Καλησπέρα….
Είμαι μαμά ενός αγγέλου 11 μηνών….όλο αυτό τον καιρό παλεύω με αγχώδη διαταραχή και έχω πάει σε ψυχολόγο με συνεδρία κλπ αλλά ακόμα δεν μου έχει φύγει το άγχος και ο φόβος να μένω μόνη μαζί του .
Αισθάνομαι πολύ μόνη και κακή μαμά και πιστεύω ότι δεν ξέρω να «διασκεδάσω » το μωρό μου και να είναι χαρούμενο μαζί μου….
Όλο αυτό τον καιρό μόνο μου στήριγμα ο σύζυγος μου που είχε μια μεγάλη άδεια από την δουλειά του όμως σε έναν μήνα επιστρέφει και έχω αρχίσει να φοβάμαι ξανά πολύ….
Αυτή θα είναι η ζωή μου από δω και πέρα?
Το βίωσε καμία άλλη μαμά?
Ευχαριστώ θερμά όποιον διαβάσει το (μεγάλο ) μου κείμενο..να είστε καλά…..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Έλενα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτή η ανησυχία για το να διασκεδάσεις το παιδί, να κάνετε πολλές δραστηριότητες κλπ. είναι προϊόν της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας, δεν υπήρχε μέχρι πριν 50 χρόνια και δεν υπάρχει ακόμα σε πολλές διαφορετικές κουλτούρες ανά τον κόσμο. Σκέψου, τι είναι σημαντικό για το παιδί σου, σε ρεαλιστικές βάσεις: κάποιους να το αγαπάνε, να το φροντίζουν και να του δείχνουν τον κόσμο. Το παιδί διασκεδάζει έτσι κι αλλιώς με οτιδήποτε καινούριο ή μία όμορφη φυσική επαφή με τους ανθρώπους που το αγαπάνε, πχ ένα σύντομο γαργαλητό όπως περνάς από δίπλα του. Εγώ ξέρω ότι δεν είμαι η πιο διασκεδαστική μαμά και… Διαβάστε περισσότερα »
Καλε τι 50 χρονια πριν, μην σου πω ουτε 50 μήνες πριν
Εχει 11 μηνών μωρο και φοβάται μηπως δεν διασκεδάζει αρκετά.
Συμφωνώ με όλο το σχολιο πέραν του γαργαλητου. Ειναι πραγματικα απο τα πραγματα που σιχαίνομαι να μου κάνουν και δεν θα παρότρυνα κανέναν να το κανει σε άλλους. Το οτι ο δέκτης γελάει, δεν σημαίνει οτι του αρέσει.
Ναι, το γαργάλημα χωρίς συναίνεση είναι κακοποίηση. Τελεία, παύλα, παράγραφος. Το ότι κάποιοι δεν το έχουν χωρέσει στο κεφάλι τους ακόμη είναι τραγικό.
Έντεκα μηνών δε χρειάζεται καμία προγραμματισμένη διασκέδαση ή δραστηριότητα. Μια βόλτα στο πάρκο, μαγείρεμα, ψώνια, πλυντήρια…όλα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα! Είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου για το παιδί σου! Συνέχισε όμως καλύτερα τις συνεδρίες με τον ψυχολόγο αν μπορείς για να αντιμετωπίζεις καλύτερα τις δυσκολίες που θα συνεχίζουν να προκύπτουν.
Δεν το βρίσκω καθόλου περίεργο αυτό το άγχος σου. Το ίδιο είχα πάθει στην πρώτη μου κόρη , μόνη μαζί της όλη σχεδόν την μέρα και για αυτό είχαμε γραφτεί σε πολλές δραστηριότητες (μουσικοκινητική, baby swimming κτλ) , κάναμε πολλές βόλτες ενώ αγόραζα αρκετά παιχνίδια γιατί φοβόμουν μην βαρεθεί !Σιγά σιγά κατάλαβα πως και δραστηριότητες όπως το καθημερινό μαγείρεμα και τα ψώνια μπορούν να γίνουν δραστηριότητες για το παιδί, επίσης μεγάλωσε και η μικρή και άρχισε να παίζει και λίγο μόνη της και έφυγε αυτό το άγχος!
Επίσης δεν πειράζει και να βαρεθεί λίγο το παιδί.
Ναι. Η βαρεμάρα αναπατύσει τη δημιουργικότητα, τη φαντασία τη σκέψη.
Ακόμη χειρότερα, αυτη η έγνοια να “μην βαρεθεί το παιδι”, οδηγεί πολλές φορές σε ενα mode οπου το παιδι χρειάζεται συνέχεια του γονείς να του “σχεδιάζουν δραστηριότητες ” -δεν μαθαίνει να κανει κατι μονο του για να αντιμετωπίσει τη βαρεμάρα του. Ασε που στο τέλος αυτη η συνεχής εναλλαγή δραστηριοτήτων καμια φορα οδηγεί σε περισσότερη βαρεμαρα
Έτσι την είχα πατήσει κι εγώ. Αγόραζα του κόσμου τα παιχνίδια και ο γιος μου είχε κολλήσει με τα ντουλάπια της κουζίνας και την ηλεκτρική σκούπα. Γέμισα κι εγώ ένα ντουλάπι που έφτανε με πλαστικά τάπερ και ξύλινες κουτάλες και άδειαζε και γέμιζε με την ψυχή του…Η σκούπα δε, ήταν μόνιμα στο σαλόνι.
Tip της μάνας μου: Στις μικρές ηλικίες χωρίζουμε τα παιχνίδια σε κούτες και τις βγάζουμε μία μία. Δεν θυμούνται τι έχουν οπότε κάθε μήνα πχ που αλλάζουν τα παιχνίδια, χαίρονται σαν να είναι κανούργια. Και έχεις πιο λίγα να μαζεύεις. 😊
Σωστή η μαμά!
Τί εννοείς πήγα σε ψυχολόγο με συνεδρία κλπ; Η ψυχοθεραπεία είναι διαδικασία , όχι one-off λύση. Επίσης για τί αγχώδη διαταραχή μιλάμε; Είναι γενικευμένη; Γιατί αλλιώς αντιμετωπίζεται η κάθε μία. Η διάγνωση έγινε από ψυχίατρο; Σου έγραψε φάρμακα ή σου πρότεινε μόνο ψυχοθεραπεία και τί είδους; Υπάρχει περίπτωση να πέρασες επιλόχειο κατάθλιψη που οδήγησε στην αγχώδη διαταραχή; Δεν είσαι σαφής οπότε δεν μπορείς να πάρεις και σαφείς συμβουλές. Ξαναστείλε , αν θέλεις.
Το είχα πάθει και εγώ στο πρώτο. Αχος πως να το διασκεδάζω. Όσο έβλεπα και στο Instagram τι κάνουν οι άλλες μαμάδες ακόμα πιο πολλές τύψεις.Αν κατι μου έμαθε η μητρότητα ειναι ότι κανεις ότι καλύτερο μπορείς με τα δεδομένα που έχεις μια χαρά είσαι και θα είσαι δεν υπάρχει η τέλεια μαμά όλες επιβιώνουμε.
Δηλαδή τώρα που είναι ο σύζυγος σπίτι πως το διασκεδάζει; Μήπως ο φόβος που έχετε δεν έχει να κάνει με την διασκέδαση του παιδιού και μόνο;; Εμένα ο άντρας μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του όταν το μωρό ήταν ακόμα ημερών κι εγώ ένιωθα τρομερή ανασφάλεια να μείνω μόνη μαζί του. Με βοήθησε όμως το ότι αυτό δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Δηλαδή στην αρχή είχα το μωρό για 2-3 ώρες μόνη μου και σιγά σιγά βάζαμε περισσότερες ώρες. Επίσης, 2-3 φορές την εβδομάδα τον άφηνα με το μωρό κ εγώ έφευγα. Πότε για σούπερ/αγορά, πότε… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως χρειάζεται να επισκεφθείτε και κάποιον ψυχίατρο για να βοηθήσει αποτελεσματικά;