Η ζωή μου σε μια συλλογικότητα που υποσχόταν πνευματική αφύπνιση και ευτυχία

Καλημέρα

Σας παρακολουθώ αρκετό καιρό τώρα ή μάλλον, για να είμαι ακριβής, έχω διαβάσει κάθε ιστορία και κάθε σχόλιο εδώ μέσα. Μετά από όλες αυτές τις καταθέσεις ψυχής νιώθω ασφαλής να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου ιστορία, γιατί πολύ την κράτησα μέσα μου.

Βρέθηκα κάποτε σε μια συλλογικότητα που υποσχόταν πνευματική αφύπνιση και ευτυχία στους ανθρώπους. Ο “δάσκαλος” της ομάδας μου παρουσίασε το ωραιότερο πρόσωπό του. Πίστεψα πως ήταν ένας φωτισμένος πνευματικός καθοδηγητής (τόσο ηλίθια!). Του εμπιστεύτηκα τα πάντα, για μένα και αυτός τα αξιοποίησε και μου πρόβαλε μια περσόνα που ταίριαζε απόλυτα με μένα και τις ανάγκες μου.

Κι εκείνο τον καιρό ήμουν πολύ μόνη!

Μου μίλησε για τον θείο έρωτα που μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε ένα “δάσκαλο” και μια “θεία μητέρα”. Για το πως η ενέργεια που θα προκύψει απ’ την ένωσή μας θα προκαλέσει καλό στην ανθρωπότητα. Τον πίστεψα, ήμουν για πολλά χρόνια μόνη και έφαγα το παραμύθι αμάσητο. Νόμιζα πως ήμουν μια εκλεκτή, πως ζούσα έναν μοναδικό έρωτα.

Μέχρι που κάποια μέρα στον δρόμο για την κάμαρά του, έμαθα πως ο “σοφός δάσκαλος” δεν μπορούσε να με δεχτεί, γιατί περίμενε κάποια άλλη από τις “θείες μητέρες” που τον βοηθούσαν να επιγειώσει τη διδασκαλία που λάμβανε απ’ τους ουρανούς (αν δεν γελάσετε, μπορείτε να κλάψετε).

Ένιωσα να καταρρέει το σύμπαν μου. Μου εξήγησε πως ένας “μεγάλος δάσκαλος” δεν έχει προσκολλήσεις, και πως για να επιτελέσει το “θεϊκό” έργο του πρέπει να πηγαίνει με όσες θείες μητέρες χρειαστεί. Ευτυχώς τα αντανακλαστικά μου λειτούργησαν άμεσα και διέκοψα τη σεξουαλική (γιατί μόνο αυτό ήταν τελικά) σχέση μαζί του. Όμως παρέμεινα στον χώρο, γιατί εκεί είχα βρει ένα καταφύγιο και γιατί ήμουν εντελώς χειραγωγημένη. Και τότε άρχισε να ξεδιπλώνεται το αληθινό πρόσωπο του ίδιου και της συλλογικότητας.

Με το που αρνήθηκα να συνεχίσω μαζί του, ξεκίνησε η απαξίωσή μου. Μου γίνονταν συνεχείς επιθέσεις για κάθε λόγο και αιτία (τα επονομαζόμενα “τραπέζια”). Για το παραμικρό παράπτωμα, για το πιο ανάξιο λόγου μικρολαθάκι στην εργασία μου. Οι άνθρωποι που νόμιζα φίλους και αδέλφια, άλλοτε με υποστήριζαν και άλλοτε με ξέσκιζαν με την ανελέητη κριτική τους. Ανάλογα τι τους καθοδηγούσε να κάνουν. Ήταν όλοι το ίδιο χειραγωγούμενοι με μένα.

Κι εγώ δούλευα όλο και πιο σκληρά για να είμαι αρεστή. Ζούσα μέσα στον φόβο και την ενοχή. Οι άνθρωποι γύρω μου νόμιζαν πως είμαι ένα απ’ τα σημαντικά πρόσωπα της συλλογικότητας, αλλά εγώ ήμουν μόνο φοβισμένη.

Μια μέρα στον προσωπικό του χώρο, ενώ δουλεύαμε, με πλησίασε μια απ’ τις κοπέλες του πολύ στενού του κύκλου και άρχισε να με χαϊδεύει και να μου προτείνει να “περάσουμε καλά με τον δάσκαλο”.

Πάγωσα και αρνήθηκα αμέσως, αλλά αυτό ήταν αφορμή για να ψάξω περισσότερο. Οι παρ…ζες ήταν μέρος της διδασκαλίας του και η κοπέλα που με πλησίασε είχε την πρώτη της ερωτική επαφή σε παρ…ζα, με μοναδικό αρσενικό τον ίδιο! Ένα παιδί που έπεσε στα δίχτυα του σε πολύ μικρή ηλικία, κι απ’ όσο ξέρω παραμένει κοντά του γεμάτη με ψυχολογικά προβλήματα. Τελείως εγκλωβισμένη, αρνείται να δει πως αυτός ο αλήτης είναι η μοναδική πηγή της δυστυχίας της. Γιατί αν το κάνει αυτό θα καταρρεύσει όλος ο κόσμος της.

Με λίγα λόγια ο τύπος είναι ένας σκληρός υποκριτής που νοιάζεται μόνο για χρήματα και σεξ και έχει εξαιρετικό ταλέντο στη χειραγώγηση.

Άρχισα σιγά σιγά να ξυπνάω, να απομακρύνομαι ψυχικά από τον χώρο όπου δεν υπήρχαν αληθινές φιλίες, καμιά πνευματική εργασία και όπου ήμουν αρεστή μόνο αν έσκυβα το κεφάλι αδιαμαρτύρητα, στα θέλω του αρχηγού. Μέχρι τη μέρα που πήρα την απόφαση κι έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου.

Είναι πολλά, ολόκληρο βιβλίο αυτά που θέλω να πω και συμβαίνουν εκεί, αλλά δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Ήθελα μόνο να τα βγάλω από μέσα μου, και να σας πω πόσο σας ευχαριστώ, γιατί οι ιστορίες, τα σχόλιά σας και η αλληλεγγύη σας με βοηθάνε να απαλύνω μια βαθιά πληγή.

Επέτρεψα να χειραγωγηθώ, να σκλαβωθώ, να ζω μέσα στον φόβο, να φερθώ άσχημα σε άλλους ανθρώπους, γιατί με έπεισε πως το μπούλινγκ είναι μέθοδος διαπαιδαγώγησης.

Πώς τυφλώθηκα έτσι;

Πόσο λυπάμαι για τα χρόνια που έχασα εκεί μέσα!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ποτέ πια

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News