Καλησπέρα σε όλους!
Eίμαι γυναίκα 39 χρόνων στο σύνδρομο Άσπεργκερ με κατάθλιψη . Σας παρακαλώ κοινοποιήσετε το γράμμα μου .Μου συμβαίνει κάτι πολύ περίεργο κ θέλω γνώμες . Μέχρι πρότινος έψαχνα για χρόνια απελπισμενα κάποιον για οικογένεια κ παιδί .
Πέρασα άπειρες απογοητευσεις . Πριν ένα χρόνο έπαθα μια πολύ έντονη κρίση κατάθλιψης λόγω του ότι δεν έβρισκα αυτό που ηθελα .
Από τότε αισθάνομαι ότι έχει κάει το μυαλό μου κ φοβάμαι να πλησιάσω άντρες κ με πιάνει πανικός στην ιδέα κ της απλής γνωριμίας . Αισθάνομαι άβολα κ αρνούμαι οποιαδήποτε γνωριμία .
Τι έχω πάθει; Προσπαθώ να το ξεπεράσω αλλά πλέον φοβάμαι τους άντρες πάρα πολύ στην προοπτική νέας απογοητευσης .
ΑΠΟ ΤHΝ – Ανώνυμη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχεις σκεφτεί πρώτα πρώτα γιατί αναζητάς τόσο μανιακά κάποιον άνδρα δίπλα σου; Το όλο γράμμα, μου δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου, ο οποίος νιώθει ανήμπορος (όχι λόγω ΔΑΦ και κατάθλιψης) και «λειψός» και ψάχνει έναν άλλον άνθρωπο για να νιώσει ότι ολοκληρώνεται. Οι πιο επιτυχημένες σχέσεις που αντέχουν στο επί μακρόν και δεν διαλύονται εις τα εξ ων συντίθενται, κατά τη γνώμη μου, είναι όταν δύο άνθρωποι νιώθουν ελεύθεροι, ικανοί, έχουν κάνει δουλειά με τον εαυτό τους. Εσύ μας λες πως αν δεν βρεις κάποιον οδηγείσαι νομοτελειακά σε καταθλιπτική κρίση. Αυτό θέλει προσοχή! Ο άλλος άνθρωπος δεν θα έρθει για… Διαβάστε περισσότερα »
Το να αποζητάς, έστω και απελπισμένα, έναν σύντροφο να μοιραστείς τη ζωή σου δεν είναι μανιακό. Είναι μια ανάγκη που όλοι έχουμε μέσα μας (η τέλος πάντων πολλοί) σαν διψα, η αναγκη για μοιρασμα, δόσιμο, συντροφικοτητα, εγγυτητα, και όταν απογοητεύεσαι επανειλημμένα μπαίνει στη μέση μια κατάθλιψη γιατί αναγκάζεσαι να το καταπιεις αμασητο. Αυτό σίγουρα δεν σημαίνει πάντα πως δεν έχεις δουλέψει τον εαυτό σου, πως δεν έχεις χόμπι, πως δεν έχεις ζωή και εαυτό. Δεν αφορά το get a life, ούτε κάλυψη κενών. Αφορά θα ήθελα έναν συνοδοιπόρο στη ζωή που έχω. Μπορεί εσύ να μην έχεις ακόμα αυτή την… Διαβάστε περισσότερα »
Προσπαθώ να καταλάβω το σχόλιο, και κάπως δυσκολεύομαι. Όσον αφορά την ανάγκη για συντροφικότητα δεν φέρω εναντιωματική άποψη, και μάλιστα το επισημαίνω, αλλά κάπως έχετε επιλέξει να σταχυολογήσετε τα μισά απ’ όσα λέω. Είπα να δώσει χρόνο και χώρο στον εαυτό της και να μην ξεκινά με το αφήγημα του να βρει κάποιον στο μυαλό της. Η αρχική αφήγηση της γράφουσας δεν αφορά απλώς μία επιθυμία (όπως λανθασμένα υποστηρίζετε εσείς). Εγώ βλέπω έναν πανικό, ένα φόβο, και μάλιστα ενεδρεύει μία αίσθηση εξάρτησης. Μπορεί και να κάνω λάθος. Εάν ωστόσο, «κανονικοποιήσουμε» όλο αυτό το βίωμα, τότε παραγνωρίζουμε τον πραγματικό κίνδυνο των… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω απόλυτα την οπτική σου γωνία και το σχόλιο σου. Οι σχέσεις και οι γάμοι που γίνονται λόγω επιτακτικής ανάγκης σίγουρα ποτέ δεν βγαίνουν σε καλό. Αυτά τα ξέρουμε… Δεν θέλω όμως και να θεωρούμε παθολογικο κάθε συναίσθημα ή ανάγκη που όταν δεν εκπληρωθεί οδηγεί σε ψυχοσυναισθηματικο φορτίο. Είναι κάτι που ο κάθε ένας μπορεί να βιώσει απο πολλές αιτίες. Και πανικός να είναι, φυσιολογικό είναι. Θέλει να της πει κάτι αυτό. Τι? Ότι ίσως είναι η ώρα να απέχει από την αναζήτηση αυτή μέχρι να καταλαγιάσει αυτή η εσωτερική φουρτούνα που πυροδοτειται από απογοητεύσεις. Καλά κάνει και διευκρινίζει οτι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν φαίνεται από κανένα σημείο της ερώτησης πὼς ψάχνει μανιακά κάποιον. Λέει πως έχει την ανάγκη ενός συντρόφου και τελευταία δυσκολεύεται να βγει ραντεβού μετά από απογοητεύσεις που είχε. Δεν ψάχνουμε μανιακά σύντροφο ούτε κάποιον να μας ολοκληρώσει όσες θα θέλαμε σχέση. Το να περιμένεις να σου χτυπήσει την πόρτα ο έρωτας είναι λιγάκι ουτοπικό. Οι περισσότερες γυναίκες κάπως πρέπει να κινητοποιηθούμε, να βγούμε ραντεβού, να γνωρίσουμε κόσμο. Η κοπέλα φαίνεται να έχει άλλα προβλήματα, απλώς η μοναξιά τα επιτείνει
Η αλήθεια είναι πως δε γνωρίζω πως ένα άτομο με συνδρόμου Asperger διαχειρίζεται την απόρριψη και την κατάθλιψη. Προσωπικα στην όλη διαδικασία της γνωριμίας /φλερτ κλπ με βοήθησαν δύο προσεγγίσεις: 1.( πιο λογική-ρεαλιστική)να μην έχω καμία προσδοκία από τον άνθρωπο απέναντι μου, όπως και αυτός μπορεί να μην έχει. Δεν βγήκα ποτέ με κανέναν έχοντας στο μυαλό μου ότι θα γίνει κάποια μέρα ο πατέρας των παιδιών μου και αν κάτι δεν μου άρεσε έτρωγε κατευθείαν Χ.Απλά αν αρέσαμε ο ένας στον άλλο και συνεχίσαμε να βρισκόμαστε και το ένα έφερε/φέρνει/ θα φέρνει το άλλο. 2.( και ίσως πιο ρομαντική… Διαβάστε περισσότερα »
Ταυτίζομαι – άνοιξα εφαρμογές στην προσπάθεια να γνωρίσω κάποιον, αφού είχα περάσει όλη τη ζωή μου χωρίς να με πλησιάζει κανένας. Δεν πήγε καθόλου καλά. Οι περισσότεροι με έστησαν, απλά δεν ήρθαν ποτέ – ή με είδαν και έφυγαν κατευθείαν. Ένας με προσπέρασε. Όταν κατάλαβε ότι είμαι εγώ, μιλήσαμε λίγο και είπε του κόσμου τις δικαιολογίες να φύγει. Ένας δέχτηκε να με βλέπει, αλλά τι να σου πω, ένιωθα ότι μου κάνει χάρη – και όντως χάρη μου έκανε με τόσες απορρίψεις – και ήταν ερωτική επαφή με το καλημέρα, μετά για λίγο αγκαλιές κλπ, και μετά έξω ξένοι τελείως.… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη, δεν ειρωνεύομαι. Γιατί είναι τόσο απαραίτητη η ύπαρξη άνδρα στη ζωή σου; Δεν το λέω υποτιμητικά- έχω περάσει πολύ καιρό, χρόνια 3-4 (;) που είχα αποφασίσει ότι δεν θα κάνω σχέση. Και το έκανα τότε γιατί έκρινα ότι αυτό που χρειάζεται προσοχή είναι ο εαυτός μου. Να νιώσω ότι έχω βρει κάποια ισορροπία ξανά με ό,τι ασχολούμαι. Σαφώς ‘άνοιξα’ ξανά όταν μπόρεσα προσωπικά να το δω αλλιώς πάλι (πιο παιχνιδιάρικα – πιο ελαφρυά μου ταίριαζε). Αλλά απ’όσο θυμάμαι (έτσι συνέβη σε μένα) το σεξ ήταν λιγότερο έντονη επιθυμια όσο ήμουν εκτοσ σχέσης απ’οτι είναι με την ύπαρξη συντρόφου. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστό 👌
Πρέπει εσύ και η γραφούσα να ανακτήσετε την αυτοπεποίθησή σας. Μα μην γυρίζει όλη σας η ζωή στην αποδοχή. Πρέπει να μάθετε να νιώθετε σημαντικές για τον εαυτό σας. Να μην λαμβάνετε υπόψιν τι πατάτα θα σταθεί να πει ο καθένας. Δεν σε ήξεραν και χθες. Είπαν ό,τι είπαν, γιατί δεν άξιζαν. Μάλλον προσελκύεις εναν συγκεκριμένο τύπο σε αυτές τις εφαρμογές ή μόνο κάφροι φτιάχνουν προφίλ. Να πω και το άλλο, παίζει ρόλο και πως πλασάρεις τον εαυτό σου. Δεν γίνεται να αρχίσεις να ανοιγεσαι πολύ από τα πρώτα ραντεβού. Μην λες τα πάντα για την υγεία σου από την… Διαβάστε περισσότερα »
Μα βρε whoy κι εσύ, είναι σαν να προσπαθείς να πουλήσεις σουβλάκια σε βίγκαν. Τι ακριβώς ψάχνεις στις εφαρμογές μωρέ; Πόσοι από εκεί μέσα πιστεύεις ότι μπορούν να σε καταλάβουν έστω και λίγο; Εγώ πολύ θα σε γούσταρα, κι ας μην είχα πολλά να σου πω. Πολύ θα ήθελα να μου πεις και όλα αυτά τα βαριά που λες. Τα βάρη δεν είναι ατομικά. Ποτε δεν είναι μόνο ατομικά. Πρέπει να βρεις όμως συνοδοιπόρους με γερά πόδια για να μοιραστείς με ασφάλεια. Θες να περάσεις καλά. Θες να μοιραστείς και να ξενοιάσεις, να γελάσεις παρέα με κάποιον άλλο, να κλάψεις… Διαβάστε περισσότερα »
Με εκνευρίζει που όλοι έχετε το μπλα μπλα, και όλοι “θα ήθελαν να βοηθήσουν”, αλλά στην πράξη δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο λόγια.
Όχι, δεν θες να βοηθήσεις. Θέλεις να πεις κι εσύ το μπλα μπλα.
Το ξέρω μωρέ whoy, χίλια δίκια έχεις, κανείς ποτέ δε χόρτασε με λόγια. Μη μ ακούς. Δεν είμαι κι εγώ κανα έδαφος στέρεο να πατήσεις μη νομίζεις, κινούμενη άμμος είμαι. Για τον εαυτό μου μίλησα πιο πολύ. Πραγματικά μη μ ακούς, βλακείες λέω συνήθως
Θα σου πω κάτι μόνο:
Όποιος θέλει να βοηθήσει κάποιον, πράττει, δεν βρίσκει δικαιολογίες. Και αυτό που κάνεις είναι ότι λες όμορφα λόγια, που όμως είναι άδεια, και ΔΕΝ θέλεις να βοηθήσεις παρά να μεμψιμηρείς για τον εαυτό σου.
Για τον εαυτό σου έγραψες; Εγώ νόμιζα πως έγραφες για το πόσο θα ήθελες να βοηθήσεις (ή και όχι). Μα δεν σε ρώτησα κάτι, ούτε σου απευθύνθηκα.
Αν δεν θέλεις, μην λες πως θέλεις, και μετά καταφεύγεις σε δικαιολογίες.
Θα σε παρακαλέσω να μην ξαναγράψεις τίποτα σε δικό μου σχόλιο ή γράμμα. Κράτα το ψεύτικο μπλα μπλα για τον εαυτό σου.
💕
Καταλαβαίνω το πρόβλημά σου.
Ντύσου ωραια, περιποιήσου τον εαυτό σου και απλώς βγες έξω. Πήγαινε καπου όμορφα που να έχει και κόσμο.
Κάποια στιγμή θα δεις καποιον που θα σου γυαλισει.
Κοιταξε τον, χαμογέλα του και μετά κοίτα αλλού.
Μετά ξανακοίταξέ τον. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει αυτός.
Καταλαβαίνω πως είναι να πάθεις μεγάλη κατάθλιψη από απογοήτευση στο πως πάνε τα πράγματα στη ζωή σου. Είναι μεγάλο πράγμα να αποδεχτείς ότι η ζωή δεν έρχεται πάντα όπως την έχεις ονειρευτεί, ειδικά για κάποιον με Άσπεργκερ όπως εσύ φαντάζομαι. Όταν είχα πάθει αντίστοιχη κρίση αγχώδους κατάθλιψης μου πήρε ένα χρόνο να το ξεπεράσω, είπα στον εαυτό μου, τώρα πρέπει να φερθείς ευγενικά στον εαυτό σου, να τον προσέχεις, να κάνεις δραστηριότητες που θα τον βοηθήσουν. Παρ’ολα αυτά μου άφησε κουσούρι για μερικά χρόνια να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα βαθιά. Οτιδήποτε έπαιρνε πάνω από 5 δευτερόλεπτα με έφερνε σχεδόν… Διαβάστε περισσότερα »
Χαλάρωσε, άσε την απελπισία στην άκρη.
Μην τα ψειρίζεις.
Ζήσε τη ζωή σου και ό,τι είναι να έρθει…
Το ότι δε βρίσκεις σύντροφο είναι πολύ συνηθισμένο κ δεν σημαίνει κάτι απαραίτητα ούτε για την προσωπική αξία σου, ως ανθρώπου, ούτε κατά πόσο λειτουργείς σωστά μέσα σε μια σχέση. Για όλους μας η σύναψη ή μη σχέσης είναι θέμα συγκυριών δηλαδή σε μεγάλο ποσοστό θέμα τύχης, κ όχι χάρη σε πετυχημένο σχέδιο. Μην το θεωρείς ως απόρριψη. Αλλά ναι συμφωνώ με άλλους σχολιαστές, κάνε κάποιες ψυ συνεδρίες να μάθεις να καταλαβαίνεις τον εαυτό σου. Πως αισθάνεσαι κ γιατί, πως λειτουργείς, πως σε εισπράττουν οι άλλοι. Για όλους μας υπάρχει κάποιος. Είναι θέμα χρόνου κ λίγης τύψης να βρεθεί.
Η γνωριμία και το ταίριασμα με κάποιον είναι μια διαδικασία πολυπαραγοντικη. Ειδικά για ανθρώπους που λειτουργούν και αντιλαμβάνονται τον κόσμο μέσα από ένα ελαφρώς διαφορετικό πρισμα. Ίσως μια επικοινωνία με τον ελληνικό σύλλογο για το σύνδρομο ασπεργκερ, που οργανώνουν και εξόδους, συναντήσεις και εκδηλώσεις συχνά, θα μπορούσε να σε βοηθήσει. Ξεκινώντας δηλαδή από κοινωνικές δραστηριότητες και γνωριμίες με ανθρώπους εκτός πλαισίου ραντεβού.