Η αδερφή μου θεωρεί πως δεν τη στηρίζουμε στο θέμα του παιδιού

Προβληματισμος κ απογοήτευση.

Προσπαθώ να βρω εξήγηση αλλά κάνω απλά μια θλιβερή διαπίστωση… Καμιά φορά μπορεί τα κοντινά πρόσωπα να είναι αναλώσιμα κ όχι αγαπημένα.

Είμαστε 2 αδερφες, 4χρονια μικρότερη εγώ. Θα πω συνοπτικά το θέμα. Στενοχωριεμαι με τη στάση της αδερφής μου. Πάντα η μάνα κ εγω την στηρίζουμε κ την έχουμε σα μικρό παιδί. Τωρα μας κρατάει μούτρα.

Ο λόγος: έχει παιδί που παει παιδικό σταθμό κ θεωρεί ότι δε τη στηρίζουμε. Να σημειωθεί ότι όταν γύρισε στη δουλειά στους 6μηνες το μωρο το αναλαβα εγώ, που είχα σταματήσει να δουλεύω, για πάνω απο10ωρες τη μέρα, για 2χρονια.

Τα καλοκαίρια το είχε η γιαγιά σε άλλη περιοχή, ενώ είναι ελεύθερη επαγγελματίας. Σε ταξίδια της για δουλειά η γιαγιά ερχόταν εσώκλειστη για εβδομαδα, εγώ μπαλαντέρ παντού κ πότε δεν είπα κάτι, το λατρεύω το μικρό.

Πλέον εργάζομαι ξανα κ έχω λίγο χρόνο κ πολύ απαιτητικό πρόγραμμα. Παρόλα αυτά πήγαινα απόγευμα ή σκ κ το κρατούσα όταν είχαν υποχρεώσεις ή το πήγαινα βόλτα έξω.

Τελευταία δεν σηκώνει τα τηλέφωνα σε μένα ή τη μάνα μας, κ μια φορά που το σήκωσε ήταν απότομη.

Γιατί απλα τις προαλλες δεν έφυγα νωρίτερα απο τη δουλειά μου με δικαιολογια για να σχολασει η νταντά.

Είναι δυνατόν να φέρεσαι έτσι σε κοντινά σου πρόσωπα, πόσο μάλλον όταν είναι πρόθυμα κ βάζουν εσένα πάνω από το πρόγραμμα τους; έχω απογοητευθεί αλλα δε θέλω να μαλώσω.

Δε θα βγάλω ακρη.

Έχει την άποψη ότι δεν έχει βοήθεια κ κουράζεται πολύ κ μόνιμα γκρινιάζει.

Τελείως εγωκεντρικη άποψη. Συν οτι νιώθω πως ολο αυτό κρύβει μια χειριστικοτητα(γιατί ξέρει ότι θέλω να βλέπω το παιδί) όμως αν κάνω πίσω τωρα δε θα μπουν ποτέ όρια…

ΑΠΟ ΤHΝ – Μαρίζα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News