Γεια σας. Θέλω την άποψη σας για ένα αρκετά σοβαρό θέμα που προέκυψε με τη μητέρα μου και τον δεκαπεντάχρονο γιο μου.
Μεγάλωσα στα πλαίσια μιας μητριαρχικης παραδόξως οικογένειας, με έναν αδερφό μεγαλύτερο, όπου η μητέρα μου είχε συμπεριφορές ελέγχου, ακραιων ξεσπάσματων, καλλιέργειας ενοχών και ασταθείς θέσεις. Ο πατέρας μας λόγω δικών του προβλήματων υγείας κράτησε παθητική μετά βάση στάση.
Ο αδερφός μου ενηλικιώθηκε και έφυγε από το σπίτι. Εγώ έφυγα από το σπίτι όταν αυτονομηθηκα οικονομικά. Τα παιδικά μου χρόνια με γέμισαν τραύματα, χρόνια κατάθλιψη με αγωγή, και ψυχοσωματικές χρονιές εκδηλώσεις. Η ψυχοθεραπεία με έδωσε. Έκανα οικογένεια, έχω ένα γιο δεκαπέντε χρονών. Με τη μητέρα μου κράτησα σχέσεις αλλά με όρια και αποστάσεις. Έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις και η ίδια πολλάκις ζήτησε συγνώμη για τα λάθη της και έδειχνε ένα ειλικρινές (?) ενδιαφέρον για την υγεία μου.
Ο γιος μου ανακαλύπτει την σεξουαλική του ταυτότητα και θηλυκές πλευρές της έκφρασης του. Τον δέχομαι γι’αυτό που είναι και είναι ένα υπέροχο παιδί.
Η μητέρα μου σε μια σπανια συνάντηση που είχαμε οι τρεις μας, σοκαρίστηκε όταν τον είδε να φοράει μια μπλούζα με λοατκι + λογότυπο. Απαίτησε εμμονικα να τη βγάλει και αρνείται από τότε να τον δει. Ο γιος μου δεν την πολύ πήρε στα σοβαρά. Εννοείται ότι θα συνεχίσει να φοράει πολλές ΛΟΑΤΚΙ μπλούζες και σημαίες και ότι γουστάρει.
Εγώ όμως το βιώνω σαν μια τεράστια προδοσία από τη μητέρα μου μετά από ώρες συζήτησεων για την ελευθερία, την αποδοχή των παιδιών από τους γονείς, τις συγνώμες της και ένα σωρό π@πες που πίστεψα ότι ίσως κάτι χαμπαριασε από όσα είχαμε συζητήσει. Από τότε την έχω μπλοκάρει, με εκείνη να αναρωτιέται γιατί το έκανα αυτό και εμένα να έχω μπλοκάρει γενικότερα.
Εχω χρέος να προστατεψω το παιδί μου και εμένα από τοξικές συμπεριφορες. Σας ευχαριστω που με διαβασατε
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερινα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όταν ένας άνθρωπος που μας τραυμάτισε στην παιδική ηλικία απορρίπτει έτσι το παιδί μας, είναι επανατραυματισμός του εσωτερικού παιδιού μας. Πολύ λογικό να νιώθεις έτσι. Η συγγνώμη που σου έδωσε δεν ήταν ψεύτικη απαραίτητα (όχι ότι δεν θα μπορούσε φυσικά), ήταν απλώς μέχρι εκεί που πάει ως άνθρωπος. Μπορεί να αναγνώρισε λάθη, μπορεί να κάνατε τεράστιες συζητήσεις, μπορεί να δείχνει ενδιαφέρον για εσένα, αλλά όπως βλέπεις η δομή από μέσα παραμένει η ίδια: έλεγχος, φόβος, άκαμπτες απόψεις, μη ανεκτικότητα στο κάτι άλλο. Πάνω απ’ όλα το παιδί σου. Αν κάποια στιγμή χρειαστεί να απαντήσεις, πες απλως «Δεν μπορώ να έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι η αντίδραση της μητερας σου δεν είναι απλως ‘μια ακόμα κρίση σας’. Δεν ξαναζεις απλώς το παιδικο τραυμα. Η ‘συγνωμη’ της μανας σου πιθανότατα ήταν ειλικρινης. Αφορουσε όμως εσενα: όση τελοσπαντων από ‘εσενα’ μπορούσε να διαχειριστει και να αντεξει εκείνη. Ο γιος σου όμως το ξεπερναει αυτό το συστημα της μεταξυ σας ανοχής. Και το συστημα αυτό δεν το ξεπερναει μόνο στο κοινωνικο/πολιτικό επίπεδο, το ξεπερναει και στο διαγενεακό επίπεδο. Κι αυτό φαίνεται από την αντίδραση του. Χαρασσει έναν τρόπο ζωης που δε χωραει στο συστημα που εβλαψε τη μανα του. Και είναι μια όμορφη ευκαιρία και για… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο σχόλιο pretty mess. Και με πολλές χρήσεις γενικότερα.
Ακριβώς, σπάει τη ρίζα που την έδεσαν.
Μεγαλώνετε έναν έφηβο όπως αρμόζει και μπράβο σας. Έχετε τηρήσει τη δέουσα απόσταση από τη μαμά σας και μπράβο σας. Η μαμά σας φαίνεται ότι θα χάσει τον εγγονό της εκτός από την κόρη της. Ποια είναι η ερώτησή σας, γιατί δεν αλλάζει γνώμη η μαμά σας για τη θηλυπρέπεια; Γιατί οι άνθρωποι δύσκολα πείθονται να αλλάξουν γνώμη, εσείς ας πούμε πόσο εύκολα θα σας πείσει η μαμά σας να αλλάξετε γνώμη; Δεν ελέγχουμε τις πράξεις των άλλων, μόνο την αντίδρασή μας σε αυτές. Αν ο εγγονός της πάψει ας πούμε να της μιλάει, ίσως, ίσως, δεν ξανασχολιάσει το ντύσιμό… Διαβάστε περισσότερα »
Τελείως τυχαία, σήμερα το πρωί , διάβαζα ένα άρθρο σχετικό μ’ αυτό που πρόκειται να σου πω. Οι ηλικίες 40+/50+ είναι ευτυχέστερες -έγραφε το άρθρο που το υπέγραφε ένας Αμερικάνος ψυχίατρος- για αρκετούς λόγους , κυρίως όμως για δύο : 1. Γιατί γνωρίζουν πλέον ότι δε μπορούν να αλλάξουν τους άλλους παρά μονάχα να βάζουν όρια στις συμπεριφορές τους και 2. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει να γίνονται αποδεκτοί από τους άλλους (ακόμα κι αν αυτοί οι άλλοι είναι οι γονείς τους). Στην προκειμένη περίπτωση , κατανοώ πλήρως την απογοήτευση που βίωσες -και πάλι- από την μητέρα σου. Προφανώς , ακόμα… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά μια μεγάλη αγκαλιά και μπράβο στο γιο σου που το πήρε στη πλάκα και δεν τον επηρέασε και σε σένα, γιατί φαίνεται να μεγαλώνεις παιδί ενδυναμωμένο και έτοιμο να αντιμετωπίσει και τις σκληρές πλευρές της κοινωνίας μας. Για την μαμά σου τώρα τι να πω… Εγώ με την ψυχοσύνθεση που έχω θα την απέφευγα! Δες το θετικό του πράγματος, έχεις κάνει τη δική σου οικογένεια και δεν την χρειάζεσαι, ούτε σε επηρεάζει κάπου η γνώμη της πλέον.
Κρατείστε αποστάσεις ασφαλείας απο την “μανούλα”,έχετε δική σας οικογένεια και οφείλετε να είστε δίπλα στο παιδί σας και τις επιλογές του.
Είναι λάθος να πιστεύουμε οτι μητριαρχικά μυαλά μπορούν να ενσωματωθούν με την εποχή μας.
Και καθώς βιώνετε την σκληρή πραγματικότητα,συνεχίζει να σας ραπίζει και να σας δηλητηριάζει.
Τοποθετείστε την στην άκρη του μυαλού σας και δώστε της τον χώρο που της αναλογεί.
Αποστασιοποιηθείτε.
βαλτην να δει Σερρες. Κουκκια καθαρισμένα αυτή η σειρά.
Πολλά συγχαρητήρια για την απλετη αποδοχή με την οποία μεγαλώνεις το γιο σου και την αυτοπεποίθηση που έχει σε μια τόσο ευάλωτη ηλικία να μην επηρεαστεί από τη συμπεριφορά της γιαγιάς του. Συμβουλη δεν έχω να σου δωσω θεωρώ τα κάνεις καλυτερα απο μονη σου.
Μπορείτε να απομακρυνθείτε και οι δύο από τη γιαγιά. Χωρίς τσακωμούς και δράματα. Απλά να της εξηγήσετε όμορφα και να της αφήσετε χώρο, μπας και σκεφτεί κάποια πράγματα καλύτερα. Μπορεί να το ζυγίσει στο τέλος και να αποφασίσει ότι θέλει να είναι στην ζωή του εγγονού της με τον όποιο σεξουαλικό προσανατολισμό του. Πάντως, πρέπει να τονίσουμε ότι η στάση του παιδιού σας είναι αξιέπαινη και δείγμα ότι έχετε κάνει πολύ καλή δουλειά μαζί του. Αυτές οι ηλικίες θέλουν παραπάνω χρόνο για να επεξεργαστούν κάποια πράγματα. Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει άτομα σε πολύ μικρότερες ηλικίες… Διαβάστε περισσότερα »
Η μητέρα σου, σε μια σπάνια συνάντηση που είχατε οι τρεις σας…;
Αφού έχετε τραβήξει το δρόμο σας, γιατί σας επηρεάζει τόσο πολύ; Δε μπορείτε να πάρετε αποστάσεις, να επεξεργαστείτε κάπως τα δεδομένα, να συζητήσετε ώριμα;
( Τίποτα δεν είναι εύκολο, δουλεύουμε για τις σχέσεις και τους ανθρώπους μας… )