Γεια σας
Με αφορμή την επιστολή για την απώλεια ερωτικής ζωής πολλών χρόνων που έστειλε ένας άντρας, θα γράψω τι συνέβη σε μένα, γιατί βιώνω το ίδιο. Από την πλευρά της γυναίκας όμως.
Όταν γνωριστήκαμε και ερωτευτήκαμε, όλα ήταν πολύ καλά. Μετά τον γάμο η αλήθεια είναι ότι το ερωτικό κομμάτι έγινε λίγο χλιαρό. Όταν όμως έκανα παιδί πάει. Αυτό ήταν. Μπήκε ταφόπλακα στην ερωτική μας ζωή. Οι ορμόνες ήταν ο λόγος? Οι τσακωμοί λόγω κούρασης και εκνευρισμού? Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι δεν επανήλθα ποτέ. Όχι μόνο δεν επανήλθα, αλλά άρχισα να νιώθω και μια κάποια αποστροφή απέναντί του.
Με το παιδί ασχολιόμουν μόνο εγώ και αυτό με είχε κουράσει τρομερά ψυχικά και σωματικά.
Για κάποια λίγα χρόνια σεξ έκανα καταναγκαστικά για να μην τον δυσαρεστήσω και επειδή ένιωθα ενοχές που αισθάνομαι έτσι. Αυτό έκανε τα πράγματα χειρότερα. Δεν ήθελα να με αγγίζει στην πραγματικότητα. Έχω φτάσει σε σημείο να πάει να μου έρθει εμετός πάνω στην πράξη. Ίσως κιόλας να παιξε και κάποιο ρόλο κάτι που ήθελε να του κάνω και μένα δε μου βγαινε, δεν το ένιωθα και δεν το ήθελα, οπότε αθροιστικά λειτούργησε σαν αποτρεπτικός παράγοντας.
Περνώντας ο καιρός, το γεγονός ότι σιγά σιγά κι εκείνος άρχισε να παραμελεί τον εαυτό του, δεν πλενόταν συχνά, κυκλοφορούσε στο σπίτι ιδρωμένος, αξύριστος και ατημέλητος, είχε συχνά γκρίνια και νεύρα και ενώ του το είχα θίξει ότι με ενοχλεί αυτό και δεν άλλαξε κάτι, μου έδωσε το τελικό χτύπημα.
Είπα τέλος. Αυτό ήταν. Δεν θέλω να με αγγίζει και δεν θα με αγγίζει.
Έχουν περάσει 15 χρόνια. Με μηδενική ερωτική ζωή. Τον σκέφτομαι κι εκείνον… τις ανάγκες του.
Αλλά δεν μπορώ. Μου είναι αδύνατον.
Εμένα πάλι μου έχει λείψει τρομερά μια τρυφερή ψυχική αλλά και σωματική επαφή με κάποιον και είναι κάτι που ονειρεύομαι συχνά.
Βρίσκω ευχαρίστηση σε άλλα πράγματα. Τη μουσική, τη φύση τους φίλους κλπ.
Είμαστε πια δύο συγκάτοικοι που μοιραζόμαστε τα έξοδα μιας και είμαστε οριακά φτωχοί για να χωρίσουμε.
Όταν το σκέφτομαι στεναχωριέμαι και με πιάνει το παράπονο, βυθίζομαι σε μια μαυρίλα, αλλά τσούκου τσούκου από κάτι αρπάζομαι και ανεβαίνω πάλι στην επιφάνεια, μέχρι την επόμενη φορά που θα με ξαναπιάσει.
Αυτά από μένα.
Καλό καλοκαίρι σε όλους. Και ας εφευρίσκουμε τρόπους να αντλούμε από μέσα μας όμορφα πράγματα και λίγη αισιοδοξία για να ανατροφοδοτούμε την φλόγα της ζωής. Και όχι απλά της επιβίωσης.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ισμήνη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
It takes two to tango. Δεν φτανει που σου τα φορτωσε ολα, επρεπε να ανεχεσαι την απλυσια, τον εξαναγκασμο, τα γουστα, την ελλειψη σεβασμου, καταληγοντας σε ερωτικη μοναξια (μαλλον ερημια). Να ψαξεις να βρεις αυτο που σου λειπει, χωρις καμια ενοχη. Συγκατοικοι ειστε.
Να ψάξει να το βρει αφού πρώτα τον ενημερώσει ότι θα έχουν ανοιχτό γάμο.
Ή να προχωρήσουν σε διαζύγιο και να γίνουν πραγματικοί συγκάτοικοι ώσπου να μπορέσουν οικονομικά να σταθούν μόνοι τους.
Πάλι ο άντρας φταίει ??
Εσύ δηλ πώς θα αισθανοσουν εάν ο σύντροφός σου σε απέρριπτε ερωτικά ,χωρίς καμία εξήγηση ?
Με τον καιρό ίσως θα έχανε και το νόημα η αποτρίχωση και τα body scrub.Ουτε ρίζα,ούτε νύχι ,τίποτα .
Μας φαίνεται παράλογο να έπαθε ο σύζυγος κατάθλιψη Ε ?
Εφόσον πάντα αυτοί είναι οι φταιχτες ?
Ναι, χωρις καμια εξηγηση. Ουτε εμενα θα μου περνουσε απο το μυαλο οτι εχω αφησει αποκλειστικα την ανατροφη του παιδιου μου στον συντροφο, πιθανοτατα και ολο το σπιτι, οτι αναγκαζεται να κανει σεξ μαζι μου απο τυψεις, οτι δεν εχω αντιληφθει καν τη διαφορα απο το σεξ που καναμε στην αρχη, ειδικα αν του ζηταω κατι που δεν θελει να κανει σε σημειο να του ερχεται εμετος πανω στην πραξη, οτι μια εγκυμοσυνη και μια γεννα δεν ειναι περιπατος στην εξοχη. Και ξερεις γιατι δεν θα μου περνουσε απο το μυαλο; Διοτι θα επρεπε να αναγνωρισω και να αναλαβω τις… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ,όμως δεν διάβασα κάπου ότι εκείνος αρνήθηκε να μοιραστεί τη φροντίδα του παιδιού.
Διάβασα επίσης ότι ” μετά το γάμο το ερωτικο έγινε χλιαρό ” πριν από το παιδί λοιπόν, χωρίς κούραση ,χωρίς ευθύνες.
Έτσι φαντάζομαι οτι
Εξ αρχής δεν υπήρχε επικοινωνία και ότι ποτέ δεν ζητήθηκε βοήθεια από τον μπουνταλα νέο πατέρα ,για να συνεισφερει στην ανατροφή του παιδιού.Καποιοι και κάποιες χρειάζονται ερέθισμα για να ξυπνήσουν.
Εάν φυσικά ο άνθρωπος δεν σε ενδιαφέρει γενικώς ,δεν το προσπαθείς.
Να του ζητηθει βοηθεια για να συνεισφερει στην ανατροφη του παιδιου ΤΟΥ; Που το μεγαλωνει το παιδι μονη της; Στην απομονωση; Υποχρεωμενος ειναι, δεν της κανει χαρη, ουτε χρειαζεται να ξυπνησει. Αν κοιμαται, να μην παντρευτει και να μην κανει παιδια, ωστε να μην ταλαιπωρει κι αλλους ανθρωπους. Ακου δεν αρνηθηκε να μοιραστει τη φροντιδα. Γραφει: “Με το παιδί ασχολιόμουν μόνο εγώ και αυτό με είχε κουράσει τρομερά ψυχικά και σωματικά.” Λες να επεμενε εκεινος κι εκεινη να τον εδιωχνε για να μη χασει την αποκλειστικοτητα της ανατροφης; Η κουραση και οι ευθυνες σε ενα σπιτι δεν προκυπτουν μονο απο… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως να πάτε για θεραπεία ζεύγους; Ορισμένες φορές βοηθάει πάρα πολύ αυτό. Εμάς μας βοήθησε και μπορώ να πω ότι μετά από 20 χρόνια γάμου, ερωτικά (και όχι μόνο) είμαστε ίσως καλύτερα από ποτέ. Οι σχέσεις θέλουν φροντίδα και από τις δύο πλευρές. Διαφορετικά, μαραίνονται.
Είχα διαβάσει (ή ακούσει) κάπου ότι η γυναίκα αντανακλά και πολλαπλασιάζει αυτό που λαμβάνει. Πολύ συχνά κατηγορούμε τους εαυτούς μας και ψάχνουμε μέσα μας τι φταίει και έφυγε η ερωτική επιθυμία, ενώ πολύ απλά η απάντηση είναι μπροστά μας. Αν ο σύντροφός σου στα φόρτωσε όλα με το μωρό, αν δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται για τις ανάγκες σου, αν δεν σε ακούει, αν γενικότερα δεν είναι ένας υποστηρικτικός σύντροφος, είναι καταδικασμένο να σου φύγει η ερωτική επιθυμία. Το ότι παραμελεί τον εαυτό του είναι το κερασάκι στην τούρτα για να σου γίνει τελείως απωθητικός. Μη φορτώνεσαι με τύψεις, απλά δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Και σήμερα αναρωτιόμουν που μπορεί να πάει η κατάσταση με τον άντρα μου έτσι όπως έχουμε κατακτήσει από τότε που κάναμε παιδί. Σχεδόν έχουμε ξεχάσει πως είναι το σ3ξ, φέτος μόνο μια φορά το επιχειρήσαμε. Η επιστολή σου πραγματικά μου άνοιξε τα μάτια… δεκαπέντε χρόνια παρά είναι πολλά… μια ολόκληρη ζωή σχεδόν…
Κι εγώ είχα το ίδιο άγχος μετά τη γέννηση του παιδιού και για περίπου δύο χρόνια μετά. Σεξ ελάχιστο , δεν είχα καθόλου όρεξη, ο σύζυγος ναι μεν είχε κατανοηση αλλά το είχε εκλάβει και λίγο ως απόρριψη από ένα σημείο και μετα, με απασχολούσε πολύ. Πριν το παιδί δεν είχα και καμιά τρομερή λιμπιντο αλλά σίγουρα πολύ περισσότερο σεξ ,το αποζητούσα ,το ευχαριστιομουν, μέχρι και μέρη που πηγαίναμε ειδικά για σεξ είχαμε. Μετά τίποτα ,δεν ήθελα να το σκέφτομαι. Μια φορά στους δύο μήνες. Κάποια στιγμή όμως οι ορμόνες μάλλον ισορρόπησαν , πήγε και το παιδί παιδικό (μέχρι τότε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι βαρβάτες οι ορμόνες και η όλη απορρύθμιση που βιώνουμε μετά. Μου πήρε 3.5 χρόνια να κοιμηθώ σαν άνθρωπος. Αυτό λογικό δεν είναι να έχει αντίκτυπο και στην ερωτική ζωή; Επίσης ίδα με Jennaki, όταν αρχισα να νιώθω κάπως καλύτερα το προσπάθησα κι εγώ πιο συνειδητά (ακόμη και σε smut βιβλία υπεπεσα, τι ‘α κανς) γιατί αν το αφήσεις σε αφήνει-μιλάμε για σχέσεις βέβαια που και οι δύο ενδιαφέρονται όχι όπως εδώ στην ιστορία που ο λεβέντης και την αφησε μόνη με το παιδί και στο τέλος δε πλενόταν κιόλας.
Εκτός από τις ορμόνες και το τραύμα του τοκετού είναι και η αϋπνία. Αν δεν κοιμηθείς μήνες, αν δεν απολαύσει ξεκούραση και ανάπλαση το σώμα πώς να έχει διάθεση για σεξ;
Εμείς βρήκαμε την ισορροπία με ξεκούραση, τρυφερότητα και ραντεβουδάκια στο καθιστικό. Μικρά αγγίγματα, αγκαλίτσα, φιλί κάθε φορά που έφευγε το πρωί ο σύζυγος, ασχολία με το μωρό ώστε να κοιμηθώ η νεομαμά, φαγητό από έξω, σιγά σιγά επιστρέψαμε στις προπαιδιού ρυθμίσεις.
Γιατι το κανεις αυτό στον εαυτό σου; Οταν φτασεις 70, 80 χρονων, το “τσουκου τσουκου” θα αναπολεις;
ΓΙΑΤΙ;
Το τσουκου τσουκου στα 70, 80 θα το αναπολείς ό,τι και να κάνεις στην προηγούμενή σου ζωή. Όσο περισσότερο σεξουαλικά ενεργή ήσουν μάλιστα, τόσο περισσότερο θα το αναπολείς.
Oxι χρυσε μου, ασε τις προβολες. Δεν εχω κανενα τσουκου τσουκου να αναπολώ. Εχω ΓΑΜΑΤΕΣ εμπειριες να αναπολω και φροντιζω να μαζευω οσο μπορω περισσότερες. Εσυ, κατσε με τσουκου τσουκου και μην μιλάς για τους άλλους
Είναι τελικά τόσο συχνά ένας σύζυγος να βιάζει την ίδια του τη γυναίκα…
Περί αυτού πρόκειται. Επειδή συμφωνούσες τυπικά για να μην κάνει μούτρα δεν σημαίνει ότι υπήρχε συναίνεση.
Το ότι σου φόρτωσε την ανατροφή ενός ολόκληρου παιδιού συν οι οικιακές εργασίες Κ απαιτούσε και σεξ σημαίνει ότι έχεις δίπλα σου τον απόλυτο μισογύνη. Μη νομίζεις δηλαδή είναι εξαιρέσεις. Ένας άνδρας πασάς στα Γιάννενα που σε κατηγορεί κιόλας που δεν του κάθεσαι. Αηδιαστικός.
Δεν βγαίνει η ζωή με το τσούκου τσούκου πάντως. Συζητήστε να ανοίξετε το γάμο σας (εφοσον δεν θέλετε να χωρίσετε) ή ανοίχτε τον χωρίς να το συζητήσετε.
Να μου επιτρέψετε όλες (και κυρίως η γράφουσα) έναν προβληματισμό: Έχετε απόλυτο δίκιο που ως βασικές αιτίες για τη 15χρονη απουσία ερωτικής επιθυμίας θεωρείτε (και είναι) τη συνολική στάση του συζύγου κατά τη διάρκεια του γάμου. Δεν βλαζω απολύτως κανένα ερωτηματικό σε αυτό. Πώς γίνεται όμως από το “πολύ καλά” στην αρχή της σχέσης (όπως η ίδια γράφει) να φτάσουμε στην κυριολεκτική αηδία και στον εμετό; Αυτό το “πολύ καλά” ήταν όντως πολύ καλό; Πάντα με προβληματίζει μια τόσο ραγδαία μετάβαση από το ένα άκρο στο άλλο. Βέβαια, αμφιβάλλω αν αυτός ο προβληματισμός βοηθά τη γράφουσα στο παρόν της. Ίσως… Διαβάστε περισσότερα »
Ο τοκετός μπορεί να σου αφήσει τραύμα και απέχθεια για το σεξ.
Εάν σε τέτοια περίοδο η γυναίκα και το ζευγάρι δεν ζητήσει βοήθεια και ο σύντροφος όχι μόνο δεν σεβαστεί την νέα μητέρα αλλά την κακοποιήσει σεξουαλικά όπως έκανε ο σύζυγος στην γράφουσα, εύκολα έρχεται η αποστροφή.
Δεκτό, μάλλον αυτό της συνέβη.
Πάντως γάμο δεν έχετε, εδώ και 15 περίπου χρόνια. Συνεπώς τίποτα καλό δεν θα μπορούσε να υπάρχει σε μία συνθήκη που ζείτε ως ζευγάρι, με όλους τους περιορισμούς και καταναγκασμούς που αυτό συνεπάγεται, χωρίς να υπάρχει το κίνητρο για να τους αποδεχθείτε. Θα έλεγα απαντήστε καταρχήν σε αυτό. Υπάρχει περίπτωση να επανέλθετε στην κατάσταση πριν 15 χρόνια;; Από ό,τι καταλαβαίνω όχι, αλλά θα σας έλεγα δείτε το, ώστε να έχετε μία πιο κατασταλαγμένη άποψη. Στο βαθμό που δεν υπάρχει περίπτωση, μπαίνει το ζήτημα γιατί δεν χωρίζετε και μάλιστα κοινή συναινέσει.. Λέτε διότι “Είμαστε πια δύο συγκάτοικοι που μοιραζόμαστε τα έξοδα… Διαβάστε περισσότερα »
Καλό καλοκαίρι.
Έχεις την υγεία σου, το παιδί σου.
Τον εκτιμάς το σύζυγο;
Ίσως αν επικεντρωθείς στα θετικά του, ίσως.
Λούσιντ;
Λες; Η επιστροφή!
με τα θετικα θα κανει σεξ; τί συντηρητικές αποψεις ειναι αυτες σε ενα φεμινιστικο σαητ; μηπως να μονάσει κιολας; ελεος
Δεν είναι θέμα συντηρητισμού, ούτε είναι τόσο απλό. Αν ήταν, η γυναίκα θα είχε πάρει αποφάσεις εδώ και πολλά χρόνια.
Προφανώς τα βάζει στη ζυγαριά.
Δεν είναι το σεξ το πρόβλημα, ο χαμένος της εαυτός είναι.
Οι σχέσεις είναι περίπλοκες.
Εδώ νέες κοπέλες και δυσκολεύονται, πόσω μάλλον παντρεμένες με παιδί.
Είναι ανθρώπινο να αναζητά μια ρομαντική σχέση.
Αλλά υπάρχουν ρεαλιστικά εμπόδια.
Μιλάμε για πολλά θετικά: καταναγκασμός στο σεξ, απλυσιά, νεύρα, γκρίνια, αδιαφορία για το παιδί……