Καλησπέρα!
Είμαι ενήλικας Άσπεργκερ με κατάθλιψη , μέτα από μια ασκημη κ στερημένη παιδική ηλικία με απομόνωση κ μπουλινγκ στο σχολείο και μετά από απογοητεύσεις με άντρες έχω κολλήσει στην μητέρα μου , παριστάνω όλη την μέρα το παιδί παλιπαιδιζω δηλαδή και θέλω να είμαι συνέχεια δίπλα της , δεν θέλω να την αφήνω να περνάει χρόνο και με τον σύντροφό της, έχω κολλήσει πάνω της, αισθάνομαι χαμένη χωρίς αυτήν και δεν θέλω να πάει με τίποτα διακοπές με τον σύντροφό της , θέλω να πάει μόνο μαζί μου διακοπές, γιατί το κάνω αυτό;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανώνυμη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν δεν κάνω λάθος έχετε ξαναγράψει κάτι παρόμοιο,όπου η μητέρα σας αφιερώνει χρόνο στον σύντροφο της.
Δεν θα σας πω γιατί το κάνετε θα σας πω όμως πως και η μητέρα σας έχει ανάγκη ξεκούρασης,ανασύνταξης,θαλπωρής και αγάπης.
Ολα αυτά είναι απαραίτητα για την ψυχική της υγεία και κατ’επέκταση για να μπορεί να ανταποκρίνετε και σαν μητέρα απέναντι στις ανάγκες των παιδιών της.
Οι γονείς μας κάποια στιγμή “φεύγουν” θα πρέπει να δουλέψετε αυτό το ενδεχόμενο και να μπορείτε να το αντιμετωπίσετε με ψυχραιμία.
Μιλήστε με ειδικό ψυχικής υγείας.
Να πας στον γιατρό να το λύσεις. Σε μεγάλωσε όπως σε μεγάλωσε, άσε την να ζήσει τον έρωτα της η γυναίκα με τον άνθρωπο της. Δεν είναι εύκολο στην ηλικία της να έχει σύντροφο και εσύ της το στερείς. Η αγάπη της για σένα την εμποδίζει να σου μιλήσει και να πραξει όπως πρέπει. Το Άσπεργκερ δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για όλα ούτε να την έχεις καθηλωμένη ακομα στη μητρότητα μετά από τοσα χρόνια, ούτε να έχει το 100% της προσοχής της σε σένα. Ναι η ενηλικίωση πονάει αλλά έτσι είναι η ζωή. Δεν είναι εύκολη για το μεγαλύτερο… Διαβάστε περισσότερα »
Προτείνω να επισκεφθείς έναν ψυχίατρο. Δεν γίνεται να κάνεις το παιδί, πρέπει να αναλάβεις τη ζωή σου
Καλησπέρα, έκανα εγγραφή ειδικά για να σου απαντήσω. Καταρχάς δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά εγώ βλέπω τα πράγματα από την πλευρά της μητέρας γιατί ο γιος μου έχει Άσπεργκερ. Είναι τώρα στην εφηβεία και αυτός έχει μεγάλη προσκόλληση πάνω μου. Για μένα είναι κατανοητό γιατί το κάνεις, αλλά δεν θέλω να γενικεύω. Μπορώ να σου πω γιατί το κάνει ο γιος μου. Κοντά μου νιώθει ασφάλεια και νιώθει ότι μπορεί να είναι ο εαυτός του. Κάτι που δε συμβαίνει με τον περισσότερο κόσμο. Κάποιες περίοδοι μπορεί να εντείνουν την προσκόλληση γιατί μπορεί να είναι πιο αγχωτικές ή να συμβαίνουν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είδα να εξαπτεσαι με τα άλλα δύο σχόλια που λένε να πάει στον ψυχίατρο. Με το δικό μου έπαθες κάτι. Γιατροί δεν είναι και οι ψυχίατροι; Παίζεις με τις λέξεις; Εμενα με κουράζει αυτό το παιχνίδι. Τέρμα βαρετό. Πιστεύω να σας βοηθάνε εξίσου μάνα και γιο οι συνεδρίες και να οδηγείστε προς την ενηλικίωση και την αυτονόμηση του. Σας εύχομαι να ζήσετε καλά γηρατειά χωρίς νταντεματα μέχρι να φύγετε από αυτόν τον μάταιο κόσμο. Και ένας πρωθυπουργός έχει Άσπεργκερ λένε. Φαντάσου. Η ταμπέλα του διαφορετικού λειτουργεί όπως το κομοδίνο με τα ροδάκια. Πάντα το σέρνεις.
Δεν απάντησε σε σένα αλλά σ’ αυτή που έστειλε την ιστορία της.