Μωράκια, ξαναέρχομαι και ελπίζω να την παλεύετε.
Εγώ όχι.
Νιώθω μια αναταραχή.
Ήθελα να σας ρωτήσω, πιστεύετε και εσείς πως η απιστία αρχίζει πολύ πριν από το κρεβάτι;
Πάντα μου έκανε εντύπωση πόσο εύκολα λέμε «δεν σε απάτησα» και πόσο δύσκολα μπορούμε να συμφωνήσουμε στο τι σημαίνει πραγματικά αυτό.
Για κάποιους απιστία είναι μόνο το σεξ. Για άλλους είναι ένα φιλί. Για άλλους ένα κρυφό φλερτ, ένα «καληνύχτα» που δεν θα ήθελαν να δει ο σύντροφός τους ή μια συνομιλία που σβήστηκε πριν αφήσει ίχνη.
Και κάπου εδώ μπαίνει η περίφημη «μικρο-απιστία».
Ένα like σε συγκεκριμένο άτομο. Ένα σχόλιο με υπονοούμενο. Συνεχή reactions στα stories. Ένα DM που ξεκίνησε «εντελώς αθώα». Το να κρατάς ενεργό το Tinder ενώ βγαίνεις ήδη με κάποιον. Το να ξαναμιλάς με έναν πρώην και να φροντίζεις ο σύντροφός σου να μην το μάθει.
Και η δικαιολογία συνήθως είναι η ίδια:
«Μα δεν έγινε τίποτα.»
Αλήθεια όμως, αυτό αρκεί;
Γιατί μπορεί πράγματι να μη συνέβη τίποτα σωματικό. Μπορεί όμως να συνέβη κάτι άλλο: να άρχισες να δίνεις σε έναν τρίτο άνθρωπο την προσοχή, την οικειότητα ή το ενδιαφέρον που μέχρι τότε θεωρούσες αποκλειστικά κομμάτι της σχέσης σου.
Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: αν αυτό που κάνεις είναι τόσο αθώο, γιατί χρειάζεται να το κρύψεις;
Από την άλλη, μήπως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο;
Αν ο σύντροφός μου κάνει ένα like, πρέπει να το θεωρήσω απιστία; Αν ακολουθήσει μια όμορφη γυναίκα ή έναν όμορφο άντρα, σημαίνει ότι με προσβάλλει; Αν μιλήσει με έναν πρώην, πρέπει να ζητήσω εξηγήσεις; Και αν φτάσουμε στο σημείο να ελέγχουμε κινητά, followers, likes και DMs για να νιώθουμε ασφαλείς, τότε μήπως το πρόβλημα δεν είναι πλέον η απιστία αλλά η έλλειψη εμπιστοσύνης;
Ίσως τελικά το πιο επικίνδυνο πράγμα στις σύγχρονες σχέσεις δεν είναι το φλερτ.
Είναι ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε «απιστία» μόνο ό,τι μπορούμε να αποδείξουμε.
Κι έτσι κάποιος μπορεί να λέει με απόλυτη ειλικρίνεια «δεν σε απάτησα ποτέ», ενώ ταυτόχρονα να έχει περάσει μήνες φλερτάροντας, κρύβοντας συνομιλίες και αναζητώντας επιβεβαίωση από άλλους ανθρώπους.
Από την άλλη, κάποιος μπορεί να είναι απόλυτα πιστός και παρ’ όλα αυτά να κατηγορείται για απιστία επειδή έκανε ένα like ή απάντησε σε ένα story.
Οπότε πού βρίσκεται τελικά η γραμμή;
Είναι απιστία η πράξη ή η πρόθεση;
Το κρυφό ή το ίδιο το φλερτ;
Το σεξ ή η συναισθηματική οικειότητα;
Και κυρίως: αν κάτι δεν θα το έκανες μπροστά στον σύντροφό σου, σημαίνει αυτομάτως ότι ξέρεις πως είναι λάθος;
Προσωπικά, νομίζω ότι εδώ βρίσκεται όλη η συζήτηση για τη «μικρο-απιστία».
Γιατί μπορεί ένα like να μην είναι απιστία.
Αλλά ίσως το γεγονός ότι αισθάνεσαι πως πρέπει να το κρύψεις να λέει πολύ περισσότερα από το ίδιο το like.
Εσείς πού τραβάτε τη γραμμή; Και θέλω πραγματικά να ακούσω και την πιο «αυστηρή» και την πιο «χαλαρή» άποψη.
Γεια χαραντάν.
ΑΠΟ ΤHΝ – Απατημένοκοροιδο;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σημασία έχει τι θεωρείς εσύ απιστία ή ένδειξη πως το ενδιαφέρον του συντρόφου σου πετάει μακριά. Βρες κάποιον που να βλέπετε τη σχέση με παρόμοιο τρόπο, τα ναι και τα όχι. Για μένα follow στον κάθε πικραμένο άγνωστο, like σε φωτό που καλώς ή κακώς θεωρούνται σεξουαλικές, scroλλάρισμα all day all night και μηνυματική καυλάντα με φωτίτσες, καρδούλες αλλά zero real contact, είναι red flags. Δε μπορώ να πάρω στα σοβαρά άτομο που τα κάνει αυτά, ούτε άτομο που ξερογλείφεται όλη μέρα στα social (ή και στις παραλίες) και αυνανίζεται. Στο μεταξύ μπορεί να μην έχει καν πρόθεση να απιστήσει,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ μάλλον είμαι της χαλαρής προσέγγισης. Και δεν είναι ότι είμαι υπεράνω ζήλιας ή ανασφάλειας. Πιστεύω πως αυτό που πραγματικά μας πληγώνει στην “απιστία”, δεν είναι τόσο η υπόνοια ότι ο άνθρωπός μας γυρεύει και παραέξω σεξ, προσοχή ή συναίσθημα. Αλλά πρώτων το ότι μας κάνεις εμάς τις ίδιες να αισθανόμαστε ανεπαρκής, και δεύτερον μας πυροδοτεί τον φόβο για πιθανή εγκατάλειψη ή λήξη της σχέσης μας. Για το πρώτο φταίνε τα υπέρογκα και μη ρεαλιστικά expectations που φορτώνουμε πάνω στις μονογαμικές σχέσεις. Ως σύντροφοι θεωρούμε ότι πρέπει να είμαστε το απόλυτο “άλλο μισό” του άλλου, οι αιώνιοι σύμμαχοι, οι καλύτεροι εραστές,… Διαβάστε περισσότερα »
Η λέξη απιστία προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἀπιστία, η οποία είναι παράγωγη του επιθέτου ἄπιστος (αυτός που δεν είναι άξιος εμπιστοσύνης, ο δύσπιστος ή ο αθέτησις όρκων/υποσχέσεων). Αναλυτική Ετυμολογία Α- (στερητικό): Δηλώνει την έλλειψη ή την αντίθεση. Πίστις: (από το αρχαίο ρήμα πείθω) σημαίνει την εμπιστοσύνη, την πίστη, την πεποίθηση ή την τήρηση του λόγου και των συμφωνιών. Συνεπώς, ετυμολογικά η απιστία είναι η «έλλειψη πίστης ή εμπιστοσύνης», η αθέτηση της υπόσχεσης και η προδοσία της πίστης που έχει δοθεί σε κάποιον (είτε σε επίπεδο σχέσεων/γάμου, είτε γενικότερα σε μια συμφωνία ή πίστη). Αντιγραφή από Wikipedia. Τι καταλαβαίνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά [σαν άτομο] δεν μπαίνω ποτέ σε μία διαδικασία αναπαραγωγής τέτοιων σκέψεων, αλλά γενικά δε ζηλεύω κιόλας στις σχέσεις μου. Τείνω να έχω εμπιστοσύνη στον άλλο. Θεωρώ όμως ότι από τη στιγμή που θα ξεκινήσει στο μυαλό η ανάγκη για “παρακολούθηση” του/της συντρόφου, νομίζω ότι το όλο θέμα δεν πάει γενικά καλά.
Συνέβη κάτι ή υποθετικά μιλώντας; γιατί αν κάνεις σενάρια και υπαραναλύσεις, κόφτο φιλενάδα γιατί θα τρελαθείς. Στο λέει άτομο καμμένο από την υπερανάλυση και την προσπάθεια να ελέγξει κάθε μελλοντική / υποθετική πιθανότητα. Ακόμα αυτά συζητάω με την ψυχολόγο μου.
Αν συνέβη κάτι, γράψε μας για να μιλήσουμε σε πιο στέρεη βάση.
Ο ιδιος ο έρωτας ειναι απατη, απο μια αποψη. sweet deception, (ή inception αν παιξεις πιο εξυπνα). Ο ερωτας, η παλετα με τα χρώματά του, ειναι απειρη, δε σταματαει πουθενά. Εχει στοιχεια φαντασιας ο ερωτας. Μια μυθολογια που αναπτύσσεται γυρω απο το ερωτευμενο ζευγάρι. Και γινεται ασπίδα του, απο τα προβληματα, απο την καθημερινότητα. Ειναι παντοδύναμοι οι ερωτευμενοι, κι αυτο δεν ειναι τυχαιο. Αν έπρεπε λοιπον ντε και καλα να κολλησω τη λεξη απάτη διπλα στον ερωτα, αυτο θα ελεγα οτι ειναι: αυτη η μαγικη δυναμη που εχει, αυτη η υπερρεαλιστική διασταση που μας χαρίζεται οταν ειμαστε ερωτευμενοι. Και ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός γιαυτό δεν υπάρχει γενική αλήθεια για το τι είναι απιστία, είναι που κάτι που κάζε ζεύγος ανθρώπων συμφωνεί μαζί, και αν δεν μπορούν να το συμφωνήσουν τότε δεν έχουν βρει το σωστό ταίρι. Πολύ παλιά, ένας γνωστός μου τα είχε με κοπέλα που δοούλευε ως στρίπερ, προφανώς και δεν τον πείραζε, γιαυτό τα είχαν. Δε θεώρησε ποτέ απιστία το ότι χόρευε αισθησιακά μπροστά σε άλλους άντρες, κάτι που για κάποιος άντρες είναι απαράδεκτο. Τον πείραξε όμως όταν έμαθε ότι η κοπέλα μιλάει ακόμα τακτικά με τον πρώην της, συνθήκη που άλλους ανθρώπους δεν τους απασχολεί καθόλου.… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι prive αυτη η γραμμή για τον καθένα.
Δεν ομαδοποιείται.
Ένα ειναι σίγουρο απιστία και αλήθεια δεν συναντώνται ποτέ.
Για μενα απιστία είναι οταν στο μυαλο σου εχεις αντικαταστήσει το συντροφο σου με εναν αλλον. Τωρα το πως διαχειριζεται κανεις αυτο το γεγονος ειναι αλλο θέμα (αν θα προχωρησει σε σωματικη επαφη ή όχι). Αλλα αν μου ελεγες να διαλεξω μεταξύ του να παει με καποια αλλη ο συντροφος μου ή ολημερίς και ολονυχτίς να σκεφτεται κάποια άλλη χωρις ακομη και να της εχει απευθυνει το λογο εστω μια φορά, προτειμω χιλιες φορές το πρώτο. Ομοιως και για τα likes κλπ. Το like δε με νοιαζει, το να σκεφτεται καποια (ακομη και να μην την εχει κανει καν add… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να το ξέρεις για τον άλλο. Είναι και ο μέγιστος φόβος ανασφαλών ατόμων, μήπως και σκέφτεται κάποιο άλλο πρόσωπο (κι εγώ το παθαίνω που κ που). Στην αρχή της σχέσης με το σύζυγο, εκείνος νόμιζε ότι σκεφτόμουν τον πρώην και προβληματιζόμουν, ενώ εγώ σκεφτόμουν το 2χιλιαρο που έδωσα στο μηχανικό για το αμάξι…
Οντως δεν μπορεις να το ξερεις. Οπότε; Οποτε προχωράς με ο,τι ξερεις και νιωθεις, δουλεύεις τις ανασφαλειες σου και την αναγκη ελεγχου (εγω το εχω αυτο). Και προφανως δουλευεις και την ανευ λογου και αφορμης ζήλεια. (εγω δεν ειμαι ζηλιαρα απο φυση οποτε στη θεση του συντροφου σου ουτε θα μου ειχε περασει απο το μυαλο οτι σκεφτεσαι τον πρωην, εκτος αν μου εχεις δωσει αφορμη). Αυτό ομως δεν αναιρεί οτι στο δικό μου συστημα έστω, αυτο ειναι απιστία. Γιατι ρε παιδι μου, τη σχεση την κανουμε για να περναμε ομορφα, αν σκεφτεσαι αλλον αντι το συντροφο σου ομορφα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και δεν υπάρχει γενικος κανόνας, ως πολυσυντροφικη εγώ το βλέπω ως εξής: από τη στιγμή που ο συντροφος μου επιθυμεί κάτι άλλο, για εμενα είναι το ίδιο με το να το εκπληρώσει και στην πραξη – για την ακρίβεια, καλυτερα για μένα να το εκπληρώσει και μετά να δούμε πού είμαστε παρα να είναι μαζί μου και να επιθυμεί κάτι άλλο. Κατά καιρούς έχω δεχτεί παραπονα για το ότι “δεν ζηλεύω”, δεν ισχύει μπορεί να ζηλέψω, απλώς θεωρώ ότι η ζήλεια μου είναι δικό μου θέμα να διαχειριστώ και δεν θα πρεπει να αποτελεί το λόγο για την εκπλήρωση… Διαβάστε περισσότερα »