Γεια σου αμποπαρεα!!
Έγινα μητέρα!!
Μετά από 5 χρόνια προσπαθειας 3 αποτυχημένες σπερματεγχυσεις ευτυχως με τη πρώτη προσπάθεια εξωσωματικής πέτυχε, και το όνειρο ήρθε!!!!
Δεν είχα προσδοκιες ότι η ζωή μου θα μείνει ίδια , ήξερα ότι θα αλλάξει, αλλά ήθελα τόσο πολύ να γίνω μητέρα, ήθελα να γίνουμε γονείς!!!!
Αυτή τη στιγμή το μικρακι είναι μικρακι , μόλις 3 μηνών… Και ενώ όπως προείπα ήξερα πόσο θα αλλάξει η ζωή μου , αυτή τη στιγμή νιώθω να χάνω τον εαυτό μου!!
Δεν θα άλλαζα τίποτα από τη μικρή τίποτα θα την έκανα ξανά και ξανά!! Αλλά μου λείπω εγώ, μου λείπει η ελευθερία ΚΊΝΗΣΗΣ…
Νιώθω εγκλωβισμένη σε τέσσερις τοίχους ζώντας καθημερινά την ίδια μέρα και το μόνο που μου δίνει χαρά είναι το χαμόγελο της μικρής μου!!! Που είμαι εγώ;;; Αυτός ο έγκλεισμος στο σπίτι με έχει επηρεάσει, το ότι έχω αφήσει τον εαυτό μου με έχει επηρεάσει… Και νιώθω τόσο αχάριστη απέναντι της, και τώρα που την έχω γιατί νιώθω ετσι!!!!
Μου δίνω δύναμη ότι θα έρθουν οι καλύτερες μέρες, ότι θέλω χρόνο να προσαρμοστώ σε αυτή τη κατάσταση… Αλλά δεν μπορώ να ξεφύγω από όλο αυτό !! Με τρώνε οι τύψεις απέναντι της της ζητάω καθημερινά συγνώμη και ταυτόχρονα σκέφτομαι την ελευθερία κίνησης που είχα πριν….
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τζ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλημέρα από μια πιο… έμπειρη μαμά! Να σου ζήσει το κορίτσι σου! Θέλω να σου πω ότι καταλαβαίνω απόλυτα όλα όσα νιώθεις. Πέρασα ακριβώς από τις ίδιες σκέψεις κάποτε… Δυστυχώς υπάρχει κάτι στο project μητρότητα που δεν μας το λέει κανείς, και κανένας δεν μας προετοιμάζει για αυτό: ότι οι πρώτοι μήνες είναι εφιαλτικοι για πολλούς λόγους. (Ή μπορεί και να μας τα λένε αλλά να μη δίνουμε σημασία, δεν ξέρω) Όπως κι εγώ, γεννησες χειμώνα. Αυτό εκ των πραγμάτων δυσκολεύει την κατάσταση. Δεν μπορείς εύκολα να βγεις μια βόλτα, να κανονίσεις κάτι με μια φίλη κλπ… Τώρα όμως που… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ανθρώπινα μωρά έχουν μεγάλο μέτωπο και μεγάλα μάτια, για να είναι ελκυστικά στο ανθρώπινο μάτι και να προσελκύουν την απαραίτητη για να επιβιώσουν φροντίδα. Ειδικά στις πρωτόγονες ανθρώπινες κοινωνίες που ήταν βάρος στην ουσία, όταν οι άνθρωποι ήταν νομάδες, ήταν σημαντικό να τα συμπαθούν για να μην τα αφήσουν πίσω στη σπηλιά και να τα πάρουν μαζί τους. Φαντάσου ότι ράτσες σκυλιών που έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο, έχουν αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά, πλατύ μέτωπο και μεγάλα μάτια. Επίσης, τα μωρά όταν γεννιούνται τείνουν να μοιάζουν στον πατέρα, εξελικτικό χαρακτηριστικό που έχουμε κληρονομήσει για να προκαλούν το ενδιαφέρον και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με το ότι τείνουν να μοιάζουν στον πατέρα δεν το κατάλαβα. Ξέρω πολλούς, κι εγώ μέσα σ’αυτούς, που ήμασταν καρμπον οι μανάδες μας όταν γεννήθηκαμε. Αυτό με τον πατέρα πως προκύπτει;
“Επίσης, τα μωρά όταν γεννιούνται τείνουν να μοιάζουν στον πατέρα, εξελικτικό χαρακτηριστικό που έχουμε κληρονομήσει για να προκαλούν το ενδιαφέρον και την συμπάθεια του κυνηγού-παρόχου τροφής.” : μάλλον άκυρο επιχείρημα δεδομένου ότι, για πολλές δεκάδες χιλιάδες χρόνια που καθόρισαν την εξέλιξη του είδους μας, οι κοινωνίες ήταν μητριαρχικές και η έννοια της πατρότητας άγνωστη. Το αντρικό στοιχείο στην διευρυμένη μητριαρχική οικογένεια ήταν ο θείος, ο αδελφός της μάνας. Ο Μαλινόφσκι, ένας από τους πατέρες της εθνολογίας, είχε την τύχη να μελετήσει τις τελευταίες μητριαρχικές κοινωνίες τροφοσυλλεκτών στις αρχές του 20ου αιώνα στο Νότιο Ειρηνικό, στις Νήσους Tρόμπριαντ της Μελανησίας. Αναφέρει… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν κάνω παιδιά, με είχε σοκάρει μία συνάδελφος που επιστρέφοντας από την άδεια εγκυμοσύνης μας είπε ανοιχτά ότι τον πρώτο χρόνο αναρωτιόταν “Καλά δεν ήμασταν με τον Ν.. πριν το παιδί, τι το θέλαμε;” και παράλληλα ήταν ξεκάθαρα ερωτευμένη με τον γιο της. Πώς γίνεται τέτοια σύγκρουση συναισθημάτων; Ε, γίνεται και είναι συγκλονιστικό. Δεν χρειάζεται να ζητάς συγνώμη από το μικράκι σου, να αποδεχτείς τα συναισθήματά σου.
Η σχέση με το μωρό σου τους πρώτους μήνες είναι λίγο αγάπης-μίσους. Αγαπάς το μωρό σου αλλά ταυτόχρονα μισείς το πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου. Κι εγώ όταν έγινα μάνα έλεγα στην αρχή τι το θέλαμε ενώ ταυτόχρονα έλιωνα με την κόρη μου. Δυστυχώς μας έχουν βάλει βαθιά μέσα μας την πεποίθηση οτι με το που γεννιέται το μωρό το αγαπάμε τόσο που ξεχνάμε την κούραση κι όλα τα υπόλοιπα. Κι έτσι πολλές γυναίκες νιώθουν τύψεις γιατί σκέφτονται την πρώτερη ζωή τους, γιατί κουράζονται και δεν θέλουν να είναι 24/7 με το μωρό τους.
Ο ερχομός ενός παιδιού είναι η μεγαλύτερη και πιο απότομη αλλαγή στην ζωή ενός ανθρώπου. Ιδιαίτερα της μητέρας που τους πρώτους μήνες (ειδικά αν θηλάζει) επιβαρύνεται περισσοτερο με την ανατροφή του παιδιού. Με το πέρας του χρόνου θα βρείτε τις ισορροπίες σας και θα είναι καλύτερα τα πράγματα. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση όμως που λες οτι αισθάνεσαι εγκλωβισμένη στο σπίτι σου. Δεν βγαίνετε; Πάρε το καρότσι και βγες, τα μωρά είναι πιο εύκολα στις βόλτες γιατί είναι στο καρότσι και κοιμούνται, αν κλαίει πάρε κι έναν μάρσιπο να την έχεις αγκαλιά. Πήγαινε στο σουπερμάρκετ, για ψώνια, σε κάποιο πάρκο, για… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω οι πιο πολλές από εμάς το περάσαμε αυτό. Δεν ξερω αν αυτο βεβαια σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Ακουγεσαι κλισε αλλά πραγματικά δεν πειραζει. Τα μωρα σε τοσο μικρές ηλικίες, μας απασχολουν 24/7 για την επιβιωση τους και όχι για την δική μας κοσμοθεωρία. Η αποψή μου είναι ότι όσο ενα παιδί κάνει βήματα προς την αυτοσυντήρηση, τόσο εμείς πρέπει να ξυπνάμε τα κομμάτια του εαυτού μας που βαλαμε σε νάρκωση για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να επιβιώσουν. Φαντάσου μια ζυγαρια που θα αδειαζει απ το ενα ζυγι και σταδιακά θα γεμιζει στο αλλο. Έχεις πάντα την δυνατότητα… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι αξιοσημείωτο το ότι στην ιστορία σου εμφανίζονται μόνο δυο πρόσωπα: Εσύ και το μωρό σου (να σου ζήσει!)
Δεν υπάρχουν άλλοι τριγύρω να σε στηρίξουν πρακτικά και συναισθηματικά?
Ειδικά στην αρχή, που βρέφος είναι απόλυτα εξαρτώμενο από εσένα και όλα είναι καινούργια, τρομακτικά, με άπειρη κούραση και στρες, η ουσιαστική παρουσία των γύρω είναι πολύτιμος βοηθός.
Εύχομαι να πάνε όλα καλά στη ζωή και των δυο σας!
Μην ανησυχείς αγαπητή φίλη, αυτά που περιγράφεις είναι απολύτως φυσιολογικά και τα περνάμε όλες οι μανάδες. Κι εγώ τρελαινομουν για παιδιά και πετούσα από χαρά όταν τα απέκτησα. Η κούραση όμως ήταν τόσο μεγάλη, που με έπιαναν κι εμένα αυτά τα ερωτήματα “τι το’θελα”, “μια χαρά δεν ήμασταν πριν”, “δηλαδή έτσι θα κυλήσει η ζωή μου από δω και πέρα ” κτλ. Άσε που κάνοντας τα ίδια κάθε μέρα, τάισμα, αλλαγή πανας, πλύσιμο κτλ, ένιωθα σαν να είμαι στην ταινία Η μέρα της μαρμότας (Groundhog Day), όπου κάθε μέρα ήταν εφιαλτικά ίδια. Έλεγαν άλλοι “σήμερα είναι Κυριακή η σήμερα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί τιμωρείσαι και ζητάς συγγνώμη?? Απ’ό,τι κατάλαβα το παιδί σου είναι ο κόσμος σου και ζεις για εκείνη. Τι παραπάνω να κάνεις?? Το ότι σου λείπει η παλιά σου ζωή είναι λογικό, μη νιώθεις άσχημα. Θεωρώ ότι όποιος παρουσιάζει την κατάσταση μετά από ένα παιδί ρόδινη και τέλεια λέει ψέματα. Όλος ο κόσμος δυσκολεύεται σε αυτή τη νέα κατάσταση, δεν είσαι η μοναδική ούτε διαπράττεις κάποιο έγκλημα νοσταλγώντας την άνεση που είχες πριν. Σε παρακαλώ μην παρουσιάζεις τον ευατό σου σαν αχάριστο..
Πρωταρχικα υπηρχε-υπαρχει ενα κενο και μονο καποιες κβαντικες διακυμανσεις συνεβαιναν – ξεπεταγονταν απο αυτο. Καθε κβαντικη διακυμανση καταληγει γρηγορα ξανα στο μηδεν, στο τιποτα, στο κενο.
Για λογους που ακομα διερευνουμε , μια κβαντικη διακυμανση διατηρηθηκε και το αποτελεσμα ειναι ο κοσμος που βλεπουμε -ζουμε σημερα. Αυτο έχει σαν βασικη μέγιστη συνέπεια, εναν καθολικο σε ισχυ νομο : Ο,τι και αν κανουμε δημιουργειται αυτοματα και το αντιθετο του , με τελικο αποτελεσμα παντα το μηδενικο αθροιμα. Ό,τι κερδιζουμε καπου , το χανουμε καπου αλλου.
Νανόπουλος?
Σε καταλαβαίνω, έχεις δίκιο, και μην αισθάνεσαι τύψεις. Θέλει μονάχα λίγη υπομονή. Δεν θα είναι παντα όπως τώρα. Το παιδί είναι πολύ μικρό, και αυτό δεν βοηθάει στην ελευθερία κινήσεων. Στους 6 μήνες μόλις θα είναι λίγο διαφορετικά, στον ένα χρόνο ακόμη πιο διαφορετικά. Θα μπορεί πιο εύκολα να σου κρατήσει το μωρό κάποιος τρίτος που εμπιστεύεσαι για λίγη ώρα. Το καλοκαίρι θα δεις που θα είναι πιο εύκολο, και ο καλός καιρός θα σε βοηθήσει να κινηθείτε περισσότερο. Όλο και θα καλυτερεύει, θα πάει και παιδικό σταθμό και θα σου μείνει τους και χρόνος για σένα αρκετός. Απλώς προσπάθησε… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου άρχισε να βγαίνεις με το μωρό σου. Σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη, οι γονείς κυκλοφορούν με τα παιδιά τους στο δρόμο ότι καιρό και να έχει. Απλά διαθέτουν εξοπλισμό στα καροτσάκια για βροχή, χιόνι κλπ. Στην Ελλάδα με το ήπιο κλίμα το μόνο που μπορεί να σε εμποδίσει να πας βόλτα το μωρό σου στη πόλη, είναι τα κακά έως ανύπαρκτα πεζοδρόμια και η έλλειψη ραμπών. Στη βόλτα στα πάρκα ή τις παιδικές χαρές ή σε ελεύθερους ανοιχτούς χώρους μπορείς να κάνεις γνωριμίες με γονείς με παιδιά ίδιας ηλικίας και να ανταλλάξετε εμπειρίες νέων γονέων. Θα νοιώσεις καλύτερα.… Διαβάστε περισσότερα »