«Κάνε παιδί και χώρισε». Τι εννοούν;
Γεια χαρά σε όλο το Α, μπα,
Είμαι καινούργια στη στήλη και δεν εχω να πώ κάτι πρωτότυπο: Είμαι γυναίκα μόνη που ψάχνει, αλλά δε βρίσκει.
Ευτυχώς όμως βρήκα εσάς . Με παρότρυνση μιας φίλης μου και πολύ φανατικής αναγνώστριας, βρήκα το θάρρος να στείλω επιτέλους αυτήν την επιστολή ,γιατί το πιλατευω τρεις μηνες. Και εν τω μεταξυ νομίζω ότι θα πάθω παράκρουση με αυτά που ζώ.
Ειμαι αρκετα προβληματισμενη, γιατι ειμαι ανω των 35 και ανήκω στην κατηγορία των γυναικών που θέλουν παιδιά και οικογένεια. Σέβομαι απόλυτα , θαυμάζω και καμαρώνω τις γυναικες που επέλεξαν κόντρα στις πιέσεις της κοινωνίας να μην κανουν παιδια, ή να τα κανουν μονες τους, γιατί δεν εξαρτούν την επιθυμια τους από έναν αντρα. Όμως εγω εχω έντονη αυτην την επιθυμια από πάντα και αν δεν την εκπληρώσω νομίζω ότι ένα κομμάτι μου θα μείνει με το απωθημένο.
Λίγα λόγια για μένα: Είχα την τύχη να ζήσω σε μία οικογένεια καλή, με σταθερότητα, αρχές, όρια και ελευθερίες και με έναν πατέρα πρότυπο συμπεριφοράς. Ήταν υπεύθυνος, εργατικός, δοτικός, τρυφερός με τη μητέρα μου και με εμάς τα παιδια (3) και έκανε δουλειές στο σπίτι και αναλάμβανε τεράστιο μέρος της φροντίδας μας με υπεύθυνο και φροντιστικό τρόπο. (Και και η μητέρα μου φυσικά, αλλά η μητέρα είναι αυτονόητο να είναι τελεια σε όλα). Η οικογένεια μου μας έδωσε ηθικά και συναισθηματικά κ υλικα εφόδια. Αυτά τα αναφέρω για να δείξω ότι δεν ευθυγραμμίζομαι με όλες αυτές τις επιστολές που διάβασα εδώ για πατέρες αδιάφορους και ανίκανους. Κατανοώ όμως , ότι οι οικογένειες σπάνια είναι καλές και ότι οι εποχές έχουν αλλάξει.
Πάμε τωρα στο σήμερα. Όπως καταλαβαίνετε, επειδή εζησα μια καλή παιδική ηλικία, είχα κι εχω την επιθυμια να κανω οικογένεια με παρόμοιες προδιαγραφές. Είχα μια σχέση σχεδόν δεκαετίας με έναν άνθρωπο τον οποίο αγαπούσα πάρα πολύ κι αυτός εμένα και ετοιμαζόμασταν να κάνουμε γαμο και οικογένεια, μέχρι που αυτή έληξε άδοξα και με πάρα πολύ πόνο. Αυτός ερωτεύτηκε κατακουτελα (όπως είπε) μια κατά πολύ μικρότερή του κοπέλα από τη δουλειά του. Μιλάμε τέτοιον πόνο δεν πίστευα ότι θα βιώσω. Με άδειασε μέσα σε μια νύχτα χωρις προειδοποίηση. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου και μου πήρε καιρό να συνέλθω, όμως κάποια στιγμή τα κατάφερα. Αυτός παντρεύτηκε πολύ σύντομα και έκανε μωρο (όταν το έμαθα πόνεσα πολύ), ενώ για μένα ξεκίνησε η Οδύσσεια.
Όταν πια ξεκίνησα να βγαίνω ραντεβού, να κάνω γνωριμίες , από φίλους, γνωστούς, εφαρμογές κτλ. (τα δοκίμασα όλα) έπαθα ίλιγγο. Θα σας πω εντυπώσεις: Νιώθω ότι δέκα χρονιά που ήμουν σε αποκλειστική σχέση ήμουν κλεισμένη σε φυλακή και είχα πάθει ιδρυματισμό. Όταν βγήκα έξω στην αγορά του Dating , έπαθα κάτι σαν πολιτισμικό σοκ.
Μα καλά πώς έχουν γίνει οι άντρες έτσι; Άκουγα δεξιά κι αριστερά ότι οι άντρες έχουν πάθει κάτι σαν κρίση ταυτότητας ή έχουν μαλθακοποιηθεί ή αποθρασυνθεί, αλλά τέτοιο χάλι δεν το περίμενα, νόμιζα ότι καπου και οι γυναικες έχουν χάσει την μπάλα ή είναι υπερβολικές. Μου τα λέγανε οι φίλες μου, αλλα όσο εγω ζούσα στη φούσκα μου, δεν τις πίστευα. Όσο ήμουν έξω από τον χορό και τους συναναστρεφόμουν στην καθημερινότητα μου φαίνονταν μια χαρά παιδια, νόστιμοι, αστείοι, ενδιαφέροντες και ψυχούλες. Κούνια που με κούναγε!
Μην μακρηγορώ, είμαι 4 χρονια σε διαδικασία ραντεβού και τζίφος. Δυστυχώς είναι πολλοί ακατάλληλοι και η απόφαση να κανει μια γυναικα οικογένεια μαζί τους αγγίζει τα όρια εγκληματικής αμέλειας ή μοιάζει σαν λάθος εκ προμελέτης. Λυπάμαι πολύ που εκφράζομαι έτσι, ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων από τους άντρες αναγνώστες, αν αισθανθούν προσβεβλημένοι από το τσουβάλιασμα.
Ποιο είναι το θέμα όμως; Οι άλλες γυναικες. Που πιο πριν δεν πίστευα και τώρα τις ακούω προσεκτικότατα. Και συχνα πυκνα μου λένε, όλοι οι άντρες τα ιδιά σκ@τα είναι. Κάνε παιδί και χώρισε! Και όταν τις κοιτάω αποσβολωμένη από την κεραμίδα, λένε ότι για τον άντρα πολλές μετάνιωσαν, για τα παιδιά καμία. Λένε, γιατί να βάλεις τον άντρα στο κεφάλι σου, μόνο φύρα, γκρίνια, στρες και κατήφεια είναι, άλλωστε τα παιδια μόνη σου θα τα μεγαλώσεις. Αυτός σου κλέβει τη χαρά και την ξεγνοιασιά. Επειδή εγω είχα ένα καλό πατρικό πρότυπο, φοβάμαι ότι μάλλον ψάχνω κατι που ρεαλιστικά μαλλον είναι λαχείο να το βρω. Και αναρωτιέμαι μήπως εθελοτυφλώ τελικα και φάω τα χρόνια μου ψάχνοντας κατι που δεν υπάρχει.
Με βλέπουν κιόλας αγχωμένη που πέρασα τα 35 και μάλλον το λένε για παρηγοριά ,τι να πω. Τα ίδια λένε και οι θείες μου και στις ξαδέρφες μου (κόρες τους δηλ. και πολύ νεοτερες και ξέρω ότι το λενε με ειλικρίνεια και καλή πρόθεση) ότι δεν πρεπει να χολοσκάμε για τους άντρες γιατί είναι περαστικοί, ενώ η πραγματική χαρά είναι τα παιδια, αλλα εμένα μου φαινεται τελείως «κόντρα» σε αυτό που εχω ζήσει . Βέβαια με την εξέλιξη που είχε η δική μου σχέση, μάλλον κι εγω εκεί θα κατέληγα, χωρισμένη με πιθανον με παιδί και με μια τεράστια ματαίωση σαν να κατάπια αναμμένο κάρβουνο. Συν το ότι θα έπρεπε να διαχειριστώ την ψυχρολουσία και να ανασκουμπωθώ τάχιστα, ώστε να αναλάβω ολην την ευθύνη του παιδιού, γιατί ο άλλος ερωτεύτηκε «κατακούτελα»!
Κι ενώ με την ακαταλληλότητα και ανευθυνότητά των αντρών καταλαβαίνω το σκεπτικό «κάνε παιδί και χώρισε» αυτό μου φαινεται καπως ανήθικο. Εγω ας πούμε που εχω αδερφό δεν θα ήθελα να βρεθεί μπλεγμένος σε τέτοιες ιστορίες. Πόσω μάλλον αν είχα γιο, θα με εκαιγε και θα με τσουρουφλούσε να σκέφτομαι ότι υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Μου φαινεται άδικο.
Από την άλλη ομως, δεν είναι ανήθικος και ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι σημερινοί άντρες τις σχέσεις τους με τις γυναικες; Ούτε να δεσμευτούν θέλουν , ούτε καν να σε ξαναδούν μετα από μερικές φορές. Ουσιαστικά δεν θελουν καν να σε γνωρισουν ως ανθρωπο. Αν βρουν κάτι καλύτερο, δεν θα σκοτιστούν και πολύ. Τι απομένει να κανουν λοιπόν όσες γυναικες θέλουν παιδια και οικογένεια; Να κλαιμε τη μοιρα μας; Ή να ξεροσταλιάζουμε σαν ζητιάνες περιμένοντας πότε θα μας κανει την τιμή η αντρικη Μεγαλειότητα; Ετσι όπως πάει θα ψάχνουμε μεχρι την εμμηνόπαυση!
Θέλω να πω αν κανεις ένα παιδί και μετα χωρίσεις, είναι σαν να εργαλειοποιείς και να χρησιμοποιείς τον άντρα. Αναρωτιέμαι πώς γίνεται να κάνουμε έναν άντρα πατέρα με το έτσι θέλω και μετα να περιμένουμε να σταθεί αξιοπρεπώς και με υπευθυνότητα απέναντι στο παιδί του. Από την άλλη βέβαια είδαμε ότι κάποιοι άντρες σπέρνουν παιδια και μετα τα παρατάνε ή απλά βολεύονται σε ρόλο κουβαλητή κατά το ήμισυ (50/100) και όλα τα υπόλοιπα τα φορτώνουν 100/100 στη μητέρα, η οποία λόγω πίεσης χρόνου και κόπου αναγκαστικά δεν προλαβαίνει να είναι Γυναίκα, έτσι ώστε να μπορεί ο άλλος να βγεί εκ νέου στη γύρα.
Αυτήν την συμβουλή «Κάνε παιδί και χώρισε» την άκουγα ήδη εδώ και πολλά χρονιά από διαφορετικές γυναικες και μου φαινόταν καπως σαν έκφραση γυναίκειας αλληλεγγύης. Μήπως τελικά αυτές είναι οι γνήσιες φεμινίστριες γιατί μας προσγειώνουν στην πραγματικότητα; Άλλωστε με τόσα πολλά διαζύγια, αν το δούμε ρεαλιστικά εκεί πάει το πράγμα. Όταν τα παιδια πανε σχολείο το διαλύουν. Γιατί θα πρεπει μια γυναικα να υποβάλλει τον εαυτό της και τα παιδια της σε ένα τέτοιο -πλεον αρκετά πιθανό- δράμα; Μήπως πρέπει να το δω πιο ωμά το πράγμα;
Τι πιστεύετε εσείς γι’ αυτό; Τι εννοούν κατά βάθος; Να κάνουμε τα στραβά μάτια και να συμβιβαστούμε; ΄Η μήπως εννοούν ότι πρεπει η γυναικα να πάρει στα χέρια της τον έλεγχο της αναπαραγωγής;
ΑΠΟ ΤΗΝ – wannabe mommy
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η συμβουλή “Κάνε παιδί και χώρισε!” μου φαίνεται εξοργιστική. Όχι τόσο για τον άντρα εκτός αν τον εξαπατήσεις (τρυπημα προφυλακτικού, να λες ότι χρησιμοποιείς εσύ αντισύλληψη αλλά δεν το κάνεις κλπ), ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Εσύ τον χωρίζεις αυτόν που θεωρείς ακατάλληλο. Το παιδί το ρώτησες; Που θα έχει μια ζωή έναν ακατάλληλο γονέα; Θα το μεγαλώσεις μόνη σου και είσαι αρκετή; Πως εγκυάσαι ότι δεν θα διεκδικίσει νωρίς ή αργά την πατρότητα; Για να έχεις εσύ δεύτερη τσέπη και να μην μπεις σε έξοδα με έναν ανωνυμο δότη (δεν βλέπω άλλο κέρδος πέρα από το οικονομικό), θα προκαταβάλεις ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς.. Σκέψου την πιθανότητα να διεκδικήσει την πατρότητα και να είναι ουσιαστικό κομμάτι της ζωής του. Αν αποδειχθεί βασανιστήριο αυτή η επιλογή; Επιφέρει μεγάλο ρίσκο. Δεν είναι εύκολο, κάνε παιδί, χώρισε. Αν ήταν έτσι, όλες θα το κάνανε. Δεν είναι εύκολο. Αν ο άλλος είναι ακατάλληλος, μπορεί να αποδειχθεί εκδικητικός και μανιακός, στην περίπτωση που μάθει ότι είσαι έγκυος το δικό του παιδί. Δεν είναι απλά πράγματα αυτά.
Εμείς να είμαστε καλά, να αναπαραχθούμε, να γίνουμε “μανούλες”, και το παιδί στα παπάρια μας. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΡΕ ΚΟΡΙΤΣΙ.
Υπάρχει και το κάνε παιδί με σπερμα δότη, αλλά από αυτά που διάβασα, μάλλον δεν θέλεις κάτι τέτοιο. Είναι πολύ πιθανό αυτό το πλαίσιο που έχεις στο μυαλό σου, σχεσηγάμοςπαιδί, να βγαίνει προς τα έξω, και να νιώθουν ότι τους περνάς από συνέντευξη και να τους κρίνεις ανάλογα με τα προσόντα τους. Το φλέρτ δεν είναι τίποτα από αυτά, είναι κάτι φευγαλέο, σαν παιχνίδι. Ξεκίνα με κάποιον που σου αρέσει εμφάνισιακά και θέλεις να τον βάλεις κάτω. Αν είναι αμοιβαίο, βλέπετε από εκεί που θα σας βγάλει. Αλλά είναι ανάγκη να καταλάβεις ότι αυτά που έχεις στο μυαλό σου προκύπτουν… Διαβάστε περισσότερα »
Δε νομίζω να είναι αυτό γιατί αυτά που περιγράφει η γράφουσα τα ζούμε και οι γυναίκες που δεν θέλουμε οικογένεια.
ε μα πες τα. απορώ ποιες 46 έκαναν like.
βρε γιώργο μου ποιο φλέρτ; η κοπέλα λέει θέλει να κάνει οικογένεια. και φυσικά 35+ αρχίζει και αγχώνεται.
να τον βάλει κάτω αυτόν που της αρέσει εμφανισιακά αλλά θα είναι φελλός;
δεν γράφει πως ψάχνει για σεξ.
έχω φίλους και γνωστές που λένε εξαρχής πως θέλουν οικογένεια, πλέον δεν χάνουν χρόνο.
και γω αν ήθελα γάμο και παιδιά στα 35 δεν θα καθόμουν να παίξω με τους βλάκες. καταλαβαίνεις τι λέω.
Καλημέρα και στις δύο. Καταλαβαίνω ότι αυτό το θέμα έχει διχάσει τις σχολιάστριες όσο λίγα άλλα (τόσες και τόσες φορές έχει απαντήσει η Ρένα στο θέμα των προγραμματικών δηλώσεων), άλλες πιστεύουν στη μία άποψη και άλλες στην άλλη. Σέβομαι την άποψή σας αλλά διαφωνώ στο ότι αυτή η τακτική θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στο «τι να κάνουμε βρε Γιώργο», αρχικά έγραψα τι να μην κάνεις: αν κάποιος σου πει «ψάχνω γυναίκα για οικογένεια», φύγε μακριά. Η τακτική «κάνε παιδί και χώρισε» επίσης μου φαίνεται τερατώδης και καταστροφική, δεν τη σχολίασα διότι τη σχολίασε πάρα πολύ καλά η CookieMonster παρακάτω.… Διαβάστε περισσότερα »
καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς και έχεις δίκιο εν μέρει. μια χαρά τα γράφεις, εγώ πάλι ,δεν μπορώ να γράφω αλλά νομίζω θα καταλάβεις τι εννοώ. το «θέλω γάμο και παιδιά» από την πρώτη κουβέντα και μένα μου φέρνουν στο μυαλό κεντέρη , θάνου, μπολτ κλπ ΑΛΛΑ ΜΑΝΤΕΨΕ. με φρικάρουν και τα δύο και μόνο στην ιδέα. οπότε όλα κάτι μας λένε… το αντιμετωπίζω να ξέρεις. βγήκα φέτος με δύο άντρες και οι δύο γούσταραν πολύ αλλά μόλις άκουσαν τις απόψεις μου για γάμο και παιδιά , η δυσανασχέτηση διαγραφόταν έντονα στις φάτσες τους. το να ξέρει κάποιος τι θέλει δεν… Διαβάστε περισσότερα »
οι σχέσεις που κάνουμε (οι ερωτικές μεταξύ αυτών) δεν είναι πρότζεκτ, δεν είναι υποχρεώσεις, δεν είναι συνέπειες, δεν είναι αναγκαίο κακό. Είναι ένας τρόπος να δοκιμάζουμε τον κόσμο, και μαζί ένας τρόπος να απαλλάσσουμε απο την αγωνία ο ένας τον άλλο (να περνάμε δηλ καλά). Προσωπικά τις ερωτικές σχέσεις τις χρειάζομαι γιατί αποτελούν το καθαυτό πεδίο της σεξουαλικής μου έκφρασης. Όχι το αποκλειστικό, αλλά η σεξουαλική μου εκφραση γίνεται πιο ουσιαστική στο πλαίσιο ερωτικής σχέσης. όμως! όσες φορές κι αν πω ότι ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ μια ερωτική σχέση για τον x λόγο, αποκλείεται να καταφέρω να γίνω η ίδια μέρος μιας ερωτικής… Διαβάστε περισσότερα »
Πολυ μου αρεσε η απαντηση. Οντως οι ερωτικες σχεσεις δεν ταιριαζουν με το αγχος και ειναι ωραια να αφηνεται κανεις να παρασυρθει απο την διαδραση.
Ωραία ανάλυση. Σου έχει τύχει ποτέ άτομο που νιώθεις ότι σε ερωτεύεται αλλά δεν αφήνεται καθόλου, με φουλ άμυνες;
συνήθως όταν φλερτάρω δε πέφτω πάνω σε φοβερές άμυνες, βρίσκουμε τρόπους να παίξουμε εκατέρωθεν και να λυθούμε (ακόμη κι όταν είναι σχετικά στενα τα περιθώρια). από την άλλη, την αντίσταση εγω τη βρίσκω και ερωτική. Μου αρέσει να συνθλίβομαι κάτω από τις αντιστάσεις τους. Αλλά εσύ μάλλον δεν εννοείς την περίπτωση του να μην αφήνονται (αυτό που εγω λέω αντίσταση, και το βρίσκω όντως ενδιαφέρον). Εσυ λέγοντας άμυνα μάλλον εννοείς το να μην λαμβάνουν αυτά που τυχόν τους δίνω. Και αυτό είναι όντως σκότωμα. Φυσικά μου έχει τύχει, και με πληγώνει όντως. Όχι επειδή σπαταλιέται αυτό που δίνω (αυτό δε… Διαβάστε περισσότερα »
Βρίσκω πολύ ωραία την προσέγγιση σου και κυρίως ότι δεν σου πυροδοτούνται εσένα οι άμυνες σου ή να παρασυρθείς από τη γενικότερη ψυχολογικοποιήση των πάντων που εκπορεύεται από την pop κουλτούρα, τύπου βάλε όρια κλπ.
όσο το διάβαζα ,έναν άντρα σκεφτόμουν. αν είναι τόσο ικανός ο άλλος και ερωτευτείς έτσι , προσωπικά πέφτω με το κεφάλι και όπου βγει… ΑΛΛΑ η φίλη μιλάει για dating. Το να ζητά κάποιος καθαρότητα προθέσεων δεν σημαίνει ότι απουσιάζει η περιέργεια ή η επιθυμία να αφεθεί, σημαίνει απλώς ότι δεν θέλει να σπαταλιέται. Κι αυτό δεν είναι έλλειψη ρομαντισμού, είναι σεβασμός προς τον εαυτό. Λες πως αν το φλερτ έχει πλάνο, “χάνεις τον άνθρωπο απέναντί σου”. Αν όμως δεν έχει καμία κατεύθυνση, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να χαθείς εσύ η ίδια, να παραδοθείς σε ανθρώπους που δεν ξέρουν καν τι… Διαβάστε περισσότερα »
(παίζω λίγο) 1. “Αν όμως δεν έχει καμία κατεύθυνση [το φλερτ], υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να χαθείς εσύ η ίδια, να παραδοθείς σε ανθρώπους που δεν ξέρουν καν τι ψάχνουν, απλώς τους αρέσει να σε βλέπουν να ψάχνεσαι.” Χάνεις μόνο όταν (κατ)έχεις. Γι αυτό δε μου αρέσει η κτήση. Γιατί κουράζομαι να τη φροντίζω. Ούτε τον εαυτό μου δε νιώθω κτήμα μου. Δεν έχω λοιπόν τίποτα να χάσω. Αντιθέτως, ξέρεις τι κερδίζω? Αντί να αναλώνομαι στο “δεν ξέρουν τι θέλουν”, απολαμβανουμε και οι δύο (οι εκάστοτε δυο) ένα παιχνίδι που δε χρωστάγαμε ο ένας στον άλλο. Ένα παιχνίδι που το παίζουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Από 16;χρονών δεν ήθελα να ερωτεύομαι. Ήθελα να είμαι: «Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Δυστυχώς είμαι στο άλλο άκρο σιχαινομαι να είμαι ευάλωτη, να βλέπω τον άλλον και να με πιάνει τρέμουλο κλπ κλπ από μικρή παρατηρούσα πολύ και μου έλεγαν και όλοι τα μυστικά τους. Άντε γειά… μηδενικη εμπιστοσυνη στο ανθρωπινο ειδος. έχτισα τρομερές άμυνες ,τα τείχη του καβάφη ήταν υποθέτω πιο εύκολα προσβάσιμα. Κι εγώ σιχαίνομαι την κτήση. Δεν θέλω τίποτα δικό μου. Με βαραίνουν οι ιδιοκτησίες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Νιώθω να πνίγομαι, μια φυλακή. «Αντί να αναλώνομαι στο “δεν ξέρουν τι θέλουν”, απολαμβάνουμε και οι δύο (οι εκάστοτε δύο)… Διαβάστε περισσότερα »
…electric haze περα από την πλακα, νομίζω ο ηλεκτρισμός είναι η δύναμή σου δε θα σου απαντήσω (γατί δεν ψάχνεις απάντηση νομίζω), αλλά επειδή κάποια μου θυμίζεις… (δεν ξέρω ποια…), θα πω αυτό: αν νιώθεις ότι δε μπορείς να δοθείς ολόκληρη, δεν είναι επειδή δεν μπορείς, είναι επειδή κάποτε το έκανες. Στη δική μου περίπτωση, μου το πήραν, αλλά το ίδιο κάνει. (Νομίζω). Όπως και να ΄χει: δε μπορείς να προσποιείσαι το ‘σχεδόν’ για ‘όλο’, κι αυτό πονάει όντως. εγω ήμουν τυχερή, γιατί βρέθηκαν κάποιοι που επέμειναν να κοιτούν πάνω μου όσα δεν άντεχα να δω εγω. Δε φοβομουν την… Διαβάστε περισσότερα »
συγνώμη; εγώ σ’ ευχαριστώ για όσα είπες.
σου εύχομαι να συνεχίσεις τυχερή, δυνατή και αισιόδοξη.
η δύναμη σου να μετατρέπεις τον πόνο σε αναγέννηση είναι μια αλχημεία που προκαλεί θαυμασμό.
να είσαι πάντα καλά!
❤️ electric haze
Παιδάκι μου, γιατί έχεις φάει τόσο αφήγημα με το κιλό και συνεχίζεις να το υπηρετείς; Εννοείται ότι οι καλοφτιαγμένοι άνδρες είναι πανέμορφοι όταν είναι νεαροί, εννοείται ότι γερνάνε γρήγορα και κάνει μπαμ, ειδικά στο σινεμά (είδα πρόσφατα τον όντως όμορφο Χένρι Καβίλ που ΔΕΝ θα κάνει πια τον Σούπερμαν και απογοητεύτηκα λιγάκι), και εννοείται ότι στα 40 οι επιδόσεις τους δεν συγκρίνονται με αυτές που είχαν στα 20 τους. Η μόνη διαφορά είναι πως εμείς οι γυναίκες είμαστε ανεκτικές, μας έμαθαν να μην έχουμε απαιτήσεις όσον αφορά την εμφάνιση (αν κι εγώ προσωπικά έχω), δεν κοιτάμε σαν λυσσασμένες τους όμορφους… Διαβάστε περισσότερα »
Αφήγημα, όπως το λες!
Επίσης, ειδικά ο μεσογειακός άνδρας έχει χειρότερη εμφάνιση και υγεία στα 55 από την συνομήλική του μεσογειακή γυναίκα.
Έχω περάσει τα 40 και ακόμα μου φαίνονται γερασμένοι οι περισσότεροι 55τηδες. Ειδικά όσοι καπνίζουν.
Και ας σταματήσουμε να αναπαράγουμε το παραμύθι της περιορισμένης βιολογικής ηλικίας της μητέρας αλλά όχι του πατέρα. Η έρευνα δεν αποδεικνύει πλέον ότι για τη συχνότητα αποβολών και παθήσεων στο έμβρυο ευθύνεται κυρίως η βιολογική ηλικία του πατέρα όπως και οι συνήθειες του;
Αν θέλουμε να ξυπνήσουν οι άνδρες πρέπει να συνηδειτοποιήσουν πως και οι ίδιοι έχουν περιορισμένη αναπαραγωγή ηλικία.
δεν είναι παραμύθι ρε συ. τι σχέση έχουν όσα τραβάμε εμείς; Προφανώς και δεν είναι “άτρωτοι” σε ό,τι αφορά τη γονιμότητα και τη γενικότερη υγεία τους με την πάροδο της ηλικίας. ΑΛΛΑ οι γυναίκες αρχίζουμε να χάνουμε γονιμότητά στα 30, και αυτό επιταχύνεται γύρω από τα 35. Επίσης, η εμμηνόπαυση έρχεται κάπου γύρω στα 50 -αν είμαστε τυχερές- με σημαντικές ορμονικές διακυμάνσεις, όπως και σε όλη μας τη ζωή άλλωστε, αλίμονο. Οι ορμόνες πάνε τρενάκι λούνα πάρκ από την πρώτη περίοδο. η γυναικεία αναπαραγωγική ηλικία είναι σαφώς πιο περιορισμένη από την ανδρική, τα ωάρια μας είναι καθορισμένα από τη γέννηση… Διαβάστε περισσότερα »
Εύχομαι να μπορούσα να τρώω αφήγημα και να το υπηρετώ! Αλήθεια, το εύχομαι! Θα ήμουν πάρα πολύ καλά. Φαντάζει όνειρο. Σκέψου, ας πούμε, στα 20 με ελκύαν 40άρηδες. Τύχαινε; Είχα μαζί τους απίστευτη χημεία, μου είπαν πράγματα για εμένα που είδα πολύ αργότερα, μάθαινα δίπλα τους. Με τους μικρούς ή τους συνομήλικους δεν μπορούσα για κανένα λόγο να νιώσω έλξη. Θέλω να μαθαίνω εγώ από τον άλλο και όχι αυτός από εμένα. Είμαι κάπως απόλυτη, δεν τσουβαλιάζω, αλλά προσωπικά έχω γνωρίσει πόσους άντρες, πώς γίνεται οι πιο «όλα» να ήταν πάντα μεγαλύτεροι; Και πολλοί μεγαλύτεροι δεν μπορούσαν να με διαχειριστούν,… Διαβάστε περισσότερα »
Μην μιλάς έτσι για σένα καλέ, μια χαρά κοπέλα είσαι και είναι πολύ λογικό αυτό που σου συμβαίνει. Αλίμονο εάν ο 55άρης δεν σου φαινόταν “εμπειρία με πόδια”, αφού έχετε τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας. Σκέψου όμως οτι ο βλαμμένος 30plus που θέλει 17αρες και ταυτόχρονα εσένα σου φαίνεται σάτυρος, φαίνεται αντιστοίχως έμπειρος και ώριμος σε αυτές. Όμως τώρα βιώνεις κάτι καινούργιο, για αυτό έχεις νεύρα. Τώρα λοιπόν ειναι η ηλικία για σένα που ανακαλύπτεις ότι δεν χρειάζεται να τα μάθεις όλα από τον άλλον (φτιάξε τα με το chatgpt αν είναι, για πιο εγγυημένα αποτελέσματα, για να κάνω και λίγο… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχα. Αγαπώ τις βρισιές, σόρρυ. Είμαι, ρε συ, πολύ δύσκολος άνθρωπος και κλοτσάω με την καταπίεση και όπου δω πως πάνε να με εκμεταλλευτούν. Τι να λέμε ψέματα; Αλίμονο αν δεν είχα γνώθι σαυτόν. Ο 55άρης είχε σοβαρό μυαλό. Αν ήταν να γουστάρω με βάση την εμπειρία — κι αν η εμπειρία πήγαινε με τα χρόνια — τότε θα κολλούσα με 90χρονους! Ο μαλάκας 30+ που θέλει 17χρονες είναι άλλη κατηγορία, ρε συ. Νεύρα έχω απ’ την εφηβεία, είμαι τζόρας. 😂 γενικά και ειδικά , σιχαίνομαι τις νόρμες της κοινωνίας, την αδικία, όλα όσα συμβαίνουν και δεν μπορώ να βοηθήσω… Διαβάστε περισσότερα »
Σόρρυ που πετάγομαι, αλλά μετά απο τόση τριβή με τους 40-55 δεν έχεις καταλάβει ότι έχουν φάει τόση πατριαρχία, τόσο κωστόπουλο και “κλικ”, τόσο ξύλο στις πλατείες, που προφανώς θα σου λένε παπάτζες τύπου «Εσύ θα μας ευνουχήσεις»; θελω να πω, γιατί μπερδεύεις την εμπειρία ή την ηλικία με την εφυία και την ικανότητα κάποιου να ξεπερνά κοινωνικά κατασκευάσματα, να αντιλαμβάνεται τον κόσμο, να αγκαλιάζει τους γύρω του; πιστεύω ότι αυτή η γενιά αντρών που τώρα πλησιάζει τα 50 δεν έχει πολλές ελπίδες, εχει καεί απο τις κοινωνικές νόρμες τις πατριαρχίας (υπάρχουν βέβαια ελάχιστες εξαιρέσεις, αλλά πραγματικά ελάχιστες). Οι νεότεροι… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά, εδώ φάγαμε εμείς πατριαρχία· δεν θα είχαν φάει αυτοί; Και τοξική αρρενωπότητα με τους τόνους — όχι αστεία. Ειδικά ο Κωστόπουλος… 2-3 φορές που τον είδα live, μία με Harley, γύρω στα 18, πετούσαν φωτιές τα μάτια μου — ενώ γενικά με λες “σοβαρή απάθεια”. Sweet & Sweat όντως. Τώρα, δεν μπορώ να πω τι σκέφτομαι γι’ αυτόν — θα κόψουν το σχόλιό μου πάλι. Και όταν τον ακούω να μιλάει, όταν τον παίρνει ξώφαλτσα το αυτί μου σε κανά ξεφτιλοmedia, μου ανεβαίνει το φαγητό. Αυτόν τον τρόπο σκέψης τον συναντάς σε κάθε ηλικία, νομίζω. Ένας 34χρονος που με… Διαβάστε περισσότερα »
Τα διάβασα αυτά που έγραψες, και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα πολύ να βρω κάτι που να μη συμφωνώ. Ωστόσο προς το τέλος γράφεις αυτό: «Δεν ξέρω τι θέλω ,δεν ξέρω ποιος είμαι , ας δούμε πού θα πάει κλπ παπάτζες.». Αυτός που τα λέει αυτά, όντως μπορεί να είναι ένας που το μόνο που θέλει είναι σεξ, δεν έχει πλάνο και δε θέλει να έχει πλάνο για συμβίωση/γάμο/παιδιά. Αλλά μπορεί και όχι – μπορεί να σκέφτεται όπως εγώ: «δεν θα το έβλεπα αρνητικά με τον κατάλληλο άνθρωπο, αλλά για να ξέρω αν είσαι *εσύ* ο κατάλληλος άνθρωπος για μένα… Διαβάστε περισσότερα »
“μπορεί δηλαδή το «ας δούμε πού θα πάει» να είναι σοβαρότητα και εντιμότητα, όχι κουκουρούκου και ψευτιά για να κάνει σεξ”. καταλαβαίνω τι λες και έχεις δικιο, συμβαινει και αυτό. πολυ πιο σπανια βεβαια. τα γραφω καπως χοντροκομμενα ,ξερεις. αλλα αυτα τα εχω ακουσει πολλακις που παντα πανε καπως ετσι: οι τύποι τις εχουν μόνο για σεξ. φυσικά αυτες εθελοτυφλούν και χανουν το χρονο τους. εγώ προσωπικά δεν μπορώ να λειτουργήσω με μικρότερους , ούτε με συνομήλικους αλλά συμβαίνει αυτό που λες. φυσικά ηλικία δεν συνεπάγεται ωριμότητα και ευθύτητα. δεν φανταζόμουν πως θα έλεγαν σε άντρα στα 32 πως… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι το όριο ηλικίας για δότες σπέρματος είναι πολύ μικρότερο των 32. Και η ποιότητα του σπέρματος φθηνει πολύ με την ηλικία. Και αυτός είναι ένας λόγος που οι γυναίκες που έχουν στόχο να κάνουν παιδιά, θα ήταν πιο λογικο να στοχεύουν σε μικρους ηλικιακα άντρες.
δεν το ήξερα! δίκοπο μαχαίρι οι μικρότεροι για αναπαραγωγή.
στους 100 οι 95 τα παιδία παίζει, είμαι και επιεικής.
ας το παίξω αισιόδοξη δευτεριάτικα.
Καλέ εννοείται ότι σου κάνουν εξονυχιστικές ιατρικές εξετάσεις πριν δώσεις σπερμα. Πέραν ότι πρέπει να πληρείς κάποια κριτήρια. Να μην καπνίζεις πχ. Όμως μόλις το 2008 τόσο πρόσφατα, δεν εξέταζαν για κάποιους τύπους καρκίνου, με αποτελέσματα να πεθάνουν πάνω από 50 παιδιά στο Βέλγιο από παιδικό καρκίνο επειδή ήταν από τον ίδιο δότη.
https://www.lifo.gr/now/world/belgio-peninta-dyo-paidia-gennithikan-apo-sperma-doti-me-karkinogono-metallaxi-symfona-me
Πάντως σε συζήτηση με φίλη μου, που εξέφρασε την μη προτίμηση της σε πολύ μικρότερους άντρες, το επιχείρημα της ήταν ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικής και εξουσίας όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας και δεν το βρίσκει ηθικα σωστό λογο της εξουσίας που θα ασκούσε πάνω τους ακόμα και χωρίς να το θέλει (κατι που δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους άντρες που μπλέκουν με πολύ μικροτερες).
Καλά. Αν έβλεπε κανέναν μικρότερο και τον ερωτεύονταν με τη πρώτη ματιά μπορεί να μη τα σκεφτόταν όλα αυτά. Άλλα πράγματα θα σκεφτόταν. Υπάρχουν μικρότεροι που δεν φέρονται ως μικρότεροι.
Εννοείται ότι οταν έρχεται ο ντουβρουτζας κανείς δεν σκέφτεται λεπτομέρειες.
μάγκας η φίλη! να την χαίρεσαι.
(κατι που δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους άντρες που μπλέκουν με πολύ μικροτερες). ΛΟΛ, ναι, δεν κοιμούνται από τις τύψεις.
Εγώ είμαι μαζί σου. Συμφωνώ. Εάν δεν σου κάτσει μια σχέση με έναν άνθρωπο που εκτιμάς και θαυμάζεις όπως και εκείνος, τότε γιατί όχι; Γλυτώνεις τα χρήματα και το άγνωστο “παπούτσι” που έχει μια τράπεζα σπέρματος. Υπάρχει επικοινωνία, συννενόηση και φυσική παρουσία με έναν άνθρωπο που τουλάχιστον κάπου, κάποτε, κάτι ένιωσες; Εάν έχεις επίσης εξασφαλίσει στέγη, εργασία, υποστηρικτικό δίκτυο γιατι όχι; Τι παραπάνω χρειάζεται ένα παιδί; Έναν πατέρα, που θα τον βλέπει οταν θέλει κι εκείνος να νιώθει πατέρας. Ξέρεις πόσοι πατέρες βολεύονται έτσι και δεν έχουν κανένα πρόβλημα; Ουυυυ; Ξέρεις πόσα παιδιά ζουν έτσι; Ουυυυ. Μια χαρά τα βλέπω.… Διαβάστε περισσότερα »
υπεροχη απαντηση, να της ζήσουν της ξαδέρφης!
Βέβαια στην περίπτωση της ξαδέρφης σου έφυγε οπότε έκανε ουσιαστικά παιδί με δότη. Θα μπορούσε μια χαρά να μείνει, ή να εμφανιστεί στην εφηβεία που είναι λιγότερο εξαρτώμενα τα παιδιά και να αρχίσει να τα επιρρεάζει σε διάφορα. Να κάνουν parenting κόντρα. Θέλει η ξαδέρφη σου να τα πείσει να διαβάζουν, αυτός να τους λέει ότι το σχολείο είναι πλύση εγκεφάλου και να είναι ο κουλ μπαμπάς που θα τις βάλει σερβιτόρες στο μαγαζί ενός φίλου. Να τις βλέπει με το χψ ρούχο και να τις λέει ξέκωλα. Ή να είναι απλά ρεμπεσκές και να τις πλησιάσει όταν μεγαλώσουν λίγο… Διαβάστε περισσότερα »
(παίρνω αφορμή) η ιστορία που διαγραφει η ανθρωπότητα μετα τη βιομηχανική επανάσταση στηρίχτηκε (βιοπολιτικά) πάνω στην οικογένεια -μεταξύ άλλων. Η οικογένεια είναι ο τόπος που μεγαλωνει τα παιδιά, τους μελλοντικούς εργάτες που χρειαζονταν τα καπιταλιστικά συστηματα για να λειτουργήσουν ως τέτοια (ώστε να καταφερουμε να μεταπηδήσουμει ιστορικα από τα φεουδαρχικά συστηματα). Η βιομηχανική επανάσταση σήμανε την ανάγκη για πολύ περισσότερα εργατικά χερια. Η κάλυψη αυτής της ανάγκης εναποτέθηκε πάνω στην οικογένεια (και όχι π.χ. στο κράτος) και συγκεκριμένα -δεδομένης της πατριαρχίας- στις γυναίκες μιας που οι άντρες δούλευαν εκτός σπιτιού. Το σύστημα αυτό λειτουργούσε σχετικά καλα μέχρι που …δύο παγκόσμιοι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ φουλ με την ανάλυση σου γιατί ποτέ δεν ήθελα παιδιά και δεν έχω αλλάξει γνώμη αλλά νομίζω ότι μια γυναίκα που θέλει, δεν θα κάτσει να κάνει μια τέτοια ανάλυση ώστε να αλλάξει οπτική ή να εκλογικεύσει το ζήτημα, γιατί υπερισχύει η “βούληση/ένστικτο/conditiοning” (πες το όπως θες), θέλω παιδιά. Όσον αφορά την ανάλυση που κάνεις, θεωρείς, από ο,τι έχεις διαβάσει, ότι ο φεμινισμός εργαλειοποιήθηκε ή φτιάχτηκε από την κυρίαρχη ιδεολογία για να εξυπηρετήσει το αφήγημα της βιομηχανικής εποχής; Πάντως έχω διαβάσει κάτι παρόμοιο με αυτό που λες σε κοινωνιολογική μελέτη αλλά για το ζήτημα της σεξουαλικής χειραφέτησης και πώς… Διαβάστε περισσότερα »
δε θα με έλεγα τόσο διαβασμένη, όσο κυρίως νευριασμένη (για σχεδόν άσχετους λόγους) την ώρα που έγραψα το αρχικό σχόλιο. ωστόσο όχι δεν θεωρω ότι τα φεμινιστικά κινήματα φτιαχτηκαν για να εξυπηρετησουν την πατριαρχία. φτιάχτηκαν όμως εντός καπιταλιστικού πλαισίου (εκ των πραγμάτων.. δεν κατηγορώ, όλοι μας εδώ δρούμε), και ως τέτοια εξυπηρετούν -ΚΑΙ- τον καπιταλισμό. Το ίδιο και η πατριαρχία. Και θεωρώ ότι είναι η κοινή συνισταμένη του καπιταλισμού που επιτρέπει την εκμετάλλευση κάποιων φεμινιστικών αφηγηματων υπερ τελικα -ΚΑΙ- της πατριαρχίας. Είναι η διατομή 2 εξουσιων (πατριαρχία και καπιταλισμός), δεν μπορεί λοιπόν ο φεμινισμός να απαντήσει στην καταπίεση των γυναικών… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ σε όλα. Πολύ ωραία η ιδέα με το κοινόβιο μανάδων με παιδιά. Και ίσως συμβαίνει κάπου ή έχει συμβεί κατά το παρελθόν με κάποιον τρόπο τινά. Θα ήθελα να πω μονο για τη στολή της οικογένειας. Νομίζω ότι όποια και αν είναι αυτή χωρίς μια γυναίκα δεν μπορεί να υπάρξει οικογένεια. Και αυτό εγώ το βλέπω προσόν και δεν το βάζω στη ζυγαριά.
(τα κοινόβια τα δοκίμασαν οι χιπηδες π.χ. και έκτοτε τα κοπιάρουν συχνά διάφορες συλλογικότητες) σχετικο-ασχετο: τις προάλλες με πήρε τηλεφωνο 11 το βράδυ το παιδί του πρωην μου (8 χρονών το παιδί) να μου πει ότι ο πατερας του έπαθε επιληπτικό επεισόδιο, ότι είναι στο σπίτι οι δύο τους και περιμενουν ασθενοφόρο. Δεν πήρε τη μανα του (έχουν χωρίσει οι γονεις του, δε μενουν μαζί), πήρε εμένα. Έχουμε όντως πολύ καλή σχέση, αλλά μου έκανε εντύπωση. Εγω την ειδοποίησα τη μανα του, αλλά δεν ήρθε στο νοσοκομείο, δεν ηταν απαραίτητο η αλήθεια είναι από τη στιγμή που ημουν εγω, και… Διαβάστε περισσότερα »
Τα παιδιά δεν ανήκουν σε αυτούς που τα γεννούν, αλλά σε αυτούς που τα αγαπούν. Μπρέχτ.
(αν και σιχαίνομαι το ρήμα ανήκω).
Απο την εμπειρία μου πάντως, η αγάπη και η σύνδεση ξεπερνούν κατά πολύ τις κοινωνικές νόρμες, τις σχέσεις αίματος και τις ονομασμένες σχέσεις (μητέρα-θειά-γιαγιά κλπ). Αν η σχέση σας χαθεί αυτό θα είναι απότοκο μιας συγκεκριμένης επεξεργασίας του πένθους πιστεύω. Σου τα λέω αυτά έχοντας πολλές τέτοιες σχέσεις στο περιβάλλον μου, και δικές μου και άλλων. Αυτές που χάθηκαν ήταν εκείνες που δε στιρίχθηκαν στη σύνδεση, που στη δική σου περίπτωση δε παίζει, για αυτό σου λέω για το πένθος, που σε κάθε άνθρωπο τα σκάει διαφορετικά. Νομίζω ότι η ανάγκη που έχουμε να μπορούμε να ακουμπάμε για λίγο κάπου… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ έτσι πιστεύω ότι εξελίχθηκε ο θεσμός της οικογένειας στις δυτικές κοινωνίες, χωρίς να έχω διαβάσει την απαραίτητη βιβλιογραφία βέβαια. Ωστόσο ίσως υπάρχουν μερικά σημεία που δεν αναφέρεις και τα θέτω προς συζήτησιν. Αυτό που με προβληματίζει (και ως μη ιδεοληπτικός άνθρωπος πρέπει να παραδεχτώ) είναι ότι η καπιταλιστική και πατριαρχική κοινωνία στην οποία ζούμε, με οοοοόλα τα άπειρα στραβά της…είναι η μόνη που άνθισε τόσο. Μπορώ να ακούσω πολλές ρομαντικές απόψεις για άλλες κοινωνίες εκτός δυτικού πολιτισμού αλλά τις ακούω τελείως βερεσέ (εάν κάποιος γουστάρει να ζει ως τουαρέγκ, ας το κάνει, όλα τα άλλα είναι να είχαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ουσιαστικά επισημαίνεις πώς τα παράπλευρα προϊόντα της καταπίεσης μπορούν να τουμπαρουν την αίσθηση και το αποτύπωμα τελικά της εξουσιας στο μικροπιπεδο. Και σ ευχαριστώ! Συνήθως εγώ είμαι αυτή που την κάνει αυτή τη δουλειά (σε ανάλογες συζητήσεις εννοω). Και ακριβώς επειδή πιστεύω βαθιά στη (αντι)δυναμική της καταπίεσης, προσδιορίζομαι η ίδια π.χ. ως προϊόν βίας: το ότι μου έχει ασκηθεί βία το θεωρώ ΚΑΙ δύναμη μου
(η ανάπτυξη του δυτικού πολιτισμού στηρίχθηκε και στις αποικίες του)
https://www.politeianet.gr/el/products/selma-jeims-idiotikh-h-dunamh-ton-gunaikon-kai-h-koinonikh-anatroph https://thebrooklyninstitute.com/items/courses/new-york/silvia-federici-women-capitalism-and-the-body-2/ “A woman today who has no goal, no purpose, no ambition patterning her days into the future, making her stretch and grow beyond that small score of years in which her body can fill its biological function, is committing a kind of suicide.” Betty Friedan, The Feminine Mystique “The mainstream media continues to equate feminism, as such, with liberal feminism. But far from providing the solution, liberal feminism is part of the problem. Centered in the global North among the professional-managerial stratum, it is focused on “leaning-in” and “cracking the glass ceiling.” Dedicated to enabling a smattering of privileged… Διαβάστε περισσότερα »
https://ampa.lifo.gr/femart/ampa-book-club-gia-to-feminismo-gia-to-99-meros-1o
😉
παρενθετικά: κάνει η butler μια ενδιαφερουσα (εποικοδομητική) κριτικη στην mackinnon και στην δευτεροκυματική φεμινιστική κριτική γενικότερα πάνω στη μέινστρεαμ πορνογραφία και στην αντικειμενοποίηση της γυναικας. Ουσιαστικα η butler ισχυρίζεται ότι η αναγνωρισιμότητα όπως αυτή παράγεται μέσα στα κυριαρχα πλαίσια (π.χ. η αναγνωριμοτητα της γυναίκας στη μεινστρεαμ πορνογραφία) δεν είναι απολύτως δεμένη και την επιτελεστικότητα των αντίστοιχων ταυτοτητων. Καταγράφει τα χάσματα που δημιουργούνται μεταξύ αναγνωρισης και επιτέλεσης, και εντοπίζει σ αυτά gaps τα περιθώρια αντίστασης στις κυρίαρχες νόρμες. Και μάλιστα το δένει το επιχείρημα και με την επαναληπτικότητα της επιτελεστικότας των ταυτοτητων: δεν είμαστε δηλ κάτι, είμαστε κάτι κάθε φορα που… Διαβάστε περισσότερα »
χαχα! πολύ έξυπνο το σχόλιο σου! μια χαρά το εξηγείς. χθες έπεσα πάνω στo excitable speech -όσο έψαχνα να παραθέσω τα από πάνω- και στο last days at hot slit της ντβόρκιν! όντως ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική κριτική! όπως και αυτή στον λακάν. μου θύμησες πέρσι , Κυψέλη ,είχε έρθει τον Μάιο και περνάμε από δημοτική αγορά με φίλο μου τυχαία. του λέω ωχ , καλά αυτή είναι πανέξυπνη και λεσβία. τυχερή! σώθηκε! αλίμονο σ εμάς! -κλασσικό σχόλιο μου για λεσβίες! – για να παίρνω πάντα αντρική απάντηση του στυλ: “αν αρχίσεις τα ψαλίδια θέλω να είμαι μπροστά”🤦♀️😩 ή (επειδή ξέρουν… Διαβάστε περισσότερα »
https://libcom.org/article/power-women-and-subversion-community-mariarosa-dalla-costa-and-selma-james
Το επιχείρημα μου όταν με πίεζαν εξ αριστερών για παιδιά ήταν “εργάτες για αυτό το σύστημα δεν παράγω”
Έχουμε αλλάξει εποχή από τότε. Πλέον τα παιδιά γεννιούνται κυρίως λόγω της αγάπης. Κι αν όχι αγάπης μεταξύ ενός ζευγαριού, αγάπης γενικά για τη ζωή, για το δώρο αυτό που προσφέρεται από εμάς για εμάς, για εσάς, για τον κόσμο ολόκληρο. Δεν κάνουμε παιδιά ούτε για την επιβίωση ούτε για την εργατιά πλέον. Εδώ στην Ελλάδα, στην Μεσόγειο, στην Ευρώπη που ζούμε.
Προφανώς δεν κατάλαβες την τρολια του επιχειρήματος και σε ποιους απευθυνόταν. Πάντως, δεν έχει αλλάξει καθόλου η εποχή και παιδιά γεννιούνται για όλους τους λόγους και κάποια για αυτούς που αναφέρεις. Το μόνο που άλλαξε είναι το γεγονός ότι οι γυναίκες που δεν θέλουν παιδιά είναι ελεύθερος να το λένε και να μην τα κάνουν.
Πάλι καλά ε; Ουφ.. Βέβαια ακόμα πολλές γυναίκες παλεύουν με τη ζωή τους και με τον νόμο εάν θέλουν να διακόψουν τη κύηση. Παλεύουν με νομοσχέδια, ταξιδεύουν σε μακρινές πολιτείες για να κάνουν έκτρωση, πηγαίνουν σε υπόγεια για να το κάνουν παράνομα χωρίς ασφάλεια. Ευτυχώς που σήμερα κάποιες γυναίκες έχουμε επιλογές. Ευτυχώς. Επειδή από τύχη ζούμε σε αυτή τη γωνιά του κόσμου και όχι λίγο πιο κάτω που κάνουν κλειτοριδεκτομές στα κορίτσια από τα 12.
Ακριβώς τις ίδιες σκέψεις,έχω λες και το έγραψα εγώ! Είτε τα παιδιά μεγάλωναν στη πολιτεία του Πλάτωνα,είτε γύρω από μια αυλή σε παλιό αθηναΐκο σπίτι,ή χωριό το αποτέλεσμα παρέμενε το ίδιο.Χτιζόταν η κοινωνία που θα ζούσαν. Οι πηυρηνικέςκαι μονογονεΐκές οικογένειες όμως σήμερα,βάζουν κούτσουρα στο καμίνι της μετέπειτα μοναξιάς και του παιδοκεντρικού συστήματος,που δεν έχει τελικά ,κανένα αποτύπωμα για την ανθρωπότητα. Για αυτό συνεχίζουμε ασθμαίνονταε την αναπαραγωγή είτε για λόγους βιολογικής ανάγκης,οι γυναίκες κυρίως,είτε λόγω συνήθειων,οι άντρες. Αν το διαβάσει μια μέρα η κόρη μου θα πληγωθεί,αλλά έτσι είναι! Η δε γράφουσα κάνει πολλά λάθη κατά τη γνώμη μου. Το τι… Διαβάστε περισσότερα »
πολύ φίλη!
Συμφωνώ σε όλα, και με προβληματίζει πολύ τον τελευταίο καιρό όλο αυτό το ζήτημα. Τι κερδίσαμε εμείς οι ανεξάρτητες γυναίκες που τα επιβαρυνθήκαμε σχεδόν όλα και φυσικά τι χάσαμε; Χάσαμε όλα αυτά που είπες, την άνεση του να καθόμαστε στο σπίτι μας, να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας χωρίς να έχουμε οικονομικά βάρη. Κυρίως χάσανε βέβαια τα παιδιά μας που κάνουνε μαύρα μάτια να μας δούνε. Και φυσικά έχω νιώσει άπειρες φορές έτσι ακριβώς όπως περιγράφεις. Και σπούδασα, και έλιωσα και λιώνω στη δουλειά, και τρέχω σαν τον Βέγγο όλη μέρα ( και ναι μιλάω εγώ που είμαι από τις τυχερές… Διαβάστε περισσότερα »
εννοείται ότι η ανεξαρτησια: 1) είναι προτιμότερη, 2) έχει τίμημα (συμφωνω και στα δύο) η παρατηρηση μου είναι μακροεπιπεδική και αφορά κυρίως την ανισοκατανομή του κόπου που χρειάζεται να καταβληθεί για την απόκτηση της ελευθερίας: οι ελευθερίες που εξαγοράζουν οι γυναίκες είναι σε γενικές γραμμές ελευθερίες εξαγορασμένες με εξάντληση. Οι αντρες από την άλλη εξακολουθούν να είναι ΚΑΙ (πιο) ανεξαρτητοι ΚΑΙ (πιο) ξεκούραστοι. Και το δεύτερο το καταφέρνουν στη βάση της επιβάρυνσης των γυναικών. Δεν αναρωτιέμαι για τη βιωσιμότητα. Γιατί οι άνθρωποι έχουν πολλές αντοχές. Και μεταξύ της εξουθενωτικής ελευθερίας και της μη ελευθερίας, κι εγώ την εξουθενωτική ελευθερία διαλέγω.… Διαβάστε περισσότερα »
Αν νομίζεις πως ένας ακατάλληλος άντρας είναι κακός βραχνάς, που να δεις τι ταλαιπωρία είναι ένας ακατάλληλος πρώην άντρας. Έχω χειριστεί αρκετά διαζύγια ως δικηγόρος, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελες για τον εαυτό σου και τα μελλοντικά παιδάκια σου θα ήταν να σέρνεσαι δέκα χρόνια στα δικαστήρια για επιμέλειες, διατροφές, με μηνύσεις, κ.λπ.. Ένα πολιτισμένο χωρισμένο ζευγάρι με καλή επικοινωνία μπορεί να λειτουργήσει εξαιρετικά στο πλαίσιο της συνεπιμέλειας, αλλά στην πράξη αυτό σπάνια συμβαίνει. Το διαζύγιο (ειδικά εάν υπάρχουν και παιδιά στη μέση) βγάζει προς τα έξω όλο τον εγωισμό των ανθρώπων. Φαντάσου να έχεις και κακά πρώην πεθερικά… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνε παιδί και χώρισε .. Από το να διεκδικήσει ο πατέρας την επιμέλεια, να είστε στα δικαστήρια για οικονομικές διαφορές, ο πατέρας να μη δίνει διατροφή, να λέγονται στο παιδί λόγια εκατέρωθεν και πολλά ακόμα. Όλα αυτά είναι εικόνες που έχω από διαζύγια γύρω μου. Γιατί ένα παιδί να ξεκινήσει τη ζωή του στερούμενο υγιή πρότυπα στις σχέσεις των σημαντικών του ανθρώπων; Εντάξει στην απόφασή μας να κάνουμε παιδί υπάρχει εγωισμός αλλά αυτό παραπάει!
Δεν ξέρω ρε παιδιά αλλά ναι αν πηγαίνουμε τόσο στοχευμένα για σχέση, περνάμε από συνέντευξη τόσα άτομα και όλο σε τραγικούς πέφτουμε. Γιατί έξω έχει άπειρους τέτοιους. Μήπως να μας άρεσε πολύ ένα άτομο και μετά να θέλαμε να κάνουμε σχέση; Με αυτόν τον συγκεκριμένο; Όχι γενικά με έναν καλό για σχέση; Εμένα μου φαίνεται βουνό να μπω σε σχέση πρέπει να τον θέλω πολύ τον άλλο. Ίσως φταίω εγώ και έχω κουσούρι αλλά έτσι τουλάχιστον δεν συναναστρέφομαι με τους χάλιες ως υποψήφιους. Αλλα ναι τα πράγματα είναι δύσκολα.
Εγώ πάντως το “θέλω να κάνω οικογένεια και παιδιά” ενώ δεν υπάρχει σύντροφος δεν το αντιλαμβάνομαι. Δεν ξέρω πως είναι να έχεις αυτήν την επιθυμία αν δεν έχεις γνωρίσει κάποιον και να πεις με αυτόν θα ήθελα να κάνω παιδιά. Σίγουρα πολλές έχουμε την επιθυμία για συντροφικότητα αλλά υπάρχει και η κοινωνική πίεση και το άγχος ενώ δεν έχουμε βρει τον κατάλληλο σύντροφο να δεσμευτούμε και να κάνουμε παιδιά με όποιον βρεθεί μπροστά μας. Ας βρεθεί κάποιος πρώτα και μετά τα υπόλοιπα θα έρθουν με το καλό. Και αν δεν έρθουν, ας μην έρθουν. Ας το αποδεχθούμε αυτό παρά να… Διαβάστε περισσότερα »
“Και αν δεν έρθουν, ας μην έρθουν. Ας το αποδεχθούμε αυτό παρά να υπάρχει το άγχος και η αγωνία μα γιατί δεν βρίσκω κάποιον ενώ είμαι τόσο καλή και υπέροχη και όλοι εκεί πέρα έξω είναι άχρηστοι και όλοι είναι δεσμευμένοι κι εγώ δεν είμαι” Η αποδοχή μια κατάστασης φέρνει ηρεμία και αντίστοιχη εικόνα προς τα έξω. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι σήμερα έχουμε τις επιλογές εάν θέλουμε να τεκνοποιήσουμε και είναι ευνοϊκές οι συνθήκες, να το κάνουμε πράξη. Με δότη ή φίλο ή κάποιον που χωρίσατε.. Είναι κρίμα να το αφήσουμε στο αν θα έρθουν κι αν δεν έρθουν ας… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω μαζί σου. Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ η επιθυμία για παιδί απορρέει από την σχέση με έναν συγκεκριμένο σύντροφό και όχι το αντίθετο. Και οι φίλες μου που το συζητούσαμε τις προάλλες (παντρεμένες με παιδιά που ποτέ τους δεν είχαν καν φανταστεί να κάνουν παιδιά πρώτου γνωρίσουν τους τωρινούς τους συντρόφους) τα ίδια λέγανε. Αλλά προφανώς δεν σκέφτονται όλοι έτσι (θα ήταν ενδιαφέρον βέβαια να συζητηθεί κάποια στιγμή τι είναι αυτό που οδηγεί την κάθε μια να σκέφτεται διαφορετικά στο συγκεκριμένο θέμα και πόσο ρόλο έχει παίξει η πατριαρχεία).
Πείτε τα γιατί όταν τα λέμε μας βγάζουν υπερβολικές. Κι εμείς που δεν ψάχνουμε πατέρα για τα παιδιά μας αλλά έναν σύντροφο για μια σχέση της προκοπής μη νομίζετε πως βρίσκουμε. Η συμβουλή «κάνε παιδί και χώρισε» πέρα από αυτά που λέτε είναι και ανόητη γιατί δεν λαμβάνει υπόψιν πως με έναν σκάρτο για πατέρα μπορεί να έχεις διάφορα προβλήματα από οικονομικά μέχρι προβλήματα που θα δημιουργήσει στο παιδί. Αν απλώς εξαφανιστεί καλά θα είναι αλλά μπορεί να τον φορτωθείς μια ζωή και να τρέχεις και να μη φτάνεις. Υπάρχουν αυτοί οι άντρες όπως ο πατέρας σας εγώ δεν πιστεύω… Διαβάστε περισσότερα »
Να ξεκινήσω με ένα ..σχετικά άσχετο. Γνωρίζοντας κάποιους που είχαν ασχοληθεί (μερικοί ..πρωτοστατώντας) στο γνωστό κίνημα για τη διεκδίκηση της θέσπισης της συνεπιμέλειας, δεν είχα καθόλου καλή εικόνα για δαύτους (τις αφηγήσεις με τις οποίες στήριζαν το αίτημά τους). Πολύς δικαιωματισμός, τσουβάλιασμα των γυναικών στη λογική ¨”μην είσαι αφελής, όλες έτσι είναι , χρησιμοποιούν τα παιδιά ως εργαλείο και τέτοια” Δεν πρόκειται να αλλάξω άποψη για το ..κίνημα, άσχετα με τη θέση μου περί συνεπιμέλειας, αλλά ..ρε παιδί μου όταν ακούω ότι έχει πέραση η λογική “κάνε παιδί και χώρισε”, κάπου κάνω εικόνα να μου λένε “εμείς στα λέγαμε, εσύ… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το ‘ η μαμά ήταν τέλεια αλλά έτσι πρέπει να είναι οι μανάδες,ο μπαμπάς όμως ήταν εξαιρετικός’ με προβληματίζει.Απεναντι σε έναν εξαιρετικό μπαμπά που είναι τόσο καλός ως μη οφείλει – ενώ η μαμά οφείλει – όλοι οι άντρες δεν πιάνουν μία. Επειδή όμως όσα λέτε ισχύουν και τα ακούμε παντού, μήπως να χαλαρώσετε ,να περάσετε καλά και να πάρετε τη ζωή όπως έρχεται; Το project ‘ θέλω να κάνω οικογένεια ‘ σώνει και καλά το έχουμε πληρώσει όλες της γενιάς μου πολύ ακριβά και τα παιδιά μας περισσότερο.
Συμφωνώ κι εμένα με προβλημάτισε αυτό το σημείο για την τέλεια μαμά. Το ξαναδιαβασα για να δω αν γράφεται “ειρωνικά” αλλά φοβάμαι πως η γραφουσα το εννοεί.