Καλησπερα σας!!!
Πριν από δύο και πριν από έναν χρόνο είχα γράψει ξανά, μιλώντας για μια σχέση που με είχε φθείρει.
Ήταν μια σχέση με έντονο θυμικό, χειριστικές συμπεριφορές και πολλή συναισθηματική πίεση.
Σήμερα, αυτή η σχέση ανήκει στο παρελθόν. Έχουμε χωρίσει εδώ και αρκετούς μήνες και, για πρώτη φορά μετά από καιρό, νιώθω πραγματικά ήρεμη. Σταθερή. Ελεύθερη.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται το επόμενο μεγάλο ερώτημα: το εξωτερικό.
Η σκέψη να φύγω υπήρχε πάντα μέσα μου. Η αδερφή μου ζει ήδη στη Σκανδιναβία και εγώ σκέφτομαι σοβαρά τη Δανία. Έχω δύο γνωστές εκεί, έχουμε ήδη μιλήσει, και σε έναν μήνα θα τις επισκεφτώ. Παρ’ όλα αυτά, όσο κι αν το θέλω, κάτι με κρατάει πίσω.
Το πρώτο εμπόδιο είναι πρακτικό: στέλνω αιτήσεις για δουλειά και οι απαντήσεις είναι εδω και 3 μηνες αρνητικές. Το δεύτερο όμως είναι πιο σύνθετο. Είναι η δουλειά που έχω τώρα.
Μετά από πολλά χρόνια, βρίσκομαι επιτέλους σε ένα εργασιακό περιβάλλον που με σέβεται. Μου αρέσει το αντικείμενο, περνάω καλά, ρωτούν τη γνώμη μου, νιώθω μέλος ομάδας. Δεν είναι κάτι που βρίσκεις εύκολα. Το μόνο που λείπει είναι το οικονομικό κομμάτι που δεν είναι αυτό που θα έπρεπε.
Και τότε έρχεται το ερώτημα: είναι “σωστό” να φύγω;
Νιώθω πως αυτή είναι η ιδανική στιγμή. Δεν έχω δεσμεύσεις, δεν με κρατάει κάποια σχέση προφανώς μάλιστα, ο πρώην μου είχε ξεκαθαρίσει ότι αν έφευγα στο εξωτερικό, δύσκολα θα μέναμε μαζί. Ίσως, χωρίς να το καταλαβαίνω τότε, αυτό να ήταν ένα ακόμα όριο που μου έμπαινε.
Μένω ακόμα με τους γονείς μου. Έχω ζήσει μόνο Erasmus. Και φοβάμαι πως αν δεν φύγω τώρα, θα κουβαλάω για πάντα το “πώς θα ήταν η ζωή μου αν το είχα τολμήσει;”.
Από την άλλη, φοβάμαι και το μετά. Ότι θα πρέπει να χτίσω τη ζωή μου από την αρχή. Νέους ανθρώπους, νέες ισορροπίες, μια καθημερινότητα χωρίς τη φυσική εγγύτητα της οικογένειάς μου. Οι γονείς μου, βέβαια, μου λένε να πάω όπου θέλω και ότι θα με στηρίξουν σε κάθε περίπτωση.
Και κάπου εκεί γεννιούνται οι ενοχές και οι αμφιβολίες: Μήπως είμαι υπερβολική που σκέφτομαι να αφήσω μια τόσο καλή δουλειά; Μήπως στο εξωτερικό θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να δημιουργήσω φιλίες; Άλλωστε, η κολλητή μου ζει ήδη εκτός Ελλάδας και οι φίλες που έχω εδώ τις βλέπω σπάνια ,μια φορά τον μήνα και αν.
Δεν ψάχνω μια τέλεια απάντηση. Ψάχνω να καταλάβω αν αξίζει να ρισκάρεις την ηρεμία για το όνειρο ή αν, κάποιες φορές, η ωριμότητα είναι να “κάτσεις στα αυγά σου”.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι βρίσκομαι για πρώτη φορά σε ένα σημείο που η επιλογή είναι πραγματικά δική μου. Και αυτό, από μόνο του, είναι κάτι καινούργιο…
Τωρα; Για πείτε τι κανουμε;
Ευχαριστώ πολυ εκ των προτέρων!!!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ταξιδιάρα ψυχή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα προσπαθήσω να σου πω κάποια πραγματα για την Κοπεγχαγη της Δανιας. Παρολο που δεν ειμαι μονιμος κατοικος, η δουλεια μου ειναι σε Δανεζικη εταιρεια και εχω περασει αρκετο καιρο στην Κοπεγχάγη. Μενω στο Λονδινο εδω και 10 χρόνια οπότε εχω να την συγκρινω και με μια αλλη πολη εξωτερικου αλλα και με Ελλαδα. Τα καλα: Απίστευτα εύκολη και λειτουργικη πολη να ζεις οσον αφορα την μετακίνηση. Ολοι χρησιμοποιουν ποδηλατο και αν χρησιμοποιεις και εσυ μεσα σε 20λεπτα εισαι οπου θελεις. Τα μεσα λειτουργουν σουπερ και ειναι ολα πεντακάθαρα. Αντιστοιχα οι υποδομες της πολης ειναι εξαιρετικες. Γενικα η πολη ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ αυτά τα bakeries! Πραγματικά δεν συγκρίνονται.
Μπράβο, ένα πολύ καλό και κατατοπιστικό ποστ που πιστεύω θα βοηθήσει τη γράφουσα να προσανατολιστεί.
Για εργασια, δεν γινεται να δηλώσει μια ψεύτικη διεύθυνση πχ απο το google maps?
Χωρίς μια θετική ανταπόκριση για δουλειά στην Δανία?🙄
Στα τυφλά που θα πάτε?
Όταν λέμε να φύγουμε,
κάπου θα πρέπει να βασιζόμαστε κιόλας.
«Το μόνο που ξέρω είναι ότι βρίσκομαι για πρώτη φορά σε ένα σημείο που η επιλογή είναι πραγματικά δική μου. Και αυτό, από μόνο του, είναι κάτι καινούργιο…»
Και μετά στα καπάκια, «Για πείτε, τι κάνουμε;»
Όπως τα λες. Την επιλογή αυτή θα την πάρεις μόνη σου καθως μονη σου θα υποστείς και τις συνέπειες της επιλογής αυτής. Κακώς αφαιρείς απο τον εαυτό σου αυτή την εμπειρία (της επιλογής) και ρωτάς δεξιά και αριστερά.
Μη φύγεις πριν βρεις καλή δουλειά. Αν βρεις φύγε. Μη νομίζεις πως θα είναι όπως στο Erasmus, η φάση αλλάζει όταν δουλεύεις. Αλλά να πας. Και να σου πω, κανεις δεν μπορεί να σου πει ότι θα είναι σίγουρα καλύτερα. Μη σκέφτεσαι βαρύγδουπα ότι αλλάζει όλη η ζωή σου. Αλλάζουν κάποια χρόνια, όσα επιλέξεις εσύ. Αν δεν σ’ αρέσει, γυρίζεις. Δεν θα σε κρατάνε αλυσοδεμένη (παρολ’ αυτά πιστεύω ότι αν πας, δε θα το μετανοιώσεις).
Από τα 18 έως τα 25 ήμουν σε σχέση. Καλή σχέση, με συγκατοίκηση ήδη από τον πρώτο μήνα. Ήταν ιδιαίτερη σχέση: εκείνη ήταν ορφανή από πατέρα και μάνα. Εγώ ήμουν γκόμενος, πατέρας, μάνα, αδερφός. Ήμασταν παιδιά και γίναμε άνδρας και γυναίκα μέσα από αυτή τη σχέση. Κάθε απόφασή μου για οτιδήποτε –ακόμα και για το αν θα πάρω ένα πουκάμισο– την περιλάμβανε (το να της αρέσει το πουκάμισο). Και κάθε δική της απόφαση με περιλάμβανε κι εμένα. Και ξαφνικά, όταν χωρίσαμε, φίλοι και γνωστοί άρχισαν να μου κάνουν προτάσεις για διάφορα πράγματα και κυρίως για θέσεις εργασίας σε διάφορες περιοχές… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ρε ανθρωπε αλλα εσύ είχες μια συγκεκριμμένη πρόταση εργασίας. Εδώ η κοπέλα σκεφτεται τη μετακόμιση χωρίς εργασία. Δεν ξέρω καθόλου για τα εργασιακά στη Δανία, αλλά δε συγκρίνεται το φεύγω για ένα μήνα σε ένα χωρίο και αν δεν μου αρέσει ξαναγυρίζω στην πόλη μου έχοντας προσπαθήσει για το όνειρο μου.
Κατα τα άλλα ναι καθε απόφαση μπορεί να φέρει πολλά πράγματα μετά. Εγώ είμαι υπέρ των αλλαγών.
Παρεπιπτόντως, μου θυμίζεις (ο τρόπος γραφής σου δηλαδή) όλους τους ιστορικούς / αρχαιολόγους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Ελάχιστοι ξεφεύγουν από το καλούπι.
Περιέγραψες μια δική μου στιγμή. Εγώ έιχα σχέση και η ονειρική ευκαιρία που είχα σε 3η χώρα μου φάνηκε άκυρη διότι η πόλη που θα μετακομίζαμε τότε έμοιαζε με καινούριο κεφάλαιο ζωής. Και ήταν.
Επέλεξα την σχέση και την πόλη που θα είναι για πάντα το σπίτι μου. Και ας την αφήσαμε πίσω μας στην πορεία.
Ελευθερία σημαίνει και να ζεις το μέλλον των επιλογών σου, σκεπτόμενη και τα “αν” χωρίς όμως να σου κλέβουν τα παρόντα.
Η απόφαση που πήρες ήταν δεσμευμένη (από την ύπαρξη της σχέσης) και όχι ελεύθερη. Κι εγώ, αν είχα σχέση, δεν θα το έκανα. Όχι μόνο πρακτικά (δεν θα πήγαινα σε ένα απομονομένο μερος χωρίς ευκαιρίες γι αυτήν), αλλά και ψυχολογικά: η ελευθερία μου ήταν περιορισμένη από την ανάγκη να συμπεριλάβω την κοπελα στην επιλογή. Επί της ουσίας δίνεις μέρος της ελευθερίας σου για να αποφύγεις το άγχος της μοναξιάς και της ευθύνης. Βασικά, όσο είχα τη σχέση, η πρώην συμφοιτήτριά μου –που ήδη δούλευε στην περιοχή και με πρότεινε– δεν με πρότεινε στον προϊστάμενο, γιατί ήξερε πως θα αρνιόμουν. Οι… Διαβάστε περισσότερα »
Μμμμ, ωραίο σχόλιο στεφανε
Μου θυμισες μια γνωστή μου που όταν με είδε να έχω άγχος για τη μετανάστευση μου στην βόρεια Ευρωπη, μου είπε “μην ανησυχείς, δεν είναι τίποτα, κι εγώ είχα ξενιτευτεί για σπουδές στη Χίο.”
Τι πιστεύεις ότι αλλάζει επί της ουσίας; Από τη Χίο με πλοίο (το συνηθές μέσο των φοιτητών) στην Αθήνα – 9 ώρες και 5 φορές τη βδομάδα δρομολόγιο – και τον μισό χειμώνα με απαγορευτικά, συν ένα κάρο χρήματα για το φοιτητικό μπάτζετ. Και από τη Βόρεια Ευρώπη στην Ελλάδα με αεροπλάνο – λιγότερα χρήματα και ελάχιστες ώρες ταξιδιού, όποια μέρα της βδομάδας γουστάρεις. Αυτό που γράφω σχετίζεται με τον εκάστοτε άνθρωπο μπροστά στην οποιαδήποτε αρχική απόφαση, από την οποία θα εξαρτηθούν όλες οι υπόλοιπες – οι οποίες θα είναι δεσμευμένες. Δεν είναι το μέρος που κάνει τη διαφορά. Ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, αλλά πέραν των συνθηκών, δεν έχει καμία σχέση το να πας ακόμα και στο πιο άθλιο μέρος στη χώρα σου με το να πας στο εξωτερικό. Καμία σχέση το να μιλάς τη γλώσσα σου, να συναναστρέφεσαι ομοίους σου που τους καταλαβαίνεις και σε καταλαβαίνουν, να είσαι στον τόπο σου που γνωρίζεις όλα τα ήθη, έθιμα και παραδόσεις, με το να πας σε μια εντελώς διαφορετική κουλτούρα, να μαθαίνεις μια νέα γλώσσα, να τεντώνεις το αυτί σου να καταλάβεις την τοπική διάλεκτο, να πρέπει να σκεφτείς πριν μιλήσεις και να κάνεις τη μετάφραση μέσα σου, και να αντέχεις το να… Διαβάστε περισσότερα »
Eπισης, φυσικά και απαιτούσε απόφαση και η επιλογή εκείνης της κοπέλας, δεν τελείωσε μια μέρα το λύκειο και της είπαν “θα πας Χίο σε έτοιμη σχολή.” Έπρεπε να αποφασίσει να σπουδάσει πολύ μακριά από το σπίτι της. Κι αυτό έχει το άγχος και τις δυσκολίες του. Όμως, ξαναλέω, καμία σχέση με την απόφαση να ξενιτευτείς σε άλλη χώρα, ειδικά όταν δεν σε περιμένει ούτε έτοιμη θέση εργασίας, όπως περίμενε εσένα στο χωριό, ούτε έχεις γνωστούς, και πρέπει να αρχίσεις από το μηδέν, και μάλιστα χρησιμοποιώντας μια άλλη γλώσσα και προσαρμοζομενος σε μια τελείως διαφορετική κουλτούρα.
Εγώ δεν κατάλαβα γιατί η Δανία. Επειδή έχετε εκεί τις δύο γνωστές; Και γιατί όχι η Σκανδιναβία που είναι η αδελφή σας;
Αν δεν βρείτε δουλειά, δεν πάτε πουθενά. Κάντε το ταξίδι σας, δείτε τα πράγματα πως είναι εκεί. Η καθημερινότητα, το περιβάλλον, τα σπίτια, οι άνθρωποι κλπ κλπ , βρείτε δουλειά και τότε μπείτε στο δίλλημα.
Η Δανια ειναι σκανδιναβικη χωρα.
χαχαχα ναι…Ήθελα να γράψω στην υπόλοιπη Σκανδιναβία (που ζει η αδελφή σου τελοσπάντων) και δεν γράφτηκε ποτέ. Το διόρθωσα αμέσως από κάτω.
*στην υπόλοιπη Σκανδιναβία εννοούσα (δηλαδή στην χώρα που είναι η αδελφή σας.)
Να μην φύγεις αν δεν βρεις πρώτα μία ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ δουλειά στη Δανία με πολύ καλό μισθό. Θα πρέπει να διασφαλίσεις ότι ο μισθός σου θα σου επιτρέπει να ζεις με άνεση, λαμβάνοντας υπόψη το εξαιρετικά υψηλό κόστος ζωής σε αυτή τη χώρα. Η Δανία είναι πανέμορφη και την Κοπεγχάγη την αγαπώ. Όμως εκτός από το κόστος ζωής (οκ, δεν έχω πάει σε πιο ακριβή χώρα τώρα που το σκέφτομαι) πρέπει να συνυπολογίσεις τον καιρό, αλλά και τις ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση. Αυτό που μου έκανε εντύπωση στην Κοπεγχάγη είναι ότι παρά το κλίμα έβλεπες κόσμο έξω μέχρι αργά, όχι αργά… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ένα πράγμα να διεκδικούμε την ελευθερία και ένα άλλο πράγμα να την διαχειριστούμε όταν την έχουμε. Σε νιώθω. Εγώ θα σε ωθούσα να το κάνεις πάντως. Την περίοδο πριν φύγω μόνιμα έξω θα με νόμιζες σχιζοφρενή αν με έβλεπες. Από την μια υπέγραφα συμβόλαια με τη δουλειά έξω, οργάνωνα μεταφορικές, ξεκινούσα έρευνα για σπίτι κλπ, φαινόμουν φουλ στοχοπροσηλωμένη και αποφασιστική και από την άλλη έκλαιγα κάθε μέρα για την σχέση μου που θα άλλαζε μορφή, για την ζωή μου, τους φίλους μου, για ότι με έδενε με την Ελλάδα. Πάνε μαζί με την απόφαση αυτά, τίποτα δεν έρχεται χωρίς… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς, προφανώς δεν φεύγεις για οποιαδήποτε χώρα αν δεν έχεις εξασφαλίσει εργασία πρώτα. Έχεις κάνει έρευνα για το αν υπάρχει όχι απλώς ζήτηση, αλλά πραγματική ανάγκη για την ειδικότητά σου στη Δανία; Υποθέτω ότι δεν μιλάς τη γλώσσα και άρα στοχεύεις σε διεθνές εργασιακό περιβάλλον. Το γεγονός ότι δεν έχεις εργαστεί ξανά σε διεθνές περιβάλλον στο εξωτερικό είναι σίγουρα ένα μειονέκτημα. Δεν λέω ότι αποκλείεται να βρεις δουλειά, αλλά είναι πολύ πιθανό να προτιμηθεί κάποιος υποψήφιος που έχει ήδη αυτή την εμπειρία. Το να έχεις συνεργαστεί επιτυχώς με άτομα από διαφορετικές κουλτούρες θεωρείται πολύ δυνατό soft skill. Είχω ζήσει στην… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιό είναι το όνειρο; Τί ψάχνεις;
Αυτά θα πρέπει να απαντήσεις.
Σε ένα μήνα θα είναι όλα πιο ξεκάθαρα.