Μόλις παρατήρησα ένα μοτίβο στις σχέσεις μου, οποιουδήποτε είδους.
Κάποια στιγμή φτάνω ένα σημείο που δεν τους θέλω. Καθόλου. Με στρεσσάρουν, με αγχώνουν, δεν βρίσκω κοινά πράγματα, δεν αναπνέω καλά όταν μιλάμε, οτιδήποτε.
Αντί να πω φύγε, δεν θέλω άλλο, λέω ότι τους θέλω, μπορεί κιόλας να τους πω να μην με αφήσουν και να τους παρακαλέσω κιόλας, αλλά στην πράξη τους βγάζω το λάδι μέχρι να αποφασίσουν να φύγουν. Ταυτόχρονα κι ας πιέζομαι, τους βάζω προτεραιότητα και θα κάτσω πχ να μιλήσω αρκετή ώρα κλπ.
Και αν δεν φύγουν με το πρώτο, κάθε φορά που κάτι με ενοχλεί, το κλιμακώνω, λέω δεν μπορεί, πόσο θα αντέξει;
Μπορεί να προσβάλλω, να παρουσιάσω τον εαυτό μου ως κάτι πολύ κακό και άσχημο, τους δείχνω την χειρότερη μεριά μου για να πιστέψουν ότι δεν αξίζω τίποτα και να “χειριστώ” την εντύπωση που έχουν για εμένα ως προς κάτι πολύ αρνητικό. Υπάρχει λόγος που ξεκινάω να το κάνω αυτό (κάτι έχει προηγηθεί πάντα), αλλά ξέρω εγώ, κανονικά θα έπρεπε να λέω ξέρεις κάτι, έκανες αυτό, είπες αυτό και δεν θέλω άλλο.
Αντίθετα, κάθομαι και σπρώχνω μέχρι να πάρουν εκείνοι την απόφαση να φύγουν. Και βάζω όλο και πιο πολύ δύναμη στο σπρώξιμο.
Και παίρνω ικανοποίηση αν θυμώσουν, αν μου δείξουν κάποια συναισθηματική ανταπόκριση. Παίρνω ικανοποίηση (και πόνο) αν με προσβάλουν πίσω πχ.
Ενδιάμεσα έχω και κάποιες στιγμές που φαίνομαι καλός και γλυκός άνθρωπος, αλλά όσο πάει εξαφανίζονται.
Συνήθως μου λένε ότι δεν μπορούν να δημιουργήσουν μία εικόνα για εμένα. Ούτε κι εγώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Υποκρισία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
χρειάζεται θεραπεία (Ε)
Ω ναι!🥳
Το έκανα και εγω αυτό σε πολλες σχεσεις μου στο παρελθόν. Την αιτία την βρήκα στη ψυχοθεραπεία, δεν θα την αναφερω καθως μπορει να μην ισχύει το ίδιο για σενα και να σε μπερδεψω. Αυτο που θελω να πω ειναι πως εαν παρατηρείς ενα μοτίβο το οποίο σε δυσκολευει ή σε θορυβεί, μονο με με δουλεια με τον εαυτο σου θα το λυσεις. Εαν δεν βρεις την αιτια δεν θα το λυσεις. ΛΕω δουλεια γενικά και αόριστα, καθως και ψυχοθεραπεία να κανεις εαν δεν εισαι διατεθημενη να κανεις τον εαυτό σου κομματάκια και να τον ξανασυναρμολογήσεις δεν θα εχει αποτελεσμα.
Εμένα όλα αυτά μου ακούγονται ως παιχνίδια εξουσίας ή συναισθηματικός σαδομαζοχισμός αν προτιμάτε. ΄Όταν δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες σας μέσα στις σχέσεις, ασκείτε λανθάνουσες μορφές βίας (αντιφατικά επικοινωνιακά μηνύματα, απόσυρση, άρνηση επικοινωνίας, πυροδότηση επιθετικής συμπεριφοράς κλπ κλπ). Αλλάζεται ρόλους από σαδίστρια σε μαζοχίστρια και πάλι πίσω και αντλείτε ικανοποίηση από αυτό. Δεν μας διευκρινίζεται όμως ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα σας με αυτό. Προφανώς θα πρέπει να κινείστε σε ανάλογους χώρους και να κάνετε σχέσεις με ανάλογα ως προς εσάς άτομα. Μια σαδομαζοχιστική ερωτική σχέση θα ήταν ό,τι καλύτερο για να εκτονώνονται τα ένστικτα και να μην ταλαιπωρείτε και τους… Διαβάστε περισσότερα »
*Δεν μας διευκρινίζεται από το κείμενο (ήθελα να γράψω)
Κι άλλο λάθος …ουφφφ με χτύπησε η κούραση… “Αλλάζετε ρόλους..”
Αυτό που περιγράφεις το έκανα μια και μόνη φορά στην πρώτη μου σχέση, που κράτησε από τα 15μισο μέχρι τα 18. Μου φερόταν υπεροχα και όταν άρχισα να διαπιστώνω με τρόμο (μετά τις πανελλαδικές) πως δεν ήθελα να συνεχίσουμε , γιατί είχαμε εντελώς άλλους δρόμους έγινα λίγο στρίγγλα… Λίγο. Παρά το λίγο όμως δεν αισθανομουν καθόλου καλά και στο τέλος βέβαια χωρίσαμε πολύ ήσυχα και με κλάματα εκατέρωθεν. Νομίζω ότι φοβάσαι να αναλάβεις την ευθύνη της επιλογής σου και πετάς το μπαλάκι της ευθύνης στον άλλον. Θεωρείς πως αν “τον χωρίσεις” είσαι μια κακιά, μια μπιπ…. ψωνισμενη και δεν ξέρω… Διαβάστε περισσότερα »
καμικάζι.. (μα ποια μου θυμίζεις?) λοιπόν… πιθανολογω προ(κατα)βάλλοντας (και ελπίζω να μη σκορπίσω πολύ): στρεσαρεις τα όρια των σχεσεων που δημιουργείς. Εγω το εκανα επειδή το μπάχαλο ήταν η εσωτερική μου αφηγηση για τη pretty mess. Δημιουργουσα χάος επειδή συμπύκνωνα το χειρότερο σενάριο που ‘θα μπορούσε να…’ και τους στρέσαρα να το διαχειριστούν στο εκάστοτε ‘επι τόπου δεκάλεπτο’. Κοινώς: προσπαθούσα να τους τρελάνω. (πολλές τύψεις έχω γι αυτό). Δεν κατέστρεφα. Δημιουργουσα υλικό για να με καταλάβω. Απλώς τα εργαλεία μου να αναλύω ήταν εργαλεία ανάλυσης του χαους. Αρα για να έχω κάτι να αναλύσω, έπρεπε να το διαλύσω πρώτα. Να… Διαβάστε περισσότερα »
Β2, αλλά ξερω καλα ισπανικα οπότε το 80% θα το πιασω λογικα
Απορώ πώς στις περισσότερες ιστορίες που δεν έχουν καμία σχέση με το σεξ, πάντα το βάζεις μέσα στην κουβέντα. Γιατί;
Ταυτόχρονα παραθέτεις ένα δικό σου συνονθύλευμα που δεν βγάζει καθόλου νόημα και αντί να βοηθήσεις λίγο, ρίχνεις και επιπλέον κουβά στην κοπέλα που έστειλε την επιστολή.
Βγάζεις περισσότερη ανάγκη να πεις τα δικά σου, παρά να ακούσεις τι λέει. Και δεν καταλαβαίνω καθόλου γιατί.
Αυτοπροβάλεσαι… Αλλά μην το κάνεις στα προβλήματα των άλλων…
εχει νοημα η παράθεση προσωπικών βιωμάτων, γινεται πιο εμφανής η σημασία της νοηματοδοτησης που κανει ο καθενας, τα προσωπικα συμπεράσματα που βγαίνουν μεσα απο την ξεχωριστή επεξεργασία. εχει μεγάλη αξια στην δημιουργια διαλόγου, εγω προσωπικα δηλαδη δεν διαβάζω το σαιτ μονο για να δω συμβουλές-γνωματεύσεις επι των θεμάτων που τίθενται. το μοίρασμα προσωπικών εμπειριών, συναισθημάτων, καταστάσεων ειναι σημαντικο μερικές φορες και για να καταλάβουμε (ή να μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε) το “γιατι”, ποιοτικά ενδεχομένως χαρακτηριστικά μιας καταστασης, ακομα κι αν διαφέρουν απο τη δικη μας ερμηνεία – ειδικα τοτε ειναι ισως πιο διαφωτιστικο. για καποιο λόγο βλεπω οτι η… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα, χωρίς καμία πρόθεση κριτικής, γιατί δε το λες στα ίσα; Όχι από μαγκιά ή από θάρρος, από σεβασμό προς τον άλλον. Μοιράστηκες χρόνο, εμπειρίες, στιγμές, πες την αλήθεια όπως την νιώθεις. Δηλαδή τι είναι οι άνθρωποι; Παιχνίδια; Δεν είναι κακό που σου πέρασε ή που είδες ότι δε ταιριάζετε αλλά πές το. Αυτό είναι βασανιστήριο και το επιλέγεις να το κάνεις, δε σε αναγκάζει κανείς.
Σου λείπει το θάρρος που χρειάζεται για την υποστήριξη της απόφασης σου.
Είναι βολικό να φταίνε οι άλλοι,να αποφασίζουν για εσένα,να αναλαμβάνουν να σε βγάζουν από τις δύσκολες καταστάσεις.
Τους χειρίζεσαι (ή το προσπαθείς) ,κανονικά.
Πώς θα σου φαινόταν να στο έκαναν εκείνοι αυτό ?
Αν θελήσεις να ξετυλίξεις το κουβάρι, θα βρεις τον τρόπο.