Ξέρω από την αρχή πως θα ακουστώ από γελοία ως τρελή, όμως αυτό που μου συμβαίνει είναι παράνοια και προέκυψε τελείως παράδοξα.
Είδα στον ύπνο μου ότι μιλούσα με τον πρώτο άντρα που έκανα σχέση, σχεδόν 30 χρόνια πριν...και με τον οποίο δεν έχω καμιά επικοινωνία. Και μου ήρθε μια ακαταμάχητη διάθεση να μάθω νέα του.
Ξέρω που ζει και που δουλεύει αλλά τίποτα για την προσωπική του ζωή. Ο ίδιος δεν είναι ενεργός στα κοινωνικά δίκτυα. Χωρίσαμε σχεδόν προγραμματισμένα…Για να καταλάβετε τι εννοώ ..εγώ ήμουν υπάλληλος προσωρινά και υποχρεωτικά για 2 χρόνια στην απομακρυσμένη επαρχία όπου ζει εκείνος ακόμα, πρώτη φορά μόνη μακριά από το σπίτι μου.
Ήταν σίγουρο ότι θα έφευγα μόλις τελείωνε η θητεία μου. Ήμασταν ενήλικοι, συνομήλικοι, ελεύθεροι κι οι δυο, ήταν και για τους δυο μας η πρώτη ερωτική σχέση, δεν υπήρχε εμπόδιο ανάμεσα μας εκτός από την τεράστια διαφορά στο μορφωτικό επίπεδο και τον τρόπο που είχαμε ζήσει ως τότε…Όσο άσχημο κι αν ακούγεται του είχα ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή πως η σχέση μας θα τελείωνε όταν θα έφευγα, γιατί ήθελα να είμαι ειλικρινής απέναντι του, και το είχε δεχτεί…
Είχα προσπαθήσει σκληρά να κρατήσω τη σχέση μας κρυφή, δεν συμπεριφερόμασταν ποτέ σαν ζευγάρι δημόσια (και λόγω της δουλειάς μου), όχι βέβαια ότι δεν μαθεύτηκε μετά από λίγο καιρό σε ένα τόσο μικρό μέρος…Δεν ξέρω καν αν αντιμετώπισε ειρωνεία και κακία από τον περίγυρο του όταν τελικά έφυγα, αλλά είναι πιθανό. Δεν ξέρω αν θα με ακολουθούσε αν του το είχα ζητήσει…δεν του το ζήτησα γιατί δεν μπορούσα να τον φανταστώ στον κύκλο μου και στην οικογένεια μου, ο πατέρας μου θα πάθαινε εγκεφαλικό τότε αν το μάθαινε…παραδέχομαι ότι τον θεωρούσα λίγο – κατηγορήστε με αλλά έτσι είναι…Όταν έφυγα προσπαθήσαμε για λίγο να κρατήσουμε τη σχέση από απόσταση, βρεθήκαμε μια δυο φορές αλλά τελικά σταματήσαμε να επικοινωνούμε.
Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιος άφησε πρώτος ποιον.. σίγουρα όμως δεν προσπάθησε να με κρατήσει, κι ενώ ξέρω πως αυτό μπορεί και να δείχνει μόνο αξιοπρέπεια και σεβασμό για τα όρια που είχα θέσει εγώ κι όχι εκείνος, το γεγονός ότι δεν επικοινώνησε ποτέ ξανά μαζί μου δεν έπαψε ποτέ να με πληγώνει.., και ταυτόχρονα να με αποτρέπει από την ιδέα να επικοινωνήσω εγώ. Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ή ήθελα να με παρακαλέσει, έλπιζα όμως να με διεκδικήσει. Αυτός ο -φαινομενικά τουλάχιστον- εύκολος τρόπος με τον οποίο βγήκε από τη σχέση μας με έκανε πολλές φορές να αναρωτηθώ αν όντως με ήθελε ποτέ πραγματικά ή αν ήμουν απλώς μια επιλογή ανάγκης λόγω έλλειψης εναλλακτικής …βέβαια υπήρχε πάντα ο αντίλογος μέσα μου ότι απλώς τηρούσε αυτό που εγώ του είχα ζητήσει στην αρχή της σχέσης..
Ακόμα κι έτσι για χρόνια σκεφτόμουν περιστασιακά το σενάριο να τα παρατήσω όλα και να γυρίσω σε κείνον, δεν είχα αλλάξει όμως άποψη για την ασυμβατότητα μας, κι ούτε ήθελα να γυρίσω και να ξαναφύγω αν το μετάνιωνα (δεν είχα πια και κανένα δεδομένο από την πλευρά του) κι έτσι εννοείται πως δεν το έκανα..Κάποια στιγμή, πολύ αργότερα,συνάντησα τον σύζυγο μου με τον οποίο ταιριάζουμε και είμαστε καλά μαζί εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτό το διάστημα ο σύζυγος μου λείπει για επαγγελματικούς λόγους και χαίρομαι γιατί δεν θα μπορούσα να του εξηγήσω τι μου συμβαίνει…Τι ακριβώς μου συμβαίνει; ψάχνοντας μετά το όνειρο να βρω έστω κάτι σχετικό με κείνον στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε ένα βίντεο που δεν είχα ξαναδεί ποτέ από μια γιορτή από εκείνη την εποχή, και τον ξαναείδα όπως ήταν τότε νέος κι όμορφος, κι είδα και τον εαυτό μου νέα κι όμορφη, και ξαφνικά σαν να έσβησε ο χρόνος κι όσα μεσολάβησαν κι ένιωσα όπως τότε…
Όλα στο μυαλό μου είναι, το ξέρω. Θα μπορούσα ίσως να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά να μάθω τι; ότι δεν ήθελε πια ποτέ ξανά επικοινωνία μαζί μου; ότι τον πλήγωσα και με θυμάται με πικρία; ότι με ξεπέρασε και παντρεύτηκε κι έχει πχ 4 παιδιά; ή ότι δεν με ξέχασε ποτέ κι έμεινε μόνος; δεν ξέρω ποια αλήθεια θα μου ήταν πιο επώδυνη…με το μυαλό εύχομαι να έχει προχωρήσει και να είναι ευτυχισμένος, άλλωστε κι εγώ προχώρησα, αλλά η ψυχή μου θα ήθελε να ακούσει πως με περιμένει ακόμα, μου είχε κάποτε πει πως δεν θα παντρευτεί ποτέ αφού δε μπορούσε να παντρευτεί εμένα…Αλλά ακόμα κι αν με περίμενε και μου το έλεγε, τι θα έκανα, θα άφηνα την οικογένεια μου και θα πλήγωνα όλους τους άλλους γύρω μου;
Όταν δεν είχα καν τη δύναμη και την επιθυμία να υπερβώ τις κοινωνικές προκαταλήψεις τότε που είχα δικαίωμα να το κάνω; Θα ήθελα μόνο να μπορούσα να του πω πως δεν τον ξέχασα ποτέ, πως με τον τρόπο μου τον αγαπάω και θα τον αγαπάω πάντα, πως όσα ζήσαμε μαζί είναι ότι πιο τρυφερό έχω να θυμάμαι στη ζωή μου, και πως θα ήθελα να νιώθει κι εκείνος έτσι…
Πως γίνεται ίσως να αγαπιόμαστε και να μην είμαστε μαζί…και πως μπορούμε ν’αγαπάμε ταυτόχρονα πιο πολλούς από έναν ανθρώπους στη ζωή μας. Κι ίσως -μόνο για μια φορά- θα ήθελα να μπορούσα να βρεθώ ξανά στην αγκαλιά του….Όμως λίγες μέρες πριν δεν σκεφτόμουν τίποτα από αυτά- όχι μ’αυτόν τον τρόπο και την ένταση- το όνειρο και το βίντεο τα πυροδότησαν…
Δεν ξέρω, ίσως είναι μόνο νοσταλγία για τη νιότη που έφυγε, ίσως τρελαίνομαι…Αλλά δεν χρειάζομαι αυτό το δράμα, αυτόν τον πόνο στη ζωή μου τώρα… Φοβάμαι μήπως ξεκινήσει κανένα επεισόδιο κατάθλιψης από όλο αυτό γιατί περνάνε οι μέρες και η συναισθηματική μου ένταση δεν μειώνεται…
Δεν περιμένω κάποια συμβουλή, μόνο να μου πει κάποιος αν έχει ζήσει κάτι ανάλογο, να μου πει κάποιος πως με καταλαβαίνει….
ΑΠΟ ΤΗΝ – Vergissmeinnicht
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θέλω να διορθώσω κάτι γιατι ίσως δεν το διατύπωσα πολύ καλά…Δεν του είπα ποτέ ότι όταν φύγω πρέπει να χωρίσουμε υποχρεωτικά, αυτό που του είχα πει είναι πως πρέπει να ξέρει ότι σίγουρα καποια στιγμή θα φύγω . Ήταν κάτι που θα συνέβαινε υποχρεωτικά λόγω της δουλειας μου. Θεωρούσα όμως οτι το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο .Ούτε του είπα ποτέ πως τον θεωρούσα λίγο, δεν τον υποτιμουσα , ούτε πίστευα πως σαν άνθρωπος αξιζε λιγότερο από μένα. Ηταν καθαρά θέμα φαίνεσθαι , τι θα σκεφτούν οι άλλοι, η οικογενεια , οι συνάδελφοι μου,αυτό εννοώ τον θεωρούσα λίγο…., την διαφορά στα… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνουμε.
Είσαι τυχερή, που το έζησες.
Για κάποιους λόγους δεν προχώρησε.
Δεν οφείλεται αποκλειστικά σε δικές σου αποφάσεις.
Ας είναι η αφορμή, να ανάψει η σπίθα στη σχέση με τον άντρα σου.
Το κάνετε χειρότερο με την διεκδίκηση.
Και αφού το φαίνεσθαι σας απασχολούσε κάτι θα κατάλαβε,μην τους θεωρούμε και μαλ@κες.
α) Κάτι δεν σε ευχαριστεί και δεν σε ικανοποιεί στην τωρινή σου ζωή και βάζεις το μυαλό σου να πλάθει ρομάντζα και χαζομάρες και να ξεφύγει απο το πραγματικό πρόβλημα.
β) Και του εβαλες ημερομηνία λήξης (για όποιο λόγο) και τον υποτίμησες για το φαίνεσθαι και το τι θα πουν οι αλλοι για τος διαφορές σας. Η διόρθωση που έστειλες δεν αλλάζει κάτι ως προς την ουσία.
γ) η επιθυμία μας να μας διεκδικεί αυτός που εμείς απορρίψαμε είναι κακομαθησιά.
Η υποτίμηση δεν κρύβεται όσο κι αν το προσπαθούμε. Είχες βγάλει ημερομηνία ληξης για τη σχέση (αχρείαστο, προφανώς το ήξερε ότι θα φύγεις) και τον έβλεπες ως κατώτερο έστω κι αν δεν το είχες εκφράσει με λόγια, ο άλλος σίγουρα το έπιανε. Αν θέλουμε κάποιον αδιαφορούμε για το τι θα πουν οι άλλοι. Γιατί να σε διεκδικήσει; Τι θα άλλαζε; Υπέρμετρος εγωισμός μου κάνει αυτό.
Το ζήτημα δεν είναι αν ήταν “λίγος” για το κοινωνικό σας περιβάλλον, το ζήτημα είναι ότι τον θεωρούσατε εσείς “λίγο” και, μάλιστα, του συμπεριφερόσασταν με βάση αυτήν την παραδοχή. Επιτρέψτε μου να σας πω το ότι επικαλείστε τη γνώμη του περιβάλλοντος για να δικαιολογήσετε την αντιμετώπιση απέναντί του, μόνο ως πρόσχημα έχει νόημα για να αποφύγετε να εξετάσετε τη δική σας προσέγγιση (και λειτουργία). Δεν έχει σημασία δηλαδή. Επειδή ο συγκεκριμένος ΔΕΝ υπάρχει στη ζωή σας, η παρουσία του είναι μόνο συμβολική. Και αυτό που σας στεναχωρεί είναι ότι με τη στάση του, ανέδειξε το προβληματικό της αντίληψής σας για… Διαβάστε περισσότερα »
Και παλι επιβεβαίωση ψάχνεις. Και νσι δεν τον θεωρούσες ισότιμο εφόσον ντρεποσουν για εκείνον. Θα γύριζες αν σε διεκδικούσε? Θα τον πήγαινες να γνωρίσει την οικογένεια ή τους φίλους σου? Θα κυκλοφορούσες μαζί του άνετα? Όχι. Τότε πολύ καλά εκανε και το έκοψε γιατι παλι εκείνος θα πληγωνόταν.
Δεν εχει σχεση με εκεινον ολο αυτο. Αν φοβασαι για καταθλιψη, απευθυνσου σε εναν ειδικο, ισως ετσι βρεις και την αιτια πισω απο ολο αυτο. Γνωμη μου παντως να μην ψαξεις να τον βρεις τωρα, εκτος του οτι θα απογοητευτεις, ισως χασεις και τη φαντασιωση που εχεις αναγκη αυτη τη στιγμη.
Εγω λέω να του στείλεις ένα μύνημα να δεις τί κάνει και πως είναι. Δε χρειάζεσαι την καθεμιά και τον καθένα απο δω να σου λέει το μακρύ και το κοντό του. Είναι μια προσωπική ιστορία δική σας, παλιά, τρυφερή, δύσκολα θα την καταλάβει ένας τρίτος που διαβάζει τη στήλη. Δε μπορείς να ξέρεις τί έγινε και δεν επικοινώνησε τότε ή πώς βιώσε τον χωρισμό σας μετά. Η πραγματικότητα μπορεί να είναι απο απόλυτα κυνική εως αδιανόητα ρομαντική. Επομένως γράψε του και μη ρωτάς παραέξω. Θα συμφωνήσω όμως με το σχόλιο για τη κατάθλιψη. Αν πιστεύεις ότι θα πάθεις επεισόδιο,… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι σε καταλαβαίνω, αλλά γύρισε πλευρό και δες άλλο όνειρο……
Εγω νιώθω σας λείπει η νιότη, η ξεγνοιασιά η εποχή εκείνη γενικά. Και επίσης πιστεύω ρομαντικοποιειτε την κατάσταση.
Γιατί να σε διεκδικήσει, να σε ψάξει, να σε κυνηγήσει. Του είχες ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι είναι λίγος για κάτι παραπάνω και είχατε ημερομηνία λήξης
Τα όνειρα έχουν αυτήν την μοναδική ικανότητα να παρακάμπτουν τις λογικές μας άμυνες.
Περισσότερο αναπολείτε τα χρόνια της νεότητας.
(υπήρχε ασυμβατότητα,δεν με διεκδίκησε).
Λίγο μου κλώτσησαν έως πολύ.
Νομίζω πως για όλα αυτά που σκέφτεσαι τώρα φταίνε οι τύψεις σου για τον τρόπο που του φερθηκες και ο εγωισμός σου που δε σε κυνήγησε. Δεν ξέρω, εμένα οι άνθρωποι που τα θέλουν όλα δικά τους κάπως με εκνευρίζουν. Ήθελες και να του φερθείς άσχημα και να τον ταπεινώσεις (σίγουρα καταλαβαίνε πως τον υποτιμάς, δεν κρύβονται αυτά) και να τρέξει πίσω σου παρακαλώντας και να σε κυνηγήσει. Αναρωτιέμαι ποια ήταν αυτή η τόσο μεγάλη διαφορά επιπέδου. Δεν νομίζω να είσαι γαλαζοαίματη κι αυτός κοινός θνητός ή η κόρη της Λατση κι αυτός φτωχαδάκι. Το πιθανότερο ότι ήσουν απλως δημόσιος… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά εδω λέει πως προσπάθησε με κάθε τρόπο να κρατησει τη σχέση κρυφή, που τι να σου πω, αν δεν είναι αυτή δεσμοφύλακας και εκείνος κατάδικος δεν μπορω να βρω το λόγο.
Ίσως ήταν καθηγήτρια ή δικαστικος σε μικρή επαρχία και ήθελε να αποφύγει κουτσομπολιά. Αυτό να το καταλάβω. Πολλοί προσέχουν σε τέτοια μέρη. Αλλά το ότι τον θεωρούσε και κατώτερο της και τι θα έλεγαν οι δικοί της αν το μάθαιναν, όχι.
Αυυο. Ακομα κι αν θέλουμε να κρύψουμε μια σχέση απο το επαγγελματικό περιβάλλον και την τοπική κοινωνία δεν την κρατάμε κρυφή απο φίλους ή απο αγαπημένους μας ανθρώπους.
Ναι εντάξει, αλλα εμενα δεν με πείθει οτι θα ειχε και την ιδια σταση στα κουτσομπολιά αν ο αλλος ηταν του «επιπεδου» της.
Καλά σίγουρα έπαιζε ρόλο κι αυτό.
Γιατρος και ασθενης;
Γιατί απαγορεύεται;
Φυσικα.
Στάθηκα στο “αν όντως με ήθελε ποτέ πραγματικά ή αν ήμουν απλώς μια επιλογή ανάγκης λόγω έλλειψης εναλλακτικής”. Από την περιγραφή της κατάστασης κατάλαβα ότι για εσένα ήταν λύση ανάγκης ο “λίγος” πρώην σου και ήταν και αξιοπρεπής που δεν σε ξαναενόχλησε μετά το βέτο που άσκησες για τον χωρισμό.
Ξανακοιμήσου καλύτερα και δες άλλο όνειρο…
Δεν περνάς καλά στο σήμερα, γι’ αυτό αναμοχλεύεις και ρομαντικοποιείς τόσο έντονα τα παλιά. Άλλη σχέση έκανες μετά πριν τον άντρα σου ή αυτός που σκέφτεσαι ήταν ο μοναδικός; Μια μελαγχολία ή μια νοσταλγία να σε πιάσει είναι νορμάλ, σε όλους θα συμβεί, αλλά νομίζω αυτό το τόσο έντονο συναίσθημα που περιγράφεις είναι ανάγκη για απόδραση από το τώρα.
Για ποιο λόγο να σε διεκδικήσει εφόσον εξαρχής του είπες οτι η σχέση σας εχει ημερομηνία λήξης και κυρίως τον υποτιμούσες και τον θεωρούσες κατώτερο? Δική σου επιλογή ηταν, ο άνθρωπος το σεβάστηκε, δεν οφείλει να σου χαϊδεύει και τον εγωισμό σου.
Αγαπητή μου σαν να διάβασα ακριβώς την ιστορία μου. Μην το κάνεις. Μείνε στο όνειρο. Στην ανάμνηση. Αυτό έχεις ανάγκη. Η πραγματικότητα είναι άλλη. Κράτα το μέσα σου κομμάτι της ζωής σου. Σε φιλώ
Δες πρώτα μια πρόσφατη φωτογραφία του, έστω και μακρινή, και 99% θα σου περάσουν όλα.
Αυτό δεν λέει κάτι γιατί μπορεί να είναι πιπίλα και να έχουμε δράματα 😅