Αγαπημένο μου αμπα,
Αρχικά να δηλώσω ότι είμαι φίλη του αμπα από το μακρινό 2017 και, παρακολουθώντας την πορεία και την εξέλιξή του μέσα στα χρόνια, θέλω να σας πω ένα υπερτεράστιο ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για τον υπέροχο χώρο και την όμορφη παρέα που έχετε δημιουργήσει!
Στο θέμα μου τώρα, είμαι αρραβωνιασμένη και του χρόνου τέτοιο καιρό, πρώτα ο Θεός, θα είμαι παντρεμένη με τον άνθρωπό μου. Με τις ετοιμασίες και τις όλες διαδικασίες είμαι φυσικά πολύ αγχωμένη είμαι όμως και πολύ ενθουσιασμένη για την μεγάλη μας ημέρα και την ζωή μας μετά.
Όμως έχω μία σκέψη που γυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου και δεν με αφήνει να χαρώ αυτό που ζω τώρα χωρίς να σκέφτομαι το μετά (και εδώ παραθέτω trigger warning γιατί θα μιλήσω για το ευαίσθητο θέμα της υπογονιμότητας): φοβάμαι πως δεν θα μπορώ να κάνω παιδιά και αυτή η σκέψη με παραλύει.
Δεν θέλω να φέρω καμία γυναίκα σε δύσκολη θέση με την σκέψη μου, αυτήν, όμως είναι κάτι που προσωπικά με φθείρει και δεν ξέρω που και πώς να το πω μιας και δεν έχω κανένα μα κανένα δικαίωμα να το νιώθω από την στιγμή που δεν το ζω και δεν ξέρω πως είναι. Δεν είναι ότι σκέφτομαι πως είναι κακό μια γυναίκα να μην μπορεί να τεκνοποιήσει, είναι ότι έχω στηρίξει όλα μου τα όνειρα στην δημιουργία οικογένειας και αυτό με προβληματίζει.
Με προβληματίζει όχι γιατί δεν αγαπώ τον άντρα μου αρκετά για να “μου φτάνει” να είμαστε οι δυο μας αλλά γιατί έχω φτιάξει σε αυτό το ροζ συννεφάκι του μυαλού μου ολόκληρο πλάνο για την ζωή μου χωρίς καλά καλά να ξέρω αν θα ξυπνήσω αύριο (συγγνώμη για το μακάβριο αλλά είναι αλήθεια) και η αβεβαίοτητα της πραγματικής ζωής με τρομάζει.
Από μικρή ακόμα όταν ήμουν η ηρωίδα μου ήταν η μαμά μου και η γλυκιά παιδική ηλικία που μου χάρισε με έκανε όλο και περισσότερο μεγαλώνοντας να θέλω να της μοιάσω και να θέλω να γίνω κι εγώ μαμά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, σε τέτοιο βαθμό που δεν ξέρω πως να γίνω πρώτα σωστή σύζυγος και ύστερα, αν το θέλει ο Θεός, το σύμπαν, η μοίρα μου, you name it, να γίνω και μαμά.
Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη που τολμώ και εκφράζω άποψη ως άσχετη με αυτό το θέμα όμως επειδή το έχω ζήσει με την αδερφή μου που μετά από πολλή επιμονή και υπομονή κατάφερε και απέκτησε τα παιδάκια της δεν ξέρω αν εγώ έχω τη δύναμή της και αυτό με φοβίζει. Αν κάποια έχει περάσει κάτι αντίστοιχο θα ήθελα πολύ να το μοιραστεί εδώ γιατί αισθάνομαι πολύ μόνη μου.
Από την μία δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να μπω στην θέση πχ της αδερφής μου και κάθε γυναίκας που αντιμετωπίζει πρόβλημα τεκνοποίησης από την άλλη όμως με τρώει αυτός ο κρυφός φόβος. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ εκ των προτέρων και εύχομαι σε όλες όσες θέλουν και δεν μπορούν να γίνουν μανούλες να κρατήσουν σύντομα στην αγκαλιά τους τα θαυματάκια τους
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αβέβαιη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά. Δεν βλέπω να υπάρχει λόγος να ανησυχείς για την υπογονιμότητα με βάση την περίπτωση της αδερφής σου. Η υπογονιμότητα δεν είναι κληρονομική, δεν έχει γονιδιακό υπόβαθρο για να πεις ότι υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίσεις κάτι παρόμοιο. Και επιτέλους, επιτέλους! ας σταματήσουμε να φορτώνουμε την υπογονιμότητα στην γυναίκα! οι γιατροί που ασχολούνται με τις υποβοηθούμενες εγκυμοσύνες, αναφέρονται σε υπογόνιμα ζευγάρια, όχι σε υπογόνιμες γυναίκες! Αυτό όμως που μου έβγαλε μάτι στο κείμενο σου, είναι το ροζ συννεφάκι που έχεις πλάσει όσον αφορά τη μητρότητα. Πρώτα πρώτα, λες να γίνω μητέρα και όχι γονιός, πρώτο καμπανάκι.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό πρέπει να το αναλύσεις. Τι εννοείς δεν θα γίνει μητέρα αλλά γονιός; Γιατί πρέπει ξαφνικά να βάζουμε ταμπέλες σε όλα και να κατακρίνουμε αυτούς που εκφράζονται διαφορετικά; Δηλαδή το σωστό είναι να λέμε είμαι γονιός Χ παιδιών; Όχι μητέρα; Μητέρες τότε ποιες είναι;
Σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να το αναλύσω. Θα προσπαθήσω να γίνω κατανοητή όσο μπορέσω. Η λέξη μητέρα στο μυαλό των περισσότερων είναι πολύ πολύ φορτωμένη. Φορτωμένη με ευθύνες, φορτωμένη με υποχρεώσεις, φορτωμένη με θυσίες και το χειρότερο, φορτωμένη με αγιοσύνη. Δεν σου λένε πότε θα γίνεις γονιός, σε ρωτάνε πότε θα γίνεις “μανούλα”. Σαν να είναι κάτι άλλο από το να είσαι γονιός, Δεν είνια όμως, αυτό προσπαθώ να πω. Δεν είναι ή δεν θα έπρεπε να είναι το να είσαι μητέρα περισσότερο από το να είσαι πατέρας. Δεν θα έπρεπε να είναι δεύτερο βιολί της ορχήστρας… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θέλω να μιλήσω επικριτικά γιατί πραγματικά δεν είμαι απαραίτητα κατά των δύο χ γονιών ή της κοινής θέσης που πρέπει να έχουν οι δύο γονείς απέναντι στο παιδί ΑΛΛΑ σορι δεν είναι το ίδιο ( τουλάχιστον στην αρχή ). Η γυναίκα γεννάει και περνάει μια επιπρόσθετη διαδικασία προσαρμογής , επίσης πατέρας ή μητέρα νομίζω ότι είναι πιο υπεύθυνο όταν φέρνεις ένα παιδί στον κόσμο να είσαι έτοιμος να κάνεις ότι καλύτερο μπορείς χωρίς να ποντάρεις στο μοίρασμα ευθυνών και αυτό πρέπει να ισχύει και για τους δύο γονείς γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Το παιδί πρέπει να έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ισχύει πανανανθρώπινα. Μόνο για τη δική μας εμπειρία μπορούμε να μιλήσουμε. Επίσης είναι άλλο το αίσθημα δεσίματος που κάποιοι γονείς οντως δεν νιώθουν ποτέ (για διάφορους λόγους) και άλλο πράγμα η ευθύνη του γονιού προς το παιδί. Η ευθύνη για το μεγάλωμα είναι και των δύο γονιών εξίσου. Πριν προχωρήσει ένα ζευγάρι στην τεκνοποίηση πρέπει να ειναι ξεκαθαρισμενο σε ατομικό και σε ομαδικό επίπεδο ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν την τεράστια ευθύνη. Αυτό που λέμε είναι ότι στο τρέχον πολιτικό/κοινωνικό πλαίσιο επιτρέπεται στον πατέρα να ημιαπασχολείται στο γονεικο ρόλο. Στη μητέρα απο την αλλη δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ευχαριστώ για την ανάλυση. Παρόλα αυτά είναι λάθος θεωρώ να κατακρίνουμε ή επικρίνουμε κάποιον επειδή αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον όρο μητέρα. Και εμένα αν με ρωτήσουν θα πω πως είναι μητέρα 4 κοριτσιών. Δεν θα καθησω να σκεφτώ ποιος είναι ο σωστός όρος και ποια ταμπέλα έχει τις λιγότερες ευθύνες ή υποχρεωσεις. Αυτό εννοούσα πριν. Δεν χρειάζεται να υπεραναλυουμε τα πάντα.
Καλό θα ήταν όταν δεν ξέρουμε να μην εκφράζουμε ιατρικές απόψεις αν δεν γνωρίζουμε. Η υπογονιμότητα προκύπτει από 500 διαφορετικούς λόγους και κάποιοι από αυτούς κληρονομούνται απο μαμά ( πρόωρη εμμηνόπαυση )
γεια σου, γράφεις πολύ γλυκά. Αν θες πραγματικά να μάθεις, τότε κάνε αναλύσεις και εξετάσεις. Υπάρχουν γυναίκες που έχουν τον κουράγιο να κάνουν πάρα πολλές προσπάθειες για να κάνουν παιδί. Είναι επιλογή τους αυτό, όπως είναι και επιλογή να σταματήσεις τις προσπάθειες αν δεν έχεις κουράγιο να συνεχίσεις ή αν τελικά συνειδητοποιήσεις οτι δεν θες να συνεχίσεις. Είναι οκ αυτό. Δεν μπορείς ποτέ να ζήσεις την ζωή ούτε της αδερφής σου, ούτε έχει νόημα να συγκριθείς με άλλες γυναίκες που έκαναν προσπάθειες. Θα ακούσεις το σώμα σου και θα αποφασίσεις. Προσωπικά σταμάτησα γιατι δεν ήθελα να συνεχίσω προσπάθειες. Δεν βρήκα… Διαβάστε περισσότερα »
Και για να λέμε και την αλήθεια, δεν είναι το καλύτερο κριτήριο για να κάνουμε παιδί, να υπολογίζουμε στην φροντίδα του όταν θα είμαστε ηλικιωμένοι… Καταλαβαίνω το φόβο σου, όλοι γερνάμε και ξέρουμε πως θα είναι το μέλλον μας, αλλά δεν γινόμαστε γονείς για αυτό το λόγο.
δεν ειπα οτι ήθελα να γινω γονιός γι αυτό το λόγο, αλλα καλή καρδιά.
Είπα οτι το μόνο που σκέφτομαι τώρα , που απελευθερώθηκα και πέρασα την διαδικασία, και συνειδητα και οχι θεωρητικά αποφάσισα οτι δεν θέλω να την ξαναπεράσω , ειναι το πιο πάνω.
Πριν μπω στην διαδικασία και στην προσπάθεια, ήθελα να κάνω παιδια γιατι θεωρούσα οτι ειναι σημαντικό και οτι με αυτό τον τρόπο θα έδινα αγάπη και θα άλλαζα τον κόσμο.
Ναι, ναι, δεν είπες κάτι τέτοιο, χίλια συγνώμη αν έτσι φάνηκε η απάντηση μου. Πιο πολύ ήθελα να καυτηριάσω το γεγονός ότι η αντίληψη αυτή οδηγεί πολλές ελληνικές οικογένειες να κάνουν παιδί, ακόμα και στις μέρες μας.
Ειναι τελειως λάθος το σκεπτικό σου. Οταν θα είσαι αβοήθητη, δεν υπάρχουν εγγυησεις οτι θα σε σωσει το παιδί σου. Άπειροι γονείς περνούν τα τελευταια τους χρόνια μεσα στην μοναξιά μην εχοντας κανένα απο τα παιδια τους δίπλα τους. Παλιοτερα τα παιδιά τα ανύπαντρα ιδιως οι κόρες επιτελούσαν αυτον ακριβως τον ρόλο–> νοσοκόμα για την μαμά. Τωρα οι ανθρωποι έχουν ξυπνήσει. Απο την άλλη,οσοι δεν έκαναν παιδιά δεν σημαίνει απαραίτητα (ετσι οπως το εθεσες δηλαδή) οτι θα ειναι μόνοι και ανημποροι στα γεράματα. Αμα ήταν αλήθεια, όλες οι 40+ που παρέμεναν άτεκνες θα μαζευοντουσαν σε βουνοκορφές για τον τελευταιο χορό… Διαβάστε περισσότερα »
Την ερώτηση αυτή καλύτερα να την θέσεις στους γονείς σου.
Προσωπικά αν νιώσω ανήμπορη και αβοήθητη θα χωρέψω τον χορό του ζαλόγγου, οι υπόλοιποι άνθρωποι μπορούν να κάνουν οτι επιλέξουν οι ίδιοι. Δεν με απασχολεί ιδιαιτερα.
Καλή σου μέρα και καλή Ανάσταση! Θα σου απαντήσω ως γυναίκα που έχει ζήσει κάτι αντίστοιχο. Η αδερφή μου αντιμετώπισε σοβαρά και σύνθετα πρόβλημα υπογονιμότητας, μέρος των οποίων συνδέεται με κληρονομικότητα. Κατάφερε μετά από πάρα πολλές ταλαιπωρίες να συλλάβει και να αποκτήσει μέσα από μια ομαλή και εύκολη εγκυμοσύνη το δικό της “θαυματακι”, έτσι αποκαλεί κι αυτή την ανιψιά μου. Αυτό που έκανα προσωπικά επηρεασμένη από την περίπτωσή της ήταν να “ψαχτω” άμεσα. Πήγα, δηλαδή, στον γυναικολόγο μου (κοινός με την αδερφή μου = γνώστης του ιστορικού) και του είπα ότι δεν θέλω ακόμα να αποκτήσω παιδιά, αλλά θέλω να… Διαβάστε περισσότερα »
Η θρομβοφιλια επηρεάζει μέχρι ένα βαθμό τη σύλληψη κι ανάπτυξη του εμβρύου, τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις. (Μου το είχαν πει φίλες μου που έπαιρναν αντιπηκτικα φάρμακα κι έκαναν αντιπηκτικής ενέσεις κατά τη διάρκεια της προσπάθειας τους. )Απλά δεν είναι κατεξοχήν λόγος υπογονιμότητας.
Χαίρομαι ομως που δε σε επηρέασε! Ελπίζω να έρθει με το καλό το μωράκι σου!
Την ανάπτυξη σίγουρα, δεν αμφισβητώ καθόλου και το της συλληψης, μιλώ μόνο από προσωπική εμπειρία χωρίς ιατρική γνώση. Εγώ ξεκίνησα την αντιπηκτική αγωγή με τη διαπίστωση της εγκυμοσύνης, δε χρειάστηκε νωρίτερα. Κι είναι κι αυτή από τις ταλαιπωρίες της εγκυμοσύνης που ακούω όλο και περισσότερες γυναίκες να υποβάλλονται. Ευτυχώς, από την άλλη, είναι πλέον κάτι γνωστό και συνήθως αντιμετωπισιμο (σκέφτηκα και το σχόλιο της Ola παρακάτω).
Ευχαριστώ πολύ! Καλή Ανάσταση!!
Θα ήθελα να πω ότι όλο αυτό δεν έχει να κάνει με την υπογονιμότητα, έχει να κάνει απλά με το φόβο του ανεκπλήρωτου για κάτι που θέλεις πολύ. Κι επίσης νομίζω ότι υπάρχει μία σύγκριση με την αδελφή σου, ότι εσύ νιώθεις λειψή απεναντί της κι ότι δεν θα μπορείς να τα καταφέρεις όπως κι αυτή. Κι είναι περίεργο, γιατί έχεις ένα πετυχημένο σενάριο στο άμεσο περιβάλλον σου που σου δείχνει ότι μπορεί να επιτευχθεί έστω και με προσπάθεια. Αλλά εσύ δεν θες καν αυτό, θες το τέλειο σενάριο. Και πως να στο πώ, δεν πραγματοποιούνται πάντα τα τέλεια σενάρια… Διαβάστε περισσότερα »
Το να στηρίζεις όλα σου τα όνειρα για το μέλλον σε ένα μόνο πράγμα, και πόσο μάλλον όταν αυτό το πράγμα δεν είναι στο απόλυτο έλεγχό σου, δεν είναι καθόλου έξυπνη επένδυση με όρους οικονομίας. Αυτό ισχύει γενικά στην ζωή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο φόβος σου βασίζεται σε κάτι απτό; Έχεις κάνει εξετάσεις, είτε εσύ είτε ο αρραβωνιαστικός σου και δείχνουν ότι ένας από τους δύο έχει θέματα υπογοννημότητας: Έχεις προσπαθήσει είτε στο παρελθόν, είτε τώρα να συλλάβεις και δεν τα έχεις καταφέρει; Στην πρώτη περίπτωση, θα πρέπει να ακολουθήσετε τις συστάσεις των γιατρών και να προχωρήσετε με όσο το… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί ζητάς συγγνώμη; Και γιατί μπορεί να θιγεί κάποια κοπέλα; Είναι επιθυμία σου να κάνεις παιδί- ιά. Δεν υπάρχει λόγος να μπεις στη θέση κάποιας που δεν μπορεί ή δεν θέλει να κάνει παιδί. Δεν μας λες κάτι για την ηλικία σου και αν οι φόβοι σου στηρίζονται σε κάποια ιατρικά δεδομένα. Νομίζω πως έχεις φοβηθεί λόγω της αδελφής σου. Λογικό ως έναν βαθμό όμως μην το αφήνεις να σε κυριεύει. Κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Από την στιγμή που σας ενδιαφέρει η τεκνοποίηση, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι προληπτικός έλεγχος. Και για σένα και για τον μέλλοντα σύζυγο.… Διαβάστε περισσότερα »
Κούκλα μου γιατί απολογήσε για τις επιθυμίες σου,τι πιο φυσιολογικό να θέλεις να κάνεις οικογένεια με τον άνθρωπο που αγαπάς.
Αβάσιμες οι φοβίες σου παρόλα αυτά ένα τεστ γονιμότητας ίσως σε ηρεμούσε.
Το συζηήτησες με τον γυναικολόγο σου,αυτός έχει εικόνα και το ιστορικό σου.
Καλό Πάσχα!
Την ανησυχία για την πιθανότητα υπογονιμότητας την καταλαβαίνω ως ένα βαθμό. Αλλά όλα τα άλλα όχι. Άγχος για τις προετοιμασίες του γάμου; Γιατί καλέ; φοβάσαι μήπως δεν ταιριάζει η γραβάτα με την ανθοδέσμη; Αν σε πελαγώνουν τόσο απλά πράγματα τι θα κάνεις αν χτύπα ξύλο το μελλοντικό παιδί έχει πρόβλημα υγείας ή αν ως οικογένεια βρεθείτε χωρίς τα απαραίτητα για την επιβίωση; Εκτός κι αν οι κουβέντες περί άγχους είναι μόνο για να γίνεται κουβέντα γιατί έτσι είναι οι νυφούλες και οι μανούλες και οι υπόλοιπες σε -ούλες αγχώνονται. Κατα τα άλλα για το θέμα της υπογονιμότητας εκτός από τους… Διαβάστε περισσότερα »
Καλή μου Αβέβαιη, αν θέλεις πολύ να γίνεις μαμά, θα γίνεις. Καταλαβαίνω ότι η ιστορία της αδελφής σου σε γεμίζει με άγχος, γιατί κάτι που το θεωρούσες απόλυτα φυσιολογικό κι επόμενο όταν δυο άνθρωποι αγαπιούνται, αποδείχτηκε ότι δεν είναι πάντα τόσο εύκολο. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσεις κι εσύ την υπογονιμότητα, αλλά το άγχος από μόνο του μπορεί να κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Σου γράφω ως γυναίκα που έχει κάνει τέσσερις εκτρώσεις, αλλά όταν ήρθε η ώρα να θελήσω παιδί, δεν μπόρεσα να μείνω έγκυος. Έκανα δύο εμβρυομεταφορές και τρεις σπερματεγχύσεις, τζίφος. Υιοθέτησα, και είμαι η περήφανη μαμά… Διαβάστε περισσότερα »
Εχω κι εγώ τον ίδιο φόβο ακριβώς, με την διαφορά ότι είναι κάπως πιο βάσιμος γιατί προσπαθούμε ήδη 6-7 μήνες με τον σύντροφο μου χωρίς αποτέλεσμα. Και είμαι ήδη 36. Με τρομάζει ότι πρέπει να αρχίσω να κάνω πιο εξειδικευμένες εξετάσεις (όπως σαλπιγγογραφια) αφού τα βασικά τα έχουμε ήδη κάνει και είναι όλα φυσιολογικά. Η αδερφή μου πάντως στα 30 έπιασε πολύ εύκολα το παιδάκι της, στον δεύτερο μόλις μήνα. Με αγχώνει το ότι δεν ξέρω τι με περιμένει και οι διαδικασίες που όπως χρειαστεί να υποβληθώ. Προσπαθώ να είμαι ήρεμη και να σκέφτομαι ότι είμαι ήδη πολύ τυχερή που… Διαβάστε περισσότερα »