Γεια σας
Η ιστορία έχει ως εξής: έρωτας- γάμος- προσπάθεια για παιδί επί μία 10ετία χωρίς να έρθει ποτέ- μικρός χωρισμός από τη μεριά του γιατί κατά τη διάρκεια του 10ετή πολέμου για παιδί τον παραμέλησα και τον έκανα να αισθανθεί δεδομένος, με ένα μικρό κέρατο ως αποκορύφωμα από τη μεριά του- επανασύνδεση μετά κόπων και βασάνων – ισορροπία και αναθέρμανση της σχέσης μας, εδώ και 3-4 χρόνια.
Μέχρι πέρυσι. Που ξαναμπήκε στη ζωή μου ένας πρώην μου και με βάρεσε ο έρωτας κατακούτελα. Και κυρίως, με ξύπνησε σεξουαλικά. Συνειδητοποίησα ότι ούτε κατά διάνοια δεν θα έχω αυτή την επαφή με τον άντρα μου, όχι γιατί δεν θέλει απαραίτητα, αλλά γιατί δεν τον φτάνει ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι τον άλλο από θέμα ικανοτήτων και σεξουαλικότητας.
Εννοείται πως είχα τύψεις για την απιστία. Ο άλλος, σε διάσταση με 2 παιδιά, και πλέον έχοντας πιει νερό από την “πηγή της νεότητας”– καθώς ήμουν το απωθημένο του και η σχέση μας του θύμισε τις παλιές καλές εποχές– βρίσκεται σε ρυθμούς διαζυγίου, επιμέλειας και ενός κυκεώνα εξελίξεων γενικότερα.
Δεν είμαστε μαζί εδώ και αρκετούς μήνες, από δική του επιλογή για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα στα προσωπικά του. Εγώ από τότε που χωρίσαμε έχω πέσει σε κατάθλιψη. Ξέρω ότι εκείνος θα ήθελε να χωρίσω και εγώ για να είμαστε μαζί, χωρίς όμως να μου έχει τάξει κάποια προοπτική για εμάς. Ζει τη δεύτερη νιότη του κ ετοιμάζεται για τεράστιο restart στη ζωή του, με ή χωρίς εμένα.
Και εγώ έχω μείνει με τις τύψεις, την ανασφάλεια και τους φόβους μου. Τύψεις για την απιστία, ανασφάλεια για το αν με απομυθοποίησε ο πρώην μετά από τόσα χρόνια και παρότι με θέλει δεν θα κάτσει κ να με περιμένει όταν έξω υπάρχουν τόσες πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, και φόβο για να φύγω από τη συναισθηνατική ασφάλεια που μου παρέχει ο γάμος μου απο τη μία- χωρίς καμία όμως πιθανότητα οργασμού από την άλλη. Η ψυχολόγος μου λέει να δουλέψω πάνω στο γάμο μου και να διεκδικήσω σεξουαλικά αυτό που θέλω.
Όμως εγώ για τον άλλο λιώνω και μόνο εκείνον θέλω. Είναι το απαγορευμένο και το ανεκπλήρωτο μόνο? Συναισθηματικά δε μου προσφέρει καμία ασφάλεια για το μέλλον. Ούτε και εκείνος ξέρει τι του ξημερώνει.
Ξέρω ότι θα με κράξετε, αλλά και ο άντρας μου δεν είναι θύμα. Μια χαρά έζησε και εκείνος το παραμύθι του πριν 6 χρόνια που “we were on a break” παρότι δεν του βγήκε.
Συνειδητοποίησε ότι μόνο εμένα αγαπάει και έκτοτε, όντως μου το δείχνει έμπρακτα. Και εγώ τον αγαπώ. Όμως δεν τον θέλω πια. Εϊναι αυτός λόγος χωρισμού? Εφόσον δεν έχουμε παιδιά, θεωρητικά είναι και πιο εύκολο και πιο τίμιο. Όμως, από μία ηλικία και μετά δεν είναι πιο σημαντική η συντροφικότητα και να έχεις έναν άνθρωπο να μοιράζεστε ένα σπίτι, εμπειρίες ταξιδιών και οικογενειακά τραπέζια?
Ο έρωτας και η καύλα φεύγουν μετά από μερικούς μήνες. Και μετά από τόσα χρόνια που τον ξέρει κ τον αγαπάει όλο μου το σόι, δεν μπορώ να διανοηθώ πώς θα μπορέσω να εισάγω κάποιον άλλο στη ζωή μου και την οικογένειά μου. Έχω μπερδευτεί και δεν ξέρω πώς να ζυγίσω τα πράγματα για να είμαι πραγματικά ευτυχισμένη. Γιατί τώρα δεν είμαι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – τούλια και τουλίπες
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα πρέπει να αλλάξει η γαμήλια υπόσταση. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τον λόγο που δεν το συζητάς με τον σύζυγο σου. Είναι φανερό ότι δεν ταιριάζετε στο sex εφόσον και οι δύο κατά διαστήματα, ψάχνεστε αλλού. Επίσης, όπως μας λες, δεν έχετε κανένα άλλο πρόβλημα μεταξύ σας. Ίσα-ίσα που υπάρχει και αγάπη. Επομένως , αυτή είναι και η μόνη λύση. Να συμφωνήσετε, δηλαδή, ότι θέλετε να εξακολουθήσετε να είστε παντρεμένοι αλλά η σεξουαλική σας ζωή θα βρίσκεται όπου θέλει ο καθένας (χωρίς φυσικά να εκθέτετε ο ένας, τον άλλον). Όσο για τον πρώην, υπήρχε λόγος που έγινε πρώην. Θυμηθείτε τον. Υ.Γ.… Διαβάστε περισσότερα »
“Να συμφωνήσετε, δηλαδή, ότι θέλετε να εξακολουθήσετε να είστε παντρεμένοι αλλά η σεξουαλική σας ζωή θα βρίσκεται όπου θέλει ο καθένας (χωρίς φυσικά να εκθέτετε ο ένας, τον άλλον).”
Αντε γειά σου! Well put.
Λοιπόν, τα ζευγάρια που εχουν διευθετήσει το μεταξύ τους ,κάπως έτσι,είναι πολλά περισότερα απ΄ότι νομίζουμε.
“Και μετά από τόσα χρόνια που τον ξέρει κ τον αγαπάει όλο μου το σόι, δεν μπορώ να διανοηθώ πώς θα μπορέσω να εισάγω κάποιον άλλο στη ζωή μου και την οικογένειά μου.”
Προσωπικά το παραπάνω το κατανοώ πλήρως.
ισορροπία μετά το “μικρό” κέρατο, οκ. και προχωράμε… πάμε με κλασσικό μαλάκα και κλασσική παπάτζα, ” είμαι σε διάσταση, δεν τα πάμε καλά, έχει πυρετό η σαύρα μου” κλπ κλπ τον βλέπεις πως την έκανε μετά τον πήδο και συνεχίζεις. ποιον θες αγάπη μου; ποιο ανεκπλήρωτο; ΤΟ ΕΖΗΣΕΣ. μην μπερδεύεις την κάβλα με τον έρωτα. αν είμαι νηστική 3 χρόνια και σκατά να μου δώσεις θα μου φανούν πεντανόστιμα. Χώρισε με τον άντρα σου, αν θες τέτοιο γάμο παντρέψου και κάνα φίλο σου, μπορεί να σε καβλώνει περισσότερο ο άλλος φίλος. όσο για τον βασικό μαλάκα πρώην, κάνε την χάρη… Διαβάστε περισσότερα »
“Όμως δεν τον θέλω πια. Εϊναι αυτός λόγος χωρισμού?….” Ρητορική ερώτηση….
“Και μετά από τόσα χρόνια που τον ξέρει κ τον αγαπάει όλο μου το σόι, δεν μπορώ να διανοηθώ πώς θα μπορέσω να εισάγω κάποιον άλλο στη ζωή μου και την οικογένειά μου. ” Πάντα και παντού θα χωράει ένα ελληνικό σοι. Ήδη έχει λόγο ύπαρξης στο παρόν και το μέλλον.
Συνέχισε ΕΝΤΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
το τελευταίο που της χρειάζεται ειναι η ψυχοθεραπεία σύμφωνα με την άποψη σου. Αφου η ψυχολογός της λεεί να δουλέψει τον γάμο της. δηλαδή είναι το ακριβώς αντίθετο από όσα γράφεις. Το σταμάτα την ψυχοθεραπεία σου και πάρε αποφάσεις δύσκολα περνά από τα μυαλό ε?
Με βάση αυτά που γράφεις, δεν βρίσκω κανέναν ουσιαστικό λόγο να συνεχίσεις σε αυτό το γάμο, η αγάοη και ο φόβος να. μη μείνεις μόνη στα γεράματα* δεν αρκεί, και δεν καταλαβαίνω γιατί και η ψυχολόγος σου σε “σπρώχνει” προς αυτή την κατεύθυνση. Επίσης, δεν ζεις τη ζωή σου μαζι με όλο σου το σόι, δεν πρεπει αυτό να είναι κριτίριο στις αποφάσεις σου. Είτε συνεχίσεις σε αυτό το γάμο, είτε χωρίσεις, είτε τους φέρεις εναν καινούριο όλο σου το σόι, όλο όμως θα συνεχίσει κανονικά τη ζωούλα του. Στο υπογράφω αυτό. *Γεράματα: Δεν ξέορυμε καν αν θα φτάοσυμε ως… Διαβάστε περισσότερα »
Σκέφτεσαι λογικά, ο έρωτας και η καύλα, συνήθως, φεύγουν και αυτό που έχει σημασία είναι τι μένει ή σε τι μετασχηματίζεται όλο αυτό το πάθος. Με τον άνδρα σου η σχέση έκανε ένα κύκλο, οι προσπάθειες για το μωρό σας αποπροσανατόλισαν και σας απομάκρυναν (αντί να σας ενώσουν), απόσταση (και μια απιστία που επειδή δε φαίνεται να σε νοιάζει την προσπερνώ) και έπειτα επανασύνδεση. Και πάνω που νομίζεις ότι όλα καλά και ήσυχα, εμφανίζεται ο πρώην και το πάθος που σου έλειπε. Σου δίνει μια ωραία γεύση και φεύγει κι εκείνος. Δε το βλέπεις, αλλά είσαι πολύ τυχερή που δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Mία φορά ζεις. Πηγαινε εκεί που δε θα έχεις απωθημένο.
Δεν υπάρχει το “τι είναι πιο σημαντικό”. Υπάρχει το τι σε καλύπτει. Η συντροφικότητα και η παρέα είναι σημαντικά, αν αυτά έχεις ανάγκη. Αν έχεις ανάγκη το πάθος και τον έρωτα, τότε αυτά είναι τα σημαντικά. Ξέρεις τι θέλεις, το λες και μόνη σου. Το μόνο που σε κρατάει είναι ο φόβος μην πάνε όλα πάνε στραβά και το μετανιώσεις, και γι’ αυτό προσπαθείς να βρεις το silver lining στη ζωή που έχεις τώρα. Κανείς δεν μας εγγυάται ότι τα πράγματα θα πάνε όπως τα θέλουμε. Το θέμα είναι να ζεις για σένα. Σου αρκεί να είσαι σε μια βαλτωμένη… Διαβάστε περισσότερα »
“Όμως, από μία ηλικία και μετά δεν είναι πιο σημαντική η συντροφικότητα και να έχεις έναν άνθρωπο να μοιράζεστε ένα σπίτι, εμπειρίες ταξιδιών και οικογενειακά τραπέζια?” Αν αυτή η ηλικία είναι τα 80 το συζητάμε, αλλά και πάλι παίζεται. Αν θες παρέα παίρνεις σκύλο.
Θα σου πω μόνο πώς το βλέπω εγώ απ’έξω. Δεν είσαι ανάμεσα σε δύο άντρες. Είσαι ανάμεσα σε δύο ζωές. Από τη μία έχεις ασφάλεια, παρουσία, έναν άνθρωπο που είναι εκεί. Από την άλλη έχεις ένταση, επιθυμία, ζωντάνια. Και ναι, αυτό που ένιωσες με τον άλλον δεν είναι μικρό. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: η ένταση που νιώθεις για εκείνον δεν είναι επειδή είναι «ο ένας». Είναι επειδή δεν τον έχεις. Δεν σου λέει «πάμε», δεν σου προσφέρει καμία σιγουριά, σε κρατά σε αναμονή. Και η αναμονή δημιουργεί ένταση που την μπερδεύουμε εύκολα με έρωτα. Δεν θες τόσο αυτόν. Θες να… Διαβάστε περισσότερα »
Με τον σύντροφό σου δεν ταιριάζετε ερωτικά, δεν τα βρίσκετε. Δεν πιστεύω ότι κάποια συζήτηση θα βοηθούσε. Να διεκδικήσεις τι ; Με τόση αγάπη που λες ότι υπάρχει, αν δενατε και σεξουαλικα , δεν θα υπήρχε πρόβλημα, θα έβγαινε αυθόρμητα. Εγώ αυτό που δεν μπορώ να τα καταλάβω είναι γιατί πρέπει να έχεις την ασφάλεια ενός άντρα. Μόνη σου δεν μπορείς να τα καταφέρεις, πρέπει οπωσδήποτε κάπου να στηρίζεσαι; Είμαι σίγουρη πως αν ένιωθες ασφάλεια με τον τύπο που σου έχει πάρει τα μυαλά και σου έταζε σχέση και γάμο δεν θα είχες κανένα δίλημμα τώρα, θα είχες φύγει από… Διαβάστε περισσότερα »