Καλησπέρα σε Όλους – Όλες – Ολ@.
Σήμερα θα μιλήσω, από προσωπική εμπειρία, για το πόσο το να είσαι γυναίκα εν έτη 2026, επηρεάζει ακόμα την εργασία σου αλλά και τη ζωή σου.
Δουλεύω από τα 16, κυρίως σεζόν. Εργάζομαι ως μαγείρισσα.
Δυστυχώς πίσω από τις κλειστές πόρτες της κουζίνας μέχρι σήμερα έχω ακούσει πάρα πολλά.
Κυρίως για το φύλο μου, επειδή είμαι γυναίκα, από άντρες οι οποίοι ζουν ακόμη στα πατριαρχικά χρόνια. Το πρώτο περιστατικό που βίωσα ήταν πριν περίπου 5 χρόνια, όταν δούλευα κουζίνα σε ένα ξενοδοχείο ως σεζόν.
Ο ίδιος ο σεφ, ο οποίος ήταν μεγάλης ηλικίας, μου ειχε πει επιδεικτικά, πως εφόσον είμαι γυναίκα, δεν πρέπει να κόβω κρέατα, τον ρωτάω γιατί και μου λέει γιατί θα μπλέξουμε. Εσείς οι γυναίκες από την φύση σας δεν έχετε ιδέα από κοπή κρεάτων, οπότε καλύτερα συνέχισε να είσαι στη κρύα κουζίνα και να κάνεις σαλάτες. Δεν μιλάω, απλά συνεχίζω να κάνω ότι μου λέει, γιατί απλά σιωπούσα μην γίνει χαμός.
Μετά από λίγο καιρό, ο ίδιος ο σεφ, επειδή έτυχε να έρθω βαμμένη στη δουλειά, μου είπε αυτό που κάνεις εκτός το ότι είναι ανθυγιεινό, είναι και προσβολή προς τον άνθρωπο. Το ανθυγιεινό που ακριβώς το είδε, που ο Α μάγειρας, φορούσε κανονικά σκουλαρίκια μέσα στη κουζίνα, αλλά προφανώς δεν του έλεγε κάτι γιατί έτυχε να ήταν άντρας. Τον ρωτάω, πού ακριβώς προσβάλω τον άνθρωπο ; Και μου λέει «όχι ακριβώς τον άνθρωπο, αλλά και το γυναικείο φύλο. Όλες οι γυναίκες έχετε την τάση να βάφεστε γιατί μόνο έτσι αρέσετε.»
Εκείνη την ώρα άρχισε να γίνεται ο κακός χαμός μέσα στη κουζίνα, άρχισα να τον λέω μισογύνη, και ότι θα τον αναφέρω στην διεύθυνση. Εκείνος μου είπε «θα δούμε ποιον θα πιστέψουν» έφυγα την ίδια στιγμή λέγοντας του πως να πάει να κάνει αυτός σαλάτες, και έτσι έφυγα αφήνοντας τον χωρίς κρύα κουζίνα. Και το χειρότερο, είναι ότι κανένας δεν μιλούσε, κανένας δεν με υπερασπίστηκε μέσα από τη κουζίνα.
Το ανέφερα στην διεύθυνση, η διεύθυνση με πίεζε να κάτσω και μου είπε ότι θα του μιλήσει, αλλά εγώ μόνο στην ιδέα ότι θα συνεχίζω να δουλεύω εκεί μέσα έτρεμαν τα πόδια μου. Εννοείτε παραιτήθηκα από αυτό το ξενοδοχείο.
Τώρα θα μιλήσω, για μια πρόσφατη σειρά περιστατικών, η οποία έγινε πάλι στο χώρο εργασίας μου και συγκεκριμένα σε κουζίνα ξενοδοχείου ξανά. Ο λαντζιέρης, ένας 55αρης, είχε μια τάση, να μην μιλάει στις κοπέλες που ήμασταν εκεί καθόλου από την αρχή, σαν να ήμαστε αόρατες. Εκείνος δεν έκανε καλά τη δουλειά του καθώς δεν έπλυνε καλά τα πιατα, τα μπολ, κτλ και εγώ με ευγενικό τρόπο του έλεγα να τα πλύνει καλύτερα, διότι είναι πολύ βρώμικα. Εκείνος δεν μου απαντούσε καθόλου, παρά μόνο μουρμούριζε.
Μια μέρα, ενώ η δουλειά ήταν πάρα πολλή, βλέπω ένα ρεσό, το οποίο είχε βρωμιές πάνω, πάω και του λέω, μήπως έχετε άλλο πιο καθαρό ρεσο, διότι αυτό είναι βρωμικο, και γυρίζει και μου λέει «Από γυναίκες δεν δέχομαι κριτική. Ότι έχεις να μου πεις θα το λες στον σεφ να έρχεται να μου το λέει» αρχίζω και τσατίζομαι εγώ, και του λέω απλά «μάθε να κάνεις την δουλειά σου» και αυτό που γυρίζει και μου λέει είναι «ξέρω πως με ποθείς και τα λες αυτά, αλλά αυτά λέγονται εκτός δουλειάς» εκείνη την ώρα αρχίζω και τρέμω από τα νεύρα μου, του πετάω το ρεσο πάνω στο πάγκο, και συνέχισα με κλάματα την δουλειά μου μέσα. Κάνω στον σεφ παρατήρηση για εκείνον, και αυτό που μου είπε ήταν «ε μην του μιλάς και εσύ..»
Δυστυχώς σε αυτή την εργασία, δουλεύω ακόμη, διότι είμαι σεζόν σε νησί, και μου είναι πολύ δύσκολο να φύγω στη μέση της σεζόν και να μετακομίσω ξανά.
Το μόνο που με κρατάει, είναι ότι έχω μια κοπέλα στο σέρβις η οποία έρχεται όταν δεν έχει δουλειά, και έχω μια στήριξη από κάπου.
Πραγματικά ως πότε θα βιώνουμε μισογυνισμό και bullying ακόμα και σήμερα στη δουλειά μας επειδή ήμαστε γυναίκες;. Δουλεύοντας με μεγαλύτερο ποσοστό ανδρών όλα αυτά τα χρόνια, πραγματικά δεν έχω ξανακούσει τόσο χυδαιότητες, τόσο μισογυνισμό, τόσο εξευτελισμό προς εμένα και προς άλλες κοπέλες.
Δυστυχώς ακόμη και σήμερα εμείς οι γυναίκες δεν ήμαστε ασφαλείς. Τα δικαιώματα μας ακόμη και σήμερα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή.
Σας ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βάσια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η ικανότητα να προσπερνάμε ό,τι δεν μπορούμε να αλλάξουμε είναι στρατηγική επιβίωσης και αυτοπροστασίας.
Δεν σημαίνει αδυναμία αλλά σωστή διαχείριση των δυνάμεων μας.
True αλλά και το “τι λες βρε διασταύρωση ασβού με μυρμιγκοφάγο;”, δεν είναι κακή εναλλακτική 😂
Καθόλου😅
Η ικανότητα να λεμε τσιτατα στο ασφαλές σαιτ, περιμένοντας εκει εξω αλλος να αλλαξει τα πραγματα δε….
Λυπάμαι πολύ για όλες όσες εργάζεστε υπό τέτοιες συνθήκες.
Κι από ότι ακούω δεν διαφέρει πολύ στις κουζίνες μεγάλων ονομάτων του εξωτερικού όπου οι ανδροπαρέες απολαμβάνουν προνόμια και προαγωγές.
Απαράδεκτος ο μισογυνισμός σε κάθε επάγγελμα όμως στην μαγειρική και την ζαχαροπλαστική το απόλυτο ειρωνικό χαστούκι της πατριαρχίας.
Μετα μας λενε bitches οταν δεν αποσυρομαστε στη γωνια μας να κλαψουμε λογω τετοιων συμπεριφορων.
“Τι έγινε Κωστάκη?? Mommy issues? Πες μου να το βγάλεις από μέσα σου. Σε έβαζε με το ζόρι να τρως φακές σου και να πλένεις το πιάτο σου? Έτσι απαντάς στον από κάτω που σου λέει χοντραδες. Στον από πάνω λες κάτι του τύπου ” έχετε από εμένα κάποια ένδειξη ότι δεν αντιλαμβάνομαι σωστά τις οδηγίες που δίνετε? Δώστε μου φιντμπακ ποτέ ακριβώς διαπιστώσατε κάτι τέτοιο” Κοίτα στη δουλειά σου υπάρχει μια ιεραρχία. Ο καλός leader οφείλει να δώσει σαφείς οδηγίες για να τον σέβονται. Αυτά τα είσαι γυναίκα κτλπ είναι κουραφεξαλα. Προφανώς δεν είναι καλός leader. Δεν έχεις να… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα τα εχω ακουσει, αλλα οτι η επιδεξιότητα κοπής κρεάτων οφειλεται στη βιολογία, οχι ακομη. Συνέχισε να τουε βάζεις στη θεση τους, αντε με τον καθε παπαρα.
Παναθεμα με, τι ηθελα και τη διαβασα αυτη την επιστολη, συγχυστικα μεσημεριατικα! Δεν ξερω αν πρεπει να γελασω ή να κλαψω τελικα.
Μεγάλωσα με το “οι γυναίκες είστε μεταξύ σας ανταγωνιστικές” να αιωρείται στην κοινωνία και τον περίγυρο και μια ζωή στις δουλειές μου μόνο με τις γυναίκες συνεννοούμαι (άντε και με μερικούς άνδρες, κατά “σύμπτωση”- συνήθως- γκέι). Δούλευα σέρβις σε εστιατόρια χρόνια. Είσαι η (μόνη) κοπέλα που υπήρχε στην κουζίνα που πήγαινα όταν ήθελα να νιώσω λίγη όαση από την πολλή τεστοστερόνη. Είμαστε εκεί η μία για την άλλη! Μη μασάς
Μλκιες λένε, για να μας κάνουν να βλέπουμε τις άλλες γυναίκες ως εχθρούς.
Υπάρχει σωματείο βάσης στο κλάδο σου, το ΣΣΜ (σωματείο σερβιτόρων-μαγείρων). Επικοινώνησε μαζί τους, θα σε βοηθησουν. Τέτοιου είδους προβλήματα δε λύνονται ούτε αποστρέφοντας το βλέμμα, ούτε σε πηγαδάκια. Λύνονται συλλογικά.
Το κυριότερο είναι ότι δεν αισθανόμαστε ασφαλείς. Αυτό επιδιώκουν.
Πρόσφατα, φίλη με τον ενήλικο γιο της σε drive in εξυπηρέτηση…αναγκάστηκαν να υποστούν τον υπάλληλο, που θεώρησε ότι έπρεπε να τους κάνει φροντιστήριο για το τί σημαίνουν οι λέξεις μάγκας και μ*λ*κας, έτσι, γιατί μπορούσε, βάζοντας το σώμα του, το στόμα του μερικά εκατοστά από το δικό τους.
Ποτέ δεν είσαι πλήρως προετοιμασμένη, όσα χαστούκια και να έχεις φάει.
Λες, μπα…δε μπορεί.
Κι έρχεται η καφρίλα των ανθρώπων και σε βρίσκει απροετοίμαστη. Αυτό.
( Μακάρι να είμασταν ετοιμόλογοι από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Shit. )
Είναι δύσκολο να βάζουμε όρια. Σε δουλειές δεν ειχα ποτέ τέτοια θέματα ακομα και σεζόν που πήγα το μόνο πρόβλημα ηταν τα αφεντικά που κοιτούσαν να βγάλουν απ τη μύγα ξύγκι. Με συναδελφους πάντα ειχαμε άριστες σχέσεις και καλό κλίμα. Και όπου προσπάθησε καποιος να το παίξει μάγκας σε μένα ή σε αλλους πήρε αμέσως πληρωμένη απάντηση και το βούλωσε. Αλλά μου πήρε πολλα χρόνια να βάλω όρια σε συγγενείς, δικους μου και του αντρα μου. Κι αυτό επιβαρυνε και την υγεία μου. Πρέπει να μαθαίνουμε απο νωρίς να λέμε οχι, να απαντάμε και να μην αφήνουμε κανέναν να μας… Διαβάστε περισσότερα »
Η κουζίνα δυστυχώς ειναι ενα κράμα μπουλινγκ και πατριαρχιας. Και συμβαίνει απο την ταβέρνα του Μήτσου μεχρι και σε εστιατορια με μισελενατους σεφ, σε ολο τον κόσμο. Χρειάζεται γερο στομάχι και όρια για να επιβιώσεις. Ψάξε μήπως βρεις κάτι αλλο στο νησί πχ καφέ, κρεπερι και γενικα μαγαζιά κυρίως με κρύα κουζίνα για να βγάλεις ήρεμα τη σεζόν.
Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο της Silvi, είναι η εργασία σου. Δυστυχώς όχι μόνο υπάρχουν πολλοί μαλακές εκεί έξω, δυστυχώς είναι η πλειοψηφία. Καλά κάνεις και θυμώνεις, καλά κάνεις και παλεύεις και βάζεις όρια, πρόσεχε όμως να μην την πληρώνει η δουλειά σου γιατί τότε κανείς μια τρύπα στο νερό. Αν φεύγεις εσύ, είναι σαν να κερδίζουν αυτοί. Εσύ έχεις τις αρνητικές συνέπειες. Ναι είναι χάλια και είναι παντού, βρες τρόπο να το αντιμετωπίζεις και μην το παίρνεις προσωπικά. Εγώ χρησιμοποιώ χιούμορ γιατί αλλιώς θα τρελαθώ. Στον λατζιερη θα απαντούσα: αν νομίζεις ότι όποιος σου λέει να κάνεις καλά τη… Διαβάστε περισσότερα »