Γεια σας!
Η δική ιστορία έχει να κάνει με μια κοπέλα που θεωρούσα πολύ καλή μου φίλη.
Γνωριστήκαμε πριν κάποια χρόνια εφόσον ήμασταν συνάδελφες και απο την πρώτη στιγμή σχεδόν κολλήσαμε, βόλτες, εξόδους, σχεδόν τα πάντα μαζί. Εγώ ελεύθερη και σχεδόν 10 χρόνια μεγαλύτερή της και αυτή σε σχέση με τον τωρινό σύζυγό της. Πριν 2 χρόνια περίπου φεύγουν μαζί για άλλη πόλη λόγω εργασίας αλλά κρατήσαμε επαφή με την κοπέλα και μάλιστα την πρώτη χρονιά που ήταν εκεί, είχα πάει να την δω. Αυτή έρχεται στην πόλη μου σχετικά συχνά εφόσον είναι οι γονείς της εδω.
Πάμε τώρα στο ζουμί: έχουμε να βρεθούμε σχεδόν 6 μήνες, μιλάμε αυτούς τους μήνες με δική μου προτροπή δλδ αν δεν κάνω εγω την κίνηση τότε δεν θα μου μιλήσει, μου έλεγε πριν 4 μήνες οτι έχει προβλήματα με την δουλειά της και οτι νιώθει πίεση και όταν της είπα να ψάχνει ταυτόχρονα να βρει και κάτι άλλο και όταν το βρει τότε να φύγει απο εκεί μου απάντησε πως ‘’είναι δύσκολα να βρεις δουλειά εδω, και θα δω τι θα κάνω, θα το τραβήξω μέχρι άνοιξη-καλοκαίρι και μετά βλέπουμε’’.
Ώσπου σχετικά πρόσφατα, ανεβάζει στόρυ στο ίνσταγκραμ με το οτι έρχεται στην πόλη μου και έκανα ξανά το βήμα να την ρωτήσω πότε θα μπορέσει να βρεθούμε. Μου είπε πότε θα μπορεί και μου λέει το εξής ‘’θέλω να σου πω και κάτι’’…. Παιδιά είναι έγκυος! Γεννάει τις επόμενες μέρες και απλά μου το είπε επειδή θα την έβλεπα με την κοιλιά, ειδάλλως αν δεν ερχόταν να γεννήσει εδω τότε δεν θα μου το έλεγε ποτέ! Την είδα τελικά, η αντίδρασή μου ήταν φυσιολογική σαν να μην με είχε πειράξει το γεγονός οτι δεν μου είπε κάτι την στιγμή που με θεωρούσε και δικιά της φίλη.
Θέλω να σας προλάβω, και να μην αρχίσετε να με λέτε κακιά, στριμμένη, κλπ κλπ κλπ, απλά είχε πόσες ευκαιρίες να μου το πει και μου το είπε επειδή θα την έβλεπα. Δικαιολογήθηκε ότι δεν ήθελε να το πει επειδή δεν ξέρεις τι γίνεται στους πρώτους μήνες και συμφώνησα μαζί της, αλλά πριν 4 μήνες που μου έλεγε για την δουλειά της μπορούσε να πει τι γίνεται, οτι περίμενε την άδεια εγκυμοσύνης και οχι οτι θα έμενε στην δουλειά μέχρι άνοιξη-καλοκαίρι και μετά θα έβλεπε τι θα έκανε.
Ναι εντάξει, δεν ήθελε να μου το πει για τους δικούς της λόγους, αλλά έχω σπαστεί. Τι θα πάθαινε δλδ αν μου το έλεγε; Θα της έκανα κακό; Θα την μάτιαζα; Θα την ζήλευα;
Ίσος έφταιγα και εγω, αφού έβλεπα οτι μου μιλούσε μόνο επειδή της μίλαγα εγω πρώτη, τότε να το έπιανα το σημάδι οτι δεν θέλει και πολλά-πολλά μαζί μου…
Όταν μάθω οτι γέννησε θα της ευχηθώ, αν μου πει αυτή τότε θα πάω να δω και το μωρό και μετά αυτή θα πάει στην πόλη της και εγω εδω, μέχρι να επιστρέψουν σε 1 χρόνο για γάμο και βάφτιση(δεν περιμένω κάλεσμα).
Ξέχασα να αναφέρω οτι το είχα υποψιαστεί οτι κάτι γίνεται επειδή πριν 6 μήνες που την είδα, είχε κάτι ζαλάδες και την είχα ρωτήσει και το αρνήθηκε. Την ρώτησα ξανά μετά απο μέρες και μου είπε πως είναι καλά, οι ζαλάδες έφυγαν και δεν υπάρχει εγκυμοσύνη.
Αλλά σας ρωτάω, είμαι παράλογη που με έχει πειράξει;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Είμαι παράλογη;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είναι πασιφανές ότι η συγκεκριμένη κοπέλα δεν θέλει πολλά πολλά μαζί σου αφού δεν παίρνει την πρωτοβουλία να επικοινωνήσει. Δεδομένου αυτού, δε χρειάζεται να σου λέει τα πάντα για τη ζωή της. Δικαίωμα της είναι να μη θέλει να το μάθεις. Ίσως γιατί δε σε νιώθει πια δικό της άνθρωπο να μη θέλει να μοιραστεί την εγκυμοσύνη της μαζί σου. Αυτό που πιστεύω ότι σε ενόχλησε και σε αυτό έχεις απόλυτο δίκιο είναι ότι σου έλεγε ψέματα. Καταλαβαίνω ότι στην αρχή της εγκυμοσύνης δεν ήθελε να πει τίποτα γιατί δεν είναι σίγουρο εάν θα προχωρήσει. Μετά όμως δημιούργησε μια ολόκληρη… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς το ίδιο πιστεύω και εγώ. Με εκνευρίζουν και μένα οι άνθρωποι που λένε διαρκώς ψέματα και πολλές φορές παίζουν με τις λέξεις για να τους λυπηθούμε.
Θα ήθελα να κάνω ένα ελαφρώς άσχετο σχόλιο για να προβληματίσω όσους λένε ότι είναι καλό να κρύβουμε τις εγκυμοσύνες γιατί μπορεί να πάει κάτι στραβά και σας προβληματίζει η διαχείριση. Για να το δούμε όμως λίγο αλλιώς. Εάν δεν γνωρίζω ότι μια γυναίκα περνάει αυτή τη μορφή πένθους, αυξάνονται οι πιθανότητες να πετάξω μαλακία μπροστά της. Αυξάνονται οι πιθανότητες να έχω από εκείνη απαιτήσεις στις οποίες δεν μπορεί να ανταποκριθεί λόγω της απώλειας. Εάν γνωρίζω, είναι πιθανότερο να σεβαστώ τον πόνο της και να μην της κάνω τη ζωή πιο δύσκολη. Πολλά στραβά μπορεί να συμβούν σε μια εγκυμοσύνη,… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι και αυτό μία οπτική πολύ λογική. Νομίζω έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεται ο καθέν@ όλο αυτό και πώς το διαχειρίζεται ή θα ήθελε να το διαχειριστεί.
Να είναι πάντα καλά το ζουζούνι!
Έχοντας βιώσει απο όσο πιο κοντά γίνεται την απώλεια σε κοντινό μου πρόσωπο στον 8ο μήνα της κύησης θα συμφωνήσω. Πιστεύω δε πως ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός προσπαθεί να προστατευθεί με άγαρμπο τρόπο απο πολύ σημαντικά στάδια ή γεγονότα της ζωής όπως είναι η απώλεια, ο θάνατος και το πένθος με αποτέλεσμα όσοι συμμετέχουν σε αυτό να το προσεγγίζουν με λάθος τρόπο.
Θα τολμήσω να σου προτείνω το βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα “Νιόβη: το αδύνατο πένθος στον καιρό της πανδημίας”. Είναι πολύ μικρό βιβλίο, αλλά θίγει πολλά ενδιαφέροντα θέματα.
Α σε ευχαριστώ. Θα είναι το επόμενο που θα διαβάσω, με ενδιαφέρει πολύ το θέμα.
Δεν τίθεται θέμα “καλού” κ “κακού” σε αυτές τις περιπτώσεις. Κάθε γονέας κάνει αυτό που θεωρεί καλύτερο για να προστατεύσει τον εαυτό του. Φυσικά κ δεν μπορείς να περιμένεις από τους άλλους να προσαρμοστούν σε μια κατάσταση που δεν γνωρίζουν αλλά μπορεί να σου φαίνεται πολύ πιο εύκολο να αγνοούν τελείως την συνθήκη απο το να πρέπει να την αντιμετωπίζεις εκ νέου κάθε φορά που λες τα νέα σου σε κάποιον. Απλά το να μην το πεις σου δίνει την ευκαιρία να αποφασίσεις μετά από το γεγονός τι θέλεις να πεις κ σε ποιόν. Αλλιώς το προκαταβάλεις (ούτε αυτό είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν διαφωνώ με την οπτική σου απλά υπάρχουν και αυτοί που αν ξέρουν και μάθουν θα πάνε επι τούτου να κάνουν ερωτήσεις και να ξύσουν πληγές ειτε λόγο σαδισμού, είτε λόγω κουτσομπολιού είτε λόγω περιέργειας. Υπάρχουν και αυτοί που χαίρονται. Προσωπικά πιστεύω οτι η μέση οδός είναι η καλύτερη, εγώ θα ενημέρωνα αυτούς που θεωρώ δικούς μου ανθρώπους, δεν θα ενημέρωνα όμως τον περίγυρο με τον οποίον δεν θα ήθελα να το συζητήσω. Οπώς ειπώθηκε ήδη ειναι καθαρά θέμα προσωπικής προτίμησης.
Πολλές φορές ισχύει το εξής: οι πραγματικοί φίλοι φαίνονται στις χαρές μας κ όχι στις λύπες.
Ισχύει αυτό, το πιστεύω. Στην λύπη ο καθένας μπορεί να δείξει ή να υποκριθεί συμπόνια. Στην χαρά του άλλου χρειάζεται μεγάλο υποκριτικό ταλέντο για να υποκριθείς ενώ δεν χαίρεσαι.
Κρίμα όσα τράβηξε το αγγελούδι σου.Ειχομαι να έχει υγεία και καλή τύχη σε ολη της την ζωή απο δω και μπρος.
Φίλη μου έχεις δίκιο. Κι εγώ θα απογοητευόμουν αν ένας άνθρωπος που ένιωθα δικό μου δεν ένιωθε το ίδιο. Η παρέα σου είναι πολύτιμη, μην την δίνεις εκεί που δεν την εκτιμούν, αυτό έχω να πω εγώ.
Γενικα καλο ειναι να καταλαβαινουμε πως οταν μια σχεση δεν τραβαει, δεν υπαρχει ενδιαφερον απο την αλλη πλευρα, δεν μπορουμε με το ζορι να την κρατησουμε ‘ζωντανη’.
Για την φιλη σου ειστε απλα γνωστοι/ casual φιλοι και δεν θελει πολλα πολλα. Τωρα για τι δεν σου ειπε οτι ηταν εγκυος, ε δεν ηθελε να το πει, παιδι της ειναι οτι θελει θα κανει κ σε οσους θελει θα το πει.
Στην θεση σου απλα θα εβλεπα λιγο καθαρα και αντικειμενικα την κατασταση και δεν θα αφιερωνα τοσο χρονο σε μια φιλια που εδω και καιρο δεν υπαρχει πλεον.
μου έχει τύχει με φίλη να μην αποκαλύψει την εγκυμοσύνη σε κανέναν παρα μόνο όταν μπήκε να γεννήσει είχε ομως ήδη 2 αποβολές σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και δεν ήθελε να βιώσει ξανά το μετα που έπρεπε να εξηγεί σε όλους ότι έχασε το παιδί.
Η δική σου φίλη δικαιολογείται. Της κοπέλας εδώ, μοιάζει να έχει κάψει εδώ και καιρό να είναι φίλη.
Δεν είσαι παράλογη που σε έχει πειράξει, αλλά οχι επειδή έχεις εσύ δίκιο και αυτή άδικο. Απλα η εικόνα που είχες για την φιλία σας δεν ήτανε πραγματική. Την αποκαλείς πολυ καλή σου φίλη και προφανώς επένδυσες συναισθηματικά στην φιλία σας αλλά η στάση της δείχνει οτι αυτή σε θεωρούσε απλά μια καλή παρέα για όσο ήσασταν συνάδελφοι αλλά οχι καλή της φίλη. Αμα σε θεωρούσε καλή της φίλη θα ήξερες για την εγκυμοσύνη. Δεν φταίει σε κάτι, απλά η καθε μια σας εξέλαβε με διαφορετικό τρόπο την σχέση σας.
Τζάμπα στεναχωριέσαι, φαίνεται ότι δε θέλει στενή φιλία μαζί σου οπότε ξεπέρασε το και προχώρα. αν σε θεωρούσε φίλη της θα σου το έλεγε εστω από 4-5 μηνών. Επισης αν σε θεωρούσε φίλη θα έπαιρνε κι αυτή πρωτοβουλία να επικοινωνήσει.
Το πώς βιώνει κάθε γυναίκα την εγκυμοσύνη της είναι προσωπικό. Οι ορμόνες επηρεάζουν την ψυχολογία και δεν φέρεται όπως συνήθως. Εγώ θα σεβομουν την απόφαση της να κρατήσει την εγκυμοσύνη της κρυφή μέχρι να νιώσει εκείνη έτοιμη να την αποκαλύψει. Πιθανόν να έχει περάσει σε άλλη φάση πλέον η ζωή της και να μην υπάρχει πια αυτό που σας έδενε. Σεβαστό. Γιατί να σπαζεσαι;
Αν ένιωσε ότι δεν ήθελε να το πει, πολύ καλά έκανε. Αν κάτι στραβώσει στην πορεία, είναι πολύ δύσκολη η διαχείριση. Πόσο μάλλον αν το γνώριζαν, έστω και οι πολύ κοντινοί. Εμένα στο πρώτο παιδί ένας γνωστός (όχι φίλος) ξέρεις τι μου είπε όταν του είπα ότι περιμέναμε παιδί; Ότι οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος μας γιατί συμβαίνουν συχνά αποβολές. Μου ήρθε να τον βρίσω. Στο δεύτερο παιδί, η απόλυτη σιωπή. Δε λέγαμε τίποτα και σε κανέναν. Επίσης, μία φίλη που μας εκμυστηρεύτηκε με πολλή χαρά ότι περίμενε παιδί, το έχασε δυστυχώς. Δεν τολμώ να σκεφτώ πώς μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραίος φίλος… Κάλεσε τον στον γάμο σου να σου πει “και του χρόνου” 😂
Χάχα, αυτό!
Η πλάκα είναι ότι με ρώτησε εκείνος αρχικά κι εγώ του απάντησα πάνω στον ενθουσιασμό μου. Και μου απαντάει αυτό το πράγμα.
Στο 2ο παιδί δεν έλεγα τίποτα! Μουγκαμάρα mode enabled!
Ηλίθιος ο τύπος. Έλεος. Τι βρήκε να πετάξει.
Δεν μου φαίνεσαι ακριβώς παράλογη αλλά ίσως λίγο υπερβολική. Το ότι οι 1οι μήνες είναι πιο επικίνδυνοι, δεν σημαίνει ότι μετά είσαι απαραίτητα μια χαρά. Μπορεί να έχει (οικογενειακό) ιστορικό αποβολής στο 2ο τρίμηνο ή ακόμα και θνησιγένειας. Μπορεί απλά να το έχει ακούσει και να αγχώνεται. Μπορεί να είναι όντως προληπτική (που φαντάζομαι θα το ήξερες). Πολλά μπορεί να συμβαίνουν.
ναι είσαι παράλογη. Η μόνη σου αντίδραση στην δήλωσή της , θα έπρεπε να ήταν χαρά. Όλα τα άλλα που περιγράφεις οτι σκέφτηκες και ένιωσες είναι εντελώς άκυρα.
Όχι δεν είναι παράλογη η γράφουσα.
…Απλά σεβαστό κομμάτι του ημεδαπού πληθυσμού είμαστε ανθυποβαλκάνιοι, μίζεροι, καχύποπτοι, βασκανολάτρεις και πιστεύουμε ότι όλες οι child free γυναίκες εποφθαλμιούν τις εγκυμοσύνες έτερων γυναικών.
Όσο για την γράφουσα, θεωρώ ότι το πρέπον για να είναι τυπικά εκείνη εντάξει θα ήταν -προφανώς- να ευχηθεί για το παιδάκι, ίσως και με κάποιο δωράκι και μετά, αν η έτερη κυρία δεν επιζητά τη επικοινωνίας/παρέα της γράφουσας, να σταματήσει τις επαφές.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
α! ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά.
Έχω διατυπώσει μερικές ακόμη σκέψεις στην Juanita παρακάτω, αν σε ενδιαφέρει 🙂
Έχοντας βιώσει μια εγκυμοσύνη, δεν μπορώ να καταλάβω ποιός ο λόγος να το κρύβει τόσο πολύ από μια γυναίκα που υποτίθεται έπιναν και δύο καφέδες το χρόνο. Όταν ήμουν έγκυος όχι απλά δεν είχα πρόβλημα να το μοιραστώ με οποιονδήποτε, αλλά από τη χαρά μου θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες για αυτή την εμπειρία. Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο από lost and not found!
Πρίν καποιον καιρό θα έλεγα το ίδιο αλλά πρόσφατα έμαθα για δυο περιπτώσεις γυναικών που έχασαν παιδιά στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, σε πολύ προχωρημένη φασή δηλαδή. Είχα μια παρόμοια κουβέντα, μα γιατί το κρύβουν και έμαθα αυτό. Μπορεί επομένως να υπάρχει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου και κάποιος να το κρύβει για μην χρειαστεί να αντιμετωπίσει τις ερωτήσεις του περίγυρου αν κάτι πάει στραβά.
Με συγχωρείτε αλλά διαφωνώ κάθετα σε αυτό. Δεν μπορούμε να ξέρουμε ούτε εμείς, ούτε η γράφουσα τί έχει περάσει η φίλη της. Η κρυψίνοια είναι μόνο μια πιθανότητα. Μπορεί να είχε σοβαρότερους λόγους να το αποκρύψει και δικαίωμα της είναι. Ως μαμά δυο παιδιών, δυστυχώς χρειάστηκε να υποστώ τέσσερις αποβολές μέχρι να τα αποκτήσω. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απο το να έχεις βιώσει κάτι τόσο τραυματικό και να πρέπει να εξηγείς ξανά και ξανά όταν σε ρωτάνε πως πάει η εγκυμοσύνη.
Οχι καλη μου. Αν θεωρεις πως εχεις φιλες πραγματικες δε πρεπει να αισθανεσαι πως θα σε κρινουν.
Μα δεν είναι θέμα κριτικής. Είναι ένα τραυματικό γεγονός για το οποίο χρειάζεται μια γυναίκα το δικό της χώρο και χρόνο για να το συνειδητοποιήσει και να το διαχειριστεί. Δεν θέλουν να μπουν όλες στη διαδικασία να το συζητήσουν και μου κάνει φοβερή εντύπωση το πλήθος των σχολίων που το σχολιάζουν αρνητικά. Το θεωρώ φοβερή έλλειψη ενσυναίσθησης απέναντι σε ένα άτομο με το οποίο κατά τα άλλα διατηρούμε φιλική σχέση.
Κι εγω γι αυτο απορω. Και πραγματικα το θεωρω τεραστια έλλειψη ενσυναίσθησης.
Άλλες βιώνουν το τραύμα του εμβρύου που απέβαλαν και άλλες βιώνουν το τραύμα μίας άνευ όρων αδερφικής φιλίας (και -κατά μία έννοια- επιλεγμένης οικογένειας) που νόμιζαν ότι είχαν.
πραγματικά δεν υπάρχει συγκριση…. είναι τελειως διαφορετικά πραγματα κι η αποβολη /εγκυμοσυνη είναι απο τα πραγματα που πρεπει να ζησεις για να το καταλαβεις. Και για εναν εξωτερικό παρατηρητη ειναι αποβολη εμβρυου, για τη γυναικα που το βιωνει ειναι θανατος του μωρου της. Αλλωστε αλλο το λεω μετα τη γεννα πχ ,αλλο το.λεω στα μισα της εγκυμοσυνης οταν πια αισθάνομαι σιγουρη. Τελος παντων μαλλο το βλεπουμε τελειως διαφορετικά.
Jennaki, τα μη τελειόμηνα και δη τα του 1ου τριμήνου, έμβρυα τα ονομάζω, διοτι έμβρυα είναι αφενός από definition, και αφετερου όταν τα αναπαραγωγικά δικαιώματα (πρόσβαση σε ασφαλή άμβλωση) βάλλονται στο δυτικό κόσμο (ενδεικτά ηδη 15 πολιτείες των ΗΠΑ εχουν απαγορεύσει την αμβλωση και σε διαφορεςς περιπτώσεις δεν υπαρχει καν εξαιρεση για εγκυμοσυνη προκληθήσα απο αιμομικτικό βιασμό ανηλικης), δεν θα αρχίσω να αποκαλώ τα εν λόγω έμβρυα, μωρά. Όμως, εξυπακούεται πως η γυναίκα που εχει μπει στην διαδικασία μια επιθυμητής εγκυμοσύνης, η οποία εχει προκύψει “φυσικά” και ισως ακόμη περισσότερο με την βοήθεια της ιατρικής (και ανάλογο ψυχοσωματικό, εκτός από… Διαβάστε περισσότερα »
Ορθή επαναληψη:
Τα μη τελειόμηνα, λαθος διατυπωση βεβαίως. Εννοώ αυτά που δεν εχουν “πιάσει” το οριο βιωσιμοτητας.
Κάποια επιπλέον παράμετρος που δεν έθεσα στο προηγούμενο ποστ (για κάποιο λόγο δεν μπορώ να το επεξεργαστώ): δεν συζητιούνται τα πάντα με τους φίλους μας. Ανεξάρτητα απο την αγάπη και το δέσιμο που έχουμε με ένα φιλο/φίλη, υπάρχουν θέματα, όπως το συγκεκριμένο, τα οποία αφορούν προτίστως το ζευγάρι. Προσωπικά θεωρώ οτι κακώς θέτεται σε τέτοια βάση η ποιότητα μια φιλίας.
Ειναι πολυ τραυματικό μια αποβολη. Αλλά το πιο τραυματικό για μια γυναικα ειναι το να πηγαίνεις με χαρά να γεννήσεις και να πιάνεις στο τέλος ενα νεκρό μωρό στα χέρια σου.
Ίσως αυτό φοβαται η φίλη της και δεν το λέει πουθενά γιατι φοβάται και ειναι προληπτική. Δεν πρεπει να κρινουμε τις φοβίες μιας εγκύου όσο μα όσο παραλογες και αν μας φαινονται.
Δεν ειναι η φιλία τους το ζητούμενο τώρα.
Η ερωτωσα πιθανοτατα δεν ηταν ποτέ στην θεση της εγκύου και δεν γνωριζει οτι πια δεν ειναι ιδιος ο κόσμος μιας γυναικας οταν αυτή φέρνει ενα μωρό στον κόσμο.
Η εμπειρία της εγκυμοσύνης σου είναι ακριβώς αυτό… Μια δική σου εμπειρία. Υπάρχουν και οικογένειες που φεύγουν με κλάματα, με κατάθλιψη, ή με μετατραυματικό στρες (ή ακόμα χειρότερα) από τα μαιευτήρια.
Η εγκυμοσύνη είναι τρομερά επεμβατικό γεγονός για τον γυναικείο οργανισμό και μπορεί να πάει στραβά με πάρα πολλούς τρόπους. Μακάρι η εμπειρία σου να ήταν πανανθρώπινη αλλά δυστυχώς δεν είναι για πάρα πολλούς ανρθρώπους.
Υ.Γ. Τελικά μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε πολύ περισσότερο για αυτό αν και σε αυτό το site έχω διαβάσει αρκετές ιστορίες κ άρθρα πάνω στο θέμα.
Well said! Επίσης, προσωπικά με βοήθησε πολύ όταν εξέφρασα στο περιβάλλον μου αυτό που μου προκάλεσε η απώλεια. Μετά την πρώτη μου αποβολή κάναμε με το σύζυγο σαν να μην τρέχει τίποτα μπροστά στον κόσμο. Ε δεν ήμουν οκ ρε παιδιά. Ένιωθα οτι πνιγόμουν κάθε φορά που άκουγα το “νέοι είστε, θα ξαναπροσπαθήσετε”. Όταν ξεκίνησα να το συζητάω, προέκυψε οτι και άλλες γυναίκες στο ευρύτερο περιβάλλον μου το είχαν περάσει και δεν ανέφεραν τίποτα για αυτό. Θεωρώ οτι δεν ξορκίζεται με τη σιωπή κάτι τέτοιο. Σέβομαι όμως το δικαίωμα κάθε γυναίκας να αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα το… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω 2 ξαδερφάκια που έχουν γεννηθεί και ζήσει εξωτερικό και συνηθίζουν να στέλνουν ευχές η κάθε οικογένεια με τα παιδιά της (έκαστη έχει από 4!)….Αναγνωρίζοντας φυσικά τις ευνοϊκές συνθήκες ζωής και βιοτικού επιπέδου και τις νοοτροπίες που καθιστούν επιθυμητό και εφικτό το παραπάνω (για αρκετούς άλλους ανθρώπους δεν είναι κάτι το εφικτό ή επιθυμητό), χαίρομαι, ακριβώς, για την απουσία των συγκεκριμένων κομπλεξικών στοιχείων που θα έκανε τον άλλον να σκέφτεται δις και τρις ότι ο κάποιος που θα λάβει την οικογενειακή κάρτα, θα ζηλέψει/κακολογήσει. Απ’ την άλλη -για να λέμε του στραβού το δίκιο- υπάρχει ζήλεια και κακολόγισμα και άκυρα σχόλια,… Διαβάστε περισσότερα »