Η ιστορία μου είναι η εξής:
Μεγαλωμένη σε μια μικροαστική περιοχή του κέντρου της Αθήνας με γονείς της μικρομεσαίας τάξης, έφαγα την παραμύθα πως το καλό παιδί, η καλή μαθήτρια με το δυνατό πτυχίο και το ακόμη πιο δυνατό μεταπτυχιακό θα κάνει φράγκα και θα βρει καλή δουλειά. Θα μετακομίσει σε μια φινετσάτη περιοχή και θα έχει τα λούσα που ζηλεύει. Όλο λάθος αλλά τέλος πάντων.
Έρχεται ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα και ο στόχος εκτός από τις σπουδές ήταν η δουλειά. Ποτέ μου δεν είχα σκεφτεί το ενδεχόμενο οικογένειας και ούτε είχα κάποιον ευσεβή πόθο για μεγάλη φαμίλια και τα συναφή. Ο κώλος μας καιγόταν, η οικονομική κρίση, αλλαγές στο πολιτικό – κοινωνικό πλαίσιο, κορονοϊός, ε, τέλος πάντων δεν είχα καιρό για ρομαντισμούς. Πρακτικά τα οικονομικά μας εξαρτώνταν για ένα διάστημα ΜΟΝΟ από εμένα.
Εν τέλει, κάπως τα κουτσοκαταφέραμε και ήρθαν κάποιες σταθερές και ένας σύντροφος φύση αισιόδοξος, πιο δημιουργικός από εμένα και αρκετά πιο ρομαντικός, ο οποίος με έπεισε για παιδάκι. Βέβαια, είχαν φτιάξει και οι συνθήκες ζωής μας. Γιατί ως γνήσια Αίγα στο ζώδιο, αν δεν είχα τακτοποιημένη στέγη και οικονομικά, το βήμα δεν το έκανα. Τα μετατραυματιστα στρες δεν ξεπερνώνται εύκολα. Υπήρξαν εποχές (πριν την γνωριμία με τον σύζυγο) που κάναμε στην κυριολεξία το σκατό μας παξιμάδι μετά τον θάνατο του πατέρα. Τέλος πάντων.
Στα 34 μου φυσική σύλληψη με τη μία. Δεν το πίστευα ότι είμαι έγκυος, γιατί από τον κοινωνικό μας περίγυρο είχαμε ακούσει πως η απόκτηση ενός παιδιού είναι και θέμα προπόνησης. Σε γιατρό δεν είχαμε πάει ακόμη για να μας κατευθύνει. Απλώς έγινε μια φορά και πέτυχε.
Ευτυχώς μια καλή εγκυμοσύνη και εν τέλει ένας υγιές άρρεν. Το θέμα είναι ότι όταν ανακοινώσαμε την εγκυμοσύνη μας στους δικούς μας ανθρώπους, εν τέλει καταλάβαμε ποιοι είναι πράγματι οι καρδιακοί μας φίλοι και συγγενείς και ποιοι όχι.
Επί παραδείγματι “τι; Θα γίνετε γονείς πριν από εμάς;”, “δεν σας το είχαμε ότι θα γίνετε γονείς”. Αναφέρω 2 από τα βιτριολικά σχόλια.
Ο σύζυγος ήταν πολύ cool και απλώς ξέκοψε με όσους εν τέλει δεν…εγώ από την άλλη κάπως απογοητεύτηκα, κάπως άρχισα να αναρωτιέμαι “πως είναι δυνατόν να είσαι τόσο κακοπροαίρετος, όταν πρόκειται για μια καινούρια ζωή;”, “μα, χωράει η ζήλια σε ένα τέτοιο γεγονός δημιουργίας και γέννησης;”. Αργά , αργά το ξεπέρασα και αποφάσισα να απομακρυνθώ από ανθρώπους που δεν χάρηκαν με το νέο μας.
Στη συνέχεια, και αφού γεννήθηκε το παιδάκι μας , επιλέξαμε τον αποκλειστικό θηλασμό επειδή μας ταίριαξε. Είχε φτάσει το παιδί 15 μηνών και εγώ δεν είχα δει περίοδο ακόμα. Βάλε και τους 9 μήνες της εγκυμοσύνης, 2 χρόνια χωρίς περίοδο.
Πάμε στον γιατρό, μου λέει να μην αγχώνομαι, θα αδιαθετησω, και αργώ λόγω του αποκλειστικού θηλασμού. Μου είπε ότι κάνω τυφλές ωορρηξίες – αφού δεν έχω περίοδο – και όταν θα μου έρθει, μπορεί να κάνει από 3-6 μήνες να σταθεροποιηθεί. Χαριτολογώντας μου λέει “Ε, είναι λίγο κοιμισμένο το αναπαραγωγικό σου σύστημα”.
Κάποια στιγμή, κάναμε μια συζήτηση με τον σύζυγο για δεύτερο παιδάκι και είπαμε να αδιαθετησω πρώτα με το καλό, να σταθεροποιηθεί ο κύκλος μου, να κλείσει και ο μικρούλης μας τα 2 και το βλέπουμε τότε.
Έλα που όμως τον επόμενο μήνα έμεινα έγκυος. Τον τρόπο όλοι τον ξέρουμε, αλλά δεν είχα περίοδο και δεν ξέραμε τις γόνιμες μέρες. Πάμε στον γιατρό και μου απαντά “είσαι τυχερή”, ενώ η ψυχολόγος μου, μου απάντησε “Ε, τελικά θα αρχίσω να πιστεύω πως κάποια έμβρυα, έρχονται όταν αυτά το θέλουν”. Το συζητήσαμε αυτό που είπε, αλλά όπως και να έχει, κάποια στιγμή πέρασε από το μυαλό μου μην έχω πέσει σε παπατζηδες γυναικολόγο και ψυχολόγο.
Άρχισα να σκέφτομαι κάποια πράγματα που μου εξήγησε μετέπειτα και ο γιατρός με τα πως και τα γιατί, το δούλευα παράλληλα και με την ψυχολόγο γιατί κάποια στιγμή ένιωσα παλαβή. Λέω “να μην ξέρω πότε μένω έγκυος;”, άσε δε που το σοκ ήταν και μεγάλο, διότι με ένα παιδάκι λιγότερο από 2 χρόνων να είσαι πάλι έγκυος, ε, δεν το λες και εύκολη πίστα.
Ανακοινώσαμε και τη 2η εγκυμοσύνη μας, η οποία φάνηκε γοργά, δηλαδή η κοιλίτσα πετάχτηκε σχετικά νωρίς, και λεγε – λέγε στη συζήτηση με φίλους και οικογένεια μας ρώτησαν αν το προγραμματίσαμε και αν το θέλαμε. Πολύ αφιλτράριστα είπαμε την αλήθεια και τότε ακούγεται το highlight “έτσι μένουν έγκυες κάποιες γυναικούλες που δεν ξέρουν από αντισύλληψη”.
Επειδή ήμουν κάπως προπονημένη από την 1η εγκυμοσύνη και επειδή το είχαμε δουλέψει στις συνεδρίες μας, κατάλαβα πως αυτή η ατάκα κρύβει βαθύ πόνο. Όμως ταυτόχρονα ένιωθα πως εγώ ήμουν ως εδώ και δεν μπορώ να κρατήσω άλλο το επίπεδο, αν ξανά έτρωγα βιτριόλι και χολή.
Μπορώ να υποψιαστώ πως το θέμα της μητρότητας και της γονεϊκοτητας για κάποιους ανθρώπους είναι το Α και το Ω. Και όταν αυτό δεν έρχεται, ίσως να είναι δύσκολο να παλέψεις τα σκοτάδια σου. Μια συνεχόμενη κατάσταση μιζέριας, άρνησης και αρνητικών καταστάσεων , δεν σου αφήνει περιθώρια να είσαι αυτό που λέμε “καλός άνθρωπος”. Αλλά…
Αλλά στο τέλος της ημέρας γιατί ρε μαλάκες δεν δουλεύετε με τον εαυτό σας; Και ναι αποδεχτείτε πως κάποιοι άνθρωποι κάνουν παιδιά. Ποιό είναι το πρόβλημα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ηρακλείδα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
”Αλλά στο τέλος της ημέρας γιατί ρε μαλάκες δεν δουλεύετε με τον εαυτό σας; Και ναι αποδεχτείτε πως κάποιοι άνθρωποι κάνουν παιδιά. Ποιό είναι το πρόβλημα;”
Εσύ δουλεύεις με τον εαυτό σου?
Δεν χρειάζεται. Είναι αιγόκερως.
Σωστά!
Για να πω την αλήθεια, ούτε η δική σου επιστολή μου βγάζει καλοσύνη. Λες δύο τρεις ατάκες που άκουσες, σαν να συνεννοήθηκαν όλοι μαζί να τις πουν σαν χορωδία απέναντι σας…Και σε αυτήν την κατηγορία μπαίνουν και γιατροί/ψυχολογοι; Ναι μπορεί κάποιος να ζήλεψε για το μωρό, δεν είναι τόσο τραγικό αυτό. Όλοι έχουμε πει κάποια καφρίλα από την ζήλια μας πιστεύω. Είναι δικαίωμα σου να κόψεις από την ζωή σου ανθρώπους που δεν σου αρέσουν πια. Αλλά ίσως, λέω ίσως, να έβγαλες προς αυτούς, αυτό που βγάζεις και στον γράμμα σου (που ίσως δεν είναι αντιπροσωπευτικό του ατόμου σου): μια… Διαβάστε περισσότερα »
Κι μένα μου έδωσε λίγο αυτήν την εντύπωση το ύφος της επιστολής, αλλά πιθανολογω ότι κι η γραφουσα μάλλον ήταν θυμωμένη όταν το έγραφε (ίσως γιατί έγινε πρόσφατα αυτή η συνάντηση), και πιθανόν να έχει κι αυτή τις δικές της ανασφάλειες. Πάντως οι άνθρωποι ώρες ώρες μπορούν να γίνουν τέρμα μικροψυχοι, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Ευχαριστούμε που μοιράστηκες το φλεξ σου και μαζί μας.
Ελπίζω και στους άστεγους να μην τρως μπροστά. Καταλαβαίνω ότι έχεις να φας αλλά είναι και λίγο έλλειψη τακτ.
Πέρα από δύο τρία σχολιακια δεν σου κάνανε τίποτα πάντως. Περίμενα κάτι πιο συνταρακτικο να πω την αλήθεια. Ναι τα σχόλια δεν ήταν ιδιαίτερα ωραία, αλλά μέσα στη χαρά σου δε ξέρω γιατί σε επηρέασαν τόσο πολύ. Δεν είχαν δοκιμαστεί ποτέ οι φιλίες σου μέχρι τώρα? Αυτό συμβαίνει και με την εργασία, σχέση και πολλά άλλα.
Πολύ σημασία δίνεις. Ο κόσμος πάντα θα λέει. Αν προσπαθούσατε και δε μπορούσατε θα έλεγαν ότι κάτι δε κάνετε σωστά ή ακόμα χειρότερα ότι είσαι ελαττωματική ή ότι ο σύντροφός σου το δίνει άλλου το καλο. Το τελευταίο έχει ειπωθεί , δε σου κάνω πλακα. Εδώ σε μια φίλη που έχασε το παιδί της της είπαν ότι κάποιο “κακό” είχε κάνει σε προηγούμενη ζωή της. Έλεος. Μη δίνεις σημασία. Κράτα στη ζωή σου ανθρώπους που έχουν ζωή γεμάτη και δεν ασχολούνται με τη ζωή των άλλων. Αυτοί μπορούν να χαρούν με τη χαρά σου ,αλλά και να σε στηρίξουν στη… Διαβάστε περισσότερα »
Ευγενική και ρεαλιστική απάντηση, όπως και της Jennaki και Viviana. Ήθελα να σχολιάσω ότι θα κραξουνε στα σχόλια με το ύφος σου αλλά τα βλέπεις και μόνη σου γραφουσα. Όντως κάποια σχόλια πολύ κάκεντρεχή. Προετοιμάσου ψυχολογικά γιατί έχεις να ακούσεις πολλά από δω και πέρα.
Α μπράβο, αν μας ενοχλεί κατι, αντι να το βουλωνουμε, να το γυρίζουμε πισω στο σχολιαστή για περαιτέρω ανάλυση, μεχρι να καταλάβει τι καφρίλα ειπε.
Ή σε συνοπτικές διαδικασίες κ αν θελουμε να ανταποδωσουμε καφριλα να του πούμε χιουμοριστικα: “να σου φέρω λιγο ξύδι?” ή “πρόσεχε μη δαγκώσεις τη γλωσσίτσα σου”
Τα σχόλια που αναφέρεις βγάζουν όντως κακία. Όμως και την δική σου επιστολή δεν μπορώ να την καταλάβω. Βγάζεις ένα bragging για το πόσο εύκολα έμεινες έγκυος, λες και είναι άξιο σχολιασμού, ενώ είναι εντελώς τυχαίο. Και κόβω το κεφάλι μου ότι και για σένα θα ήταν “το άλφα και το ωμέγα” αν δεν τα είχες καταφέρει τόσο εύκολα και έπρεπε να περάσεις από διαδικασία εξετάσεων ή και εξωσωματικών. Λίγη παραπάνω ενσυναίσθηση, ειδικά όταν έχουμε υπάρξει τυχεροί σε ένα σημαντικό θέμα που πολλούς άλλους τους βασανίζει. Έλεγες στον κόσμο πόσο γρήγορα έμεινες έγκυος χωρίς να σε ρωτήσουν; Γιατί; Επίσης, ναι… Διαβάστε περισσότερα »
Πηραζει που δεν κατάλαβα τίποτα; Βρε γραφουσα μήπως παρέλειψες κάποιες πληροφορίες για να βγάζει νόημα η επιστολή; Ο γυναικολογος, ψυχολόγος και όλο σου το κοινωνικό περιβάλλον θέλουν να κάνουν παιδιά και δε μπορούνε η αναφέρεσαι σε κάποιον/α συγκεκριμένο/η; Η μήπως εννοείς κάτι άλλο;
Σαν επιστολή αποφορτησης μοιάζει, σκόρπιες σκέψεις ποικίλα παράπονα καπου χάθηκα διαβάζοντας την.
Ούτε εγώ κατάλαβα πολλά πράγματα και η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν να μην σχολιάσω καν. Είναι δυνατόν όλοι να ζηλεύουν; Υπερβολικό μου φαίνεται. Έχω μια στο σόι που έκανε παιδιά σχετικά νωρίς ηλικιακά, λίγο μετά τα 18 το πρώτο και το δεύτερο, νομίζω στα 20. Νόμιζε και νομίζει ακόμα ότι την ζηλεύουμε επειδή δεν έχουμε παιδιά, ενώ δεν το έχουμε σχολιάσει ποτέ, μόνη της ανοίγει συζήτηση και απλά της απαντάμε τυπικά, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μάλιστα, ειρωνεύεται το γεγονός ότι φτάσαμε 30+ χωρίς παιδιά, θεωρώ πως είναι δικές της ανασφάλειες. Δεν ξέρω τώρα εάν η γραφούσα σκέφτεται έτσι.
χμ….και εσύ που υποτίθεται πως δουλεύεις με τον εαυτό σου θα έπρεπε να έχεις αποδεχθεί πως το στόμα του καθένα λέει αυτά που θέλει και δεν θα έπρεπε να σε επηρεάζουν τόσο.
με το καλό το μπεμπέ!
Μήπως αναλώνεστε παραπάνω στα σχόλια τρίτων απο την αξία που έχουν.
Εντάξει τώρα…παπατζήδες!
Κοίτα, εγώ είχα την “τύχη” να με ζηλεύει η ίδια μου η μάνα για όλα, και ειδικά όταν έκανα παιδί ήταν το χειρότερο της και μου φέρθηκε απαίσια. Ενώ όταν είχα αποβάλλει πετούσε από χαρά. Δεν έχει δει ποτέ τα εγγόνια της, δεν την ενδιαφέρει καν. Τέλος πάντων, μεγάλη ιστορία. Αυτό όμως που θέλω να σου πω είναι ότι από τα 40 και μετά έπαψε να με απασχολεί το τι σκέφτονται και το τι σχόλια κάνουν οι άλλοι για μένα. Σου εύχομαι να φτάσεις αυτήν τη φάση, και να ασχολείσαι μόνο με τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα καλά, αλλά γιατί είναι παπάτζηδες γιατρός και ψυχολόγος;
Επίσης, μην ασχολείσαι.