Η φίλη που πάντα ακούει τους άλλους — αλλά ποιος ακούει εκείνη;
Α, μπα, έχω αρχίσει τελευταία να αναρωτιέμαι μήπως έχω καταλάβει λάθος τη φιλία.
Είμαι αυτή η φίλη που συνήθως ακούει. Αυτή που θα σηκώσει το τηλέφωνο όταν κάποια περνάει δύσκολα, που θα ακούσει τον ίδιο καβγά με τον σύντροφο για πέμπτη φορά, που θα θυμηθεί ότι σήμερα είχες εκείνο το δύσκολο ραντεβού και θα στείλει μήνυμα να ρωτήσει πώς πήγε.
Δεν το έκανα ποτέ επειδή περίμενα αντάλλαγμα. Το έκανα γιατί έτσι αντιλαμβάνομαι τη φιλία.
Μόνο που κάποια στιγμή άρχισα να παρατηρώ κάτι.
Όταν εγώ είχα ένα πρόβλημα και προσπαθούσα να μιλήσω, η συζήτηση πολύ γρήγορα επέστρεφε στον άλλον.
«Σε καταλαβαίνω, κι εγώ να δεις τι έπαθα…»
Και ξαφνικά βρισκόμουν πάλι να ακούω.
Μια μέρα αποφάσισα να κάνω ένα μικρό πείραμα. Όχι από εκδίκηση. Από περιέργεια.
Σταμάτησα να στέλνω πρώτη.
Δεν ρώτησα «τι κάνεις;», δεν υπενθύμισα την παρουσία μου, δεν έτρεξα να γεμίσω τις σιωπές.
Και κάποιες σιωπές κράτησαν πολύ περισσότερο απ’ όσο περίμενα.
Αυτό με πείραξε.
Όχι γιατί θέλω κάποιος να ασχολείται συνεχώς μαζί μου. Ούτε γιατί θεωρώ ότι στις φιλίες πρέπει να κρατάμε λογαριασμό: εγώ σου τηλεφώνησα τρεις φορές, άρα μου χρωστάς τρεις.
Αλλά γιατί κατάλαβα πόσο εύκολα μπορεί να δημιουργηθεί ένας ρόλος μέσα σε μια σχέση.
Εσύ είσαι η δυνατή.
Εσύ ακούς.
Εσύ συμβουλεύεις.
Εσύ θα καταλάβεις.
Και επειδή «θα καταλάβεις», οι άλλοι ίσως θεωρούν αυτονόητο ότι δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν το ίδιο για σένα.
Το πιο περίεργο είναι ότι, όταν άρχισα να απομακρύνομαι λίγο, άκουσα και το κλασικό:
«Χάθηκες.»
Και σκέφτηκα: Χάθηκα εγώ ή απλώς σταμάτησα να κάνω όλη τη διαδρομή;
Δεν θέλω να γίνω ψυχρή. Δεν θέλω να σταματήσω να νοιάζομαι ούτε να μετράω ποιος έκανε τι.
Θέλω όμως, έστω μία φορά, όταν κάποιος με ρωτήσει «τι κάνεις;» και απαντήσω «δεν είμαι πολύ καλά», να μη βιαστεί να μου πει τη δική του ιστορία.
Να μείνει λίγο εκεί.
Να με ακούσει.
Α, μπα, ζητάω πολλά;
Ή μήπως κάποια στιγμή πρέπει να δεχτούμε ότι ορισμένες σχέσεις λειτουργούσαν τόσο καλά μόνο επειδή εμείς κάναμε όλη τη δουλειά;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χ. Δ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν ζητάς πολλά, αλλα πρεπει να δεχτείς οτι κάποιες σχέσεις είναι έτσι.
Όχι όλες ευτυχώς.
Κοιταξε, εγώ πιστεύω ότι πρέπει να μιλάμε. Διακριτικά. Το ότι ξαφνικά αποτραβιέσαι είναι ένας τρόπος να δεις αν σε θυμούνται αλλά μπορεί και να μετατραπει και σε εργαλείο χειραγώγησης μιας και το να δίνεις το παρόν ήταν και μια δική σου επιλογή στην οποία (καλό)μάθαινες τ@ φιλ@. Οπότε λογικό και να το παρατηρούν. Καλο είναι να εκφράσεις ότι ίσως δεν είχες την ενέργεια να ακούσεις νέα γιατί περνούσες μια δική σου φάση κ οι ανάγκες σου ήταν αυξημένες. Ανάγκες για φροντίδα, για ηρεμία, για συγκέντρωση, για ελαφρότητα, για διασκέδαση – οτιδήποτε. Εάν το πεις μια δυο φορές κ οι άλλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως τελικά να μην είναι τόσο φίλοι, όσο νομίζεις. Αντί να εξαφανίζεσαι, κάνε μια κουβέντα, αν σε ενδιαφέρει η σχέση. Αν συνεχίσουν να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, ίσως έχει έρθει ο καιρός να βρεις νέους φίλους με τους οποίους θα δημιουργήσεις πιο ισότιμες σχέσεις.
άλλη μια που πέφτει από τα σύννεφα ενώ όλα τα σημάδια ήταν μπροστά της.
θα μεγαλώσεις .
Αν έχει χτιστεί η δυναμική μιας σχέσης εξαρχής να είναι ανισοβαρής στο ενδιαφέρον, τότε όταν αλλάζει κάτι στην εξίσωση οι άλλοι δεν το πιάνουν κατευθείαν. Μπορεί δηλαδή απλά να συνέβη αυτό. Καλό είναι να προσπαθούμε να θέσουμε όρια και να διεκδικούμε τα αναμενόμενα από την αρχή για να ξέρουν όλοι που βαδίζουν. Όταν κάποιος δίνει συνέχεια είναι δύσκολο και για την άλλη μεριά όταν αρχίζει να ζητάει (αυτό ισχύει και στις ρομαντικές σχέσεις). Βέβαια κάποιοι μπορεί να μην είναι διατεθειμένοι να ανταποδώσουν αλλά αυτό τουλάχιστον θα φαινόταν από την αρχή και δεν θα είχε χτιστεί η σχέση. Επίσης, κάποιοι τους… Διαβάστε περισσότερα »