Χαιρετώ την παρέα!
Ώρα να γράψω κι εγώ την ιστορία μου! Μιας κια την τελευταία εβδομάδα με προβληματίζει, περισσότερο για να τα βγάλω από μέσα μου…
Η κουνιάδα μου χώρισε πριν ένα χρόνο. Θα μου πείτε που το πρόβλημα; Μένουμε σε μικρό χωριό και τα πεθερικά είναι παλαιάς γενιάς οπότε το πήραν βαριά έξι μήνες κλάματα και στεναχώρια λες και έπεσαν οι πληγές του Φαραώ πάνω μας. Όπως συμβαίνει πάντα ο χρόνος λειτουργεί ως γιατρός και η κατάσταση διορθώθηκε.
Φτάνουμε στο σήμερα όπου και εμφανίστηκε πραγματικό πρόβλημα που σχετίζεται με τον χωρισμό. Η κουνιάδα μου είχε ένα σπίτι κληρονομιά από τον πεθερό μου το οποίο πούλησε πριν το γάμο προκειμένου να αγοράσουν ένα καινούριο σε καλύτερη περιοχή. Ο πρώην άντρας της δεν είχε κάποιο περιουσιακό στοιχείο αλλά μια πάρα πολλή καλή δουλειά οπότε και πήραν ένα τεράστιο δάνειο με μια δόση που έφτασε στα 1300€ τον μήνα.
Επειδή εκείνος στην πορεία βρέθηκε μπλεγμένος με την εφορία έγραψε όλο το σπίτι στο όνομα της κουνιάδας.
Την δόση για το σπίτι την πλήρωνε μέχρι πρόσφατα εκείνος. Τώρα όμως απειλεί πως θα σταματήσει να την πληρώνει εάν δεν γράψουν το σπίτι στο παιδί τους. Εκείνη από τη μεριά της δεν θέλει να γράψει το σπίτι στο παιδί γιατί σε φοβάται πως σε λίγα χρόνια εάν το χρειαστεί θα μπορεί να τη διώξει κι εκείνη δεν θα έχει που να πάει.
Φτάνουν γι’ αυτό το ζήτημα στα δικαστήρια.
Εδώ ξεκινά το δικό μου πρόβλημα.
Η κουνιάδα ζητάει οικονομική βοήθεια για αναλάβει αυτή το δάνειο και μα κρατήσει το σπίτι στο όνομα της. Εντάξει δεν μας λείπει κάτι και έχουμε ένα ποσό στην άκρη το οποίο είναι αξιοσέβαστο. Είμαστε πολυμελής οικογένεια και αυτά τα χρήματα τα έχουμε μαζέψει με κόπο για τις σπουδές των παιδιών μας, τα φροντιστήρια και γενικά για την εποχή που τα έξοδα τους θα είναι πολλά και μεγάλα.
Ο σύζυγος δεν έχει εκφραστεί ακόμα αλλά ξέρω ότι έχει επιρροή πάνω του και ξέρω ότι θα θελήσει να της δόσει ένα μεγάλο ποσό με την ψευδαίσθηση πως θα μας τα δώσει. Εάν μπορούσε να τα επιστρέψει θα μπορούσε να πληρώσει και το δάνειο.
Όλα τα χρόνια που ήταν παντρεμένοι η κουνιάδα με τκν πρώην έκαναν καλή ζωή με ταξίδια, γεύματα σε εστιατόρια με αστέρια μισελέν, έχει τουλάχιστον τέσσερις τσάντες μεγάλων οίκων μόδας, ρούχα πάντα καινούρια , τελευταίας μόδας και φιρμάτα.
Ε! Δεν θέλω να δώσω τους κόπους τόσων χρόνων ή μέρος αυτών για να σώσει το σπίτι της. Ας το γράψει στο παιδί της για να συνεχίσει να πληρώνει τη δόση ο πρώην…
Δεν ξέρω πως να σκεφτώ…
Δεν θέλω να χαλάσω τις σχέσεις μου μαζί της οι οποίες είναι καλές αλλά δεν θέλω και να αδικήσω ή να διακινδυνεψω το μέλλον των δικών μου παιδιών…
Αυτά!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Σκέφτομαι το μέλλον των παιδιών μου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ θεωρώ πολύ λογικό αυτό που ζητάει ο πρώην. Δεν έχει κανένα λόγο να της χαρίσει ένα σπίτι. Θα το χαρίσει στο παιδί τους. Και δεν κατάλαβα πως θα την διώξει εφόσον το σπίτι είναι του παιδιού. Θα χάσει την επιμέλεια;
Μου φαίνεται λίγο ύποπτο που η αδερφή δεν θέλει να γραφτεί το σπίτι στο παιδί της. Και στον άντρα μου αυτό θα έλεγα. Εφόσον ο άνθρωπος είναι διατεθιμένος να πληρώσει, δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να πληρώσετε εσείς.
Κι εγώ λογική τη βρίσκω αυτήν την απαίτηση του πρώην.
Και εγώ θεωρώ πως αυτό που ζητάει ο πρώην είναι το πλέον λογικό.
Ακριβώς, λογικοτατο είναι το σπίτι που κι οι δυο πληρώνουν να μείνει στο παιδί. (Καλό θα ήταν να γίνει χωρίς εκβιασμούς). Μπορεί να το βάλουν και σε καθεστώς ψιλής κυριότητας, ώστε να μην μπορεί να πωληθεί από το παιδί μέχρι να μπορεί η μάνα να μείνει κάπου αλλού. Ή να το πουλήσουν και να μοιράσουν ό,τι απομείνει από την αποπληρωμή του δανείου
Λογικά έχει πληρώσει αυτή το μισό ποσό για να πάρουν δάνειο.
Αν δε βγει δικαστική απόφαση κανείς δεν υποχρεώνει το σύζυγο να πληρώνει τις δόσεις.
Αυτό δεν ξέρω τι διαφορά κάνει… και το παιδί από μισό το έχουν 😂
🤣🤣🤣
Μεγάλη διαφορά.
Ο σύζυγος δε μπορεί να ζητήσει τίποτα.
Δεν ξέρουμε την ηλικία του παιδιού, μπορεί να είναι 17.
Είναι πολλά που πρέπει να διευθετηθούν από το δικαστήριο.
Τέτοιου είδους αστειάκια γι ανθρώπους είναι τουλάχιστον άστοχα.
Δεν είναι καθόλου αστειάκι. Έχουν και οι δύο την ευθύνη του παιδιού τους (εφόσον η γραφούσα δεν λέει κάτι αντίθετο). Αν μείνει κάτι στο παιδί δεν είναι του ενός ή του άλλου. Είναι του παιδιού που είναι και των δύο.
Αν είναι 17, ένας λόγος παραπάνω να γραφτεί σε αυτό το σπίτι.
Το παιδί τους είναι ολόκληρη οντότητα.
Είναι υπεραπλουστευμένο το σκεπτικό σας, που δε λαμβάνει υπ όψη πολλές παραμέτρους.
Και πώς έγραψε το μερίδιό του στην κουνιάδα; αφού δεν έχει ξεπληρωθεί.
Συμφωνώ κι εγώ ότι είναι υπόχρεος στην τράπεζα.
Μόνο δικαστικά λύνεται.
Όντως, αυτό που ζητάει ο πρώην είναι απόλυτα λογικό. Το ίδιο έπραξε και ένα ζευγάρι που γνωρίζω που χώρισε. Ο άντρας πλήρωνε τη δόση του σπιτιού και όταν πήραν διαζύγιο το έγραψε στο παιδί. Δεν βρίσκω κάτι το μεμπτό. Η κουνιάδα γιατί δεν θέλει αυτήν την λύση; Μήπως προσπαθεί να εκμεταλλευτεί οικονομικά τον σύζυγό σου; Υπάρχει πιθανότητα να δεχθεί την πρόταση του πρώην της, αλλά να πάρει και μερίδιο από τον αδελφό; Πρόσεχε φίλη διότι πολλά παίζουν μιας και η τύπισσα συνήθιζε να κάνει τη μεγάλη ζωή.
Μπορεί πες της, να γράψει την ψιλή κυριοτητα στο παιδί και να κρατήσει η ίδια την επικαρπια ώστε να μην μπορεί να την διώξει από μεσα το παιδί.
Υπάρχει λύση στο πρόβλημα της,απλά της αρέσει να κλαίγεται γιατί ξεβολευτηκε.
Όπως και να έχει,τα δικά σου λεφτά θα τα κρατήσεις για τα παιδιά σου και για τον εαυτό σου.
Δεν έχεις καμία υποχρέωση απέναντι της.
Ναι αυτό ακριβώς σκέφτηκα κι εγώ. Για αυτούς τους λόγους έχει προβλεφθεί η ψιλή κυριότητα. λύσεις υπάρχουν αν το θέλουν κι οι δυο.
Δεν είναι τόσο απλό.
Το πήρε στο όνομά της και λογικά μόνο αυτή είναι υπόλογη στην τράπεζα.
Δεν εξασφαλίζεται ότι ο άντρας της θα πληρώνει.
Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια κι εγώ θα ζητούσα από τον άνδρα μου να γράψει το κοινό μας σπίτι στο παιδί μας κι αυτός θα το ζητούσε από εμένα σε περίπτωση διαζυγίου για να συνεχίσουμε να πληρώνουμε δάνειο. Σιγά μη πλήρωνα δάνειο σε σπίτι που το έχει πρώην , να ερωτευτεί και να το κάνει κουρκουμπινια ενώ το έχω πληρώσει εγώ. Η κουνιάδα θα μπορούσε να κρατήσει τη ψιλή κυριότητα , ώστε να μη τη βγάλει το παιδί της από το σπίτι ή να μη μπορέσει να το πουλήσει χωρίς την υπογραφή της. Θα μπορούσε να κάνει διακανονισμό με τη… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά. Οσα δίκια και να εχει αν αρχισει με τα μισελενατα και τις τσαντες τα έχασε.
*την επικαρπια. η ψιλή κυριοτητα είναι αέρας κοπανιστός, αυτός που έχει την επικαρπια κάνει κουμαντο. Καρπουται το σπίτι στην ουσία ( μπορεί να το νοικιασει,πουλήσει κοκ…)
Ναι μωρέ το κατάλαβα ότι τα μπέρδεψα αλλά σε μπόρεσα να το διορθώσω, ανέβηκελιγα λεπτά μετά που το έγραψα. Το νόημα το πιάσατε.
Ο επικαρπωτής έχει το δικαίωμα να “εκμεταλλεύεται” το διαμέρισμα (να το νοικιάζει, να εισπράττει ενοίκια ή άλλα έσοδα που προκύπτουν από την εκμετάλλευσή του κοκ), αλλά ΔΕΝ μπορεί να το πουλήσει.
Ούτε έχει τη δυνατότητα ο επικαρπωτής να ανακαλέσει και να πάρει πίσω την ψιλή κυριότητα.
Η ιδιοκτησία ανήκει στον ψιλό κύριο, ο οποίος γίνεται “πλήρης” με τη λήξη της περιόδου της επικαρπίας, όπως αυτή περιγράφεται σαφώς.
Σχετικά με το συγκεκριμένο σημασία έχουν και τα παρακάτω:
Ο επικαρπωτής είναι υπεύθυνος και βαρύνεται με όλα τα έξοδα για τη συντήρηση του ακινήτου.
Επίσης, αυτός είναι υπεύθυνος για να πληρώνεται το δάνειο.
Δεν ειχα δει την απαντηση σας πριν σχολιασω. Ακριβως αυτο, πολυ σωστη η τοποθετηση σας.
Μη λέτε για κουρκουμπίνια. Υπάρχουμε και καημένοι Έλληνες τους εξωτερικού εδώ μέσα 🤤🤤🤤
Μπορώ να φάω ένα κουτί του ζαχαροπλαστείου στη κάθισα μου βλέποντας ταινία. Αντί για ποπ κορν. Και να γλείψω και το σιροπακι στο πάτο. Θα υποφέρω μετά δυο μέρες με το στομάχι μου…..αλλά χαλάλι.
Νομίζω ότι βλέποντας ταινία, όσα και να μου φέρεις θα τα φάω. Δεν έχει στοπ.
Ένα κουτί τσάκισα μέσα στο ΣΚ
ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΡΔΙΑ;;;;; (έχε χάρη που σε λίγο καιρό κατεβαίνω για πάσχα)
Κουρκουμπινια μετά το σεξ. Εντάξει δεν υπάρχει …σε βλέπω να παίρνεις κουτί με το που θα βγεις στο αεροδρόμιο.
Η κουνιάδα σου θέλει να κρατήσει το σπίτι στο όνομα της, αλλά να της το πληρώσει άλλος. Αυτό δεν το θεωρώ ακριβώς οικονομική βοήθεια, αλλιώς θα το ονομάτιζα.
Εάν έχει τόση μεγάλη ανάγκη, ας πουλήσει κάποια από τα ακριβά της πράγματα για αρχή. Έτσι κάνουν όσοι έχουν ανάγκη από λεφτά.
Ακριβώς. Αφού έκανε την μεγάλη ζωή μέχρι τώρα, ξεβολεύτηκε και δεν της αρέσει.
Δεν την κρίνω που έκανε καλή ζωή. Αν είχα αυτή την περιουσία και εγώ το ίδιο θα έκανα. Αυτό που δεν συμφωνώ είναι ότι έχει πολλές λύσεις για το πρόβλημα της, αλλά προτιμάει την ζητιανιά.
Το πλέον λογικό σε τέτοιες περιπτώσεις (διαζύγιο-στεγαστικό δάνειο) είναι να γράφεται το σπίτι στο όνομα του παιδιού-ων.
Τους μόνους που θα βοηθούσα αν είχαν ανάγκη είναι οι γονείς μας. Κανέναν άλλον. Δεν θα διέθετα τους κόπους μου για να κάνει ζωάρα κανένας. Ότι μαζεύω είναι για το παιδί μου, δεν θα μπει κανενός η ανάγκη πάνω από τη δική του.
Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά επειδή έχω δει / ζήσει διάφορα, είμαι κάθετη σε αυτό.Δυστυχώς οι γονείς μας μας μεγάλωσαν με την αντίληψη ότι η πατρική οικογένεια είναι το παν και αυτό μας οδηγεί σε τέτοιες καταστάσεις.
Το δίκαιο της υπόθεσης ξέρεις ποιο είναι,εφόσον πληρώνει ο πρώην της τις δόσεις για ένα σπίτι, που δεν έχει καμμία κυριότητα πάνω του,να γραφτει όντως στο παιδί τους η μάλλον και στο παιδί τους.
Και την πίττα ολοκληρη και τον σκύλο χορτάτο δεν λέει.
Το μπαλάκι μετακύλησε σε σας,καλά ξεμπερδεματα θα πω….
Η πρόταση του πρώην δεν είναι παράλογη όμως την βρίσκω εκβιαστική. Η κουνιάδο σου πούλησε περιουσία για την αγορά του νέου σπιτιού, ο πρώην πληρώνει τις δόσεις αλλά ποιό είναι το ποσοστό που έχει καλύψει μέχρι σήμερα; Στη θέση της θα το έδινα στο παιδί με επικαρπία φτάνει να υπήρχε η εγγύηση από τον πρώην για τις πληρωμές του δανείου. Επίσης η κουνιάδο σας τόσα χρόνια δεν συμβάλλει οικονομικά στο σπίτι της; ίνας δυνατον; Η ζωή της σίγουρα έχει αλλάξει και πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες όσο καλύτερα γίνεται. Αλλά… Από την επιστολή σας με ξενίζει η κάποια ζήλεια… Διαβάστε περισσότερα »
ναι αλλα η γραφουσα εχει παιδια. τα παιδια εχουν προτεραιοτητα.
Τον εκβιασμό που βλέπετε,όταν πληρώνει δόσεις σπιτιού δίχως να του ανήκει.
Ζητάει τα αυτονόητα να γραφτεί στο παιδί τους,δεν αρνείται πληρωμές.
Η τύπισσα θέλει να βάλει όλους χέρι και η ίδια να μείνει ανέπαφη.
Εφόσον ο πρώην σύζυγος της δίνει την επιλογή να γραφεί το σπίτι στο όνομα του παιδιού τους για να συνεχίσει να πληρώνει ο ίδιος τη δόση, που είναι το πρόβλημα?? Μπορεί κάλλιστα η ίδια να μεταβιβάσει στο παιδί μόνο την ψιλή κυριότητα και να κρατήσει για τον εαυτό της το δικαίωμα της επικαρπίας, ώστε να μην ανησυχεί ότι μπορεί κάποιος να τη διώξει. Αν ο σύζυγος της γράφουσας αποφασίσει να δώσει στην αδελφή χρήματα, να δώσει από τα αποκλειστικά δικά του και να υπογράψει συμφωνητικό δανείου μαζί της, ώστε να είναι και ο ίδιος κατοχυρωμένος στην περίπτωση που δεν του… Διαβάστε περισσότερα »
Ολα σωστα εκτος απο τη ζηλια που βγαζει το σχολιο σου πως τα εκανε τα ταξιδια της και τα φαγητα της και τα ρουχα της. Ενω εχεις δικιο, το εν λογω σχολιο βγαζει χολη, σα να πιστευεις πως της αξιζει η ταλαιπωρια που περναει τωρα. Δεν ξερεις τι συμβαινει μεσα σε ενα σπιτι. Εχεις καθε δικαιωμα να μην της δωσεις χρηματα, πιθανοτατα το ιδιο θα εκανα κι εγω αν ημουν στη θεση σου. Ομως βγαζεις χολη και κακια.
Εγώ αυτό το εξέλαβα ως “εμείς τόσα χρόνια στερηθήκαμε για να μαζέψουμε αυτά τα λεφτά και αυτή έκανε την ζωή της χωρίς να νοιάζεται τι θα συμβεί στο μέλλον και τώρα ζητάει να της βγάλουμε εμείς το φίδι από την τρύπα” και μου φαίνεται λογικό να βγάλει κάποιος χολή και κακία γιατί τον αφορά άμεσα τι έκανε ο άλλος και πως βρέθηξε σε αυτή την θέση, ειδικά αν θα επηρεάσει το αν θα δωθούν τα χρήματα ή όχι.