Καλησπέρα στην αμπο-παρέα.
Εδώ και λίγα χρόνια με ταλανίζει η εξής απορία: Πως αποστασιοποιούμαστε πλήρως από ένα τοξικό οικογενειακό περιβάλλον; Πόσο μάλλον όντας βαριά καταθλιπτικοί; Οι γονείς μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του, δεν ήταν ποτέ δίπλα μου να με καθοδηγήσουν, να σταθούν, να με ακούσουν και να μου δώσουν δύναμη. Η μητέρα μου παντρεύτηκε κάποιον που της φερόταν φρικτά, έναν βαθιά μισογύνη, ρατσιστή, ομοφοβικό και συντηρητικό άντρα που ποτέ δεν συμπάθησα στο ελάχιστο.
Η χρόνια κατάθλιψη μου αντιμετωπίστηκε απ’αυτούς με περιφρόνηση και λοιδορία, στιγματίζοντάς με ως το παιδί που δεν ανατράφηκε για να πηγαίνει σε ψυχολόγους και να καταλήξει αποτυχημένο.Παρ’όλα αυτά παλεύω να βγάλω την σχολή μου στην οποία μπήκα με πολύ προσωπικό κόπο, και έχω όνειρα, που δεν μοιράζομαι μαζί τους. Ονειρεύομαι να φύγω στην Αθήνα και να κάνω μια εντελώς νέα αρχή γνωρίζοντας ανθρώπους που να μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, και να μην χρειαστεί ποτέ να τους ξαναδώ.
Ταυτόχρονα, ακόμα και η αδερφή μου που υποτίθεται δεν είναι σαν αυτούς, πολλές φορές όταν συζητήσαμε νιώθω πως τους μοιάζει πολύ. Προσπαθεί να κρατάμε επαφές αλλά νιώθω πως πραγματικά έχει αρχίσει να με κουράζει η επαφή μαζί της, νιώθω πως δεν μπορεί να μου σταθεί σε τίποτα όσο μεγαλώνω, σαν να βλέπω πως εξελίσσομαστε σε δύο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες που μας χωρίζουν περισσότερα. Αλλά νιώθω πως φοβάμαι. Φοβάμαι να βρεθώ στο κενό και να προσπαθήσω να χτίσω μόνη μου τον δικό μου κύκλο. Είναι άραγε εφικτό;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ισμήνη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ειναι εφικτό να φτιάξεις δικο σου κύκλο, ναι. Το πρώτο ειναι να τελειώσεις τη σχολή σου. Να αποκτήσεις οικονομική ανεξαρτησία. Αυτό ειναι μια πολυ καλή αρχή ωστε μακρυα απο την επιρροη και τον έλεγχο ατόμων που σε πανε πισω, να πάρεις μια υγιή απόσταση απο γεγονότα του παρελθόντος. Με τη βοήθεια ενός ψυχολόγου, αν θεωρείς οτι το χρειάζεσαι, να επεξεργαστείς ποιά ηταν/ειναι η οικογένειά σου, να καταλάβεις τί ηταν αυτο που δεν πήρες και να εξηγήσεις το γιατί. Οχι για να συγχωρέσεις κάποιον αλλα για να βρεις ηρεμία μεσα σου. Κράτα μια σχετική απόσταση απο την αδερφή σου αν θεωρείς… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα αν μαθαίναμε από παιδιά ότι κάποιος (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας) μπορεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί και αυτό να μην είναι αρκετό.
Ρωτάς αν είναι εφικτό να χτίσεις κύκλο από την αρχή. Ναι! Δεν γίνεται εύκολα, ούτε γρήγορα, ούτε χωρίς μοναξιά στην αρχή, όμως γίνεται. Και συνήθως γίνεται καλύτερα όταν έχεις απομακρυνθεί από φωνές,καταστάσεις και μοτίβα που σε τραβάνε πίσω. Η Αθήνα ή οποιαδήποτε νέα αρχή, δεν σημαίνει ότι σβήνεις το παρελθόν σου, δεν χρειάζεται κιολας. Σημαίνει ότι δεν του επιτρέπεις πια να ορίζει το μέλλον σου! Δεν χρειάζεται να κόψεις δεσμούς βίαια ή να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αρχίσεις να διαλέγεις εσένα λίγο περισσότερο, κάθε φορά. Κάθε μέρα και από λίγο Και ναι, το ξαναλέω,… Διαβάστε περισσότερα »
Θα το πετύχεις με οικονομική ανεξαρτησία, χιλιομετρική απόσταση, απουσία οποιασδήποτε επικοινωνίας και οπωσδήποτε θεραπεία. Δεν είναι εύκολη διαδικασία αλλά αυτά τα βήματα είναι απαραίτητα για να το πετύχεις. Το να υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι στη ζωή σου είναι πολύ χειρότερο από το να μην εχευς φίλους. Που αν διώξεις τους τοξικούς, πιστεύω πως θα βρεις και κύκλο.
Είναι. Προχώρα
( συνεχίζοντας την ψυχοθεραπεία σου ).
Επειδή δεν κατάλαβα ακριβώς: Σας βλέπει ψυχίατρος ή όχι; ( αναφέρεται στην εισαγωγική πρόταση, αλλά όχι μέσα στο κείμενο). «Καταθλιπτικοι» αναφέρεστε στους γονείς σας, ή είναι «καταθλιπτική», και αναφέρεστε σε σας; Αν σας βλέπει ψυχίατρος, μιλήστε μαζί του, συμβουλευτείτε τον ακολουθείστε τη θεραπεία του, συζητήστε μαζί του τα οικογενειακά σας προβλήματα. Ξεκινήστε από εκεί. Αν δεν σας βλέπει, αλλά πιστεύετε ότι μπορεί να έχετε κατάθλιψη, καλύτερα θα είναι να απευθυνθείτε σε έναν, να σας βοηθήσει (όχι ψυχολόγο, ψυχίατρο).
Ούτε κι εγώ κατάλαβα ακριβώς. Ο μισογύνης, ρατσιστής, ομοφοβικός και συντηρητικός άντρας , είναι ο πατέρας;
Ισμήνη θα συμφωνήσω με την Elisa για τον ψυχίατρο. Επίσης πρόσφατα ξαναείδα μια παλιά ταινία “Ο πρίγκιπας της παλίρροιας” . Αν έχεις χρόνο, δες την. Σου παραθέτω έναν διάλογο :
Μαμά : Ποιος σου έμαθε να φέρεσαι τόσο σκληρά?
Γιος : Εσύ μου το έμαθες μαμά. Εσύ. Όπως εσύ μου έμαθες , επίσης, πως όταν κάποιος σε καταστρέφει, μπορείς να τον αγαπάς.