Καλημερίζω την όμορφη παρέα.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τον προβληματισμό μου και να μου πείτε “αν είμαι υπερβολική/αχάριστη”. Έχω μια όμορφη οικογένεια με δυο μικρά παιδάκια.
Στην καθημερινότητα δεν έχουμε βοήθεια με τον σύζυγο και τρέχουμε να συνδυάσουμε δουλειά, σχολεία, δραστηριότητες, δουλειές σπιτιού. Η μητέρα μου βοηθάει κατ’ εξαίρεση κάποιες φορές με τα παιδιά είτε κάποιο απόγευμα, είτε κάποιο σ/κ για να κάνουμε καμια δουλειά ή να βγούμε. Αυτό το αναγνωρίζω και το εκτιμώ και σε καμία περίπτωση δεν το θεωρώ δεδομένο.
Η μητέρα μου έχει έναν αδελφό ο οποίος τα έχει κάνει χάλια στη ζωή του και για όλα του φταίνε οι άλλοι. Η γιαγιά μου του είχε τρελή αδυναμία και τον δικαιολογούσε για όλα και η μητέρα μου του στάθηκε σε πολλά (δύσκολο διαζύγιο, στήριξη των παιδιών του, στήριξη της μητέρας τους ενώ ο πατέρας μου νοσηλεύονταν), ενώ αυτός έκανε ζωάρα.
Αφότου πέθανε η γιαγιά είχαν ένα πολύ σοβαρό καυγά για κληρονομικά, όπου αυτός έφτασε να απειλήσει την ίδια κι εμένα (έφτασε οριακά η μητέρα μου στο να ζητήσει ασφαλιστικά μέτρα). Μετά απο μια περίοδο αποκλεισμού στην επικοινωνία, αυτός άρχισε να επικοινωνεί μαζί της και μεταφέρει τα προβλήματα του (είναι αλκοολικός κι έχει διάφορα θέματα υγείας). Είπα οτι διαφωνώ στο να μιλάνε αλλά εκείνη θεωρεί οτι δεν επηρεάζεται απο αυτό.
Στο σήμερα, ο άνθρωπος αυτός διαγνώστηκε με κάποιο σοβαρό θέμα υγείας και η μητέρα μου θέλει να τον συνδράμει με όποιο τρόπο μπορεί. Της εξέφρασα οτι προσωπικά εύχομαι να το ξεπεράσει, αλλά δεν μπορώ να διαγράψω τα όσα έχουν συμβεί και δεν θα ήθελα επικοινωνία μαζί του.
Δεν μπορώ να χωνέψω όμως οτι όταν χρειάστηκα βοήθεια, με έβαλε σε δεύτερη μοίρα και έδωσε προτεραιότητα σε αυτόν. Υποθέτω οτι θεώρησε οτι επειδή έχω τον σύζυγο μου στο πλευρό μου, δεν χρειάζομαι κάτι παραπάνω. Είμαι λάθος;
ΑΠΟ ΤHΝ – Προδομένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συμπεραίνω ότι νιώθεις σαν παραμελημένο και αδικημένο παιδί, αλλά είσαι ενήλικη γυναίκα με δική σου οικογένεια. Ο αδερφός της μητέρας σου απ’ όσο καταλαβαίνω είναι μόνος του και σε δύσκολη φάση (άρρωστος, με ιστορικό αλκοολισμού κτλ). Για δικούς της λόγους (ηθικούς και ψυχολογικούς φαντάζομαι) θέλει να τον συνδράμει. Πολύ πιθανό ότι τον αγαπά κιόλας, τώρα καλώς κακώς δεν μπορώ να το κρίνω εγώ, αλλά η αδελφική αγάπη είναι πολύ δυνατή. Εκείνη νιώθει ηθικό χρέος και θέληση να τον στηρίξει, νομίζω πρέπει να το σεβαστείς. Το να μην το θεωρείς λογικό και καλό για την ίδια το καταλαβαίνω, αλλά το ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ σε καταλαβαίνω, γιατί παρόλο που η μαμά σου μπορεί να επενδύσει τον χρόνο και τα χρήματα της όπου επιθυμεί, ε, κάπου έλεος με αυτή την αδικία, με τα ρεμάλια θείους και θείες, με τα πάθη, που αδιαφορούν πλήρως για μας, που κατασπαταλούν οικογενειακές περιουσίες και που δεν μας συγχωρούν ποτέ όσα κακά…μας έκαναν οι ίδιοι. Τους πιάνουμε με το καλό για χρόνια, μαλώνουμε, τους ξελασπώνουμε, δεν κοιμόμαστε τα βράδια από τύψεις όταν αυτοί δεν κοιμούνται γιατί γλεντάνε στα ξενυχτάδικα και όταν κάποια στιγμή αρρωστήσουν κι έχουν την ανάγκη μας, θα γκρινιάξουν, θα σιχτιρίσουν την μοίρα τους “που τους έτυχε… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ συμφωνώ απόλυτα. Έτσι ακριβώς όπως το λες. Υπάρχει ο άσωτος υιός (συνήθως υιός αλλά κάποιες φορές και κόρη) που κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, δεν ενδιαφέρεται και δε νοιάζεται για τίποτα , και στο τέλος φταίνε η κακια η μοίρα κι όλοι οι άλλοι. Οι οποιοι άλλοι πολλές φορές έχουν χάσει περιουσία, έχουν ξοδέψει δυνάμεις ,έχουν στεναχωρηθεί κι έχουν αγχωθει αν βρουν μια λύση για κάποιον που δεν το αξίζει , ειλικρινά, αλλά είναι οικογένεια. Αλλά δυστυχώς συμφωνώ και με τα σχόλια όπου λένε πως τα άτομα που βοηθάνε τους ασωτους, και το κάνουν είτε από… Διαβάστε περισσότερα »
Και εσύ παθούσα ε;
Δεν θα κρίνετε την μητέρα σάς τόσο αυστηρά εφόσον ειναι ήδη στην ζωή σας.
Έχετε την δική σας οικογένεια και έτσι θα πρέπει να πορεύεστε.
Φροντίζει τον αδύναμο κρίκο…
Νομίζω πως αυτό που σε ενοχλεί ουσιαστικά, είναι ότι νιώθεις πως ο θείος εκμεταλλεύεται τη μητέρα σου – και αυτό σου είναι αδύνατον να το αποδεχτείς. Πρώτα είχε τη μαμά του να τον φροντίζει, τώρα έχει την αδερφή του. Και μέσα σου ξέρεις ότι εάν η μητέρα σου βρισκόταν ποτέ σε ανάγκη, εκείνος δεν θα έκανε τίποτα για εκείνη. Και ξέρεις κάτι; Μάλλον έχεις δίκιο. Και εγώ το ίδιο θα πίστευα. Επίσης, δεν είμαι σίγουρη ότι σ’ ενδιαφέρει καν εάν θα το ξεπεράσει. Δεν σε νοιάζει αν ζήσει ή αν πεθάνει – και όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό, είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορώ να καταλάβω τα συναισθήματα σου αλλά εμένα προσωπικά μου βγάζεις έναν δικαιωματισμο.
Μου φαίνεται εγωιστικός ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα. Έχεις κάθε δικαίωμα να ξεκόψεις τελείως και να μην έχεις καμία επαφή με τον αδερφό της μητέρας σου. Κι αν δεν θέλεις όντως να έχεις σχέση, καλύτερα να αποποιηθείς και τα κληρονομικά. Πως έφτασε να απειλήσει και σένα; Ζητούσες κάτι που ανήκε στην οικογένεια; Κράτα λοιπόν όλες τις αποστάσεις. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα όμως να επιβάλλεις στη μητέρα σου να μη βλέπει τον αδερφό της και να μην τον βοηθά. Ναι ένας άνθρωπος αλκοολικός, μόνος και με προβλήματα υγειας είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα από σένα. Απορώ που αναρωτιέσαι κιόλας. Τα… Διαβάστε περισσότερα »
Εχει κάθε δικαίωμα να στηρίξει τον αδερφό της. Σεβασου το.
Όχι, κατά τη γνώμη μου δεν είσαι λάθος. Απλά η μητέρα σου σε παίρνει ως δεδομένη. Μπορεί να παίζει ρόλο και το φύλο. Δηλαδή δεν ξέρω αν η μητέρα σου θα συμπεριφερόταν με τον ίδιο τρόπο αν στη θέση του αλκοολικού αδελφού υπήρχε αλκοολική αδελφή και στη δική σου θέση γιος.
Επιπλέον μπορεί η μητέρα της να είναι πολύ θρησκευόμενη που δε θα μου έκανε εντυπωση για τη στάση που κρατά.
Για μένα δεν είσαι καθόλου λάθος. Και καταλαβαίνει πως αυτό που σε πειράζει είναι το ότι η μητέρα σου ξοδεύει τις δυνάμεις ,και τα χρήματα της για έναν τέτοιο άνθρωπο που κατά τη γνώμη σου δεν το αξίζει (και μάλλον έχεις δίκιο δεν το αξίζει). Το κάνει γιατί το πιο πιθανό, έτσι μεγάλωσε. Ότι ο αδερφος χρειάζεται τη βοήθεια και πρέπει να του τη δώσει. Είναι όμως επιλογή της καλώς ή κακώς. Καταλάβαινω γιατί σε πληγώνει, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο για αυτό. Προσωπικά ζω μια τέτοια κατάσταση με συγγενικό πρόσωπο του άντρα μου. Ο ίδιος μια μέρα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι το βλέπετε λάθος και τυρρανιέστε (κολλάτε σε αρνητικό τρόπο σκέψης) άδικα. Προτεραιότητα λέμε ότι έχει κάτι σε σχέση με κάτι άλλο που ανήκουν στο ίδιο σύνολο. Η αγάπη και η φροντίδα κάποιου προς τα παιδιά του δεν ανήκουν στον ίδιο παρανομαστή με την αγάπη και το νοιάξιμο για τον αδερφότου, την αδερφή του, την παιδική του φίλη ή, πόσο μάλλον, με τον ερωτικό του σύντροφο. Άρα όλη η αιτιολογική βάση (όπως την εκθέτετε) είναι αίολη και δεν μπορεί πάνω σε αυτήν να στηριχθεί δικαιολογημένο παράπονο. Το τι έκανε στη ζωή του ο αδελφός της, το πώς της συμπεριφέρθηκε,… Διαβάστε περισσότερα »