Γειά σου Ρένα και παρέα,
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με κατακλίζει η αναγκη να ζητήσω βοήθεια.
Για την ακρίβεια νοιώθω να θέλω να ουρλιάξω για βοήθεια, με επιρρεάζει τόσο πολύ το θέμα με τις φωτιές, τόσο πηγαία και έντονα, δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ, κλαίω μόνη μου όταν σκέφτομαι την φυσική κατοστροφή και απώλεια που δεν θα επουλωθεί, πλάσματα που καίγονται ζωντά, όταν σκέφτομαι τους ανθρώπους που κόπιαζαν μια ζωή και χάνουν τα πάντα ακόμα και τις ζωές τους ακόμα.
Προσπαθώ να ζω συνειδητά προσεκτικά, να ανακυκλώνω, να μήν υπερκαταναλώνω, να μην τρώω κρέας θέλω να βοηθήσω όσο μπορώ αλλά πολύ συχνά το αίσθημα της ματαιότητας με υπερνικάει… δεν ξέρω τι θέλω να ρωτήσω, ευχαριστώ που με ακούσατε
ΑΠΟ ΤΗΝ – Yoruichi
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτός ο πόνος που νιώθεις είναι απόδειξη του βάθους της συνείδησής σου και της ικανότητάς σου για ενσυναίσθηση. Όμως χρειάζεται να μάθεις να κρατάς την ισορροπία ανάμεσα στην ενσυναίσθηση και την αυτοπροστασία. Να είσαι καλά 🙂
Τι ωραίο σχόλιο!
ευχαριστώ πολύ! καλημέρα! 🙂
Μου κάνουν εντύπωση τα σχόλια που εκπλήσσονται που ένα σοβαρότατο θέμα με φοβερές αρνητικές προεκτάσεις για πολλά άτομα στεναχωρεί και άγχώνει. Δεν έχουμε αντίστοιχα όταν ένα άτομο ρωτάει για τα προσωπικά ή τα επαγγελματικά του, θα πρέπει να καεί το δικό μας σπίτι ή το αγαπημένο μας δάσος για να το προτεραιοποιήσουμε ως πρόβλημα?
Καταλαβαίνω απόλυτα, συμπάσχω και χαίρομαι που δεν είμαι μόνη μου! Αισθάνομαι το ίδιο και να ξέρεις είμαστε πολλές που έχουμε τα ίδια αισθήματα απέναντι στις φωτιές! Συμφωνώ με όσους προτείνουν συμμετοχή σε εθελοντικές ομάδες. Για μια σειρά λόγους δεν συμμετέχω συτή την περίοδο, όμως ο ΕΔΑΣΑ στη Πάρνηθα που οργανώνει περιπολίες, το Dog’s Voice που προστατεύει ζώα και άλλοι σύλλογοι είναι πιθανότητες.
Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να αναλογιστείτε τι είναι αυτό που λείπει από τη ζωή σας σε βαθμό που οι άσχημες εξωτερικές ειδήσεις βρίσκουν το χώρο να σας επηρεάζουν σε τέτοιο βαθμό. Πόσο χρήσιμο είναι τελικά να στεναχωριέστε ξανά και ξανά για κάτι που είναι έξω από τον έλεγχο σας; Ενδεχομένως ο εθελοντισμός σε τομέα που άπτεται των καταστροφών που σας προβληματίζουν και η κοινωνικοποίηση που παρέχει να σας έδινε μια διέξοδο από το αίσθημα της ματαιότητας που βιώνετε.
Πρεπει να λείπει κατι απο τη ζωή της για να στεναχωριέται ή ειναι καπου χρήσιμη γενικότερα η στεναχωρια; Αν ειναι να μην κλαιμε στις κηδειες, δεδομενου οτι ειναι εξω απο τον ελεγχό μας.
Άκυρη η σύγκριση με κηδεία. Εκτός αν εσείς θεωρείτε σύνηθες να κλαίτε και να θέλετε να ουρλιάξετε στις κηδείες ατόμων που δεν γνωρίζατε. Διότι αυτή θα ήταν η αντιστοίχιση με κηδεία. Η συγκεκριμένη στεναχώρια, δεδομένου ότι η θεματοθέτρια δεν αναφέρει ότι κάνει κάτι άλλο για το θέμα των φωτιών πέρα του κλάματος, όχι, δεν ακούγεται και πολύ χρήσιμη.
Υ.Γ. Εννοείται ότι όλοι μας στεναχωριόμαστε με τις φωτιές. Προσωπικά νιώθω θυμό για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού και την ατιμωρησία που επικρατεί και εδώ. Δυστυχώς όμως έχω βιώσει στο παρελθόν πολύ πιο άμεσους και τραυματικούς λόγους για να κλάψω και να ουρλιάξω.
Δυστυχώς συμπάσχω. Σε αυτή τη χώρα δεν σεβόμαστε τα δάση, για αυτό ακόμα οι δασικοί χάρτες ακόμα θα… Σπάσαμε το ρεκόρ του 2007 καμμένων δασικών εκτάσεων το 2021, το ξανασπασαμε το 2023, πλέον αυξηθηκαν οι πυρκαγιές και εκτός καλοκαιριού. Έχουν κάνει χιλιάδες σπίτια τα τελευταία 5 χρόνια, δεν μάθαμε τίποτα από την εκατόμβη των νεκρών του 2018 και τώρα άρχισε να καίει και πόλεις, 20 σπίτια στη Πάτρα. Δεν ξέρω, είναι πολύ δυστοπικό το μελλον, η ερημοποίηση συντελείται μπροστά στα μάτια μας.
Ε, πώς αλλιώς θα μας οδηγήσουν να ασφαλίζουμε τα πάντα;
όλους μας επηρεάζει είναι το φρικτότερο έγκλημα που υπάρχει. όταν βάζεις μια φωτιά το αποτέλεσμα δεν το ελέγχεις. Μπορεί να σκοτωσεις 10αδες μπορεί και κανέναν. Και η καταστροφή του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος επίσης δεν ελέγχεται. Κι αυτό σύμφωνα με το άρθρο 24 του συντάγματος είναι ένα αγαθό που δεν ανήκει μόνο σε μάς αλλά και σε όλους τους ανθρώπους που θα έρθουν μετά απο μας. όταν ρίχνεις μια μαχαιριά ή μια σφαίρα ελέγχεις το αποτέλεσμα. Το πρώτο είναι βλάβη στην ανθρωπότητα ως σύνολο στον παρόν της και στο μέλλον της. Το δευτερο βλάβη στον άνθρωπο. Οι εμπρησμοί είναι το… Διαβάστε περισσότερα »
Η αλήθεια είναι ότι το θέμα με τις φωτιές έχει παραγίνει. Φωτιές ξέσπαγαν πάντα στη φύση γιατί η επέκταση των δασών επηρέαζε την αλβεδο της Γης και ανέβαιναν οι θερμοκρασίες. Βέβαια, έχει παρέμβει πολύ ο άνθρωπος αποψιλώνοντας τα δάση και αντικαθιστώντας τόσες εκτάσεις με άσφαλτο, που απορροφάει πολύ το ηλικιακό φως. Θυμάμαι που είχε μιλήσει η Γκρέτα Θουνμπεργκ για το κλίμα και βγαίνανε πόσοι και την κορόιδευαν για το νεαρό της ηλικίας και τον αυτισμό της. Έλα όμως που το κορίτσι έλεγε ένα σωρό αλήθειες που δεν θέλαμε να ακούσουμε. Εάν σε προβληματίζει τόσο πολύ το θέμα μπορείς να σκεφτείς… Διαβάστε περισσότερα »
Δες, άκου, παρατήρησε, σκέψου, προβληματίσου.
Η φύση θα βρει τον τρόπο να προστατευτεί, πάντα τον βρίσκει, από το αγριότερο θηρίο πάνω στον πλανήτη, τον άνθρωπο.
Ζήσε τη ζωή σου και βάλε το λιθαράκι σου.
Αν αρχίσεις να προσφέρεις ίσως σβήσεις την ματαιότητα. Ένας απλός άνθρωπος δεν σώζει τον κόσμο, μια αλυσίδα ανθρώπων,ναι! Κι εγώ στεναχωριέμαι αφάνταστα με τις πυρκαγιές, ανησυχώ έντονα για την Μεσόγειο των εγγονιών μας. Πυρκαγιές παντού, η θάλασσα μας ζεσταίνεται, το οικοσύστημα επηρεάζεται. Πρόσφατα κάηκε και το χωριό μας, δεν επρόκειτο για νεόδμητη περιοχή αλλά για διατηρητέα πέτρινα σπίτια μεγαλύτερα των 150 ετών. Το να στέκεσαι μέσα στα αποκαϊδια 5 γενεών ή των προσωπικών κόπων μέχει τα γόνατα δεν το εύχομαι σε κανένα. Είναι και η τραγωδία όσων έχασαν την πρώτη τους κατοικία ή ακόμα και τη ζωή τους. Πώς να… Διαβάστε περισσότερα »
Χωρίς να υποτιμώ το θέμα με τις φωτιές, θεωρώ ότι είσαι πολύ τυχερή που δεν έχεις κανένα άλλο πρόβλημα και σε επηρεάζει τόσο πολύ αυτό.