Καλησπέρα σε ολες! Ελπίζω να ειστε ολες καλά και να εχουν έρθει τα πράγματα για εσας οπως επιθυμείτε! Τον Σεπτεμβρη του 2024 έμεινα έγκυος απλώς απο μια επαφή με τον σύζυγο μου. Τοσο απλά,τοσο εύκολα! Καθημερινά ευχαριστούσα τον θεό και έλεγα “μα καλά πως έγινε τοσο ευκολα”; Ειχα ακουσει τόσα δυσάρεστα που ημουν σχεδον σίγουρη οτι θα αργήσει κάποιους μηνες εως και χρόνο ή ακομα χειροτερα να μην ερχεται καν.
Ειμαι 34+ χρονων. Οκτωβρη μετα απο ενα πιο θετικο τεστ δεν γινεται, καλω τον γιατρο μου και ενημερώνω. Χοριακή μια χαρα. Ολες οι επισκεψεις εξαιρετικες,εξετασεις μια χαρα. Προχωρουσε η εγκυμοσυνη μου. Θυμαμαι καθαρα καθε σκεψη μου! Το ειχα ανακοινωσει σε πολυ δικα μου ατομα στο πρωτο τριμηνο. Οι φοβοι ειχαν ξεκινησει ηδη απ τις μερες που το εμαθα. Μην εχω αποκολληση,μην δω αιμα,μην το ενα μην το αλλο.. Ειχα τοσο επηρεαστει! Απο αλλου το περιμενα και απο αλλου μου ηρθε.
Οταν εφτασα πια στον 4ο μηνα με 5ο ειπα “ε τωρα προχωρησε αρκετα”… Ποτέ δεν πρεπει να επαναπευεσαι οτι ολα θα ειναι τελεια τελικα… Δυστυχως!! Στην Β επιπεδου πλεον στον 6ο μηνα το αγορακι μας διαγνωστηκε με σοβαρη συγγενη καρδιοπαθεια. Κοπηκαν τα ποδια μου. Το σκοταδι δεν αργησε να ερθει απο κει που πλεον λεγαμε ” ε τωρα σχεδον φτασαμε στο τελος..” Η ενημερωση μετα απο την διαγνωση ηταν οτι επρεπε να γινει αμνιοπαρακεντηση για να μαθουμε αν εχει καποιο συνδρομο-ανωμαλια. Κλαμα καθε μερα και ενα γιατι! Αν υπηρχε θα προχωρουσαμε σε διακοπη. Η αμνιοπαρακεντηση βγαινει οκ,δεν υπαρχει κατι. Το επομενο σταδιο ενημερωση απο καρδιοχειρουργους,
Εφτασε η μερα στις 3/6 πριν 2 μηνες σχεδον γεννησα με καισαρικη προγραμματισμενη για να ειμαι ετοιμο το αιμοδυναμικο. Το ειδα ελαχιστα οταν μου το εδειξαν και του εδωσα ενα φιλι στο μαγουλο οπως ημουν ξαπλωμενη και μουδιασμενη απ την επισκληριδιο και χειρουργημενη. Το πηραν αμεσως γιατι το οξυγονο ειναι πολυ περιορισμενο στις περιπτωσεις αυτες. Πηγαμε το ειδαμε λιγες ωρες μετα. Σωληνακια παντου. Παρολα αυτα πανεμορφος! 3400 το βαρος και γενικα ενα τελειο μωρο με ευαισθητη καρδουλα! Το χειρουργειο εγινε την επομενη ημερα. Υπηρχαν επιπλοκες. Εζησε 4 μερες και επειτα εφυγε. Η καρδια δεν ανταποκριθηκε! Ο πονος τεραστιος. Σφιγγεται η καρδια και νιωθεις οτι αδικηθηκες. Και γιατι σε μενα;;; Αυτο το γιατι απειρες φορες τη μερα με τρωει και θα με τρωει! Ο συζυγος μου κλαμα και να ζηταει συγγνωμη σαν να εφταιξε..
Του δωσαμε την ευκαιρια να ζησει,ομως δεν ηταν να ζησει. Εγω πιο ηρεμη και να κοιταζω το κενό σαν να τα εχω χασει! Δεν συζητω οπως παντα οι γυρω “θα κανεις αλλο,ευτυχως δενν το ζησατε,σκεψου να σταματαγε η καρδια αργοτερα οταν θα το ειχες σπιτι”… Ολες αυτες οι χαζομαρες που στο τελος απλως σε θυμωνουν και αδιαφορεις και λιγο γι αυτα που σου λενε. Εσυ εισαι αλλου!Σκεφτεσαι μονο οτι δεν θα το ξαναδεις και οτι δεν θα ειναι μαζι σου. Οσο ηταν στην θερμοκυτιδα διασωληνωμενο δεν πολυμιλουσα..Μονο το κοιτουσα..Δεν ηθελα να δεθω γιατι σκεφτομουν απο πριν οτι μπορει και να μην εχω παιδι! Φυσικα δεν ειχα φτιαξει δωματιο ουτε ειχα αγορασει κατι. Ηθελα να πανε πρωτα ολα καλα και μετα ολα αυτα. Επιβεβαιωθηκα! Σαν να ηξερα απ την β επιπεδου που εμαθα οτι το τελος δεν αργει! Εγινε αεροβαπτισμα,τον ονομασαμε Αγγελο! Και τωρα φοβος,πονος,αγχος και ενα αβεβαιο μελλον!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Dimitra*
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλείστε να διαχειριστεότε το δυσκολότερο πένθος της απώλειας ενός παιδιού.
Θα σας πρότεινα να μπείτε στο site της Μέριμνας όπου υλοποιούνται τακτικά σεμινάρια για την στήριξη και συμβουλευτική πένθους.
Επίσης το “Ψυχογραφήματα”, “Psychopedia”.
Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν τα οικονομικά σας το επιτρέπουν.
Λυπάμαι ειλικρινά.
Dimitra, καλημέρα.
Ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας, ευχαριστούμε που μοιράστηκες τον πόνο σου.
Για κάποιο λόγο ήρθε ο Άγγελος στη ζωή σου, κάτι σου έδωσε, κάτι σε έμαθε.
Κράτησε αυτό το φιλί, αυτό το προσωπάκι, να σε συντροφεύει και να σε φυλάει στο μέλλον.
Δοκιμασίες της ζωής είναι για να μας δυναμώνουν.
Κουράγιο, θα έρθει το φως, δώσε χρόνο.
Τι να σου πω κορίτσι μου, πολύ με συγκίνησε η ιστορία σου, γιατί καταλαβαίνω πολύ καλά τι πόνος είναι αυτός που νιώθεις, από τους χειρότερους. Εγώ δύο αποβολές είχα, κι ένιωθα ότι θέλω να πεθάνω, φαντάσου να γεννήσεις και να προλάβεις να το ζήσεις κιόλας το μωρό. Οι γύρω σου τι να κάνουν κι αυτοί, να σε παρηγορήσουν θέλουν οι καημένοι. Δεν γιατρεύεται εύκολα αυτός ο πόνος, ομως, όταν με το καλό κάνετε άλλο παιδάκι, θα απαλυνθει σε μεγάλο βαθμό. Γνωρίζω μια κοπέλα που έχασε το δικό της μόλις λίγες ώρες μετά τη γέννα. Ίσα ίσα που πρόλαβε να το… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου…εχασα κι εγω, δυστυχως, το πρωτο μου παιδακι οταν ηταν 5 ημερων…ο πονος ειδικα στην αρχη ειναι αβασταχτος. Ευχομαι να ερθουν κι αλλα παιδακια στη ζωη σου και να ειναι υγιη. Οχι για να παρουν τη θεση του. Αυτο δε θα γινει και δεν πρεπει να γινει ποτε. Αλλα θ απαλυνουν τον πονο σου. Ευχομαι καλη δυναμη, κουραγιο και ο,τι καλυτερο για το μελλον.
Τα συλλυπητήρια μου! Να ζήσετε να θυμάστε έστω τις λίγες στιγμές σας με το μωράκι σας. Σας στέλνω μια μεγάλη διαδικτυακή αγκαλιά γεμάτη κουράγιο, υπομονή και δύναμη.
Τα θερμά μου συλλυπητήρια, αγαπητή κυρία,για το μεγάλο πόνο σας.
Αχ ποσο κριμα:( Λες και ηρθε για λιγο, να σου δωσει λιγη χαρα και αμεσως μετα να φυγει…Οτι και να γινει θα ειναι παντα ο πρωτοτοκος σου, δεν εχει σημασια ποσο χρονο περασατε μαζι, ειναι το παιδακι σου που το αγαπουσες και το προστατευες απο οταν ηταν στην κοιλια σου. Δεν τον αφησες στην τυχη του ουτε εφταιξες σε κατι, τον φροντισες και κανονισες να γινουν ολα οπως πρεπει. Ηταν περα απο εσενα δυστυχως, και αυτο ειναι που ποναει περισσοτερο και φερνει την οδυνηρη αβεβαιοτητα για το μελλον. Απλα αυτο θα μπορουσε να εχει συμβει σε οποιαδηποτε ηλικια. Γνωριζα ενα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτες είναι οι δύσκολες ιστορίες που δεν θα ήθελε κανένας γονιός να περάσει. Δεν υπάρχουν λόγια για να σε παρηγορήσουν, αυτό που περάσατε ήταν πραγματικά άθλιο και άδικο.
Δεν νομίζω να σε παρηγορήσει αυτό, αλλά οι νοσηλεύτριες σε μαιευτική κλινική δεν συνηθίζουν να χάνουν μωρά και σίγουρα τις επηρέασε όλες. Το ξέρω γιατί είναι και εγώ νοσηλεύτρια και μου έχουν διηγηθεί ιστορίες συνάδελφοι. Να ξέρεις πως εκείνη την μέρα όλοι τους θα έκλαψαν για τον μικρό Άγγελο.
Έτσι συμβαίνει. Με συγκίνησε το σχόλιο σου. Θυμάμαι εκείνη τη μέρα που έφυγε στα χέρια μας μια γυναίκα άδικα στο χειρουργείο από λάθος γιατρού, κάνεις μας δεν μπόρεσε να κοιμηθεί το βράδυ. Τα είπαν όλα οι σχολιαστές.
Λυπάμαι πολύ καλή μου. 🕊️
Πολλοί από εμάς ζήσαμε ξανά παρόμοιες χρονικές περιόδους με την τόσο αληθινή περιγραφή σου.
Σε άλλους μπορεί να είχε καλύτερη εξέλιξη,σε άλλους χειρότερη και για άλλους απλά το μέλλον ίσως να φέρει
Η ζωή έχει συνέχεια,όμως και είναι και αυτό μέσα στη φύση μας!
Καλή δύναμη!
Το πένθος είναι περίεργο. Και καθένας στέκεται διαφορετικά απέναντι στο μάταιο. Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος να το κάνεις. Όπως κι αν το περάσεις, ακόμη κι αν παγώσεις και το αφήσεις να περάσει εκείνο από πάνω σου, να θυμάσαι ότι είναι ο τρόπος σου. Είναι αυτά που είσαι, αυτά που έχεις γίνει μέχρι σήμερα, και όλα όσα θα γίνεις μετά και μέσα από αυτό. Φυσικά και πονάει. Φυσικά και θα σου δώσει σχήματα. Μην τα πολεμήσεις όμως, φρόντισέ τα και θα σε φροντίσουν κι εκείνα. Εγω ετσι πιστεύω. Μην τον αναστείλεις τον θυμό, άσε τον να ξεσπάσει, είναι ο… Διαβάστε περισσότερα »