Βασανίζομαι που δεν μιλάω με την γιαγιά μου, όμως δεν μπορώ να την συγχωρησω για τον τροπο που φερθηκε στην μαμα μου (και κορη της) οταν την ειχε περισσοτερο αναγκη.
Όταν ήμουν μικρή (δημοτικό) θαύμαζα πάρα πολυ την γιαγιά μου, δούλευε , πήγαινε ταξίδια, ήταν κοκέτα και πάντα έλεγα ότι ήθελα να της μοιάσω. Την σύγκρινα μάλιστα με την άλλη μου γιαγιά που ήταν πιο παραδοσιακή. Πολλά χρόνια μετά κατάλαβα ότι τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς όπως πίστευα.
Η γιαγιά μου πάντα ήθελε -και θέλει -να είναι το κέντρο της προσοχής, χωρίς να ενδιαφέρεται πραγματικά για το τι σε απασχολεί, ενώ πάντα τα προβλήματα της είναι σοβαρότερα και δεν έχει χρόνο να ακούσει τα δικά σου.
Η μαμά μου ήταν το μεσαιο της παιδί, απο το οποίο ειχε παντα απαίτηση να καλυπτει ολες της τις αναγκες (συναισθηματικες, οικονομικες κλπ). Η μαμά μου την λάτρευε και θεωρουσε οτι με τον τρόπο αυτο η γιαγια ενδιαφερεται για εκεινη και οχι οτι την εκμεταλλευοταν.
Η κατασταση κορυφωθηκε οταν η μαμα μου αρρωστησε με καρκινο, η γιαγια δεν ηρθε ουτε μια φορα στο νοσοκομειο, ενω οταν την επαιρνε τηλεφωνο ελεγ στην μαμα μου ποσο κουρασμενη νιωθει κ ποσο θελει να παει μια εκδρομη. Στην κηδεια της μαμας , εμοιαζε να εχει χασει την γη κατω απο τα ποδια της αλλα κρατησε πολυ λιγο.
Δυο μηνες αφου χασαμε την μαμα, σε μια μου προσπαθεια να ειμαι κοντα σε οτι εμοιαζε με την παλια ρουτινα, πηγα να την δω μαζι με τις αδερφες μου. Εκτος του οτι σχολιασε ποσο παχυναμε ολες απο το πενθος, μας ειπε μια ιστορια για τοτε που εμαθε οτι ηταν εγκυος στην μαμα μας, και η πρωτη της σκεψη ηταν να την ριξει. Καμια απο μας δεν μιλησε και φυγαμε. Αυτη ηταν η τελευταια φορα που την ειδα.
Εχουν περασει 4 χρονια απο τοτε. Καμια φορα με πιανουν τυψεις , ειδικα στις γιορτες, πως ειναι μεγαλη γυναικα μονη και σκεφτομαι να την παρω ενα τηλεφωνο ή να παω να την δω, ομως δεν το κανω.. Και νιωθω τυψεις μεν, αλλα ειλικρινα μου ειναι αδυνατο…
Συγνωμη για το μεγαλο μηνυμα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Έρη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συλληπητήρια για τη μαμά σου. Είναι πολύ σκληρό αυτό που περάσατε. Να μην έχεις τύψεις, όπως δεν είχε και η γιαγιά σου όταν δεν ερχόταν στο νοσοκομείο. Αν σου έρθει ποτέ όρεξη να τη δεις, να το κάνεις αλλά χωρίς προσδοκίες. Η συμπεριφορά αυτή θα παραμείνει. Κάποιοι άνθρωποι δυστυχώς….
Λυπάμαι και συμπονώ για την απώλεια Έρη μου <3 Μιλάμε για σκατοψυχιά ολκής και εγωισμό μεγατόνων η γιαγιά σου. Ειλικρινά, με ανατρίχιασαν και με αηδίασαν αυτά που σου έχει πει. Εγώ δεν θα την ξαναέβλεπα, χωρίς καμία τύψη. Είναι εμετικό αυτό με την έκτρωση που είπε για την νεκρή κόρη της – που πέθανε νέα και άφησε πίσω την ζωή της και τρία κορίτσια. Εκνευρίζομαι!!! Βάλε ένα τεράστιο Χ. Εσύ δεν είσαι ευάλωτη; εσύ δεν θες παρέα τις γιορτές; δεν θα ήθελες μια γλυκιά και υποστηρικτική γιαγιά;; καμία συμπόνοια και σορρυ αν είμαι σκληρή, αλλά αυτό πιστεύω έχοντας περάσει από… Διαβάστε περισσότερα »
Σκέφτηκες μήπως ότι αυτό που είπε η γιαγιά να ήταν κάτι σαν εξομολόγηση; Δηλαδή ότι μπορεί να θεωρεί ότι τιμωρήθηκε με το να δει νεκρό το παιδί της γιατί τότε είχε κάνει αυτήν την σκέψη; Ίσως ήθελε να το βγάλει από μέσα της για να της πάρει κάποιος τις ενοχές. Ίσως…
Δεν το σκέφτηκα, ίσως… Σε κάθε περίπτωση δεν είναι κουβέντα αυτή να την πει στο παιδί, που θρηνεί τη μαμά του! Δεν την αφορά την Έρη αυτό. Είναι προσβλητικό και πληγωτικό, πάρα πολύ. Οι γέροι συχνά είναι χειριστικοί και θεωρούν ότι (ο όποιος) δικός τους πόνος είναι μεγαλύτερος. Έχω βρεθεί στη θέση να μην έχω το χώρο και το δικαίωμα να κλάψω και να θρηνήσω για τη μαμά μου, γιατί έπρεπε να παρηγορούμε τη γιαγιά που έχει κάποια κοινά με τη γιαγιά της Έρης, γι αυτό και θυμώνω τόσο. Και αναγνωρίζω ότι η απώλεια του παιδιού πρέπει να είναι ανείπωτος… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά κάνεις και τα λες. Να πεις τόσα κι άλλα τόσα. Εμείς εδώ είμαστε για να σε ακούσουμε και να σε παρηγορήσουμε όσο θέλεις και όπως μπορούμε. Οι “εγωιστές ηλικιωμένοι” είναι μία πραγματικότητα και έχεις δίκιο.
Πολύ γλυκό σχόλιο WonderWoman, ευχαριστώ πολύ <3
Προς τι η προσπαθεια διακαιολόγησης. Οι κόρες δεν ήταν σε θέση να ακούσουν ότι η μάνα τους δεν ήταν επιθυμητή. Ασ μην κάνουμε πάντα το δικηγόρο του διαβόλου.
Ναι ρε παιδια, στην τελική αν ηθελε τόσο να το βγάλει απο μεσα της, ας πηγαινε να το πει σε εναν παπά! Να την εξιμολογήσει και να μην εχει κ εκεινη τύψεις! (Που αμφιβάλλω οτι το ειπε απο τυψεις, αλλα λέμε τωρα…)
Δεν προσπάθησα να δικαιολογήσω τίποτα και κανέναν και σίγουρα ούτε να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου. Απλώς πήγα και στην άλλη πλευρά, μήπως κατανοήσω τα κίνητρα πίσω από την πράξη. Ενσυναίσθηση λέγεται. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο σ’ αυτούς που μας είναι αρεστοί.
Δεν χρειάζεται να πιέσετε τον εαυτό σας για συγχώρεση.
Μερικοί άνθρωποι αγαπούν μόνο τον εαυτό τους και τον προστατεύουν από συνσισθηματικές φθορές…
Λυπάμαι για την μητέρα σας.
Λυπάμαι πολύ που χάσατε τη μητέρα σας. Υπάρχουν πράγματα που συγχωρούνται και άλλα που δεν συγχωρούνται. Η δική σας περίπτωση ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Και εγώ θα έκοβα κάθε επαφή. Δεν βλέπω για ποιο λόγο θα πρέπει να δείξετε κατανόηση σε κάποιον που στα δύσκολα σας άφησε μόνες σας. Πού ήταν, όταν τη χρειαζόσασταν περισσότερο; Oι τύψεις που νιώθεις δείχνουν ότι είσαι καλό παιδί που νοιάζεται, παρά τα όσα έγιναν. Αν πάρεις τηλέφωνο, να είσαι προετοιμασμένη ότι η συμπεριφορά της για ακόμα μια φορά θα σε ενοχλήσει ή ακόμα περισσότερο θα σε εξοργίσει. Για να σου πω την αλήθεια, εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Η γιαγιά σου εχει ματαιώσεις. Κατι στη ζωή της δεν πηγε οπως ήθελε και επισης δεν εχει τα εργαλεία να κανει συναισθηματική διαχείριση. Παρά την απώλεια της κόρης της και τα χρόνια της, δεν εμαθε, δεν προσαρμόστηκε. Εχεις ηδη καταλάβει πολλά για το χαρακτήρα της, δεν χρειαζεται να δεις κάτι άλλο. Οι τύψεις σου είναι ανθρώπινες γιατι δεν είσαι ρομπότ, εχεις συναισθηματική πληρότητα και μη εγωκεντρικό τρόπο σκέψης. Ασε που ποτε δεν ειναι εύκολο να σπάσουμε εντελώς τα δεσμά με αυτα που βλεπαμε ή πιστεύαμε παλιά. Αν νιώθεις οτι θα βοηθήσει καπου, πες της καποια στιγμη οτι το σχόλιο για… Διαβάστε περισσότερα »
Έρη μου, με έπεισες.
Υπάρχουν μητέρες τέρατα, άνθρωποι χωρίς ψυχή.
Όλα τα δίκια μαζί σου, έχεις καλή ψυχούλα
( όπως είχε και η μαμά σου ).
Πηγαίνετε στην άλλη γιαγιάκα, την παραδοσιακή.
( Όσο για τη μαμά της μαμάς σου…
δεν είσαι ο ψυχολόγος της, είναι βαρύ. )
Αχ lucid μου , ναι υπάρχουν μητέρες τέρατα, ο εγωισμός δε φευγει πάντα αν γίνεσαι γονιός. Ήξερα στο περιβάλλον μου μητέρα που το μικρό παιδί της πέθαινε από καρκίνο, αλλά ήθελε να πάει ταξίδι σε εξωτικό προορισμό κι όταν τη ρώτησα πώς πέρασε, “χάλια, με έπαιρνε όλη την ώρα το παιδί κι έκλαιγε ότι θέλει να κοιμηθεί μαζί μου και του λειπω, στιγμή δεν είχα ησυχία”. Σου μιλάω ειλικρινά μου έπεσε το σαγόνι. Το παιδί μετά από λίγο πεθανε.
Απίστευτο.
😲
Ερη, εισαι ζεστός κ συναισθηματικος άνθρωπος κ νομίζω οτι έψαχνες την ρουτινα (όπως περιγράφεις) να δεις την γιαγια κ να ηταν όπως παλιά (οταν ζούσε κ η μαμα σου). Η γιαγια όμως εχει μια δική της πραγματικότητα κ αντίληψη κ όπως φαινεται δεν εχει ενσυναισθηση κ συμπονοια. Το σχόλιο για το βάρος στην συνθήκη απώλειας χτυπάει ευαίσθητες χορδές μου, δηλαδή αν είχατε χάσει κιλά τι ακριβώς αλλάζει στην ζωη? Μην έχεις τύψεις που έκοψες επαφη, ειναι το πιο σωστο βήμα προστασίας της δικής σου ηρεμίας (top tier self care)!! Αν την πλησιασεις θα εισαι η αντικατάσταση της μαμάς σου που… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πολύ για τη μαμά σου (έτσι έχασα κι εγώ τη δική μου) και συμφωνώντας με τις περισσότερες σχολιάστριες εδώ, θα σου πω να μην σπαταλάς ΚΑΜΙΑ τύψη γι’ αυτόν τον άνθρωπο.
ΔΕΝ αξίζει την αγάπη σου/σας, δεν καταλαβαίνει καν από αγάπη, νοιάξιμο κλπ. Πες με σκληρή (που κάθε άλλο παρά είμαι.) αλλά, ναι, θα την είχα ξεγράψει ΤΕΛΕΙΩΣ.
ΤΕΛΕΙΩΣ όμως.
Για πάντα.
Κουράγιο, είναι δύσκολο να χάνεις γονιό, το ξέρω. Όμως σε καμία περίπτωση δεν είσαι υποχρεωμένη να έχεις επαφές με οποιονδήποτε σου κάνει κακό και δεν έχει φερθεί σωστά, κι ας είναι συγγενής και ας είναι οτιδήποτε. Πάνω από όλα να είσαι εσύ καλά και ψυχολογία σου. Δεν κάνεις κάτι λάθος για να νιώθεις άσχημα, επικεντρώσου σε όσους είναι στα αλήθεια δίπλα σου και όχι σε όσους δεν είναι. 🙂
Έρη μου, με τις πράξεις τις “επέλεξε” να είναι μόνη. Γιατί να μην σκεφτεί αυτή πως φέρθηκε, τι είπε, να αναρωτηθεί το λόγο που απομακρυνθήατε, ωστε να νιώσει η ίδια τύψεις κ να σε προσεγγίσει; Δηλαδή κάποτε είχατε μια κανονική σχέση γιαγιάς – εγγονής κ μετά από το περιστατικό που περιγράφεις απλά δε σας ξαναείδε κ αυτό της φάνηκε οκ; Δε σας έψαξε; Δεν την απασχολησε αν έκανε κάτι που σας ενοχλησε; Δε θα ήθελε να έχει επαφές μαζί σας; Είστε η “προέκταση” του παιδιού της που δυστυχώς δεν μπορεί να έχει πια … Προφανώς το θέμα της είναι βαθύτερο… Διαβάστε περισσότερα »