Χαιρετώ όλη την παρέα του αγαπητού ampa.
Διαβάζω εδώ και σχεδόν ένα χρόνο τις ιστορίες, δίχως να έχω σχολιάσει. Γραφω και σβήνω εδώ και αρκετή ώρα, γιατί φοβάμαι μην παρεξηγηθεί αυτό που θέλω να εκφράσω μέσω του κειμένου που γράφω.
Παρατηρώ ότι υπάρχει μεγάλη μοναξιά και απογοήτευση στις ανθρώπινες σχέσεις. Και γω το βιώνω αυτό, σε όλες τις εκφάνσεις: φιλία, σχέση, δουλειά. Δυστυχώς το δικό μου νομίζω ότι προέρχεται από κάτι που ίσως διαφοροποιεί λίγο την ιστορία μου. Θα σας φανεί white people problem, ότι είμαι fucking privileged, κλαίνε οι χήρες κλαίν και οι παντρεμένες…
Το πρόβλημά μου είναι η εξωτερική μου εμφάνιση. Δεν φλεξάρω, δεν είμαι ψώνιο, απλά τυχαίνει να έχω μια εμφάνιση που ξεχωρίζει από τον μέσο όρο. Ο ένας μου γονιός είναι από το εξωτερικό, από χώρα που φημίζεται για τις όμορφες γυναίκες και έτυχε να βγω κι εγώ κάπως ας πουμε εντυπωσιακή. Ετσι μου λένε. Το βλέπω κι εγώ ως έναν βαθμό, αλλά δεν πατάω εκεί. Καλά, πλέον με έχει κουράσει αφόρητα.
Από μικρό κοριτσάκι θυμάμαι να μου λένε συνέχεια πόσο όμορφη είμαι, πόσο διαφέρω, πόσο ψηλή και χίλιες δυο κολακείες, που δεν με ενδιέφεραν, δεν τις επιζητούσα. Εμένα δεν με ενδιέφερε ποτέ να ποντάρω εκεί. Σαν παιδάκι ήθελα απλά να παίζω και όλος ο περίγυρος έβαζε ιδέες στους γονείς μου να γίνω μοντέλο, να με πάνε σε καστινγκ για παιδιά ηθοποιούς και άλλες τέτοιες τρέλες. Δεν έδωσαν ποτέ σημασία οι γονείς μου, δεν ξέρω αν κάνανε τελικά καλά ή όχι, γιατί μπορεί σήμερα να είχα μια στρωμένη καριέρα και να ήταν όλα λίγο πιο εύκολα. Από την άλλη μπορεί να ήμουν καμία trophy wife. Μπορεί όμως, τίποτα δεν μπορεί να είναι βέβαιο. Με μεγάλωσαν αρκετά κουλ θα έλεγα, χωρίς να μου μεταδίδουν την αίσθηση ότι είμαι κάτι το ξεχωριστό. λόγω εμφάνισης, αυτό καλλιεργήθηκε από το περίγυρο κυρίως. Θα μπορούσα να γράψω σεντόνι για να εξιστορήσω την ζήλεια και την αρνητικότητα που έχω εισπράξει απλά επειδή έτυχε να γεννηθώ με μια Χ εμφάνιση. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και δεν ξέρω ποια είναι η λύση.
Όταν ήμουν φοιτήτρια προσπάθησα με 2 διαφορετικές κοριτσοπαρέεςα από το Πανεπιστήμιο, δυστυχώς όποτε γνωρίζαμε μια παρέα αγοριών πάντα θα έκανα εντύπωση εγώ και οι φίλες άρχισαν να απογοητεύονται και να ζηλεύουν. Πόσες φορές προσπάθησα να με ρίξω, να κάνω πίσω, να μη συμμετέχω σε παρέες για να μην κλέψω την προσοχή, να εξηγώ μετά σε φίλες ότι όσοι προτιμούσαν εμένα ήταν επιφανειακοί και τελικά να νιώθω ένοχη απλά επειδή υπήρχα. Ανέπτυξα ενός είδους κόμπλεξ. Δεν αργούσαν να έρθουν τα κουτσομπολιά και σιγά σιγά να με κάνουν πέρα. Δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ. Η εμφάνισή μου προκαλεί, και σαν άνθρωπος είμαι ήρεμη, καλοπροαίρετη, δεν ξέρω αν αυτό ήλθε για να ισοσταθμίσει την εμφάνιση που για πολλούς κάνει μπαμ. Δεν φλεξάρω ξανά λέω, απλά περιγράφω αυτό που βιώνω.
Σχέσεις άλλο τεράστιο πρόβλημα. Love bombing τεράστιο στην αρχή, μετά κόμπλεξ, ζήλεια και πάντα μα πάντα να νιώθω ότι κανείς του δεν θέλει να χάσει το , ο χαρακτήρας μου, οι παραξενιές μου, τα καλά μου δεν ενδιέφεραν κανέναν. Ήμουν για όλους η γκόμενα που ήταν ωραία, που έπαιρναν credits από τους φίλους τους και που ξέδιναν μαζί της στο κρεβάτι. Προσπάθησα να κάνω σχέση μέχρι και με κάποιον που δεν θεωρούσα ωραίο, κάνοντας την χαζή υπόθεση (και παραδοχή?) ότι αυτός θα είναι καλό παιδί και δεν θα με αντιμετωπίσει επιφανειακά. Μέγα λάθος. Ηταν ο χειρότερος. Με έβλεπε σαν αντικείμενο, με πήγαινε και με έφερνε να με γνωρίζει σε παρέες, κομπάζοντας. Από νωρίς στην εφηβεία με προσέγγιζαν μεγαλύτεροι άντρες, στην αρχή γοητευόμουν, μετά φοβόμουν γιατί ήμουν παιδί.
Δουλειά; είναι πολύ δύσκολο να βρω. Γυναίκες με απορρίπτουν κατευθείαν, μπαίνω σε ένα γραφείο για συνέντευξη κι αφού βλέπω μάτια να γουρλώνουν μετά έρχεται ειρωνία, αδιαφορία… Άντρες εργοδότες ή υπεύθυνοι προσλήψεων πάντα με γλυκοκοιτάζουν και φυσικά έχουν τύχει αρκετά περιστατικά με πέσιμο και παραβίαση. Φωτογραφία στο βιογραφικό εννοείται πως δεν έχω. Από δουλειά έχω φύγει γιατί ο προιστάμενος μετά από στενό μαρκάρισμα 1 μήνα στη δουλειά, μου έστειλε το εσώρουχό του φωτογραφία στο WhatsApp, χωρίς να δώσω το παραμικρό πάτημα, απλά επειδή είμαι θελκτική για εκείνον, είμαι υποχρεωμένη να λαμβάνω αυτό που αισθάνεται εκείνος.
Έχω δοκιμάσει να μην περιποιούμαι καθόλου, να ντύνομαι απλά και αδιάφορα (που το στυλ μου αυτό είναι), αλλά επειδή τα χρώματα, το ύψος μου, ο σωματότυπος δεν είναι ο συνηθισμένος στην Ελλάδα, ό,τι και να κάνω είναι λάθος. Βασικά, όλοι με αντιπαθούν ή με βλέπουν σαν σκεύος ηδονής απλά επειδή υπάρχω. Θα σας φαίνεται rage bait ή μουφα το κείμενο, αλλά δεν είναι, και το πρόβλημα είναι σοβαρό, όλοι είναι προκατειλημμένοι απέναντί μου, κανείς δεν θέλει να με γνωρίσει πραγματικά. Δεν μου δίνεται η ευκαιρία, έχουν μια εικόνα για εμένα από πριν.
Έχω φτάσει 27 και πλέον η μόνη λύση μου φαίνεται είναι να πάω στο εξωτερικό, μήπως εκεί χαθώ ανάμεσα σε πιο κοντινά πρόσωπα με το δικό μου και βρω την ηρεμία μου. Οι γονείς μου δεν καταλαβαίνουν αυτό που σας περιγράφω. Η μητέρα μου μου έλεγε πάντα να δώσω βάση στις σπουδές μου, ο πατέρας μου επειδή είναι ξένος έχει μια άλλη νοοτροπία, πιο φλου να το πω, δεν μπορεί να διανοηθεί αυτό που βιώνω ή είναι σε άρνηση, δεν έχω καταλάβει.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, έχω χάσει τον εαυτό μου, προσπαθώ μόνο να μην τραβάω βλέμματα και να αποδεικνύω ότι δεν είμαι σκάρτη, αντροχωρίστρα, ένα σώμα μόνο προς οφθαλμόλουτρα και ότι είμαι και αστεία, και ευχάριστη και κουραστική με την καθαριότητα και την τρέλα μου για τάξη, ότι μου αρέσει αυτό που σπούδασα, αλλά… δεν νοιάζεται κανείς.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Καταδικασμένη να είμαι μισητή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπάκι μου, χωρίς να προσπερνάω το κόστος της ομορφιάς το οποίο μπορεί να συνυπάρχει με το pretty privilege, νομίζω πως το πρόβλημά σου είναι ακριβώς το ίδιο που έχουν κοπέλες που θεωρούν τον εαυτό τους άσχημο: έχεις εσωτερικοποιήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό το πως (νομίζεις πως) σε βλέπουν οι άλλοι που θεωρείς ότι είναι η πηγή όλων των προβλημάτων σου. Βλέπεις τον εαυτό σου και τη ζωή σου μέσα από το πρίσμα της εξωτερικής εμφάνισης και μόνο. Φτάνοντας στα 27, θα πρέπει να ξέρεις πως οι φιλίες, οι σχέσεις, οι κοινωνικές συναναστροφές, οι συνεντεύξεις, όλα αυτά είναι πολυπαραγοντικές αλληλεπιδράσεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Τέλειο σχόλιο! Ναι , συνήθως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος είναι ίδιες και τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης.
Μα πραγματικά, ήταν σαν να διαβάζω copy paste επιστολής που έχει το αντίστροφο πρόβλημα, point προς point. Η πιο χτυπητή ομοιότητα είναι μια γενική παθητικότητα στη στάση ζωής, η οποία δεν είναι (μόνο) θέμα ήρεμου χαρακτήρα ή/και χαμηλής αυτοπεποίθησης, είναι εσωτερικοποίηση πατριαρχικών αφηγημάτων για το πως οφείλουν να είναι οι γυναίκες. Ειδικά εκεί που προσπαθεί να “λάμπει” λιγότερο για να μην την απορρίπτουν στεναχωρήθηκα. Λες και είναι ένα κλωτσοσκούφι, έρμαιο του πως θα αποφασίσει για την ερωτική και κοινωνική της τύχη ο κάθε άσχετος με βάση μόνο και μόνο την πρώτη εντύπωση. Που είναι το agency σε όλο αυτό; Που… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ακριβώς!👏 Το γράφω κι εγώ αυτό στο σχόλιο μου (λίγο διαφορετικά βέβαια)
Εγώ κατανοώ αυτό που γράφεις. Πολλά σχόλια ήδη έχουν μέσα μια ειρωνία… Σε μια χώρα που είμαστε επιεικώς μέτριας εμφάνισης οι περισσότεροι, το να είσαι δίμετρη βόρεια καλλονή σίγουρα φέρνει ζήλειες, βλέμματα, παρενοχλήσεις. Όλες οι γυναίκες βιώνουμε κακοποιητικές συμπεριφορές, αλλά παιδιά, πως να το κάνουμε, κάποιοι άνθρωποι είναι περισσότερο θελκτικοί και γεννούν “πάθη” στους άλλους, εννοώντας ζήλειες, εμμονές κλπ. Δεν γίνεται να λέμε ότι είναι στο μυαλό της κοπέλας. Το ”λάθος” σου αγαπητή, είναι ότι προσπάθησες να σε μειώσεις για να χωράς σε σχέσεις και παρέες και να καταπιέζεις την προσωπικότητά σου. Γι’ αυτό δυσφορείς, γιατί δεν εκφράζεις αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Σε όλες τις χώρες ο μέσος όρος είναι μέτριας εμφάνισης (αυτός είναι και ο ορισμός του μετρίου) όχι μόνο στην Ελλάδα. Και οι δίμετρες βόρειες στον βορά μέτριες θεωρούνται. Αυτό που ξεχωρίζει από τον μέσο όρο κάνει πάντα την διαφορά.
Κάποιοι λαοί είναι πιο συχνά όμορφοι με την πιο στερεοτυπική αντίληψη, δε νομίζω ότι οι Έλληνες είμαστε μέσα σε αυτούς. Αυτός που ξεχωρίζει θετικά κάνει την διαφορά στο μέσο όρο, όχι οποιοσδήποτε ξεχωρίζει. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που οι γυναίκες είναι πιο κοντές σε ύψος και καστανές, το να κυκλοφορεί π.χ. μία 1.80 ξανθιά με γαλαζοπράσινα μάτια, αναπόφευκτα θα κεντρίσει τα βλέμματα, τι να κάνουμε (δεν μιλώ για τη γράφουσα συγκεκριμένα, δίνω ένα παράδειγμα, μπορεί η κοπέλα να είναι και μισή Ασιάτισσα ή από την Αφρική και να είναι καλλονή, πάντως ξεχωρίζει ”θετικά”, απλά η ίδια το βιώνει… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως, η αλήθεια είναι, σε νούμερα ελάχιστα πιο ψηλές είναι οι Ρωσίδες ή οι Σουηδές από τις Ελληνίδες. Τώρα για αυτό που λες παραπάνω, μόνο για την Σιλντς βλέπω να ισχύει (για μένα η πιο όμορφη γυναίκα σε τεχνικά χαρακτηριστικά ever), οι άλλες επιδίωξαν πάρα πολύ να είναι όμορφες και ερωτικές (και καλά έκαναν), ειδικά για την Πάμελα, που δεν ήταν και εκθαμβωτικά όμορφη, έπεφτε πολύ φτιασίδι για αυτό που πουλούσε. Ωστόσο η Μόνικα, διδάσκει το τι θα πει διαχρονική ελκυστικότητα , κάτι που ξεπερνά κατά πολύ το θέμα της εμφάνισης, μιας και δεν έχει τίποτα “εξωγήινο” απλώς είναι όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως σύμφωνα με το Insider Monkey και τους χρήστες του Reddit, οι Ελληνίδες κατέχουν την τρίτη θέση στον κόσμο με τις Πολωνές στην δεύτερη και τις Κολομβιανές στην πρώτη (φυσικά). Σε αντίθεση με τους Έλληνες που δεν βρίσκονται καν στην πρώτη δεκάδα. ΗΠΑ , Αυστραλία και Ισπανία μοιράζονται τις πρώτες θέσεις. (όχι ότι δεν το είχαμε καταλάβει…φαίνεται και στους δρόμους η τεράστια διαφορά μας..)
Οι Ελληνίδες είναι όμορφες, οι Έλληνες κακάσχημοι. Ισχύει. Αλλά νούμερο ένα είναι οι Ολλανδοί.
Αυτό που εννοώ είναι ότι η “στερεοτυπική” αντίληψη (δηλαδή τα συμβατικά στάνταρ ομορφιάς) αλλάζουν από κουλτούρα σε κουλτούρα και επηρεάζονται από το ξεχωριστό. Είναι εκπληκτικό το ότι σε χώρες που οι ξανθιές με γαλαζοπράσινα μάτια είναι ο κανόνας, όμορφες και όμορφοι θεωρούνται στερεοτυπικά οι μελαχινοί/ες.
Την έχει καταπιεί η εικόνα της και αυτό δεν είναι φυσιολογικό και δεν νομίζω να εκφράστηκε κάποια με ειρωνεία απ’οσο είδα στα σχόλια.
Είναι συχνό. Πολλές φορές κολλάμε σε ενα χαρακτηριστικό μας και νομίζουμε οτι αυτο φταίει για όλα όσα μας συμβαίνουν. Η εμφάνιση, τα χρήματα, η επαγγελματική/οικονομική κατάσταση, οι σπουδές, το ύψος, το χρώμα, ο τόπος καταγωγής κλπ. Όντως δεν ξεκινάμε ολοι απο την ίδια αφετηρία, κάποιοι γεννιούνται με προνόμια, ουτε όμως είμαστε καταδικασμενοι να κολλήσουμε εκεί. Κάνουμε βήματα μικρά ή μεγάλα μπροστά. Για τις διαπροσωπικες σχέσεις τωρα αυτο ειναι αλλο κεφάλαιο. Εκεί νομίζω μετράει πως θα ταιριάξουμε άσχετα εμφάνισης.
Πιστεύω η ίδια σαμποτάρει τον εαυτό της ασυνείδητα κάθε φορά που σκέφτεται οτι η ομορφιά καταστρέφει τα πάντα.
Μόνη της δεν μπορεί να το αντιστρέψει αυτό.
Αντι να προβληματίζεται πως την βλέπουν,η ίδια θα πρέπει να δει τι κάνει στην ζωή της,να αναλάβει τις ευθύνες της.
Έχει χαθεί τώρα.
Είναι ριψοκίνδυνο να πιστεύουμε ότι όλοι μας βλέπουν σαν την “ωραία Ελένη”.
Πολλοί διάσημοι που είναι γύρω στα 50 και στα νιάτα τους ήταν πολύ όμορφοι λένε στις συνεντεύξεις τους πόσο μετανιώνουν που δε χαρηκαν την ομορφιά τους όσο την είχαν γιατί πάντα προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι είχαν προσωπικότητα. Εγω λέω να χαρείς τα νιάτα και την ομορφιά σου . Υπάρχουν κι άλλες όμορφες κοπέλες , ίσως αν συνδεθείς με αυτές να νιώθεις ισότιμα . Οπως και όμορφοι άντρες . Αλλιώς φύγε στο εξωτερικό και δοκίμασε εκεί . Αλλά μην κρύβεις την ομορφιά σου ούτε να την απαρνηθείς
Θα ρισκάρω να πώ ότι σας έχει απορροφήσει το φαινόμενο του προβολέα.
Ξοδεύετε υπερβολική ενέργεια για την τέλεια εικόνα σας και αιτία όλων των κακών.
Οι άνθρωποι συνήθως ειναι απασχολημένοι με τις δικές τους ανασφάλειες και δεν προσέχουν όσο νομίζετε τους γύρω τους.
Επειδή η εμμονή είναι εξαιρετικά κουραστική,ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να το αντιμετωπίσετε είναι η βοήθεια ψυχολόγου.
Εκείνος/η θα σας δείξει τον τρόπο να “σβήσετε” αυτές τις αυτόματες σκεψεις.
Ελα γράφουσα, η σιλβη σε στέλνει και στον ψυχολόγο επειδή στα 100 άτομα τα 95 πετάνε τα κόμπλεξ τους πάνω σε άλλους. Χριστός και η Παναγία τι ακούμε πρωί πρωί
Η γραφούσα χρειάζεται ψυχολόγο οπωσδήποτε.
Θλιβερή παρέμβαση.
Στον ψυχολόγο πολύ συχνά πάμε για προβλήματα που μας δημιουργούν οι άλλοι και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε.
Αγάπη μου το ξέρω. Η Συλβη είπε για εμμονές και ψυχολόγο. Σα να της λέει πως το πρόβλημα το έχει αυτή. ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ : δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Ζεις σε ένα κόσμο που στους 100, οι 95 είναι κομπλέξαρες, άντρες και γυναίκες. Μην έχεις τύψεις που υπερτερείς εμφανισιακά. Δικό τους πρόβλημα , όχι δικό σου. Καλή τύχη ❤️
Συνήθως λένε πως η εξωτερική εμφάνιση ανοίγει πόρτες, δεν κλείνει. Ο εργοδότης που σας έστειλε φωτογραφία το εσώρουχο του, πιστεύω ότι θα το έκανε και σε οποιαδήποτε άλλη (είτε γιατί ήταν όμορφη, είτε γιατί ήταν sexy, είτε γιατί απλά του έκανε κάτι και την θεώρησε δεκτική) γιατί είναι ακατάλληλος όχι μόνο για εργοδότης αλλά και για οποιαδήποτε δουλειά. Η σεξουαλική παρενόχληση στην δουλειά είναι φαινόμενο ακραίο μεν αλλά συμβαίνει δε και δεν έχει να κάνει με την άψογη εξωτερική εμφάνιση του/της υπαλλήλου αλλά με την «διαστροφή» του εργοδότη/προϊστάμενου κλπ. Γενικά θα σας πω ότι , ό,τι ξεχωρίζει από το… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω βιώσει το pretty privilege από την αντίθετη πλευρά. Υπάρχει το pretty privilege. Έχω χάσει πολλές δουλειές επειδή προτιμούσαν μία πιο εμφανίσιμη κοπέλα. Γραφεία, καφέ, εξυπηρέτηση πελατών, και πάει λέγοντας. Στο καφέ δεν με έπαιρναν ποτέ, μόνο κοπέλες αδύνατες με πράσινα μάτια ξέρω εγώ. Τις περισσότερες φορές με κοίταζαν με τέτοια απογοήτευση από το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Επίσης έχω φάει τόσο απόρριψη από τους γονείς επειδή είμαι έτσι, με κοίταζαν όλη τη ζωή μου με τον ίδιο τρόπο και μου έλεγαν πως ζήλευαν τους γονείς των άλλων κοριτσιών. Έφαγα ΤΟ bullying και στο σχολείο. Δούλεψα σε παιδικό σταθμό και… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζεις είχες γράψει σε ένα άλλο Post ότι θεωρείς τον εαυτό σου ανάξιο επειδή δε βρίσκεις φιλίες . Ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας έχει σημασία. Θα σου πρότεινα να λες στον εαυτό σου « Κορίτσι μου γλυκό, αξίζεις τα καλύτερα ». Λυπάμαι για όσα άσχημα σου συνέβησαν αλλά αυτα δεν αντανακλουν τη δική σου αξία
Εμένα με έπαιρναν στα καφέ κσι τα μπαράκια, ήμουν αρκετά καλή και γρήγορη στη δουλειά μου, είμαι και λιγο ψείρας με τους κανονισμούς οσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων κσι ποτων, με επαιρναν κι ας μην είμαι όμορφη. (Αλλά πάντα έβαζαν και μια όμορφη πισω απο τη μπαρα για κράχτη).
Ενδιαφέρουσα διήγηση. Δεν τη συναντάς εύκολα. Ίσως αν είχες ασχοληθεί με το modeling να ήταν λίγο πιο εύκολα αυτά τα θέματα. Όχι ίσως στη σχέση με τους άντρες αλλά με τις γυναίκες. Θα ήσουν σε παρέες που η εμφάνιση σου δεν θα ήταν τόσο ξεχωριστή. Γιατί νομίζεις οι διάσημοι πάνε μόνο Μύκονο; Γιατί είναι το πιο όμορφο νησί; Πάνε για να μην είναι σαν τη μύγα μες στο γάλα σε σχέση με τους υπόλοιπους πληβείους Πάντως – και χωρίς να το λέω καθόλου ειρωνικά – ακόμα και να μην κάνεις τίποτα τώρα, σε 10-15 χρόνια ο χρόνος θα κάνει τη… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως (αφού λες ότι διαβάζεις τις ιστορίες εδώ και έναν χρόνο) τα προβλήματα σου είναι κοινά με αυτά και των υπολοίπων. Προφανώς και δεν γνωρίζω την εξωτερική εμφάνιση των υπολοίπων αλλά διαρκώς διαβάζουμε ιστορίες γυναικών που τρώνε gaslighting, lovebombing και κακοποίηση με το κιλό, δεν μπορούν να στεριώσουν φιλία ούτε για δείγμα και από δουλειά, άστα να πάνε. Δηλαδή, ανεξαρτήτως εμφάνισης, όλες τα ίδια θέματα έχουμε πάνω-κάτω αυτήν την στιγμή. Υ.Γ. Οι παρούσες τάσεις για βιογραφικά απαγορεύουν τη φωτογραφία (εκτός κι αν είσαι μοντέλο ή ηθοποιός, αλλά μας είπες ότι δεν είσαι), μάλλον για να έχουμε κι εμείς οι άσχημες… Διαβάστε περισσότερα »
υτό που περιγράφεται δείχνει μια εμπειρία όπου η εξωτερική εμφάνιση λειτουργεί έντονα ως πρώτη εντύπωση και ως κάτι που τραβά την προσοχή. Αυτό πράγματι συμβαίνει και είναι πιο έντονο στη σημερινή εποχή, όμως δεν είναι κάτι σπάνιο ή μοναδικό. Μου είχε γράψει κάποτε μια μαθήτρια μου σε μια εργασία της (Beauty is no longer scarce it is abundant). Η εξωτερική εμφάνιση υπάρχει πλέον σε μεγάλο βαθμό ως “δεδομένο” στην κοινωνία και όχι ως σπάνιο χαρακτηριστικό που από μόνο του καθορίζει σχέσεις ή κοινωνικές εκβάσεις. Παρόλα αυτά, η πρώτη εντύπωση δεν είναι το ίδιο με τη συνολική εικόνα ενός ανθρώπου ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή καταδικασμένη, το πρόβλημά σου δεν είναι τόσο η πατριαρχικά οριζόμενη υπέροχη εμφάνιση σου αλλά το γεγονός ότι είσαι γυναίκα. Αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να σε αντικειμενοποιησει η πατριαρχία, εσενα ας πούμε επειδή η εμφάνιση σου θυμίζει ξωτικό, άλλη επειδή έχει μεγάλο κωλο, άλλη επειδή έχει μεγάλο βυζι, άλλη επειδή μικρόδείχνει ή επειδή φτιάχνει και γαμω τα φαγητά, ή επειδή είναι καλή νοικοκυρά, δούλα και κυρα, ο μπαξες και το χαρέμι έχουν από όλων των ειδών τα θηλυκά μπουμπούκια οπότε δεν είσαι η μόνη ούτε είσαι μόνη, το θέμα είναι ότι από την στιγμή που είσαι γυναίκα… Διαβάστε περισσότερα »