Το πρόβλημά μου είναι ότι μετάνοιωσα που δεν έκανα οικογένεια.
Που ποτέ δεν το είχα ως στόχο, δεν το επιδίωξα, δεν με ενδιέφερε.
Οι γονείς μου, ποτέ δεν με πίεσαν, ήταν υποστηρικτικοί σε ό,τι αποφάσιζα, με διώξαν μακρυά τους (θέλω να φύγω εξωτερικό -να πας, εννοείται) σε εποχές που δεν ήταν αυτονόητο.
Οταν άρχισαν οι φίλοι να παντρεύονται δεν ζήλεψα, δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να το κάνω κι εγώ. Ισως αυτό αντανακλούσε και στους εκάστοτε συντρόφους μου, πως δεν τους είχα και ιδιαίτερα ανάγκη.
Με το παιδι το ίδιο -δεν ένοιωσα ποτέ αυτή την αδήριτη ανάγκη που ωθεί πολλές γυναίκες σε απανωτές εξωσωματικές με διάφορα σχήματα προκειμένου να πραγματωθεί.
Οπότε πέρασε ο καιρός και τώρα που πλέον είναι αργά, σκέφτομαι πως μάλλον πήρα κάπως τη ζωή μου λάθος.
Δεν περνάω άσχημα, σίγουρα έχω αποφύγει αρκετά άγχη και πιέσεις, αλλά σκέφτομαι πως έχασα ανεπιστρεπτί κάτι πολύ μεγάλο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Que te la pongo
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όταν είχα τον γιο μου μικρό, πίστευα ότι όλες οι μαμάδες είμαστε πολύ τυχερές για έναν και βασικό λόγο : Βιώνουμε μία αγάπη (άνευ όρων και προσδοκιών) που παρόμοια της δεν έχουμε ζήσει ποτέ. Και αυτό τελικά -πίστευα- είναι και το μεγαλύτερο όφελος μας. Όμως σε μία συζήτηση (οικογενειακή, μόνο γυναίκες), η μαμά μου , μου είπε ότι , όχι, η βαθύτερη αγάπη που έχει βιώσει και που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη , είναι αυτή για τον εγγονό της (δηλαδή κάτι που εγώ, είναι πολύ πιθανό να μην προλάβω να ζήσω). Τότε η θεία μου (μαμά και γιαγιά η… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο το μήνυμα σου!
Ευχαριστώ γλυκιά μου! ❤
“Είτε κάνεις παιδιά είτε δεν κάνεις θα το μετανιώσεις”. Ατάκα της γιαγιάς μου μετά από εμπειρία ζωής και συζητήσεις με τις πια επίσης γηραιές φίλες της.
Άλλες ηλικίες. Άλλες γενιές. Άλλες δυσκολίες. Θεωρώ ότι απέχει αρκετά η ζωή των γιαγιάδων μας με τη ζωή των γυναικών σήμερα και ευτυχώς. Πιθανόν τότε να μετάνιωναν οι περισσότερες μια εγκυμοσύνη και άλλο ένα παιδί, back to back. Σήμερα δεν πιστεύω να ισχύει ότι μια άτεκνη που νιώθει ότι θα ήθελε να έχει κάνει ένα παιδί να μετάνιωνε εάν το έκανε τελικά.
Σίγουρα εκείνη την εποχή δεν είχαν την επιλογή (ή τουλάχιστον δεν ξέραν ότι την είχαν) να μην κάνουν παιδιά, οπότε κάποιες ακολουθήσανε αυτό τον δρόμο από κοινωνικό αυτοματισμό, Όμως η γιαγιά μου δεν εννοούσε αυτό. Το επιχείρημά της ήταν ότι αν τα παιδιά σου αποτύχουν στην ζωή τους, θα έχεις να τα φροντίζεις για μια ζωή και θα ζεις μόνιμα με τον φόβο του τι θα απογίνουν όταν εσύ φύγεις. Αν πάλι πετύχουν στην ζωή τους θα φύγουν μακρυά σου και θα σε ξεχάσουν. Αυτά έβλεπε στο δικό της περιβάλλον, αυτά έλεγε. Εγώ πάλι πιστεύω ότι στα γεράματα πια με… Διαβάστε περισσότερα »
Χμμμ, δεν μπορώ να καταλάβω αν μετάνιωσες όντως ή αν μετάνιωσες που δεν εξέτασες νωρίτερα την πιθανότητα… Παρ’ όλα αυτά, έχεις σκεφτεί την υιοθεσία; Το έχω γράψει και παλιότερα, ότι παιδάκια λίγο μεγαλύτερης ηλικίας (δηλ. νήπια, κι όχι βρέφη) υιοθετούνται πιο εύκολα.
Αν καίγεσαι για οικογένεια και παιδί τότε θα τα σκεφτείς όλα. Μπήκα στη διαδικασία να κάνω παιδί με δότη και άλλαξα τη ζωή μου ριζικά για να το πετύχω και επειδή δεν μου έχει φύγει η λαχτάρα για δεύτερο έχω αρχίσει να σκέφτομαι για υιοθεσία (δεν μπορώ πια λόγω ηλικίας να κάνω με δικά μου ωάρια) και έχω μπει σε διάφορες ομάδες στο Facebook. Μάλλον θα ξεκινήσω την διαδικασία από φθινόπωρο να δω τι θα μου πούνε και από τα πρακτορεία υιοθεσιών (είμαι ΗΒ) και να το εξετάσουμε το ζήτημα. Στην ηλικία μου δεν δίνουν βρέφη αλλά δεν με πειράζει.… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά έκανες, να σου ζήσει! Ρώτησα αν το έχει σκεφτεί, επειδή υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μόνο βιολογικά να κάνουν παιδιά και θεωρούν λιγότερο ”γονεικότητα” την υιοθεσία. Είσαι συνειδητοποιημένη με το τι θες μάλλον, δεν το έχουν όλοι αυτό.
Φίλες μου που υιοθέτησαν ενα παιδακι στο ΗΒ, μου ειπαν οτι είδαν πολλές γυναίκες μονες να θελουν να υιοθετήσουν (σε περιπτωση που αρχίσω να το σκεφτομαι), οποτε δεν θα έχεις θεμα απο αυτο φαντάζομαι. Έκαναν για κανα χρονο εθελοντισμό σχετικό με παιδια, σεμινάρια, κ νομίζω κ παρακολούθηση απο ειδικό. Αυτο ομως που με συγκλόνισε περισσότερο απο ολα, ειναι οτι πριν πάρουν τον πιτσιρικά (ο οποίος παρεμπιπτόντως ειναι υπέροχος, μια γλύκα, λιώνω οταν τον βλεπω!!!) ειναι οτι μάζεψαν ολο το λεγόμενο “υποστηρικτικο δίκτυο” που είχαν δώσει τα κορίτσια κ μας έκαναν σεμινάριο τι πρεπει να κανουμε ή οχι, να πουμε ή… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες. Μία ομάδα στο Facebook που συμμετέχω είναι για μόνες γυναίκες που θέλουν ή έχουν υιοθετήσει. Από ότι φαίνεται οι μόνες γυναίκες λαμβάνουν τις υψηλότερες αξιολογήσεις από τις κοινωνικές υπηρεσίες γιατί είναι απόλυτα αφοσιωμένες και προσηλωμένες, ενώ στα ζευγάρια το ένα άτομο μπορεί να έχει ενδοιασμούς, αμφιβολίες, να μην είναι τόσο προσηλωμένο, κλπ. Οπότε από αυτή την άποψη πιστεύω ότι θα πάω καλά. Διάβασα κι εγώ για πολλές που κάνουν εθελοντισμό για να δείξουν την ενασχόληση με παιδιά. Θα το μελετήσω αν είναι απλά για την εμπειρία με παιδιά και αν μετράει ότι έχω ήδη… Διαβάστε περισσότερα »
κέρδισες και κάτι πολύ μεγάλο. Το δικαίωμα στην δική σου ζωή, που αν έχεις παιδί δεν το έχεις αυτό το δικαίωμα, οπότε γιατι να μετανιώνεις?εφόσον δεν το ήθελες είναι σωστή η απόφαση που πήρες! Δεν ωφελεί να ζούμε με τα αν … και αυτό ισχύει για όλες τις επιλογές μας.
Με βάση αυτά που γράψατε αυτό που αισθάνεστε ίσως να μην είναι πραγματική μετάνοια αλλά FOMO. Οι άνθρωποι θέλουμε να έχουμε ανοιχτές όσες περισσότερες επιλογές γίνεται και όταν μια από αυτές χάνεται σε πολλούς μας κακοφαίνεται ακόμα και αν δεν μας ενδιέφερε όταν την είχαμε. Από τον τρόπο γραφής σας ακούγεται κατά τη γνώμη μου ότι δεν σας πολυενδιέφερε να κάνετε παιδί αλλά σας κακοφαίνεται η απώλεια της επιλογής να κάνετε. Όπως όμως αναφέρθηκε από άλλες σχολιάστριες, αν πραγματικά σας ενδιαφέρει, υπάρχουν ακόμα επιλογές όπως η υιοθεσία και ο εθελοντισμός σε οργανισμούς όπως τα παιδικά χωριά ΣΟΣ.
Δεν ξέρω τι περιμένεις να ακούσεις; Να σου πούμε όσες έχουμε παιδιά ότι έκανες καλά και δεν χάνεις κάτι; Να σου επιβεβαιώσουμε οτι πήρες την σωστή απόφαση; Δεν νομίζω οτι κάποια θα το κάνει γιατί το θέμα παιδί είναι κάτι πολύ προσωπικό. Αν το μετάνιωσες και το τρένο παιδί πέρασε δεν έχει νόημα να το σκεφτεσαι. Δεν έχει νόημα να αναλώνεσαι με κάτι που πέρασε και ανήκει στο παρελθόν. Οσοι άνθρωποι ζουν στο παρελθόν δεν είναι ευτυχισμένοι. Συγκεντρώσου στο παρόν και στην ζωή που έχεις τώρα.
Καλά εαν πέρασες την αναπαραγωγική σου ηλικία και δεν έκανες παιδιά, τοτε ναι, εχασες ανεπιστρεπτί κάτι μεγάλο. Ειναι πολύ μεγάλο να κανει κανείς παιδιά. Huge! Τεράστιο. Πολυ μεγάλο είναι να ανέβει κανείς και το έβερεστ. Το θεμα είναι θελει να το κάνει; Αν όντως το εχεις μετανίωσει θα πρότεινα να δεις εναλλακτικούς τρόπους. Φίλη της μητέρας μου άτεκνη εργάστηκε καποια χρόνια ως μητέρα στα χωρία sos (εχουν όριο ηλικίας όμως, νομιζω 50-55 καπου εκεί). Ξέρεις πόσα παιδιά έχει (και εγγόνια τώρα;); Αν λοιπόν είναι κάτι που θα ήθελες να κάνεις και δεν έκανες, βρες εναλλακτικό τρόπο να το κάνεις. Το… Διαβάστε περισσότερα »
Με την διαφορά ότι η ανάβαση στο Έβερεστ δεν έχει εναλλακτικούς τρόπους να το βιώσεις αν δεν φροντίσεις να έχεις την κατάλληλη φυσική κατάσταση όσο είναι νωρίς. Εγώ το έχω αφήσει για την επόμενη ζωή (μιας και λογικά θα χρειαστώ μια ολόκληρη αφιερωμένη μονο σε αυτό, που δεν θα πίνω, δεν θα καπνίζω και θα γυμνάζομαι συστηματικά από παιδι).
Ναι οκ προφανώς. Έκανα εναν ακραίο παραλληλισμό, μην το παρετε και τοις μετρητοίς!
Κι εγώ το ίδιο θα πρότεινα, αναδοχή. Το όριο είναι τα 55.
Ναι και αναδοχή φυσικά! Δεν ειναι το ίδιο, η μητερες στα χωριά sos μενουν εκεί και εχουν καποια παιδακια στην “οικογενεια τους”. Επίσης νομίζω πως μπορείς να γίνεις ανάδοχος και μέσω των χωριών sos και να μην είσαι εσύ στη δομή αλλά να πάρεις το παιδί σπίτι σου. Επιλογές υπάρχουν. Επίσης, αν θυμάμαι καλά, υπάρχουν στα χωριά sos και οι “θείες”, που ουσιαστικά καλλύπτουν τις μητέρες όταν εκείνες είναι να λείψουν για προσωπικους λογους κλπ. Αν θυμαμαι καλα καθε οικογένεια sos εχει μια μαμα, 4-5 παιδακια (αν ειναι βιολογικα αδερφια ειναι μαζι) και μια θεία που καλλύπτει τις άδειες της… Διαβάστε περισσότερα »
Για κάποιον λόγο γίνονται όλα.
Αισθάνεσαι μια ματαίωση.
Είναι η καμπή της ηλικίας.
Δε θα άλλαζε κάτι το παιδί.
Δες πώς θα βρεις αυτό που σε γεμίζει από εδώ και πέρα.
Και το να μετανιωνουμε τμημα της ωριμανσης μας ειναι και μεσα στη ζωη. Και δεν επιδιωρθονται ολα οσα εχουμε μετανιωσει γι αυτα παντα κι αυτο μεσα στη ζωη ειναι. Κι ο ναπολεων μετανιωσε που εδωσε τη μαχη στο βατερλω. Το θεμα ηταν οτι πριν τη δωσει του φαινονταν η καλυτερη επιλογη!
Δεν μπορώ να καταλάβω αν σου έλειψε το να γίνεις μητερα, να δώσεις δηλαδή αγάπη σε ένα παιδί ή απλά σκέφτεσαι ότι έχασες μια εμπειρία (τώρα που δεν μπορείς εκ των πραγματων να τη ζήσεις). Έχει μεγάλη διαφορά. Γενικα, θα υπάρχουν φάσεις στη ζωή μας που θα κανουμε απολογισμούς, ίσως αισθανθούμε ματαιώσεις, πιθανόν κάποια πράγματα να τα μετανιώσουμε. Εκεί θα πρέπει να ψάξουμε βαθιά μέσα μας και να καταλάβουμε τι μας έδωσε η ζωή μέχρι τώρα. Εφόσον λες πως είχες υποστηρικτικό περιβάλλον, και δεν είχες ποτέ την επιθυμία για οικογένεια, έκανες αυτό που ήθελες κι ήταν το σωστό για σένα.… Διαβάστε περισσότερα »