Είμαι και εγώ μια από αυτές που στα 42 διαγνώστηκα με καρκίνο,όχι όμως στο μαστό αλλά στην παρωτίδα.
ΝΟμίζω στο ακούσμα δεν σοκαριστηκα ,μέσα μου το ένιωθα. Περισσότερο σοκαρίστηκα στο άκουσμα της λέξης χημειοθεραπεία καθώς ήξερα τι σημαίνει αυτό. Η πρώτη ερώτηση στη γιατρό μου: Θα μου πέσουν τα μαλλια μου; Ναι, μου απάντησε. Και εκεί έσβησαν όλα.
Κλάμα,καθισμένη στην καρέκλα απεναντί της. Οτι πιο χειρότερο έχω ακουσει στη ζωη μου. Και τώρα πως; Τι κάνω; Πως το διαχειρίζομαι; Μαλλιά είναι θα ξαναβγούν. Στο άκουσμα ξανα της ίδιας πρότασης νόμιζα οτι θα δείρω άνθρωπο. Κανω την πρωτη θεραπεία και απλα περιμενω να περασουν οι δυο εβδομαδες οπού θα αρχίσουν να πέφτουν. Μεγαλη Πέμπτη 2025 και ξεκινάει.
Ειιμαι στη δουλεια και δεν δίνω σημασία γιατί δεν προλαβαίνω. Γυριζω σπίτι και καταρρέω. Κλάμα, τριχες στο χέρι και πάλι κλάμα. Οι γονεις μου σε πανικό,νομιζουν οτι παραταώ τη ζωή μου, νιωθω οτι κανένασ δεν καταλα’βαινει τι περνάω γιατι ακούω συνεχώς λάθοσ λόγια. Βράδυ πάω στην εκκλησία και εννοείται το κλαμα συνεχίζει. Είμια σε κόσμο και δεν πρέπει να με δουν, με κρύβει και η μάσκα,οποτε συνεχίζω γοερά.
Ξυπνάω Μεγάλη Παρασκευή και το δράμα μεγαλώνει. Τα χτενίζω, τα κρατάω στα χέρια μου,πενθώ τον εαυτό μου, δεν ξέρω τι είναι καλυτερο να τα βλπεώ να πέφτουν ή να τα κοψω; Και μετά από πολύ πόνο και κλαμα παίρνω την απόφαση να τα κόψω.. Παραδόξως δεν εκλαψα,το έβλεπα απλά να συμβάινει. Εβαλα το σκουφί μου και γύρισα σπίτι. Είπα δεν θα αφήσω τον καρκίνο να με νικησει. Εφτιαξα την διατροφή μου ,τι θα τρώω, και είπα στον εαυτό μου εχω μια μάχη. Μέχρι στιγμής Ελευθερία -Καρκίνος 4-0, όσες και οι θεραπείες έχω κάνει. Κανω την θεραπέια,μου καταστρέφει τα καλά και έχω είκοσι μέρες να το φτιάξω. Ενας αγώνας μια μάχη που δεν έχω σκοπό να χάσω.
Ποτέ δεν ρώτησα τη γιατρό μου τι τύπος είναι, τι κάνει , τίποτα. Δεν ήθελα να ξέρω, για μένα σημασία έχει ότι έχω καρκίνο και πρέπει να κερδίσω. Ισως βοηθάει το οτι είναι μπροστά στο δεξί αυτί και φαινεται οτι μικραινει, ίσως να έχει παίξει μεγάλη σημασία.
Αυτό που θέλω να πώ σε όλες εκέι έξω πέρα απ΄’ο το κλασσικό μην τα παρατάττε, είναι δώστε σημασία στον εαυτό σας. Να τον αγαπάτε και να τον ακούτε και να μην επιτρέψετε σε κανένα να σας πει πως να αισθανθείτε,τι να πειτε, τι να κάνετε.
Δείτε τον σαν δώρο ζωής που λίγοι έχουν την τύχη να τους συμβεί γιατί έιναι η΄ωρα μας κορίτσια να αλλάξουμε, να δούμε τη ζωή αλλιώς καθώς οτι καναμε μέχρι τώρα μαλλόν δεν μασ οδήγησε πουθενά.Παντα με πίστη στην Παναγία, Αυτή θα οδηγεί τα βηματά μας, σε όλες τις ανηφοριές και κατηφοριές. Θα υπάρξουν ευκολες και δύσκολες μέρες, η κάθε μια από εσας θα ορίζει τον ρυθμό της, τα θέλω της και απαλλαχτείτε από τα πρέπει.
Μην αναρωτιέστε γιατί εγω, δεν ε΄χει νοήμα και νομίζω καμια μαςδεν θα πάρει απάντηση. Κρατηστε ανθρώπους δίπλα σας που θα έιναι εκέι να σας σηκώσουν οταν πέφτετε και οχι να σηκώσουν αυτοί το βάρος, αυτό έιναι όλο δικό μας και καθε μια από εμας θα το περάσει γιατί απλά μπορούμε. Και μην επηρρεάζεστε από ιστορίες άλλων, καθε περίπτωση είναι μοναδική και κάθε μια από εμάς επίσης.
Καθε ένας το βλέπει αλλιώς,το αντιμετωπίζει αλλιως, το αισθάνεται αλλιώς. Κορίτσια μου να τον αγαπατέ τον εαυτό σας.Γιατί κανείς δεν έιναι τέλειος. Είμαστε ανθρωποι που προσπαθούν, παλευουν, αισθάνονται και αυτό αξίζει αναγνώριση
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελευθερία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με συγκινησες πολυ… σου στελνω δυναμη και κουραγιο και ευχομαι ολα να περασουν και να εισαι υγιης και χαρουμενη !!!!
Σ ευχαριστώ προσωπικά για τη γενναιοδωρία! Φυσικά και υπάρχεις. Και δε χρειάζεσαι εξηγήσεις. Και, γαμώτο, συγνώμη για όλα. ΣΥΓΝΩΜΗ (δεν ξέρω γιατί, μου είναι πολύ σημαντικό να σου το πω). Να ξεσπάς όσο θες. Όσο σου χρειάζεται. Όπως σου χρειάζεται. Και δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνο κρυφά, πνιχτά (εκτός κι αν αυτό σου χρειάζεται). Κατά τα άλλα, ενόχλησέ μας, άλλαξέ μας τα φώτα. Όσο θες. Υπάρχεις. Και υπάρχεις με όλους σου τους τρόπους. Όχι μόνο με όσους αντέχουμε εμείς. Είσαι εδώ. Και θα μείνεις εδώ. Δεν είσαι πέρασμα. Είσαι στις ζωές όλων μας. Και σ ευχαριστούμε γι αυτό. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Ειχα κ εγω καρκινο στην παρωτιδα. Εγχειρηση το 2011 στον καλυτερο Γναθοχειρουργο/Ανθρωπο της Ελλαδας κ επειτα ακτινοθεραπειες. για οτι χρειαστεις ζητα απο την Αμπα το εμαιλ μου.
Καλή δύναμη και καλή έκβαση.
Τα καλύτερα σου εύχομαι. Να τον κερδίσεις και να είσαι πάντα καλά! 10 μήνες πριν είχα κι εγώ διάγνωση καρκίνου. Ακολούθησαν χειρουργεία, ακτινοβολίες, θεραπείες κι είμαι εδώ, κουρασμένη αλλά,οπως ολα δειχνουν,νικήτρια. Δικαιωμά σου να κλαψεις, να τρομάξεις, να θυμώσεις, δε χρειάζεται να απολογείσαι σε κανεναν. Προσωπικά, λόγω δουλειάς, γνωρίζω πως πολλές μορφές δεν αντιμετωπίζονται απλά αλλά θεραπευονται πλήρως οπότε δεν άφησα ούτε μια μέρα να με πάρει από κάτω και απαιτησα το ίδιο από τους γονείς και φίλους μου. Θα κερδίσεις πολλά από αυτή τη μάχη, όχι μόνο τον καρκίνο. Μαθαίνεις να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον φροντίζεις, να… Διαβάστε περισσότερα »
Ισχύει. Σιδερένια.
Σε ευχαριστώ! Ο κάθε άνθρωπος το αντιμετωπίζει διαφορετικά αλλά όταν μιλάμε για την ασθένεια βοηθάμε τους επόμενους που θα τους συμβεί. Εμένα με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι γνωρίζω από το φιλικό μου περιβάλλον, αρκετούς ανθρώπους που βγήκαν νικητές και το έχουν ξεχάσει πλέον.
Γρήγορα να κερδίσεις τη μάχη που δίνεις σου εύχομαι και να είσαι σιδερένια! Δύναμη κουράγιο και συνεχείς νίκες σου εύχομαι μεσα από την ψυχή μου!
Στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς, Ελευθερία, όλα είναι δρόμος κι εσύ δρομεας, ξεκινας τον μαραθώνιο σου, με υπομονή, ψυχραιμία, σωστή ενυδάτωση και κατανομή δυνάμεων θα βγουν τα χιλιόμετρα, εύχομαι καλή δύναμη. 🙏
Μακάρι να μπορούσα να σου στείλω σωματική και ψυχική δύναμη. Σου εύχομαι τα καλύτερα και το σκορ με τις νίκες σου να αυξάνεται διαρκώς. Αυτό μπορούμε να κάνουμε αυτήν την στιγμή. Κερδίζουμε μάχες και με αυτόν τον τρόπο κερδίζουμε χρόνο. Χρόνο που θα φέρει καλύτερα και πιο εξελιγμένα φάρμακα/θεραπείες. και τελικά έτσι θα κερδίσουμε και τον πόλεμο. Το μακρινό 2017 η μαμά μου έκανε χημειοθεραπείες σε μεγάλο νοσοκομείο της Θεσ/νίκης. Μια μέρα στη Βραχεία Ογκολογική ήταν μια γυναίκα νεαρή, 30-35 χρονών. Μπήκε στο ραντεβού της. Τα νέα δεν ήταν καλά. Βγήκε πολύ ταραγμένη, έκλαιγε. Έλεγε πως δουλεύει και δεν μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Η δική σου ιστορία κάνει όλες τις άλλες να σωπαίνουν. Μπροστά στα θέματα υγείας, όλα τα άλλα φαίνονται μικρά. Είσαι δυνατή, έτσι φαίνεται από τον τρόπο που γράφεις. Σου εύχομαι ολόψυχα να παραμείνεις έτσι δυνατή και πολύ σύντομα να είσαι απόλυτα υγιής και χαρούμενη κι όλα αυτά να αποτελέσουν μία παρένθεση του παρελθόντος.
δύναμη εύχομαι!