και resentful με τον συντροφο μου. Ακομα και αν ο ανδρας σου εχει διαφορετικες αντιληψεις για το πως πρεπει να δινεται η βοηθεια, δεν ακουσε καθολου το παραπονο και τις αναγκες σου, δεν προσπαθησε να σε καταλαβει και μεχρι ενα σημειο σου κανει και gaslighting δεδομενου του ποσο σε εχει επηρεασει και κλονησει η ολη υπόθεση (ποσο μαλλον αν αναφερεις κιολας οτι μιλησε και για χωρισμο αν δεν τηρουνταν οι ισορροπιες τον πρωτο χρονο). Θα του μιλουσα σοβαρα, μεχρι να αντιληφθει την σοβαροτητα της καταστασης και θα… Διαβάστε περισσότερα »
στεναχωρέθηκα μαζί σου και θα σου πω να χωρίσεις. να χωρίσεις,γιατι δεν γίνεται να δέχεσαι απειλές για χωρισμό γιατί ο άλλος έχει στο μυαλό του μια χ ισορροπία. να χωρίσεις γιατί το πρόβλημα δεν το έχεις με κουνιάδα/πεθερά αλλά με τον άνδρα σου. να χωρίσεις γιατί δεν θέλεις τα παιδιά σου να βλέπουν μια μαμά να κάνει πίσω και ότι δεν συμβαίνει κάτι ενώ δεν της φέρονται ισότιμα. αν πίστευα πως η ενέργεια σου είναι ασήμαντη θα σου έλεγα να δίνεις και εσύ μέρος των χρημάτων σου/σας στη δικιά σου οικογένεια γιατί έτσι είναι το σωστό και το ισορροπημένο αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Να πω κι εγώ την άποψή μου, μιας και υπήρξα νύφη και τώρα είμαι πεθερά. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει τα πεθερικά να αναλαμβάνουν μια ευθύνη που δεν τους αναλογεί. Έχω δυο παιδιά και δεν τα κράτησε ούτε μια φορά η πεθερά μου ή η μητέρα μου. Ποτέ όμως! Δεν μου το πρότειναν και δεν τους το ζήτησα. Ήμουν και είμαι εργαζόμενη και μάλιστα χωρίς συγκεκριμένο ωράριο, πολλές φορές δούλευα και επτά μέρες την εβδομάδα. Το τι έκανα με τα παιδιά μου είναι θέμα άλλης συζήτησης. Πάντως έκανα κάτι πολύ καλύτερο από το να αφήνω τα παιδιά μου στη γιαγιά… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπημένη, κάποια στιγμή θα σταματήσεις να κρατάς τους τύπους.
Και τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους.
Το έχω δει αρκετές φορές οι παππούδες να έχουν αδυναμία και να φροντίζουν /βοηθάνε πιο πολύ τα παιδιά της κόρης τους από τα παιδιά του γιου τους, εγώ για το δικό σας καλό θα έλεγα να μην κρατάτε πικρία μέσα σας , κανείς παππούς γιαγιά δεν έχει υποχρέωση να βοηθήσει , να μαγειρέψει κτλ. Αν το κάνει ας το πάρουμε σαν ένα δώρο, και αν δεν το κάνει δεν πειράζει , αυτός -η θα χάσει το δέσιμο που θα μπορούσε να έχει και με τα άλλα το εγγόνια!