Καλησπέρα στην Αμποπαρέα,
Θα ήθελα να ρωτήσω αν αγκαλιάζετε τους γονείς σας και τους λέτε πως τους αγαπάτε.
Η ερώτηση προέρχεται από το γεγονός πως ενώ με τον σύντροφό μου είμαστε πολύ της αγκαλιάς και του χαδιού (κάτι που στερηθήκαμε και οι δύο πάρα πολύ σαν παιδιά) και ενώ αγαπάω και θα ήθελα να αγκαλιάσω τους γονείς μου, δεν μου βγαίνει.
Δεν μου βγαίνει καμία συναισθηματική «ανάγκη» να τους αγκαλιάσω, δηλαδή αν χρειαστεί να το κάνω (πχ. Τους βλέπω μετά από ένα δικό μου ταξίδι), νιώθω πως το κάνω με το ζόρι, ως υποχρέωση και είναι άκαμπτα και περίεργα.
Πότε τους είπα ότι τους αγαπώ τελευταία φορά δεν θυμάμαι καν. Αλλά δεν θυμάμαι και πότε μου είπαν οι ίδιοι πως με αγαπάνε. Νομίζω ειδικά από τον πατέρα μου δεν το έχω ακούσει και ποτέ.
Δεν έχουμε την τέλεια σχέση, αλλά έχουμε προσπαθήσει να φτάσουμε στην αρμονία που είμαστε. Βέβαια στην παιδική μου ηλικία ούτε αγκαλιές θυμάμαι, ούτε καλά λόγια και ούτε να μου λένε πως με αγαπάνε. Συνήθως έπρεπε να «παλέψω» για το ενδιαφέρον τους. Τώρα που μεγάλωσα όμως δεν με νοιάζει πια το ενδιαφέρον τους.
Αλλά επειδή συμβαίνουν πολλά περίεργα στον κόσμο γενικά τελευταία και με έχει ευαισθητοποιήσει κάπως ως προς το γεγονός πως δεν θα ήθελα να χάσω σημαντικά άτομα στη ζωή μου και να νιώθω τύψεις έπειτα που δεν έβρισκα τη δύναμη να τους πω ότι τους αγαπάω ή να τους αγκαλιάσω.
Εσάς πώς είναι οι σχέσεις με τους γονείς σας; Νιώθετε άνετα να τους πείτε Σ αγαπώ και να τους αγκαλιάσετε; Σας μιλούσαν ωραία και γλυκά όταν ήσασταν παιδιά;
Πώς νιώθετε πάνω στο συγκεκριμένο θέμα εσείς;
Ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤHΝ – Αγάπη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν νιώθω άνετα να παίρνω αγκαλιά τους γονείς μου, ήταν κάτι που με δυσκόλευε πάντα. Η μητέρα μου δεν ήταν ποτέ τρυφερή, αντίθετα ο μπαμπάς μου ήταν πολύ, ακόμα είναι! Οπότε δεν ξέρω που οφείλεται αυτή η παγωμάρα που έχω. Και οι δύο γονείς μου, ο κάθε ένας με τον τρόπο του, μου έδειχναν την εκτίμηση και την αγάπη τους, δεν ένιωσα ποτέ ότι έπρεπε να κάνω κάτι για να τους τραβήξω την προσοχή. Δεν ήταν εκεί με τον τρόπο που ιδανικά θα ήθελα, όμως ήταν εκεί με τον δικό τους τρόπο. Προσωπικά έχω καταλήξει πως αυτή η στάση έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι σίγουρα πιο πολύ της αγκαλιάς από ότι είναι η μητέρα μου, και το μπαμπά και τη μαμά μου τους αγκαλιάζω πολύ και αυθόρμητα. Λέω πιο εύκολα το σας αγαπώ από ότι το λένε αυτοί – τώρα που είμαι 41 χρονών. Θυμάμαι όμως ως παιδί να είμαστε στο κρεβάτι τους το πρωί της Κυριακής με τον αδελφό μου και να κάνουμε οικογενειακές αγκαλιές και να προσπαθούμε να ρίξουμε τον μπαμπά μου από το κρεβάτι. Και θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει “Σ αγαπώ ως τον ουρανό και ακόμα παραπάνω” το οποίο το λέω με τη σειρά μου στην κόρη… Διαβάστε περισσότερα »
Μια από τα ίδια, η μαμά ηταν πολυ τρυφερή, μας έπνιγε στις αγκαλιές οπότε δε μου ήταν άγνωστη εικόνα. Ο μπαμπάς μου δεν ήταν της φυσικής επαφής αλλά είχε μια αλλη τρυφερότητα που τη νιώθαμε. Κι εγώ άκουγα πολλά σ’ αγαπώ, και τα λέω στα γιο μου “σ αγαπώ ως την άκρη του σύμπαντος,που είναι άπειρο”. Η τρυφερότητα όμως κι η αγάπη έχουν πολλές μορφές ,δεν είναι μόνο η αγκαλιά.
“Εσάς πώς είναι οι σχέσεις με τους γονείς σας; Νιώθετε άνετα να τους πείτε Σ αγαπώ και να τους αγκαλιάσετε; Σας μιλούσαν ωραία και γλυκά όταν ήσασταν παιδιά;”. Μεγαλώσαμε μόνο με τη μητέρα μου, η οποία πάντα μας μιλούσε γλυκά. Δε νιώθω άνετα, ωστόσο, να της πω σ’αγαπώ ή να την αγκαλιάσω. Αλλά ξέρεις τι; Και μόνο από τον τρόπο που κοιταζόμαστε, η αγάπη εκπέμπεται. Ορισμένες φορές νιώθω λίγο άσχημα γιατί μου στέλνει μηνύματα στο Viber για να δει τι κάνουμε αλλά εγώ εγώ καθυστερώ να απαντάω. Γιατί μπορεί π.χ. να είμαι στη δουλειά, γιατί μπορεί να κάνω κάτι που… Διαβάστε περισσότερα »
Θα μπορούσα να το έχω στείλει εγώ, με τη διαφορά ότι σαν παιδί πήρα πολλές αγκαλιές και αγάπη. Από την εφηβεία, ίσως και λίγο πιο πριν άρχισα να μην θέλω τις αγκαλιές με τους γονείς μου. Δεν ξέρω γιατί, έτσι είμαι. Τους αγαπώ και με αγαπάνε αλλά δεν μου βγαίνει η αγκαλιά μαζί τους. Με πονάει γιατί βλέπω ότι οι γονείς μου θα θέλανε περισσότερες αγκαλιές και προσπαθώ, αλλά αυτό ακριβώς, προσπαθώ. Ήρθε και ο κόβιντ όπου οι δικοί μου είχανε φρικάρει και ήταν σε απόσταση μονίμως και μου δημιουργήθηκε και εμένα ο φόβος μην τους κολλήσουμε κάτι. Στην δική… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ νιώθω την ανάγκη να αγκαλιάσω συχνά τη μαμά μου, ειδικά τώρα που είναι και ασθενής. Η ίδια δεν το επεδίωκε πάντα αλλά άλλες φορές μου έδινε μεγάλες αγκαλιές. Όμως πέρα απ’ αυτές είναι και άλλα πράγματα, όπως το ότι μας φρόντιζε, μας είχε προτεραιότητα, ξεπέρασε τον εαυτό της για να μας παρέχει πράγματα να ζήσουμε. Της χρωστάω πάρα πολλά. Οπότε η αγκαλιά που νιώθω πως θέλω να της κάνω είναι απότοκο αυτής ακριβώς της φροντίδας και της αγάπης που έδειξε η μαμά μου. Και μπορώ να πω ότι εγώ ως άτομο δεν το νιώθω και πολύ εύκολα αυτό με… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι της αγκαλιάς και του σε αγαπώ…
Το ενδιαφέρον εκφράζεται με διάφορους τρόπους.
Μπορεί η σχέση σου με τους γονείς σου να χτίστηκε έτσι.
Κάθε σχέση είναι και διαφορετική.
Δε δείχνεται η αγάπη ούτε με αγκαλιές, ούτε με φιλιά.
Ως παιδί πήρα πολλή αγάπη και αγκαλιές. Για την ακρίβεια σε αποπνικτικό βαθμό, με υπερπροστατευτικότητα και ακραίους περιορισμούς, επειδή “οι γονείς σου σε αγαπάνε και θέλουν το καλό σου”. Κι ενώ μετα από αρκετά χρόνια και μεγάλη απόσταση έχουμε βρει μια σχέση ισορροπίας, τους νοιάζομαι και θέλω να είναι καλά (μακριά αλλά καλά) αγκαλιές και αγάπες από την έναρξη της εφηβείας και μετά δεν υπάρχουν. Ως μητέρα δίνω αγάπη και αγκαλιές στα παιδιά μου καθημερινά, τους λέω πόσο τα αγαπάω, τους λέω μπράβο, γελάω και παίζω μαζί τους. Αλλά και πάλι θα μου φαινόταν παράξενο αν μεγαλώσουν, μπουν στην εφηβεία… Διαβάστε περισσότερα »
Και εμένα δεν μου βγαίνουν οι αγκαλιές και τα λόγια αγάπης, όχι μόνο στους γονείς μου, αλλά και σε κανέναν εκτός από τον τωρινό μου σύντροφό (που και με αυτόν δηλαδή τουλαχιστον τα λόγια αγάπης το προσπάθησα πολύ για να το καταφέρω Χαδιαρα πάλι ημουνα πανταπολύ, αλλά μόνο με τους εκαστοτε σύντροφόυς μου). Οι γονείς από την άλλη και ειδικά η μητέρα μου ήταν πάντα πόλυ τρυφεροί μαζί μου και μου εκφραζαν και λεκτικά την αγάπη τους πολύ συχνα και ως παιδί αλλά και ως ενήλικη. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Δεν εκφραζομαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Δεν νομίζω… Διαβάστε περισσότερα »
Μου αρέσουν οι αγκαλιές!Ανέκαθεν μου άρεσαν!Αγκαλιάζω ακόμη τους γονείς μου..Νιώθω καλύτερα μετά από 1 αγκαλιά.
Κάτι έχει συμβεί στο παρελθόν μεταξύ σας το οποίο υποσυνείδητα δεν έχετε ξεχάσει ποτέ, και δεν τους το έχετε συγχωρέσει ποτέ