Ενώ τον σκέφτομαι πολύ ερωτικοσεξουαλικά μέσα στη μέρα, οπότε είμαστε μαζί μπλοκάρω

Αγαπητό α, μπα και υπόλοιπη παρεα,

Καλησπέρα στην παρέα! Γράφω σήμερα εδώ γιατί με απασχολεί πολύ ένας άνθρωπος και τα συναισθήματα που έχω (ή δεν έχω) γι’αυτον.

Κατ’ αρχάς να δώσω ένα backround για εμένα. Είμαι γυναίκα στα τέλη των 20, δεν έχω κάνει μακροχρόνια σχέση για λόγους δικών μου μπλοκαρισμάτων λόγω βαθιών παιδικών τραυμάτων (συναισθηματική παραμέληση από τη βρεφική ηλικία, υπερπροστασία σε βαθμό κακοποιητικο, άσχημο διαζύγιο γονέων και άλλα) που μου δημιούργησαν γενικευμένη αγχώδη διαταραχή με ιδεοψυχαναγκαστικες τάσεις και αποφυγή (ο, τι γραφω έχει προκύψει από διάγνωση ψυχολόγου μετά από 3 χρόνια ψυχανάλυσης). Με το σεξ εχω ακόμα περίπλοκη σχέση, έχω τάσεις αποφυγης οργασμού ακόμα και όταν αυνανιζομαι (κάτι που συμβαίνει το πολύ μια φορά τον μήνα), σπάνια αποζητω το άγγιγμα (κυρίως σε φαντασιώσεις μου) και γενικά έχω κάνει σεξ λίγες φορές, μετρημένες στα δάχτυλα των δύο χεριών.

Αυτή την στιγμή βρίσκομαι σε μια φάση ζωής πολύ χαμένη. Το προηγούμενο διάστημα βίωσα έντονο πένθος στο πλαίσιο της ψυχαναλυτικής διαδικασίας αφού ήρθα σε επαφή με ο, τι έγραψα επιγραμματικα παραπάνω. Αυτή η φάση συνέπεσε με δική μου απόφαση να παραιτηθώ από μια σταθερή αλλά τοξική δουλειά και να προσπαθήσω να βρω με τι θέλω όντως να ασχοληθώ στη ζωή μου επαγγελματικά. Υπάρχει ένα χάος μέσα μου σε όλους τους τομείς και ακόμα δεν έχω βρει τρόπο να ξεμπλεξω το κουβάρι.

Μέσα σε όλη αυτή τη χαώδη κατάσταση λοιπόν, έχει εμφανιστεί στη ζωή μου το τελευταίο 9μηνο ένας άνθρωπος 10 χρόνια μεγαλύτερος από εμένα, αδερφός καλής μου φίλης. Με τον άνθρωπο αυτό υπήρξε μια σπιθιτσα από την αρχή, έχουμε βγει γύρω στις 5 – 6 φορές οι δύο μας, έχουμε συνυπάρξει άλλες τόσες σε κοινή παρέα και οικογενειακα, αυτός γενικα από την αρχη δηλωμένα μη συναισθηματικά διαθέσιμος γιατί έχει βγει πρόσφατα από μακροχρόνια σχέση. Σεξ έχουμε κάνει συνολικά 3 φορές, και μόνο δύο διεισδυτικο γιατί εγώ δεν παίρνω μπρος.

Αυτό λοιπόν είναι το ζήτημα μου. Ενώ τον σκέφτομαι πολύ ερωτικοσεξουαλικα μέσα στη μέρα, οπότε είμαστε μαζί μπλοκάρω. Δεν μπορώ να κατανοήσω ακριβώς γιατι δεν παίρνω μπρος:
1. Δεν μου αρέσει αρκετά αυτός ο άνθρωπος και μου το λέει το ίδιο μου το σώμα (που όμως συχνα τον αποζητά όταν δεν είμαστε μαζί);
2. Λόγω των δικών μου ζητημάτων φόβου για την οικειότητα και την ευαλωτοτητα και της αγχωδους διαταραχής δεν αφηνομαι;
3. Λόγω της μεταξύ μας περίπλοκης κατάστασης και έχοντας εγώ ξενερώσει με κάποιες συμπεριφορές (πχ εξαφανίσεις για 2-3 μήνες κλπ, γενικά δυσκολία στην επικοινωνία που έχω όμως συζητήσει) είμαι πλέον καχύποπτη και δεν αφηνομαι και πάλι;
4. Συμβαίνουν όλα αυτά μαζί; Και αν ναι, πώς ξεχωρίζω το 1ο από τα άλλα δύο που συζητιούνται και δουλεύονται;

Αναρωτιέμαι τώρα όλα αυτά όλο και πιο έντονα και χωρίς να δίνω χρόνο σε εμένα να καταλάβω, γιατί σιγά σιγά αρχίζω να βλέπω από την πλευρά του άνοιγμα και συναισθήματα και νιώθω ότι ενώ εμένα συμβαίνουν όλα αυτά μέσα στο κεφάλι μου αυτός είναι σίγουρος ότι με θέλει και πιέζομαι μόνη μου γιατί δεν θέλω να τον πληγώσω. Αλλα πέρα από αυτό, με βασανίζει πολύ το υπαρξιακό πλέον δίλημμα:

Αποφευγω την κοντινοτητα και το ενδεχόμενο για σχέση λόγω των δικών μου τραυμάτων και έχοντας συνηθίσει να είμαι μόνη ή τελικά αυτός ο άνθρωπος δεν είναι για εμένα;

Φυσικά δεν ζητώ την απάντηση από εσάς εδω, ζητώ όμως συμβουλές ως προς το πώς μπορώ να βγάλω επιτέλους ένα συμπέρασμα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο 

ΑΠΟ ΤΗΝ – Χαωμένη αλλά ακόμη εδώ!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News