Έχω αυτή την ασθένεια που ονομάζεται κατάθλιψη, και για όλα αυτά τα χρόνια νόμιζα ότι ήμουν εγώ.
Έχω αυτή την ασθένεια που δεν σε αφήνει να αγαπήσεις τον εαυτό σου, που σε αφήνει χωρίς κίνητρο και κενό.
Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια είναι να φτάσεις στο σημείο όπου μπορείς να την αναγνωρίσεις – όπου εξαλείφεις όλο τον περιττό θόρυβο και συνειδητοποιείς ότι είσαι μόνο εσύ και η ασθένειά σου.
Χρειάστηκε πολύ «καθάρισμα», γιατί όταν την έχεις, προσθέτεις θόρυβο. Προσπαθείς να την καλύψεις. Είσαι μπερδεμένος και δεν ξέρεις πώς να το χειριστείς.
Αλλά μετά από όλο αυτόν τον αγώνα μεταξύ του εαυτού σου και των αμφιβολιών σου, μια στιγμή αληθινής ελπίδας είναι μια μεγάλη ανταμοιβή – και μαζί της έρχεται η αίσθηση ότι όλα τελικά μπαίνουν στη θέση τους, αργά αλλά σταθερά.
Νομίζω πως ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της καταθλιψης είναι να αποδεχτείς πόσα έχασες εξαιτίας της..
ΑΠΟ ΤΗΝ – butterfly
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν πειράζει αν έχασες λίγα ή πολλά εξαιτίας της. Για να σου συνέβη κάποιος λόγος θα υπήρχε. Κάποιο έλλειμμα που σου ξύπνησε η συνειδητοποίηση ότι κάπου νιώθεις ανεπαρκής. Έτσι είναι. Όλα τελικά μπαίνουν στη θέση τους αργά αργά. Ναι χρειάζεται και το καθάρισμα όπως λες. Χρειάζεται να πάρεις μια απόσταση από το αυτό το “εγώ” το κακομαθημένο, που αναζητά προσοχή, που νομίζει ότι κάτι έχει, που ζηλεύει, που θρηνεί, που σε αρρωσταίνει. Αλήθεια οι άνθρωποι που ζούνε σε πόλεμο, που είναι άρρωστοι σωματικά, που έχασαν παιδί, που δεν έχουν σπίτι και φαγητό στο τραπέζι τους τι πρέπει να έχουν; Εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Been there. Αν σου πω πως είμαι ευγνώμων στο σύμπαν που πέρασα μέσα από αυτό το τούνελ,γιατί με έβγαλε σε ένα δρόμο που με οδήγησε στο φως,στην εσωτερική γαλήνη,στην αρμονική με τους άλλους συνύπαρξη,στην ήρεμη σχέση με την ιστορία της ζωής μου,θα με πιστέψεις;;
Έτσι είναι..
Έτσι είναι.
Καλό δρόμο προς το φως.
But Hemingway’s most important demand comes in the final sentence: “When you get the damned hurt, use it, do not cheat with it.” To use the hurt is to transform it, to work it through the discipline of craft until it speaks not only for the self but for others who share the condition of being human. To cheat with it would be to indulge in mere self-expression, to lean on the easy drama of suffering without undertaking the harder labor of turning it into insight. This is the alchemy of art at its most uncompromising. Pain is the unrefined… Διαβάστε περισσότερα »
Συχνά είναι πολύ δύσκολο να υπομείνουμε τα δάκρυα που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε.
Η ζωή όμως αρχίζει πάλι στην άλλη πλευρά της απελπισίας.
Βάλε τα δυνατά σου να έρθεις στο παρόν για να ισορροπήσεις διανοητικά! Μην καταπιέσεις τα συναισθήματα σου , αξιοποίησε τα , ειδάλλως θα σε πνίξουν.
Όλα οσα έχασες θα επιστρέψουν σε άλλη μορφή αρκεί να συνεχίζεις!
Πάντα να προχωράς!
Καλή δύναμη 🙂
Εχεις μεγαλο δικιο! Ταυτοχρονα, το να σκεφτεσαι αυτα που εχασες κρυβει επιθυμια, και την επιθυμια αν την αγκαλιασουμε και την ακουμε, ακομα κι οταν δεν κανουμε κατι μεγαλο, μας κανει σιγα σιγα να ονειρευομαστε… Και σιγα σιγα να απλωνουμε τα χερια μας προς τα εκει. Οι αλλαγες δεν ειναι παντα ραγδαιες, το ιδιο και η αναρρωση. <3