Καλησπέρα σε όλους και Καλή Χρονιά,
Πάρτε ποπ κορν ή καφέ γιατί ακολουθεί σεντόνι!
Εδώ και τουλάχιστουν 6 μήνες δουλεύω σε μια συμβουλευτική εταιρεία. Έτυχε να έχω έναν γνωστό που είχε δουλέψει πιο παλιά σε αυτήν και μου είχε πει πέντε πραγματάκια και για ποιο λόγο έφυγε (οπότε πήγα προετοιμασμένος). Σε πολύ γενικές γραμμές μου είπε ότι είναι πολύ απαιτητικό το περιβάλλον και ότι υπάρχει πολύ πίεση η οποία οφειλόταν στις προθεσμίες αλλά και στις απαιτήσεις που είχαν (ο τύπος είχε χάσει τον ύπνο του από το άγχος) αλλά μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα για το αντικείμενο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η θέση αυτή είναι junior (αν και έτσι όπως τα έχω δει μόνο junior δεν είναι) και έχει να κάνει με ανάλυση δεδομένων.
Στο interview τους ανέφερα ότι δεν έχω εργασιακή εμπειρία πάνω στο αντικείμενο μιας και δεν έχω δουλέψει ποτέ σε corporate περιβάλλον (όλες οι προηγούμενες δουλειές που είχα ήταν πιο πολύ στο κομμάτι εξυπηρέτησης πελατών οι οποίες δεν απαιτούσαν κάποια ιδιαίτερη γνώση) και ότι το μόνο σχετικό με το αντικείμενο είναι η διπλωματική μου εργασία που έκανα στο μεταπτυχιακό και ότι άλλο έχω κάνει μόνος μου (εχω μάθει πολλά πράγματα ψάχνοντας μόνος μου και έχω κάνει αρκετά projects μόνος μου). Εν τέλει μου κάνουν πρόταση και ήταν η μοναδική που είχα από όλες τις άλλες συντεύξεις που έκανα και την δέχομαι γνωρίζοντας όλα αυτά που μου είπε ο γνωστός μου και αναλογιζόμενος ότι όλοι από κάπου ξεκινάμε.
Ο πρώτος καιρός ήταν σχετικά χαλαρός επειδή εκπαιδευόμουν και δεν είχα αναλάβει κάποιο project. Όταν τελείωσε η εκπαίδευση και ανέλαβα project τα πράγματα ήταν διαφορετικά από ότι περίμενα. Πιο συγκεριμένα, οι υπεύθυνοι μου δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι είμαι καινούργιος και ότι κάποια πράγματα μου έπαιρναν παραπάνω χρόνο για να γίνουν μιας και δεν ήξερα τον τρόπο να τα κάνω πιο γρήγορα λόγω έλλειψη εμπειρίας. Επίσης, αυτό που δεν περίμενα ήταν το γεγονός ότι δεν μου είπαν “θέλουμε να κάνεις πρώτα αυτό μετά αυτό κλπ” δηλαδή να μουν δώσουν μια κατεύθυνση κλπ και περίμεναν να τα βρω όλα μόνος μου πράγμα το οποίο είχαν την απαίτηση να γίνει και σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Σαν μην έφταναν όλα αυτά, περίμεναν να γίνουν όλα σωστά και καθώς πρέπει από ένα άτομο που δεν έχει εμπειρία και στο έχει πει…. Όλο αυτό με πίεσε πάρα πολύ ψυχολογικά, δεν είπα κάτι και δεν έχω πει κάτι ακόμη γιατί θεωρώ ότι είναι θέμα εμπειρίας και ευελπιστώ ότι με τον καιρό θα γίνω καλύτερος. Από ότι έχω καταλάβει είναι μια δουλειά που θέλει πάρα πολύ συγκέντρωση γιατί αν πάει κάτι λάθος τότε θα πάνε και όλα τα επόμενα βήματα λάθος σαν domino.
Από την άλλη πλευρά, βλέπω ότι υπάρχει ένα κλίμα σχετικής κατανόησης και συνενόησης στον χώρο. Βλέπω ότι υπάρχει ένα κλίμα σεβασμού προς τον εργαζόμενο και είναι κάτι που μου αρέσει. Γενικότερα, δεν θέλω να φύγω γιατί νιώθω ότι παίρνω πράγματα αν και λίγο δύσκολα και μου αρέσει που υπάρχει ένα σχετικά καλό κλίμα και νιώθω ότι αυτό δεν θα το βρω αλλού.
Το πρόβλημα μου όμως είναι άλλο και εκεί θέλω να επικεντρωθώ. Η δουλειά αυτή μου ρουφάει όλη την ενέργεια γιατί είναι αρκετά πιεστική. Πραγματικά ορισμένες φορές με πιάνει ημικρανία προς το τέλος ή το πιο σύνηθες θέλω μια ώρα να μην μου μιλάει άνθρωπος για να επανέλθω στα φυσιολογικά πλαίσια και να μπορώ να επικοινωνήσω. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά υπάρχουν πολλές φορές που γυρνάω και συνεχίζω την δουλειά remotely ώστε να είμαι σίγουρος ότι όλα πάνε σωστά και θα προλάβουμε το deadline (γιατί πραγματικά ορισμένες φορές λέω αυτό θα μου πάρει x ώρα και τελικά μου πάιρνει πολύ παραπάνω γιατί όλο και κάτι ξεφυτρώνει). Γενικότερα, μετά την δουλειά μου ή θα κάτσω λίγο να αράξω και θα πάω γυμναστήριο και μετά ύπνο ή θα συνεχίσω μέχρι τύπου 11. Επιπλέον, κάνω και το σωστό-λάθος (πιο πολύ προς το λάθος) να δουλεύω και κανα Σάββατο από το σπίτι για να προχωρήσουν κάποια πράγματα (δεν μου το επιβάλλουν απλά εγώ θέλω να είμαι εντάξει απέναντι τους). Με όλα αυτά δεν αφιερώνω χρόνο στον εαυτό (πέρα από το γυμναστήριο) στο να εξελιχθώ σαν άνθρωπος και να διευρύνω τους ορίζοντες μου και να αποκτήσω εμπειρίες και είναι κάτιπ ου δεν μου αρέσει και νιώθω ότι επειδή δεν κάνω πράγματα για τον εαυτό μου ότι έχω πάει πίσω ή το ότι σε αυ΄το το κομμάτι δεν είμαι ανεπτυγμένος.
Όσο για τις απολαβές λαμβάνω κάτι παραπάνω από τον βασικό και αναρωτιέμαι πολλές φορές “υπάρχει κάτι άλλο πέρα από την δουλειά στην ζωή μου;;;;;” ξέρω ότι φταίω και εγώ από την μια με τις επιπλέον ώρες που δουλεύω αλλά νιώθω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Είμαι πολύ της άποψης ότι ο μισθός μου θα πρέπει να είναι ανάλογως με βάση αυτά που προσφέρω και για αυτό προσπαθώ να προσφέρω όσο πιο πολύ μπορώ. Από την άλλη όμως, νιώθω ότι όλο αυτό με έχει κάνει να χάσω τελείως τον εαυτό μου και να γίνω τελείως μονοδιάστατος.
Επίσης, αυτό που είπα πριν (“υπάρχει κάτι άλλο πέρα από την δουλειά στην ζωή μου;) το σκέφτομαι και οικονομικά μιλώντας. Δηλαδή, έστω ότι δουλεύω μέσα στα προβλεπόμενα ο μισθός που παίρνω δεν μου φτάνει. Όταν λέω δεν μου φτάνει δεν εννοώ ότι έχω ακριβά γούστα που θέλω να ικανοποιήσω αλλά δεν μου επιτρέπει να ζω και να κάνω πλάνα αλλά να επιβιώνω. Πιο συγκριμένα, έγω προσωπικά έχω κάνει ένα budget plan και λέω τόσα για αποταμίευση, τόσα για επενδύσεις (ναι επενδύω με σκοπό να έχω κάπου μια ελπίδα ότι θα έχω μια άνεση) τόσα για προσωπικά έξοδα, τόσα για ψυχολόγο (που σκέφτομαι κάποια στιγμή να πάω). Δεν μπορώ να είμαι κάπως πιο άνετος.
Νιώθω περιορισμένος από την άποψη δεν μπορώ να βγαίνω όπως βγαίνουν οι άλλοι κλπ. Έχω κάνει αυτό το πλάνο γιατί δεν θέλω να χαλάω ό,τι βγάζω χωρίς να υπάρχει αύριο και να φτάσω μια χ ηλικία και να μην έχω μια και να θέλω να κάνω πράγματα π.χ να συγκατοικίσω με μια κοπέλα και να μην μπορώ. Ακόμη και σε αυτό το σενάριο τι πρέπει να κάνω; Πρέπει να βρω άλλη δουλειά τα ΣΚ; αλλά αυτό δεν φτιάχνει την κατάσταση. Επίσης, νιώθω και την πίεση του ότι “είμαι 27 πρέπει να πάρω την ζωή στα χέρια μου” (δεν μου το έχει πει κάποιος, εγώ το νιώθω) και ότι πρέπει να είμαι αξιοπρεπής και εντάξει με τις υποχρεώσεις μου (δεν θέλω να μου δίνουν στα 27 λεφτά οι δικοί μου).
Αυτά από μένα, οποιαδήποτε σκέψη-συμβουλή καλοδεχούμενη!
ΑΠΟ ΤΟΝ – Workacholic
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
είσαι στο κλασσικο corporate περιβάλλον της συμβουλευτικής.
δηλ,επιλογη τζουνιορζ για να βγάλουν δουλειά με το μικρότερο κοστος,ελαχιστη καθοδήγηση από τους από πάνω,ατυπη “υποχρεωση¨για δουλειά στο σπίτι.
βαστα για κανένα χρόνο,αμ
μαζεψε εμπειρία -τόσο από θέμα δουλειάς όσο και από συμπεριφορές,ειναι μεγάλο σχολείο- και άρχισε να ψάχνεσαι αλλού.
έχεις μεγάλο πεδίο με τα data analytics οπου και μισθοι υπαρχουν ανταγωνιστικοι αλλα και διαφορετικα πιο “ανθρωπινα” περιβαλλοντα.
μην αγχώνεσαι για την ηλικία..
καλή τύχη!
Εχω πολλες σκεψεις για το corporate περιβαλλον, στο οποιο εργαστηκα για δυο χρονια (junior consultant και εγω) και το μονο που μου αφησε -περα απο καποιες γνωσεις εκ των εσω για το πως λειτουργουν οι συμπραξεις δημοσιου-ιδιωτικου- ηταν η βαθια γνωση οτι δεν θελω ποτε να ξαναβρεθω σε corporate περιβαλλον, αλλά δεν θα τις αναλυσω εδω γιατι δεν θα σε βοηθησουν. Το μονο που εχω να σου δωσω ως συμβουλη ειναι οταν νιωθεις πελαγωμενος να ρωτας, οχι γενικα και αοριστα “δηλαδη τι κανω εδω” αλλα συγκεκριμενα παρουσιαζοντας ενα πλανο “αρα δηλαδη εδω ακολουθουμε τα βηματα α,β,γ κλπ”, διοτι και θα… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη τώρα μιλάμε για 6 μήνες που είστε στην δουλειά και ΟΛΟ αυτό σας πλάκωσε.
Ακούστε λιγάκι κάθε νέα δουλειά συνδυασμένη με απειρία έχει τρέξιμο,άγχος,ξενύχτι και λάθη.
Δεν αποτελείτε εξαίρεση.
Κάποια στιγμή μαθαίνεις την δουλειά και όλα ρολάρουν.
Τίποτα δεν μας χαρίζεται,σηκώστε μανίκια.
Υ.Γ. η έκφραση σηκώστε μανίκια ήταν του
δ/ντη μου καλή του ώρα που μας αφύπνισε για τις απαιτήσεις της εποχής.
6 μήνες σε συμβουλευτικη είναι σχεδόν χρόνος σε άλλη εταιρία..
καμία σχέση τα ωράρια και η πίεση.
Και??
Ένας χρόνος τι είναι δλδ??
Τωρα ξεκίνησε να εργάζεται και ρωτάει αν υπάρχει κάτι πέρα απο δουλειά???
δεν το κατάλαβα το και??
Πως σε παίρνουν εκεί όμως? Τι προσόντα θέλουν για να φιλούν εσυω μια ματιά και να σου κάνουν συνέντευξη? Εμένα με ενδιαφέρει ο τομέας αλλά δε μου στέλνουν καν το αυτοματοποιημενο μειλ ότι δε θα προχωρήσουμε…
για τζουνιορ,υπαρχουν ολναιν οι θέσεις,στελνεις απλά το cv.
για μεγαλύτερες,αρχιζει από στόμα σε στόμα και αααν δεν βρεθεί κάτι,τοτε ανεβάζουν πάλι ονλάιν τη θέση.
οι big4 αν περασεις απο συνεντευξη και δεν συνεχισεις στο επομενο σταδιο,ενημερωνουν.Αν στελνεις απλα βιογραφικο,οχι.
τα προσόντα έχουν να κάνουν με την συνάφεια του αντικειμένου.Για τζούνιορ θέση,προτιμανε πιτσιρίκια,25-30…
αν είσαι πάνω από 35,σπανια θα επιλέξουν για αντίστοιχη θέση,και πίστεψέ με ούτε εσενα θα σου αρέσει..
Εχω στείλει πολλές φορές αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Θέλω για εμπειρία γιατί ναι μεν έχω ασχοληθεί με ανάλυση δεδομένων αλλά ήταν σε αλλά πλαίσια ως freelancer οχι σε εταιρίες. Έτσι δεν φαίνεται ως κανονικη εμπειρία για να ψάξω θέσεις πιο πάνω που ζητανε αλλού. Φυσικά το ιδιο συμβαίνει σε όλους τους γνωστούς μου που έχουν στείλει και είναι πάνω από 30. Δεν είχαμε όλοι τις ευκαιρίες να ξεκινήσουμε σε εταιρίες στα 25 μας, δεν καταλαβαίνω γιατί μας αντιμετωπίζουν έτσι? Πέρυσι πέρασα κατάθλιψη πάλι γιατί δεν αντέχω άλλο. Δηλαδή μονο για τηλεφωνικά κέντρα με βασικό μισθό αξίζουμε? Τόσο γέροι είμαστε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχω να σε συμβουλέψω τίποτα σχετικά με την εταιρεία που δουλεύεις ή το επάγγελμα που κάνεις γιατί είμαι παντελώς άσχετη. Όμως , θέλησα να σχολιάσω για να επισημάνω πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα πια, στην γενιά σου , από ότι στο παρελθόν (το όχι και τόσο μακρινό). Όταν εγώ ήμουν 27, δεν είχα καν ξεκινήσει το μεταπτυχιακό μου, δούλευα σε δύο δουλειές (από τις 8:00-12:00 στην τιμολόγηση μιας εταιρείας και από τις 13:30-19:00 ή τις 20:00 σε ένα φροντιστήριο) , δεν έπαιρνα ποτέ δουλειά στο σπίτι (μέχρι και τα γραπτά τα διόρθωνα στο φροντιστήριο) και έπαιρνα κι εγώ κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
με έκανες και χαμογέλασα. Στους αιώνες των αιώνων η μια γεννιά θα φταίει την άλλη. Είναι αστείο να συγκρίνεις ανόμοια πράγματα.
Ακόμα, το οτι εσυ στα 27 έκανες αυτή τη ζωή και δεν ειχες έγνοιες αφορά την δικιά σου ιδιοσυγκρασία.Δεν αφορά την ιδιοσυγκρασία ολόκληρης γεννιάς.
Όπως είπαν και οι υπόλοιποι, εσυ πρέπει να κοιτάξεις και για αλλού. Πλέον δεν ειναι τόσο μεμπτο να αλλάζεις εργασιακό περιβάλλον όταν δεν είσαι ικανοποιημενο.
Έχω βρεθεί στη θέση σου κι έκανα χρόνια να παραιτηθώ πριν πάθω burn out. Μην κάνεις το ίδιο λάθος. Η συμβουλή μου είναι μείνε εστω έναν χρόνο ώστε να πάρεις την απαραίτητη εμπειρία και να αναζητήσεις κάτι καλύτερο. Ταυτόχρονα προσπάθησε να δουλεύεις μέσα σε ωράριο που θα ορίσεις εσύ για να μη σε καταπιεί η δουλειά. Σίγουρα παίζει ρόλο η έλλειψη εμπειρίας και το αίσθημα ότι θα σου την πουν, αν δεν εινα καλό το αποτέλεσμα. Κάνε ο τι είναι να κάνεις βάζοντας όρια. Προσπάθησε να μη δουλεύεις remotely τηρώντας μεν τα deadline αλλά χωρίς να σκιζεσαι τόσο. Υπάρχουν περιβάλλοντα… Διαβάστε περισσότερα »
“οι υπεύθυνοι μου δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι είμαι καινούργιος και ότι κάποια πράγματα μου έπαιρναν παραπάνω χρόνο για να γίνουν” “περίμεναν να τα βρω όλα μόνος μου πράγμα το οποίο είχαν την απαίτηση να γίνει και σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα” “περίμεναν να γίνουν όλα σωστά και καθώς πρέπει από ένα άτομο που δεν έχει εμπειρία και στο έχει πει” VS “βλέπω ότι υπάρχει ένα κλίμα σχετικής κατανόησης και συνενόησης στον χώρο. Βλέπω ότι υπάρχει ένα κλίμα σεβασμού προς τον εργαζόμενο και είναι κάτι που μου αρέσει” Έχεις πέσει στη μεγαλύτερη παγίδα να σου ρουφάνε το αίμα και να… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν μαθαίνεις μια δουλειά υπάρχει άγχος και πίεση ταυτόχρονα μέχρι να νιώσεις την σιγουριά και να μπορεις να διαχειρίζεσαι προβλήματα,συναδέλφους,πελάτες.
Τώρα αν όλα αυτά στο 6μηνο δεν μπορείς να τα παλέψεις ε τι να πώ.
Οι δυσκολίες και οι απαιτήσεις μιας δουλειάς αυτής καθαυτής, που όντως υπάρχουν, τι σχέση έχουν με την κλασική τακτική της απαίτησης να λειτουργείς σα senior με αμοιβή junior όπως περιγράφεται εν προκειμένω; Αλλά ξέχασα… Μαζεύεις εμπειρία. Το ότι αυτό έχει κανονικοποιηθει από ορισμένους, ε τι να πω.
Είστε εκτός αγοράς μάλλον για να τα λέτε αυτά.
Εσείς είστε η κλασική περίπτωση “προκομενου” εργαζομένου που μπορεί να δουλεύει και 12ωρα απληρωτα και το ψιλο-υπερηφανευεται κιολας. Μάθετε τα δικαιώματα σας, γιατί με το να το παίζετε εργατική ενώ σας εκμεταλλεύονται “χαλάει την πιάτσα” για όλους εμάς που προσπαθούμε για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ειμαι πολλά χρόνια στην αγορά εργασίας αφού αναρωτιεστε, αλλά έμαθα να βάζω τα όρια μου.
Δεν σας βάλανε όμως κάποιοι όρια στο να κρίνετε τους αλλους.
Αυθαίρετα συμπεράσματα και κούνημα δαχτύλου.
Τα 12ωρα μάλλον τα ζήσατε εσείς και σας άφησαν απωθημένα.
Θα το ξεπεράσετε.
Τα αυθαίρετα συμπεράσματα ότι δεν εργάζομαι εσείς τα βγάλατε. Η έλλειψη επιχειρημάτων σας σε συνδυασμό με τις άτοπες εικασίες σας δείχνουν την αδυναμία σας να ανταπεξέλθετε στη συζήτηση.
Εγω τις αντιξοότητες που συνάντησα στην επαγγελματική μου πορεία τις ξεπέρασα γιατι όπως σας είπα έβαλα όρια. Μάλλον εσείς δεν έχετε καταφέρει να αλλάξετε αρκετά εργασιακά περιβάλλοντα για να αποδεσμευτείτε από το εργασιακό πρότυπο “εργοδοσία-σκλάβοι”. Και γι’ αυτό σας φαίνονται τόσο ουτοπικά αυτά που λέω και οδηγηθήκατε στο συμπέρασμα ότι δεν είμαι στην αγορά. Και αν λάβω υπόψιν και τις απαντήσεις σας, δε μου κάνει εντύπωση που δεν τα καταφέρατε.
πετάγομαι αλλά,εσυ έχεις εργαστεί σε συμβουλευτική?
👏👏👏
Βρε αγόρι μου, κατανοητά όλα.
Εγώ, κόλλησα στους έξι μήνες.
Είναι πολύ νωρίς. Εμπειρία παίρνεις, προϋπηρεσία. Είσαι πολύ μικρός.
Είσαι στις big four; Σε κάθε περίπτωση σε αυτές τις θέσεις μετρούν τα παραπάνω κι ας είναι χαμηλός ο μισθός.
Το αν σου ταιριάζει σαν αντικείμενο είναι διαφορετικό.
Είναι πολύ φυσιολογικό αυτό που ζεις, δυστυχώς. Been there, done that κι εγω σε big 4 πρώτη δουλειά με βασικο μισθό ξεκίνησα κάποτε (άντεξα 2,5 χρόνια εκεί) Τα θετικά σε αυτές τις εταιρίες είναι ότι υπάρχει κάθε χρόνο αύξηση μισθού κι επίσης είναι μεγάλο σχολείο ειδικά για juniors. Έχω φίλους απο τότε που παρέμειναν και έχουν ανέβει 5 θέσεις και μισθούς. Δε μαθαίνεις μόνο τεχνικά skills, αλλά κι άλλα πολύτιμα που τώρα δεν τα καταλαβαίνεις, διαχείριση χρόνου, πως να μιλάς με πελάτες κλπ. Αυτα τα skills και η προυπηρεσία αργότερα σε κάνουν πολύ ελκυστικό στην αγορά. Το ότι σε πετάνε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ συνηθισμένο αυτό που γράφεις, αν πας στο reddit θα βρεις πολλές παρόμοιες ιστορίες, απλά εδώ είναι Ελλάδα, φαντάζομαι εδώ δουλεύεις και όχι στο εξωτερικό και απ’οτι κατάλαβα είναι η πρώτη σου δουλειά σε τέτοιο περιβάλλον και αντικείμενο. Αυτό που κάνεις είναι πολύ λαθος γενικά, που ασχολείσαι πολύ παραπάνω με τη δουλειά βέβαια η επιστολή σου έχει ένα πολύ Type A ύφος, οπότε από σένα εξαρτάται αν θα κάνεις την υπέρβαση για τον εαυτό σου τον πρώτο καιρό ή όχι, αλλά δε σημαίνει ότι θα αναγνωριστεί. Η δουλειά φέρνει περισσότερη δουλειά να ξέρεις, δεν είναι πάντα αξιοκρατικό το σύστημα.… Διαβάστε περισσότερα »
Eργασιομανία! Θηριώδης υπερπροσδιορισμος, δηλ. αντιπερισπασμος. Σε καταλαβαινω απολύτως. Μην ξεχναμε πως ο Μαρξ, χαραχτήριζε το κεφαλαιο ως Βαμπίρ! Στο πρώτο δημοσιευμένο έργο του “Μισθωτη Εργασία και Κεφάλαιο” λέει πως το ζωντανό προυποθέτει το νεκρό για να πραγματωθεί, και το νεκρό το ζωντανό, για να υπαρξει και να εκδηλωθεί. Βάλε όπου ζωντανό “εργατική δύναμη” και όπου νεκρό “συσσωρευμενη εργασία” και εχουμε τους δυο απ τους πιο κεντρικούς πυλωνες της καπιταλιστικής οικονομίας. Ταιριάζει επίσης με το πνεύμα την πρωτοχρονιάς, παέι ο παλιος ο χρόνος (συσσωρεύεται;) και έρχεται ο νέος, γεμάτος ζωντάνια και δράση για να τον αναπαράξει τελικά; Ο Μαρξ, ήταν κατι… Διαβάστε περισσότερα »