Καλησπέρα σας!
Εδώ και τρία χρόνια παντρεύτηκα τον σύντροφο μου με σύμφωνο συμβίωσης..
Μετακόμισα από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη για να είμαστε μαζί και έτσι ήρθε και ο γάμος.
Εκεί ξεκίνησαν τα προβλήματα η μητέρα μου δεν μπορεί να δεχτεί ότι είμαι γκει και παντρεύτηκα κιόλας όταν ερχόταν στην Θεσσαλονίκη (είμαι μίσος Θεσσαλονίκιος και η μητέρα μου έχει συγγενείς εδώ)
Είμασταν πάνω κάτω καλά την πήγαινα στο μαγαζί που δούλευω, καθόμασταν, μόλις έφευγε για Αθήνα πάλι τα ίδια φωνές, απειλές, έφτανε στο σημείο να παίρνει τηλ. στη δουλειά μου και να με ζητάει ή να λέει αν αυτό που έκανα είναι σωστό σε συναδέλφους και αφεντικά.
Είμαι 32 ετών! Δεν αντέχω άλλο, δεν θέλω να έχω επαφή μαζί της, με πονάει αυτό αλλά δεν γίνεται άλλο.
Εδώ και ένα 7 μηνο δεν έχω μιλήσει ούτε την έχω δει αλλά με πονάει όλο αυτό..
Πώς θα το δεχτεί για να είμαστε μια χαρά? Σας ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤΟΝ – Γιώργος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν θα σου πω ποτέ “εσύ να είσαι καλά κ άσε τη μάνα σου” γιατί πολύ απλά ξέρω πόσο πονάει αυτό ακόμα κ σαν σκέψη.Θα σου πω όμως κάτι…Σε όλα τα προβληματα της ζωής μας το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι η αποδοχή.Αυτο ζητάς κ εσύ από κείνη,να σε αποδεχτει.Αν ομως δεν είναι διατεθειμένη ως τώρα να το κάνει ,θα το κάνεις εσύ απ’ την αναποδη.Αποδεξου πως η μαμά σου είναι έτσι.Δεν θ αλλαξει.Δεν θα γίνει ποτέ ανετη.Ειναι συντηρητική,πιστεύει ότι ο σεξουαλικός σου προσανατολισμός είναι εν καπρίτσιο της στιγμής ,ή ένα κακό όνειρο που σε λίγο θα ξυπνήσει κ δεν θα χρειάζεται… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία απάντηση!
Απλά να προσθέσω ότι ίσως το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι η αποδοχή των γονιών μας κυρίως για αυτό και η δική τους απόρριψη πονάει περισσότερο.
Δεν χρειάζεται να δεχτεί τίποτα! Το μόνο που χρειάζεται είναι να ζεις ευτυχισμένος με τις επιλογές σου!
Μεγαλώνοντας θα καταλάβεις ότι το μόνο που πραγματικά μετράει σε αυτή τη ζωή,είναι η προσωπική σου ευτυχία και ηρεμία,τίποτε άλλο!
Και άσε την να λέει ότι θέλει, τι πιστεύει? Ότι θα σε αλλάξει??🤣🤣🤣🤣
Δυστυχώς δεν ξέρουν όλοι οι γονείς να αγαπούν τα παιδιά τους. Η αγάπη του γονιού πρέπει να είναι αποδοχή νοιάξιμο και ανιδιοτέλεια. Δυστυχως αυτά για να τα δώσεις πρέπει να τα έχεις πάρει. Η κάπως να τα έχει ψάξει και να τα πήρες από άλλου. Δεν υπάρχει τρόπος να κανείς κάποιον άνθρωπο να σε αγαπήσει όπως θα ήθελες. Αυτό είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδί να το δεχτεί. Ότι εμένα ο γονιός μου έτσι ξέρει να με αγαπάει παρόλο που αυτό το έτσι πολλές φορές δεν ειναο αρκετό. Λυπάμαι πραγματικά ξέρω ποσό ποναει. Ζήσε τη ζωή σου όσο καλύτερα μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Πρωτα απ’ ολα συγχαρητήρια! Να ζησετε και να ειστε παντα ευτυχισμενοι! Τωρα στο δυσκολο κομμάτι αποδοχης απο τη μητέρα σου, πραγματικα δε νομίζω οτι υπαρχει μαγικη συνταγη που θα την κανει να σε αποδεχτεί και να ειστε μια χαρα, εφοσον δεν το εχει κανει μεχρι τωρα. Το μονο που μπορω να σκεφτω ηταν ενα επιχείρημα που ειχα χρησιμοποιήσει σε μια συζήτηση για το τι θα έκανα αν ο γιος μου γινει γκει. Μανα του ειμαι,δεν θα τον απορριψω επειδη αγαπησε. Φτανει να βρει ενα καλο παιδι και να είναι ευτυχισμενος,αυτο ειναι το ζητουμενο για καθε γονιο. Αυτο πρεπει να ζητησεις… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις και κάποιοι το αποκαλούν αντίστροφη ψυχολογία. Εγώ το αποκαλώ μπούμερανγκ. Όταν αρχίσει να σου κάνει τη ζωή δύσκολη, παρίστανε ότι πέφτεις σε μελαγχολία ακόμα και κατάθλιψη. Συγκεκριμένα: “αχ μαμά, δεν μ’αγαπάς. Ποτέ σου δεν μ’αγάπησες. Θα προτιμούσες να πεθάνω από το να σε κάνω ρεζίλι. Δε μ’αγαπάς μαμά. Θα πεθάνω και δεν θα με έχεις αγαπήσει ποτέ” και βάζεις και λίγο κλάμα. Κινείσαι σε αυτό το μοτίβο. Παίζεις δηλαδή το παιχνίδι τους, που γκρινιάζουν του στιλ “εγώ τα έκανα όλα για σένα και συ μου το ξεπληρώνεις έτσι.” Θέλει και λίγη ηθοποιία. Μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ειναι αναγκη να το δεχτεί. Αναγκη ειναι να σταματήσει η μητέρα σου να σε ενοχλει. Αν δεν της εχεις πει οτι με αυτο που κανει ρισκάρει τη σχεση σας, πες της το ποτε δεν ειναι αργά. Κινδυνεύει να σε χασει απο τη ζωή της από δικό της λαθος χειρισμό. Περι αυτού πρόκειται. Τα χαστούκια ερχονται οταν οι προσδοκίες μας δεν ευοδώνονται. Κι εσυ, ειναι απόλυτα κατανοητο οτι θελεις η μητέρα σου να συμφιλιωθεί με τις επιλογές σου. Ειναι πολύ εύκολο φυσικα να σου πω να μην ελπιζεις οτι η μητερα σου θα αλλαξει, ειμαι εξω απο το πρόβλημα και… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα είναι θέμα συνήθειας. Καθώς περνά ο καιρός θα συνηθίσει στην ιδέα. Το θέμα όμως είναι ότι δεν κλαίει κι οδυρεται απλώς αλλά απευθύνεται και σε συναδέλφους και γνωστούς σου για να δικαιώσουν την άποψή της. Δηλαδή σε εκθέτει. Αν δεν έκανε αυτό θα έλεγα να ανεχτείς το δράμα της μέχρι να συνηθίσει. Αλλά τώρα μάλλον πρέπει να της κόψεις το βήχα. Ανάλογα και με το τί μητέρα ήταν για σένα μέχρι τη στιγμή που έμαθε ότι είσαι γκει. Αν η σχέση σας ήταν καλή και ηταν μαζί σου στοργική όπως πρέπει να είναι η μαμά τότε δύσκολο να την… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο σου, να είσαι ευτυχισμένος και σε όποιον αρέσει. Εκεινη χάνει. Τα παιδια δεν είναι κτήματα μας. Μόνο να μη σου δημιουργεί προβλήματα.
Αν δεν θέλει να το δεχτεί δεν θα το δεχτεί κι εσύ δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό. Μόνο να συνεχίσεις τη ζωή σου.
Αγαπητέ Γιώργο, ως ασεξουαλ καταλαβαίνω κατά ένα βαθμό τον πόνο σου. Δυστυχώς, πρέπει να αλλάξει πολύ ο κόσμος για να μην νιώθει η κοινότητα μας παρείσακτη.
Δεν είναι εύκολο να μην σε δέχονται γι αυτό που είσαι. Επίσης, δεν μπορείς να της αλλάξεις άποψη, μόνο να ξεκόψεις.
Εγώ σαν μητέρα θα είμαι η πρώτη που θα σταθεί στο παιδί μου αν κάνει coming out ως γκει, μπι, τρανς ή οτιδήποτε.