AΠΟ ΤΗΝ ΜΑΝΑΜΟY
Μου έλεγαν ότι μόλις πάρω το παιδί μου αγκαλιά θα ξεχάσω τον πόνο της γέννας. Δε το ξεστόμισα πότε σε κανέναν, γιατί ένιωθα ντροπή που δεν αισθάνθηκα έτσι. Λατρεύω το παιδί μου, αλλά όχι δε μπόρεσα να ξεχάσω τον πόνο μόλις το πήρα αγκαλιά.
Αισθανόμουν σαν να με χτύπησε αμάξι. Σαν να με πάτησε φορτηγό. Ο πόνος που ένιωθα μετά από τις ενέσεις πρόκλησης τοκετού και χωρίς επισκληρίδιο μόνο με αυτό συγκρίνεται. Δεν καταλαβαίνω πως οι γυναίκες οι ίδιες λένε η μια στην άλλη τέτοιες μπούρδες και όχι την αλήθεια; Ναι κρατάς στα χέρια σου τον θησαυρό του κόσμου, ενώ σε έχει χτυπήσει τρένο. Πώς μπορεί αυτό να το διορθώσει μια αγκαλιά; Γιατί να νιώθω ενοχές που δεν αισθάνθηκα τέλεια;
Γιατί να ντρέπομαι για τον εαυτό μου που έλεγα από μέσα μου πως όχι δε θα το ξανακάνω εδώ και τώρα; Δεν νομίζω μόνο εγώ να ένιωσα έτσι, απλά έκανα πολύ καιρό να το ξεπεράσω. Ήταν τραυματική εμπειρία για εμένα.
Όπως ένα σοβαρό τροχαίο. Βγαίνουν τα σπλάχνα σου έξω αλλά επειδή κατά τα άλλα δεν έχεις πληγές πρέπει να νιώθεις ότι πετάς στον ουρανό; Θέλει χρόνο να αναρρώσει το σώμα και η ψυχή. Και κάθε φορά που το σκεφτόμουν έκλαιγα και σφιγγόμουν. Γιατί δε λέμε την αλήθεια η μία στην άλλη? Ναι η μητρότητα είναι υπέροχη, αλλά έχω κάθε δικαίωμα να την βιώσω όπως είναι, μη με κάνεις να ντρέπομαι επειδή τα αγιοποιήσατε σε ακραίο βαθμό. Με όλο το σεβασμό σε ΟΛΕΣ της γυναίκες, σε ΟΛΕΣ τις μαμάδες και μη, δεν λέω ότι ένα παιδί δεν αξίζει τα πάντα!!
Λέω απλά ότι ο πόνος της γέννας, δεν ξεπερνιέται σε 1 στιγμή. Τουλάχιστον όχι για εμένα. Με όλο το σεβασμό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όπως τα λες είναι καλή μου, δεν υπάρχει λόγος να νιωθεις άσχημα. Αυτό είναι το πρώτο που μου έρχεται να πω. Αλλά δεν είναι ίδια η εμπειρία του τοκετού και η αίσθηση του πόνου για όλες τις γυναικες. Προσωπικά έχω βιώσει τοκετό με επισκληριδιο και τοκετο χωρίς. Ο δεύτερος σα να με διαπερνουσε βλήμα και να με χωρίζει στα 2. Νόμιζα πως θα πεθανω. Όχι σε 1 λεπτό, ίσως και ποτέ δεν ξεχνιέται αυτός ο πόνος. Και ναι, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως όσο είναι στο χέρι μου τέτοια εμπειρία δεν θα επαναλάβω. Και ένιωσα τεράστια οργή για τους γιατρούς… Διαβάστε περισσότερα »
Το σώμα και το βίωμα κάθε γυναίκας είναι διαφορετικά. Δεν ξέρω σε τι χρησιμεύουν οι γενικεύσεις είτε προς τη μία κατεύθυνση (απόλυτη ευτυχία κλπ) είτε προς την άλλη (όλες οι γέννες είναι τραυματικές εμπειρίες). Όπως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ποιά ήταν η δική σου εμπειρία (κακή και τραυματική), γιατί πρέπει να αμφισβητήσουμε τις γυναίκες που βίωσαν τον τοκετό ως θετική εμπειρία; Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι λένε όλες οπωσδήποτε ψέματα; Τεχνητοί πόνοι με επισκληρίδειο ήταν μια χαρά για εμένα. Όχι ανώδυνα, αλλά σίγουρα μια όμορφη εμπειρία. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν χωρίς επισκληρίδειο, αλλά σίγουρα στη συνολική… Διαβάστε περισσότερα »
ενέσεις προκλήσεις τοκετού ΧΩΡΙΣ επισκληριδιο !!! Γιατί?
Επειδή από το πρωί που δέχτηκα την πρώτη ένεση, έπειτα τη δεύτερη το μεσημέρι και έως τις 12 το βράδυ είχα διαστολή 2 εκ. Μετά πήγε κατευθείαν στο 8 οπότε ήταν πια αργά.
γεννησα με καισαρικη δυστυχως και τα 2 παιδια. Ο πρωτος μου ηταν αναποδα δεν πηρε θεση ποτε. Τελοσπαντων, ειχα μια πολύ ηλιθια γυναικολογο στο 1ο παιδι και ειχα φτασει 3η μερα μετα την καισαρικη και δε μου εβγαζε τον καθετηρα. Ολες κανανε μπανιο, κατεβαινανε για καφε, εγω τιποτα και ενω με ειχε κ 6 μηνες ταβλα με δηθεν αποκολληση. Εφριξα και εκλαιγα απο το πρωι ως το βραδυ. Καμια ευτυχια δεν ενιωθα. Και γενικα στο πρωτο μωρο, μετα τους 3 μηνες αρχισα να νιωθω καλα. Μονο αγχος, κουραση και πιεση αισθανομουν. Μολις γυρισα δουλεια ηρεμησα. Ισορροπησα, ασε που ειχε αρχισει… Διαβάστε περισσότερα »
Βλέποντας όλα αυτά τα σχόλια στο fb, διαπιστώνω ότι ολοι, όπως και σε πολλά άλλα θέματα δραττονται της ευκαιρίας να πούνε τη δική τους εμπειρία. Καταλήγω λοιπόν και λέω ότι η στήλη αυτή λέγεται πες μας την ιστορία σου. Μάθετε να ακούτε τον άλλο, φυσικά και όλες οι εμπειρίες είναι διαφορετικές, όπως και οι άνθρωποι γιατί ο καθένας αισθάνεται και εκλαμβάνει τα πράγματα διαφορετικά. Σε όσους λοιπόν έχουν μια άσχημη εμπειρία ,κατά τη δική τους πάντα γνώμη, ακούστε τους, σφίξετε το χέρι τους και ακούστε απλά. Μη τους τρίβετε τις υπέροχες εμπειρίες σας στη μούρη αλλά να γίνετε η βοήθεια… Διαβάστε περισσότερα »
Η περιγραφή του τοκετού σου δείχνει πόσο υπέφερες και πόσο πραγματικά κακή εμπειρία είχες. Σίγουρα δεν είσαι μόνη σου σε αυτό και ναι, πρέπει να ακούγονται και αυτές οι ιστορίες κι όχι μόνο οι ιστορίες που βρίθουν toxic positivity (τύπου αν δεν ένιωσες υπέροχα μόλις πήρες αγκαλιά το παιδί σου ή αν δεν θες να κάνεις άλλα δέκα είσαι κακιά μάνα). Διάβασα την ιστορία σου με συμπόνια και σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να ήμουν στη θέση σου, η κάθε γυναίκα θα μπορούσε να είναι στη θέση σου δυστυχώς. Σε αυτό το χώρο (και πολύ περισσότερο στο φβ) φυσικά και ο… Διαβάστε περισσότερα »
αυτό θα ίσχυε αν το συγκεκριμένο άρθρο έμενε απλά στην εξιστόρηση της δικής της εμπειρίας. Εδω βλέπουμε φούλ επίθεση προς τις εμπειρίες των άλλων, οπότε αναμενόμενες και οι αντιδράσεις
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Και γω μετα απο την πρώτη γέννα (20ωρες τοκετού) απορούσα με αυτούς που μου λέγανε οτι μόλις παρω αγκαλιά το μωρο μου θα τα ξεχάσω όλα… Ήθελα απλά να τους κοπανίσω το κεφάλι μόλις το άκουγα. Στο δεύτερο παιδί παρακαλούσα τον γυναικολόγο να κου κανει καισαρική για να μην περάσω τα ίδια, φοβόμουν να γεννήσω. Μου υποσχέθηκε οτι θα είναι πολύ πιο εύκολη γεννα και μόνο έτσι σταμάτησα και συμφώνησα να γεννήσω κανονικά. Να πω οτι στην πρωτη γέννα ολα έγιναν όπως πρέπει, και άφθονη υποστήριξη είχα από μαία, γυναικολόγο και τον άντρα μου και κάναμε επισκληριδιο… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις απόλυτο δίκιο να νιώθεις όπως νιώθεις. Όποιος δεν το καταλαβαίνει είτε δεν το έχει περάσει,ειτε χρειάζεται να του πατήσεις μια κλωτσια στα αρχ@@@δια για να το καταλάβει…κι ακόμα,δεν αρκεί το πόνο βέβαια.
Υ.Γ. εγω δεν εχω γεννήσει, αλλά εξακολουθώ να μπορώ να καταλάβω τον φακινγκ ανθρώπινο πονο σε αντίθεση με τους Ουγκανους
Σε καταλαβαίνω σε μεγάλο βαθμό, καθώς γέννησα με τον ίδιο τρόπο, πρόκληση χωρίς κανένα αναισθητικό. Εκείνη την ώρα νόμιζα ότι πεθαίνω ήταν τόσο δυνατός ο πόνος που είπα μέσα μου ότι θα κάνεις ότι σου λένε και με κάποιον τρόπο θα τελειώσει (γεννώντας η πεθαίνοντας) και μου φάνηκε λογικό οπότε το έκανα. Ευτυχώς για μένα γέννησα τελικά και αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα δεν είναι ότι παίρνεις το μωρό σου αγκαλιά και περνάνε όλα γιατί δεν γίνεται αυτό, είναι ότι μόλις κατάφερα και το έβγαλα από μεσα μου ο πόνος πήγε από το 100 (ας πεθάνω να ησυχάσω) στο 15… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το απότομο 100-15, όπως το περιγράφεις ήταν και η δική μου ερμηνεία σε σχέση με αυτό που ακούγεται συχνά ότι τους πόνους της γέννας τους ξεχνάς αμέσως. Δεν ξεχνάει το μυαλό, ούτε έχει να κάνει με το παιδί. Το σώμα μοιάζει να ξεχνάει. Είναι μια πολύ απότομη μετάβαση που δεν συμβαίνει συνήθως. Έχουμε συνηθίσει ο έντονος πόνος να φεύγει αργά και σταδιακά ή να αφήνει κατάλοιπα. Προφανώς όμως δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο σε όλες τις γυναίκες και σε κάθε γέννα.
Η γεννα,η εγκυμοσύνη και ολα αυτα ειναι μια ξεχωριστή εμπειρια για την καθε γυναικα!!! Οπως επισης η ιδια γυναίκα μπορει να χει δυο τελειως διαφορετικές γεννες η εγκυμοσύνες! Δεν χρειάζεται το βιωμα της καθε μιας να συμφωνει…ουτε να νιωθουμε τύψεις!!! προσωπικά μου εσπασαν τα νερα και επειδη ακομα ηταν ψηλα το μωρακι μου εκαναν τεχνητους πόνους…μια ωρα ηταν το δυσκολο να τους αντεξω λιγο κ μετα μου εκαναν επισκληριδιο !! Γενικα δεν με πολυεπιασε για αρκετη ωρα αλλα οκ μετα επιασε και μια χαρα!! Προσωπικα δε θυμαμαι τιποτα ασχημο και όλη τη φαση στο μαιευτήριο την αναπολω!!!Αλλα το να πει… Διαβάστε περισσότερα »
Σου έχει περάσει από το μυαλό ότι κάποιες ίσως να μη λένε ψέματα αλλά να έχουν διαφορετική εμπειρία από εσένα; Θα πρέπει δηλαδή να ντρέπονται ή να λένε ψέματα. Κάθε γυναίκα το βιώνει διαφορετικά, καμίας το βίωμα δεν πρέπει να υποτιμάται.
Η εμπειρία της κάθε γυναίκας είναι διαφορετική, αλλά δεν έχω ακούσει καμιά γνωστή η φίλη μου να λέει ότι ήταν μια όμορφη εμπειρία. Με την επισκληριδιο είναι πιο ανώδυνη αλλά αυτό την κάνει απλά υποφερτή. Είχα μια δυσκολη γέννα με προεκλαμψία, αρκετή αιμορραγία και είχα την ατυχία να μην με πιάσει η επισκληριδιος. Έχουν περάσει εβδομάδες και συνεχίζει να είναι μια τραυματική εμπειρία για μένα. Και είναι κάτι που λέω όταν με ρωτάνε. Αγαπώ το μικρό πλάσματακι που βγήκε από μέσα μου αλλά όχι τον τρόπο με τον οποίο βγήκε. Και ένα χαμόγελο δεν τα σβήνει όλα. Δεν είσαι μόνη… Διαβάστε περισσότερα »