Χαίρετε.
Το τελευταίο διάστημα έχω μπει σε σκέψεις σχετικά με ένα μέλος της οικογένειάς μου, συγκεκριμένα την ξαδέρφη μου. Εκ προοιμίου θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως δεν αναζητώ λύση σε κάποιο πρόβλημα, απλώς θα ήθελα να μοιραστώ έναν προβληματισμό γύρω από ένα ζήτημα αρκετά ευαίσθητο και περίπλοκο.
Η ξαδέρφη μου είναι 35 ετών. Την ξέρω από όταν ήμασταν μικρά παιδιά, λίγο-πολύ μεγαλώσαμε μαζί. Εδώ και κάποια χρόνια έχει εκφράσει την έντονη επιθυμία της να παντρευτεί και να γίνει μητέρα. Είναι κάτι που το θέλει πολύ. Στον ελεύθερό της χρόνο της αρέσει να ξεφυλλίζει περιοδικά με νυφικά και να διαβάζει βιβλία και άρθρα περί μητρότητας. Μέχρις εδώ όλα καλά. Υπάρχει όμως ένας αστερίσκος: η ξαδέρφη μου είναι άτομο με νοητική καθυστέρηση.
Μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί ως προς τα πολύ βασικά: π.χ. να περιποιηθεί τον εαυτό της. Αλλά μέχρις εκεί. Δεν εργάζεται, δεν έχει εργασθεί ποτέ στην ζωή της και δεν δύναται να εργασθεί. Ζει με την μητέρα της, δεν έχει φύγει ποτέ από το σπίτι. Δεν είναι σε θέση να κάνει απλά, πρακτικά πράγματα, όπως π.χ. να πάει στο σούπερ-μάρκετ, να μαγειρέψει κάτι, να πληρώσει έναν λογαριασμό, να κάνει δουλειές του σπιτιού, να αναλάβει την οποιαδήποτε ευθύνη, κ.λπ.. Νοητικά δεν ενηλικιώθηκε ποτέ. Βασίζεται στην μητέρα της για όλα (ο πατέρας της έχει φύγει από την ζωή).
Εν ολίγοις, δεν είναι άτομο που θα μπορούσε να μεγαλώσει παιδί, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν γνωρίζω αν έχει κάποιον άνδρα. Και δεν με αφορά, ασφαλώς. Δεν μου πέφτει λόγος σχετικά με το τι θα κάνει με την ζωή της και δεν με επηρεάζει καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ωστόσο, δεν μπορώ παρά να μπω σε σκέψεις. Δεν αμφισβητώ την γνησιότητα της επιθυμίας της να γίνει μητέρα -το θέλει πραγματικά- όμως είναι ξεκάθαρο πως ο άνθρωπος αυτός δεν είναι σε θέση να μεγαλώσει παιδί -μετά βίας θα μπορούσε να θεωρηθεί λειτουργικός ενήλικας. Όμως το θέλει. Και ποιος είναι αυτός που θα αποφασίσει ποιος δικαιούται και ποιος όχι να κάνει παιδιά; Είναι δυνατόν να απαγορεύουμε σε ανθρώπους να κάνουν παιδιά, επειδή έχουν κάποια ιδιαιτερότητα ή αναπηρία, σωματική ή νοητική; Όταν όμως η ιδιαιτερότητα αυτή τον καθιστά ακατάλληλο για τον ρόλο του γονέα και είναι απολύτως βέβαιο ότι θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ζωή του παιδιού;
Δεν ξέρω. Ευαίσθητο ζήτημα. Είναι ομολογουμένως μία αρκετά άβολη συζήτηση. Ίσως να προβληματίζομαι χωρίς λόγο. Απλά επισκέφτηκα τους συγγενείς μου τον Αύγουστο στην επαρχία -μεταξύ αυτών την ξαδέρφη μου και την μητέρα της/θεία μου- και μπήκα σε σκέψεις.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Προβληματισμένος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
(Θα βγάλω το κεφάλαιο πατέρας από την εξίσωση γιατί δεν ξέρουμε αν υπάρχει έστω και θεωρητικά και σε τι φάση είναι) Θα ακουστώ λίγο σκληρή αλλά αν γεννήσει η ξαδέρφη σου δεν θα γίνει μητέρα. Πιθανότατα θα κάνει μητέρα τη μάνα της (Αν δεν υπήρχε η μάνα της λογικά θα αφαιρούνταν η επιμέλεια anyway.). Λέμε ότι γονιός είναι αυτός που αναθρέφει το παιδί και προφανώς, έτσι όπως το περιγράφεις δεν μπορεί να είναι η ξαδέρφη σου. Δεν ξέρω τι άλλη επιλογή υπάρχει, αλλά στα μάτια μου είναι τρομερά άδικο να επιβάλεις γονεικότητα σε 3ο άτομο (εκτός αν θέλει και εκείνο… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏👏 να συμπληρώσω το εξης: άμα φύγει η μαμά της απ τη ζωή,το παιδί της ποιος θα της το μεγαλωσει?
Ο Θεός? Η πρόνοια? Κάποιο ίδρυμα?
Θα ήταν καλό γονείς να γίνονται, αυτοί που πραγματικά μπορούν να αναλάβουν και όλο το ρόλο και τις υποχρεώσεις του γονέα.
Σωστά αλλά αυτές τις σκέψεις η ξαδέρφη δεν μπορεί να τις κάνει. Αν μπορεί κάποιος να την προστατέψει είναι η μητέρα της και ίσως ήδη να το κάνει.
Δεν γνωρίζουμε αν η κοπέλα έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει παιδιά, πολλές φορές τα σύνδρομα αυτά συνοδεύονται από στειρότητα. Μόνο η μητέρα της γνωρίζει. Τα όνειρα από την πραγματικότητα απέχουν, δεν χρειάζεται να σταματήσει να ονειρεύεται, δεν θα μπορέσει να κατανοήσει άλλωστε τις αντιδράσεις των υπολοίπων ώστε να πράξει λογικά. Το βάρος βρίσκεται στον βασικό φροντιστή που είναι η μητέρα.
Πάρτε της ένα από αυτά τα αληθοφανή μωρά που χρησιμοποιούν και οι μαμάδες που έχουν χάσει τα μωρά τους για να διαχειριστούν το πένθος. Reborn λέγονται. Οι δικοί της οφείλουν να τη σταματήσουν από το να φέρει στον κόσμο ένα παιδάκι που θα υποφέρει. Άσχετη περίπτωση αλλά μια γυναίκα με διπολική, γέννησε ένα μωράκι, και την πρόλαβαν όταν πήγε να πέσει από το μπαλκόνι με το μωρό αγκαλιά. Το μωρό το μεγαλώνει η γιαγιά μόνη της, και η μαμά ήταν στην ψυχιατρική σε ΑΘΛΙΑ κατάσταση με συνεχείς παραισθήσεις. Έβαλε και φωτιά στο νοσοκομείο. Της έλειπε απίστευτα το μωρό, βέβαια. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως είμαι χαρούμενη που υπάρχουμε και εγώ και τα αδέρφια μου, κι ας είναι διπολική η μαμά μου. Γιατί σύμφωνα με εσένα, δεν θα έπρεπε να υπάρχουμε.
Η γονεικότητα είναι ένας πολύ δύσκολος και απαιτητικός ρόλος, το έχω πει πολλές φορές, έχω καταντήσει γραφική πλέον.
Πιστεύω πως δεν πρέπει να γίνεται κάποιος γονέας επιπόλαια.
Φέρει τεράστια ευθύνη για το πλάσμα, δεν είναι μόνο το πρακτικό -να φάει-να πιει-να κάνει μπάνιο, είναι άλλα πόσα στα οποία θα πρέπει να ανταπεξέλθει. Από ότι λες η κατάσταση της δεν της επιτρέπει να εργαστεί καν, ούτε να ζήσει μόνη….πως θα μεγαλώσει παιδί?? Μιλάμε για έναν άνθρωπο που θα εξαρτάται από εκείνη..
Πάμπολλα προβλήματα θα δημιουργηθούν αν η μητέρα της δεν την συγκρατήσει…..Κατ αρχάς ένα βρέφος με πιθανή νοητική υστέρηση κι αυτό. Κατά δεύτερον το σοκ μιας γέννας σ ενα τέτοιο άτομο μπορεί και να επιβαρύνει τη διανοητική της κατάσταση που φτάνει μεχρι τα νυφικά και τα περιοδικά…..Η μητέρα της πρέπει να ελέγχει τη σεξουαλικη της ζωή διαρκώς γιατί τέτοια “ατυχήματα ” στοιχίζουν πολύ ακριβά και το έχουμε δει στη ζωή να συμβαίνει. Όσο για σένα λιγακι αεροβατείς.
Σκεφτηκες να της παρεις ενα κατοικιδιο;;; Ισως εκπληρωσει την αναγκη της για αγαπη και φροντιδα …
Και εκεί πάλι θα πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις
Δεν πρέπει να κάνει τίποτα χωρίς συνεννόηση με τη μητέρα της. Όπως δεν θα έπρεπε να πάρεις κατοικίδιο σε ένα παιδί χωρίς να έχουν συμφωνήσει οι γονείς του πρώτα.
Νομιζω η εμμονή με το γάμο και το παιδι δεν είναι μόνο θεμα αδιάθετων αποθεμάτων αγάπης αλλά και προσπάθεια να είναι όπως όλοι οι υπόλοιποι στην ηλικια της. Παρόλα αυτά, μου αρέσει η ιδέα σου! Κατοικίδια δεν είναι μόνο τα σκυλάκια και οι γάτες, ίσως με συνεννόηση με τη μαμά της βρουν μια λύση. Θα είναι και ένα νεο ενδιαφέρον στη ζωή της κοπέλας!
Δλδ δεν σκεφτόμαστε καθόλου για την ποιότητα της ζωής του ανθρώπου που θα έρθει στη ζωή. Δεν χωράνε συναισθηματισμοι σε τέτοια ζητήματα. Δεν είναι ηθικό ως προς το παιδί. Ακόμα και η γιαγιά του να το μεγάλωνε, όπως ειπώθηκε σ ένα σχόλιο, το παιδί επηρεάζεται άμεσα από την βιολογική του μητέρα. Πρεπει να έχουμε διάκριση και να πράττουμε το σωστό .
Στη προκειμένη περίπτωση η ξαδέρφη σου έχει κηδεμόνα. Τη μαμά της. Το ότι ονειρεύεται είναι δικαίωμα της. Ονειρεύεται μια ζωή όπως όλοι γύρω της . Η μαμά της τι λέει? Στη θέση σου αντί να κρίνω το γιατί ονειρεύεται και αν έχει αυτό το δικαίωμα, θα σκεφτόμουν τι σκέφτεται η κηδεμόνας της . Γιατί όλων το μυαλό θα πάει στο ότι αυτό το κορίτσι που στην ουσία κηδεμονευεται θέλει να επιβάλει τη γονεικοτητα στη κηδεμόνα του ή ελπίζει στη κοινωνική πρόνοια. Και αυτό όταν είναι η πρώτη ΚΑΙ η μόνη σκέψη είναι ίσως απόρροια ενδεχόμενης μισαναπηριας. Υπάρχει και περίπτωση η… Διαβάστε περισσότερα »
Την ευθύνη σε κάποιο σύζηγο που θα είναι πια εκείνος και ο κηδεμόνας της κόρης. Γιατί υπάρχει το πλεόν βασικό ζήτημα στην υπόθεση. Ποιος θα αναλάβει την κηδεμονία της όταν η μητέρα της δεν θα είναι σε θέση.
Είναι μια πιθανότητα…. ανησυχητική.
Εγώ την κοπέλα την καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί και εγώ τα ίδια όνειρα είχα. Ελπίζω η μητέρα της να θέλει και να μπορεί να βοηθήσει. Ίσως να μην είναι αδύνατο.
Όχι βρε συ Αce ..εδώ σου λέει ότι δε μπορεί να κάνει τα βασικά ώστε να είναι ανεξάρτητη. Το να ονειρεύεται οικογένεια είναι φυσιολογικό . Το βλέπει γύρω της και δε νιώθει . Το θέμα είναι πόσο καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό που ονειρεύεται. Οι γύρω της πρέπει να μη το βρίσκουν χαριτωμένο αλλά να το σκεφτούν σοβαρά γιατί δεν είναι παιχνίδι αυτά τα θέματα.
Δεν το είδα έτσι ακριβώς. Μπορεί το κορίτσι αυτό να είναι πανέξυπνο και πραγματικά να το θέλει. Σκέφτομαι σοβαρά πόσο άσχημο είναι να περνάει η ζωή μας χωρίς να μπορούμε να εκπληρώσουμε τα όνειρα μας.
Kριμα την κοπέλα, καταλαβαίνω πως νιώθει, αλλά τα θέλω των ανθρώπων πρέπει να συνοδεύονται κι από τα μπορώ. Δικαίωμα να ονειρεύονται έχουν όλοι, αλλά αν πας να κάνεις κάτι πράξη, πρέπει να επωμιστείς και τις ανάλογες ευθύνες. Κάποιος μπορεί να θέλει να γίνει ακροβάτης αλλά να ζυγίζει 150 κιλά. Κάποιος μπορεί να θέλει να γίνει χειρουργος αλλά να είναι μεθύστακας. Κι αυτά τα παραδείγματα που ανέφερα είναι καλύτερα, γιατί θεωρητικά έχουν περιθώρια βελτίωσης. Ο εύσωμος μπορεί να χάσει τα κιλά και ο άλλος να κόψει το ποτό κι έτσι να πραγματοποιησουν τα όνειρα τους. Μια γυναίκα όμως με νοητική στέρηση,… Διαβάστε περισσότερα »
Εεεεεεεε μισό λεπτό, ας αφήσουμε λίγο τους γάμους και τις εγκυμοσύνες στην άκρη. Αν η ξαδέρφη σου είναι σε θέση να διαβάσει βιβλία και άρθρα για μητρότητα και γάμο και να τα κατανοεί τουλάχιστον στο βαθμό, ώστε να σκέφτηκε το γάμο και τη γονεϊκότητα και έπειτα αναζήτησε πληροφορίες γι’ αυτά, γιατί να μη μπορεί να πάει σούπερ μάρκετ, να μαγειρέψει και να αναλάβει δουλειές στο σπίτι ?? Αφήνω την πληρωμή λογαριασμών στην άκρη, γιατί είναι ίσως πιο περίπλοκο, αλλά και παιδάκι δημοτικού που διάβαζε άμα είχες, κάποιες δουλειές μπορεί να τις ανεθετες στο σπίτι. Τελείως άσχετο με το θέμα της… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαινω τον προβληματισμό σου όμως υπεύθυνη είναι η μητέρα της και μόνο ως κηδεμόνες της. αν νοιάζεσαι θα ήταν καλύτερο νσ κάνεις μαζι της αυτή τη συζήτηση. Πολλες φορες τα άτομα με νοητική υστέρηση πέφτουν θύματα σεξουαλικης εκμετάλλευσης ακομα κι απο συγγενείς, γνωρίζω παρόμοια περίπτωση που η κοπελα έμεινε έγκυος και δεν ήξερε ποιος είναι ο πατέρας, πραγματικά δεν ήξερε γιατί είχε κάνει σεξ με αρκετούς από την περιοχή της που εκμεταλλευτηκαν την κατάσταση και πηγαιναν στο σπίτι της όταν έλειπαν οι γονείς της (ακομα δεν υπηρχαν τα τεστ dna) . εκείνη δεν ειχε καμία πληροφόρηση για αντισυλληψη και πίστευε… Διαβάστε περισσότερα »