Κάπου κουράστηκα μαζί του και άρχισα το ghosting

Χαιρετώ όλες τις αμπάδες!

Θα μπω γρήγορα στο θέμα. Πριν 12 χρόνια κάναμε μια κοινή παρέα αγοριών και κοριτσιών (παρέα που βρισκόμασταν 5 -6 φορές το χρόνο λόγω ζωής σε διαφορετικές πόλεις ως φοιτητές). Πάντα περνούσαμε πολύ ωραία, γελούσαμε, διασκεδάζαμε. Μέλος σε αυτή την παρέα ήταν ένα παιδί πολύ ευχάριστο και κοινωνικό, ας τον πούμε Φ. Πριν 4-5 χρόνια, ενώ πλέον όλοι ζούσαμε πίσω στην πόλη μας, μας έκανε coming out ως γκει (το αναφέρω για να μην δημιουργηθεί η λανθασμένη υπόνοια ότι μπορεί να υπάρχει ερωτικό ενδιαφέρον) και πραγματικά τον αγκαλιάσαμε και τον στηρίξαμε, δεν άλλαξε τίποτα στη σχέση μας, ούτε στο πως τον έβλεπε κανείς μας.

Μετά από ένα διάστημα περίπου ενός χρόνου δύο άτομα από την παρέα ξέκοψαν μαζί του, μάλωσαν πολύ άσχημα. Είχαν και οι δύο πλευρές τους λόγους τους, προσωπικά συνέχισα να κάνω παρέα συστηματικά πλέον με τα παιδιά που ζούσαμε στην ίδια πόλη και με τον Φ που έφυγε για δουλειά στο Βέλγιο είχα επίσης σχέσεις, μιλούσαμε στο τηλέφωνο συχνά, τον επισκέφθηκα δύο φορές στο εξωτερικό, όποτε ερχόταν βρισκόμασταν και όλα καλά. Σημειωτέον ότι τον είχα στηρίξει σε πολύ δύσκολες φάσεις του, κι εκείνος εμένα, δεν μπορώ να πω το αντίθετο.

Το αποκορύφωμα ήταν πέρυσι τον χειμώνα που είχα χωρίσει πολύ άσχημα από μακροχρόνια σχέση, αναγκάστηκα να γυρίσω στο πατρικό μου στα 32 μου προσωρινά και έχασα και τη δουλειά μου. Λίγο καιρό μετά η ζωή μου άρχισε να παίρνει τα πάνω της, στα επαγγελματικά και τα προσωπικά μου, ενώ είχα περάσει πολύ δύσκολα πριν, και οικονομικά ήμουν στον πάτο. Με το που ξεκίνησε η επάνοδός μου άρχισαν οι κακιούλες: χμμμ πως και βρήκες δουλειά με τέτοιο μισθό; ε καλά και σιγά την εταιρεία, μην σου βγει φόλα κι αυτή τη φορά η δουλειά… ή ενώ ήμουν πολύ καλά με ρωτούσε: σίγουρα είσαι καλά; γιατί σε έχω συνηθίσει να είσαι χάλια. ή με έπαιρνε τηλ και μου θύμιζε κακές στιγμές μου.

Στην αρχή ένιωθα ενοχές και αμφέβαλα και για τον εαυτό μου, ότι εγώ έπαιρνα περίεργα αυτά που μου έλεγε, χωρίς τα λεγόμενά του να είναι κακεντρεχή. Έδωσα κι άλλες ευκαιρίες γιατί κι αυτός περνούσε δύσκολα και είπα να δείξω κατανόηση. Όταν γνώρισε το νέο μ σύντροφο άρχισε να λέει ντροπιαστικές ιστορίες για εμένα και στα καπάκια πετούσε κι ένα είναι όμως και πολύ όμορφη για να το μαζέψει. Περάσαμε ουσιαστικά ένα βράδυ να λέει στο σύντροφό μου που τον γνώριζε πρώτη φορά ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τη σεξουαλική του ζωή στο Βέλγιο ή να με μειώνει. Δε ρώτησε σχεδόν τίποτα για εκείνον για να γνωριστούν, ούτε θέλησε να κάνουμε όλοι μαζί μια συζήτηση και να περάσουμε καλά και τελικά ήταν άβολο και κουραστικό…

Επιπλέον, λίγο καιρό μετά είχε άποψη για τις αμοιβές που ζητάω για τη δουλειά μου, καθώς ο ίδιος με πρότεινε σ έναν συγγενή του και έμαθε την αμοιβή που ζήτησα για την οποία με ειρωνευόταν κάπως. Στα τηλέφωνα πλέον μόνο γκρίνιαζε, δεν με ρωτούσε τι κάνω και πως είμαι. Την τελευταία φορά που μίλησα μαζί του ήταν πάνω από μισή ώρα που έλεγε μόνο τα δικά του και μου κατέστρεφε την διάθεση προσπαθώντας να μειώσει την δουλειά μου, την επιλογή να μένω στην Ελλάδα, το οτιδήποτε.

Κάπου κουράστηκα και άρχισα να νιώθω πνίξιμο, και αφού έμενε και εξωτερικό άρχισα το ghosting. Μου χαλούσε την διάθεση. Τον απέφευγα και απαντούσα πολύ αραιά με δικαιολογίες ότι δεν είμαι καλά, δεν έχω διάθεση να μιλήσω, που ήταν αλήθεια, δεν είχα καμία διάθεση να μιλήσω μαζί του.

Τώρα γυρνάει Ελλάδα… και μου είπε να βγούμε και μου έχουν κοπεί τα πόδια. Τι να κάνω; Πλεον τον φοβάμαι, νιώθω ότι έχει τόση αρνητική ενέργεια και κάνει τόσο gaslighting που δεν μπορώ να τον αντιμετωπίσω.

Η παρέα μας λέει πάντα έτσι ήταν αυτός εσύ δεν το έβλεπες, δε θέλαμε να σε επηρεάσουμε.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Juls

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News