Ενώ κάνει όλες τις δουλειές, δεν τις κάνει όπως θα ήθελα, και αυτό με τρελαίνει

Καλησπέρα στην παρέα,

Σας διαβάζω ανελλιπώς και επιτέλους βρήκα το θάρρος να γράψω.
Με τον σύζυγο είμαστε μαζί περίπου 10 χρόνια και συγκατοικούμε τα τελευταία 5. Εργαζόμαστε και οι δύο—εκείνος εξ αποστάσεως από το σπίτι, ενώ εγώ σε μια απαιτητική θέση σε πολυεθνική εταιρεία.

Τον τελευταίο 1,5 χρόνο παλεύω να πάρω μια προαγωγή, με αποτέλεσμα να δουλεύω πολλές ώρες και να μην έχω χρόνο παρά για τα απολύτως απαραίτητα.

Ο σύζυγός μου, λόγω ευελιξίας και περισσότερου ελεύθερου χρόνου, αναλαμβάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού. Κάνει τα πάντα: καθάρισμα, πιάτα, σκούπισμα, σφουγγάρισμα, ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Η μόνη δουλειά που κάνω εγώ—κυρίως τα Σαββατοκύριακα—είναι το καθάρισμα των μπάνιων, καθώς θέλω να γίνονται με συγκεκριμένο τρόπο και να καθαρίζονται σχολαστικά για λόγους υγιεινής.

Το πρόβλημά μου είναι πως, ενώ κάνει όλες τις δουλειές, δεν τις κάνει όπως θα ήθελα, και αυτό με τρελαίνει.
Απλώνει τα ρούχα όπως να ‘ναι, με αποτέλεσμα να αργούν να στεγνώσουν. Σιδερώνει, αλλά συχνά τα πουκάμισά μου έχουν σημάδια από μανταλάκια. Βάζει ηλεκτρική, αλλά συνεχίζω να βλέπω σκόνες παντού.

Το χειρότερο, όμως, είναι το μαγείρεμα: είτε τα φαγητά του είναι τελείως άνοστα είτε υπερβολικά βαριά για τα γούστα μου.

Έχω προσπαθήσει άπειρες φορές να θίξω ευγενικά το θέμα. Φαίνεται να το καταλαβαίνει, αλλά μετά ξανακάνει τα ίδια.

Πριν από δύο εβδομάδες, άργησα να γυρίσω στο σπίτι μετά τη δουλειά. Την επόμενη μέρα είχα ένα σημαντικό ραντεβού, αλλά τα ρούχα μου ήταν κακοσιδερωμένα. Κατέληξα να κάθομαι στις 12 το βράδυ να σιδερώνω, με αποτέλεσμα να τσακωθούμε άσχημα. Του είπα κάτι του στυλ:
«Αν δεν μπορείς να το κάνεις, δεν χρειάζεται. Θα βρω λύση».

Τον είδα να μαζεύεται, προσπάθησε να το σώσει, αλλά από τότε σταμάτησε να κάνει ακόμα και τα βασικά.
Κάθε μέρα γυρίζω σπίτι και καταλήγω να καθαρίζω, ενώ εκείνος είναι στο γυμναστήριο ή έξω.

Του πρότεινα να πάρουμε βοήθεια ή να έρχεται η μητέρα μου να βοηθάει.
Η ιδέα της οικιακής βοήθειας του φαίνεται αποδεκτή, αλλά μόνο για το Σαββατοκύριακο, γιατί φοβάται ότι τις καθημερινές θα τον αποσπά από τη δουλειά του. Όμως, το Σαββατοκύριακο είναι οι μόνες δύο μέρες που έχω για να ξεκουραστώ.

Όταν του πρότεινα τη λύση της μητέρας μου, αντέδρασε έντονα, λέγοντας πως είμαι ανεύθυνη και ότι δεν πρόκειται να κάνω τη μάνα μου καθαρίστρια.

Νιώθω σε απόγνωση και θα ήθελα τις συμβουλές σας.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Η ανεύθυνη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News