Γεια σε όλη την παρέα της Αμπα,
Είμαι σε σχέση εδώ και 1μισι χρόνο, ηλικίες 29 και 39. Δεν μένουμε ακόμα μαζί αλλα 3-4 την εβδομάδα μένω στο διαμέρισμα του.
Ενώ έχουμε πολύ αγάπη μεταξύ μας, και πάντα παίρνω και δίνω το validation μέσω λεκτικών εκφράσεων, τελευταία νιώθω σαν να έχουμε αποσυνδεθεί. Είναι αυτή η καθημερινότητα με τις απαιτητικές δουλειές, τα πηγαινέλα σε δυο σπίτια, να βρούμε λίγο χρόνο να χαλαρώσουμε, να μην χάσουμε τους εαυτούς μας κλπ. και πλέον οι συζητήσεις μας είναι μόνο περί της καθημερινότητας.
Έχουν μειωθεί οι σφιχτές αγκαλιές που κρατάνε λεπτά, έχουμε περιοριστεί στα πεταχτά φιλιά και το σεξ σταθερά 4 φορές το μήνα τα Σαββατοκύριακα (από app με period tracker τα λεω αυτά επειδή τα σημειώνω).
Του έχω εκφράσει πως μου λείπει η σύνδεση μας και νιώθω αυτήν την αποσύνδεση και μου είπε πως δεν θέλει να αισθάνομαι έτσι σε καμία περίπτωση και θα το φτιαξουμε. Επίσης του εξέφρασα την ανάγκη μου για deep συζητήσεις καθώς νιώθω πως πάντα είμαστε στην επιφάνεια και δεν εμβαθύνουμε ποτέ.
Βγαίνουμε έξω κάθε εβδομάδα, βλέπουμε τους φίλους μας, παίρναμε ωραία αλλα πάλι νιώθω εκείνο το κενό μεταξύ μας.
Και φοβάμαι, αν είναι έτσι τώρα, που απλά υπάρχει αυτη η αποσύνδεση με την καθημερινότητα της δουλειάς και των υποχρεώσεων ατομικών και μη, πώς θα είναι μετά που θα κάνουμε οικογένεια; Το έχουμε συζητήσει και ναι θελουμε οικογένεια μαζί στο μέλλον αλλά πώς θα είναι μετά που μέσα στην τωρινή καθημερινότητα θα μπουν και άλλες υποχρεώσεις;
Θέλω να το συζητήσω παραπάνω μαζί του αλλα έχω ένα δικό μου προσωπικό τραύμα που απο μικρή όταν έλεγα την εκδοχή μου σε κάτι συνέχεια άκουγα να πάψω, πως έχω άδικο και να σταματήσω να μιλάω. Τώρα αυτό με κάνει παρά πολλές φορές να μην θέλω να μιλήσω γιατί φοβάμαι μην δεχτώ την “λεκτική επίθεση” που δεχόμουν μικρή, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μου κάνει λεκτική επίθεση ο σύντροφος μου (δεν το κάνει, είναι στο μυαλό μου, τπ έχω συζητήσει και στις συνεδρίες μου).
Το ερώτημα που θέλω τη βοήθεια και την άποψη σας είναι, πώς εσείς με την καθημερινότητα και τους λογαριασμούς και τις ευθύνες, βρίσκετε χρόνο για να νιώσετε και διατηρήσετε τη σύνδεση με τους συντρόφους σας; Και πώς μπορώ να αντιμετωπίσω τη φοβία μου να μιλάω για αυτό που με απασχολεί;
Χθες φανταστείτε όταν έφυγα από τη δουλειά χηλεψα τις παρέες που είδα να κάθονται στο γρασίδι σε ένα πάρκο που έβλεπαν το ηλιοβασίλεμα. Νιώθω πως μας έχει καταπιεί τόσο πολύ η καθημερινότητα που δεν μπορούμε να απολαύσουμε απλά πράγματα.
Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τελεία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είστε μαζί μόνο ενάμιση χρόνο και δεν μένετε καν μαζί, είναι ουτοπικό να μιλάτε για τη δημιουργία οικογένειας. Μη βιάζεσαι επειδή είσαι 30.
Έχει κάθε δικαίωμα να θέλει να μείνουνε μαζί, να θέλει να κάνουνε παιδιά, να φαντάζεται ό,τι θέλει μαζί του. Δεν είμαστε εδώ για να αστυνομεύουμε τις σκέψεις που μας καταθέτουν οι άλλοι. Εγώ θα της έλεγα να πέσει σοβαρά στο τραπέζι η ιδέα να συγκατοικήσουν. Θα έρθουν πιο κοντά έτσι κ θα έχουν περισσότερο χρόνο μαζί. Αν δε δουλεύει ο άλλος 15 ώρες τη μέρα.. κ επιτέλους αν θέλουν κ οι δυο οικογένεια, καλό ειναι να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα η σχέση. Ούτε νωρίς είναι ούτε αργά. Κ να μη πάνε καλά τα πράγματα δεν ήρθε το τέλος του κόσμου.
Εγώ πάντως το βλέπω ρεαλιστικότατο. Δεν κάνεις συμβόλαιο ότι θα κάνετε οικογένεια αλλά αν δεν το συζητήσεις, δεν θα ανακαλύψεις αν υπάρχουν αγεφύρωτες διαφορές until it’s too late.
Όταν σε μία – υγιή – σχέση φεύγει ο ενθουσιασμος του πρώτου καιρού (γιατί κάποια στιγμή φεύγει), και έρχεται αυτή η ”ρουτίνα της καθημερινότητας” δημιουργείται κάτι ποιο βαθύ. Δεν χρειάζεται να είναι πάντα όλα στο κόκκινο. Υπάρχει περίπτωση αυτό που εσύ βλέπεις ως ”αποσύνδεση” να είναι απλά οικειότητα η οποία έχει έρθει με τον χρόνο? Δεν είναι ρητορική η ερώτηση μου, είναι ειλικρινής απορία. Αυτό που λες ότι σου λείπει μπορεί να έρθει αβίαστα, χωρίς να το επιδιώκεις, χωρίς πίεση. Ίσως είναι η ώρα να αποκτήσετε νέες συνήθειες ως ζευγάρι. Το βράδυ την ώρα της χαλάρωσης βάλε δύο ποτήρια κρασί… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι σύνηθες,αν όχι σίγουρο,πως θα υπάρξουν και τέτοιες περίοδοι σε μια σχέση. Το καλό είναι ότι το επικοινωνείτε. Ίσως , χρειαστεί,πχ μια φορά να μη βγείτε με φίλους αλλά να κάνετε κάτι μαζί. Εγώ έχω πει στο σύντροφό μου “όχι δεν θα πάμε με την παρέα για ποτό,θα κάνουμε κάτι οι δύο μας γιατί το τελευταίο διάστημα σε βλέπω και με βλέπεις μονο στο κρεβάτι. Με τα σωβρακα και οι δύο ανάσκελα” Δηλαδή θέλει και λίγο πουσαρισμα και λίγο οργάνωση σε κάποιες φάσεις. Τέτοιες στιγμές,θα υπάρξουν αναπόφευκτα.Δεν αποτελούν deal breakers αν το ζευγάρι κάτσει να τις αντιμετωπίσει,ως ομάδα, έχοντας κοινό… Διαβάστε περισσότερα »
Δύσκολη η καθημερινότητα. Λοιπόν, δουλειές τις καθημερινές όσο γίνεται για να έχουμε πιο πολύ ελεύθερο χρόνο το Σαββατοκύριακο. Εφόσον αναγνωρίζεις το τι σου λείπει ζήτα το. Αντί να πας κατευθείαν από το σπίτι του στείλε ένα μήνυμα να σε βρει κάπου έξω, κοντά και βολικά, κάντε μια βόλτα, φάτε ένα παγωτό και μετά στο σπίτι. Αφού θέλεις παραπάνω σεξ ξεκίνησε το εσύ. Αν αρνείται επανειλημμένα αυτή είναι η δική του συχνότητα – μία φορά την εβδομάδα – και θα πρέπει να αξιολογήσεις αν εσένα σου αρκεί. Αν μένεις μόνη σου μπορείς να τον προσκαλείς πιο συχνά στο δικό σου σπίτι… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει, ο σύντροφός σου είναι μεσήλικας και θέλει να χαλαρώσει. Εσύ ούτε καν 30 θέλεις να ζήσεις αυτά που ορίζει η ηλικία σου. Λογικό, ο ένας τα έχει κάνει, ο άλλος όχι. Κάποιος πρέπει να συμβιβαστεί και να συμβαδίσει με την ηλικία του συντρόφου του. Προς το παρόν συμβιβάζεσαι εσύ.
Για αρχη συγκατοικηση. Κερδιζεις χρονο. Και υπαρχει μιση κουραση δεν τρεχουν 2 για δυο σπιτια. Τρεχουν οι δυο για ενα σπιτι. Ακομα και τιποτε να μη συμβαινει ο κοινος υπνος αγκαλια ειναι συνδεση. Σε αυτη τη συνθηκη εξυπνη διαχειριση κι οχι μιμηση της μανας σου οπως κανουν συνηθως τα κοριτσια οταν μενουν μονες. Σκουπισμα σφουγκαρισμα μια φορα την βδομαδα ( κυριακη). Μαγειρεμα 2 η το πολυ 3 φορες την βδομαδα δυο κ τρεις μερες το ιδιο φαι ψωνια μια φορα την βδομαδα ( σαβατο σουπερ ο ενας λαικη ο αλλος). Κατοπιν κοψιμο εαυτοτικων δραστηριοτητων που ειναι μοδα της εποχης και… Διαβάστε περισσότερα »
Πότε προλάβατε και τα νιώσατε όλα αυτά βρε παιδιά!
Μάλλον εσείς, γιατί ο σύντροφος σας νομίζω κινείται σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Νιώθω ότι έχετε ένα άγχος να εκπληρωθούν αυτά που σκέφτεστε,όπως τα σκέφτεστε,όταν τα σκέφτεστε.
Οι σχέσεις δουλεύονται με τον καιρό και στην τελική αν δεν σας καλύπτει χωρίζετε.
Διεκδίκησε αυτά που θέλεις φίλη. Ζήλεψες το πάρκο; Παρ’τον και πάτε. Νιώθεις ότι δεν επικοινωνείτε αρκετά; Ένα απόγευμα κλείστε τις οθόνες και καθήστε απλά στο κρεβάτι κοιτώντας το ταβάνι. Ή πάτε για έναν καφέ/ποτάκι κάπου ήσυχα. Οι deep συζητήσεις δεν προγραμματίζονται, προκύπτουν, αλλά θέλουν χρόνο.
Κοιτα, οι σχεσεις ειναι σαν ενα φυτο που πρεπει να φροντιζεις. Εαν μια μερα παραλληψεις το ποτισμα, οκ δεν θα γινει και κατι αλλα εαν αυτο σου γινει συνηθεια (ακριβως επειδη την μια φορα που παρελειψες το ποτισμα δεν εγινε κατι) τοτε το φυτο θα μαραθει. Λες οτι θες βαθιες συζητήσεις, αυτο δεν προγραμματιζεται, χτιζεται και γινεται. Ουτε το σεξ προγραμματίζεται, και βασικα τιποτα απο αυτα που επιθυμεις δεν προγραμματιζονται ακριβως γιατι τοτε γινονται καταναγκαστικα. Εαν θες βόλτα και αραγμα στο γρασιδι ζητα το. Εαν θες παραπάνω σεξ προκαλεσε το. Εαν θες πιο βαθεια συζητηση ξεκινα την. Οχι αγαρμπα, φυσικα.… Διαβάστε περισσότερα »
Από τον τίτλο του θέματος φαντάστηκα ότι είσαι παντρεμένη με παιδιά και εργαζόμενη αλλά οκ..Τελικά μπερδεύτηκα λίγο, με τον σύντροφό σου υπάρχει ή δεν υπάρχει η σύνδεση που θέλεις; Σκέψου αν είναι αυτό που θέλεις και χρειάζεσαι και αν ταιριάζετε. Αν η σχέση πάει καλά μπορείτε να συζησετε για να γλιτώσετε τουλάχιστον τα πήγαινε έλα. Όσο για την απαιτητική καθημερινοτητα, έτσι είναι στην ενήλικη ζωή, δε γίνεται αλλιώς. Όσο για το αν βρίσκουμε χρόνο για εμάς και τον σύντροφό μας, για τους παντρεμένους με παιδιά, είναι πονεμένη ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι δε βρίσκουμε πολύ, όχι όσο θα θέλαμε. Είναι… Διαβάστε περισσότερα »