Γεια σας.
Οταν ημουν 14 χρονων (πριν απο 30 χρονια) πεθανε η γιαγια μου ( η μητερα της μητερας μου).
Εγινε η διαγνωση για καρκινο και μετα απο 1 μηνα πεθανε. Οταν καταλαβε οτι δεν θα εβγαινε ζωντανη απο το νοσοκομειο, ειπε στη μητερα μου οτι 1 απο τα κτηματα της το χαριζει σε μενα επειδη ειχα το ονομα της. Δεν ειχε κανει διαθηκη.
Στη συνεχεια πηγε η μητερα μου με τα αδερφια της σε συμβολαιογραφο για τα κληρονομικα. Το κτημα που μου χαρισε η γιαγια γραφτηκε στο ονομα της μητερας μου. Απο τα 30 και μετα περναω σοβαρες οικονομικες δυσκολιες, ειμαι πολυ πιεσμενη. Αν ηταν στο ονομα μου το κτημα, θα το πουλαγα και θα επαιρνα πολυ μεγαλη ανασα.
Τα τελευταια 5 χρονια λεω στη μητερα μου να μου το μεταβιβασει και να το πουλησω γιατι με πιεζουν οι καταστασεις.
Εκεινη απανταει οτι θα το δωσει σε οποιο παιδι την κοιταξει στα γεραματα (εχω εναν αδερφο που ζει 500 χιλιομετρα μακρια, ενω εγω ζω μαζι της), δηλαδη με εκβιαζει, οτι αν με αναλαβεις οταν ερθει η ωρα θα σου το δωσω και παραβλεπει το γεγονος οτι ηταν επιθυμια της γιαγιας μου.
Επειδη σεβομαι τους γονεις ειχα δεδομενο οτι θα την φροντισω μελλοντικα. Το μονο που ηθελα ηταν να εισπραττω αγαπη και κατανοηση απο την μερια της. Εφοσον με βλεπει να ” υποφερω’ οικονομικα και να μην την αγγιζει ο πονος μου, σκεφτομαι να την κανω να νιωσει οπως νιωθω.
Να φυγω σε αλλη πολη, να μην ασχοληθω ξανα μαζι της για να δει πως ειναι να ζεις μεσα στην ανασφαλεια και το αγχος. Αν φυγω, δεν της μενει κανενας. Με τον πατερα μου εχουν χωρισει πολλα χρονια και ειναι εχθροι.
Με εχει θυμωσει ο εκβιασμος της. Εγω ειχα ολη την καλη διαθεση και προθεση να ειμαι διπλα της και να την στηριζω στα δυσκολα, απλα ηθελα να μπει κι αυτη στη θεση μου, να με νιωσει. Μια ζωη εχουμε, γιατι να ζω με τετοια πιεση; Στο κατω κατω, η γιαγια για μενα το προοριζε. Δεν της ειπε παρε το δικο σου και εκβιαζε τους.
Ειλικρινα, ειμαι ετοιμη να φυγω μακρια και να της πω χαρισε το στον αδερφο μου, μου στερησες το κτημα της γιαγιας, θα σου στερησω την παρουσια μου. Εν τω μεταξυ, ο αδερφος μου με τη γυναικα του, περα απο το γεγονος οτι ζουν μακρια, η νυφη μου δεν ασχολειται με τους γονεις της, τους εχει φορτωσει στα 2 αδερφια της, ειναι τυπος που ζει χαλαρα και χωρις πρεπει.
Θα μου πεις, ετσι οπως το λες αυξανονται οι πιθανοτητες για να σου το γραψει στο τελος. Ξερεις ομως ποιο ειναι το θεμα; Οτι εχει εγγονη με το ονομα της και την ειχα ακουσει κρυφα να μιλαει στο τηλεφωνο με τη γυναικα του αδερφου μου και να λεει “το κτημα θα το γραψω στην κορη σου που εχει το ονομα μου”.
Οταν εκλεισε το τηλεφωνο και της ειπα οτι εμενα με εκβιαζει ενω εχει παρει την αποφαση της, μου απαντησε οτι ετσι το ειπε, οτι η διαθηκη ανοιγει μετα θανατον και οτι κατοπιν αυτου που θα την βρουν για να της ζητησουν εξηγησεις. Μετα απο αυτο καταλαβα ποσο υπουλη ειναι.
Υποθετω οτι στην πραγματικοτητα σκεφτεται “θα εκβιασω την κορη μου για να με κοιταξει και θα το χαρισω στην κορη του γιου μου, μετα ας χτυπιεται η κορη μου οσο θελει, δεν θα βλεπω, δεν θα ακουω, δεν θα μιλαω”.
Εκμεταλλευεται καταστασεις. Ας δουλευε να αγοραζε ενα κτημα να της το χαρισει της εγγονας της, οπως εκανε η γιαγια μου. Γιατι μου το παιρνει απο τα χερια; Γιατι δεν μιλαει εκβιαστικα και προς το γιο και τη νυφη της; Αυτο θα κανει, θα μου φερθει υπουλα. Την ξερω. Θελει να παρει τον τιτλο της καλης γιαγιας και να συζητηθει στο σοι της νυφης.
Εγω, βλεπεις, δεν εχω παιδια οποτε δεν θα συζητηθει οτι η γιαγια μας χαρισε κτημα. Ισως, σκεφτεστε, οτι σιγα, ποση αξια εχει ενα κτημα και γινεται τοση συζητηση και θα πω πως για καποιους και το 1 ευρω ειναι πολυ σημαντικο.
Και περα απο αυτο, το θεωρω μεγαλη αδικια αυτο που σκοπευει να κανει, με πληγωνει πολυ η συμπεριφορα της. Φταιω να την εγκαταλειψω και την στειλω στο γιο και στη νυφη της να πεθανει πριν την ωρα της;
Η εγγονη ειναι 7 χρονων και η μητερα μου 74. Ειμαι ειλικρινης και πονοψυχος ανθρωπος, θα φροντισω τον γονιο επειδη τον αγαπαω και επειδη παιρνω αγαπη, οχι επειδη δεχομαι εκβιασμο.
Στην προκειμενη περιπτωση δεν λαμβανω αγαπη, δεν μπαινει στη θεση μου, κοιταζει την παρτη της. Θελω να την πονεσω κι εγω.
Με ενδιαφερει πολυ η γνωμη σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αδικημενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πάρε παράδειγμα τη νύφη σου. Όχι μόνο παράδειγμα. Εικόνισμα να την κάνεις. Με την οικογένεια σου δεν έχετε χτίσει δεσμούς. Και μη το δένεις ότι η γιαγιά σου ήθελε να το πάρεις εσύ. Μπορεί να στο είπε έτσι για να την αγαπάς. Μπορεί η ίδια να εκβίαζε τη μάνα σου με το κτήμα για να την κοιτάξει. Μπορεί στον αδερφό σου να έλεγε αλλα για να την θυμάται. Αν ήθελε να πάει σε εσένα θα στο είχε γράψει. Ή θα έκανε μια διαθήκη που πραγματικά είναι μια πολύ απλή διαδικασία , μιας και η μαμά μου έχει κάνει και ήμουν… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ σκέφτηκα ότι η μαμά της είπε την ίδια ατάκα που της είπε και η γιαγιά της και δεν μου φάνηκε τυχαίο. Στην τελική τα λόγια χωρίς πράξεις δεν έχουν καμία σημασία.
Η μαμά μου που είναι σίγουρη ότι όταν γεράσει θα τη φροντίσουμε και δεν έχει ανασφάλειες μας τα έχει γράψει από τώρα. Σε εμένα μεταβίβασε το 50% ενός διαμερίσματος ( των παππούδων) και στην αδερφή μου έχει κάνει διαθήκη το δικό της. Και αυτό γιατί η αδερφή μου δε το ήθελε από τώρα γιατί είναι πολίτης( έχει πάρει και την υπηκοότητα )εξωτερικού και θα έμπλεκε με τις εφορίες αν είχε περιουσία εδώ. Επιπλέον στη διαθήκη της η μαμά μου έχει αφήσει και όλη την οικοσυσκευη στην αδερφή μου , ώστε να μπορεί να το αξιοποιήσει επιπλωμένο όταν θα έρθει στα… Διαβάστε περισσότερα »
Γραφούσα, συμφωνώ με ό,τι έχει γράψει η λιονταρίνα. Η ατάκα της γιαγιάς σου που ειπώθηκε σε πολλούς μοιάζει να την είπε για να την αγαπάς, για να την βοηθήσεις και για άλλα χίλια δυο. Οι ηλικιωμένοι, κυρίως οι θρησκευόμενοι, τα λένε αυτά προκειμένου να τους κάνουν κάθε τόσο τα μνημόσυνα, να το έχεις κι αυτό στο μυαλό σου. Αν ήθελε γλυκιά μου να το πάρεις εσύ, εφόσον ήξερε ότι θα πεθάνει, θα το είχε διευθετήσει και δεν θα ήταν κουβέντα του αέρα. Με τον αέρα δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα απολύτως, νομικά! Τώρα, σε δικές μου περιπτώσεις. Η μία γιαγιά… Διαβάστε περισσότερα »
Να ρωτήσω κάτι βρε παιδιά από περιέργεια..απ’ όσο ξέρω η πλειοψηφία έχει γηροκομησει γονείς πληρώνοντας νοσοκομα..πόσα χρόνια διαρκεί όλο αυτό; ακούγεται λίγο μακάβρια η ερώτηση,αλλά απ’ την στιγμή που δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί ένας άνθρωπος έως τον θάνατο του κατά μέσο όρο πόσα χρόνια είναι;
Αν και δεν πιάνω καλά την ερώτηση, δε θα σταθώ στο να την κρίνω. Θα σου πω βιωματικά τι έχω καταλάβει μιας και είμαι στην ηλικία όπου μεγαλύτεροι άνθρωποι γύρω μου , χρειάστηκαν , χρειάζονται και θα χρειαστούν βοήθεια στο μέλλον Δεν υπάρχει σαφης απάντηση σε αυτό που ρωτάς. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Την ασθένεια, το χαρακτήρα και τις αντοχές του ασθενή, την οικογένεια, τη βοήθεια που θα παρασχεθεί. Η γιαγιά μου για παράδειγμα. Η γιαγιά μου , μητέρα της μητέρας μου, ήταν ένας άνθρωπος που μεγάλωσε τα εγγόνια της, μαγείρευε για όλους μας , μας έραβε, πάντα εκεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Απο λιγες μέρες μέχρι αρκετά χρόνια. Μπορεί κάποιος να είναι κατάκοιτος η να έχει δυσκολίες κτλ αλλά να ζήσει δεκαετίες έτσι, κι άλλος να πεθάνει αύριο.
Ε όχι και δεκαετίες.. υπερβολή αν κάποιος είναι κατάκοιτος..διάβασα πως στα γηροκομεία ζουν 2-5 χρόνια κατά μέσο όρο αλλά θα μου πεις εξαρτάται τις συνθήκες
Στη κουλτούρα των λαών του ευρωπαϊκού νότου έχουμε το συνήθειο να φροντίζουμε τους ηλικιωμένους γονείς μας οι ίδιοι. Στα γηροκομεία πάνε όσοι δεν έχουν ανθρώπους να τους φροντίσουν ή όταν η κατάσταση πάει στο απροχώρητο και η φροντίδα στο σπίτι είναι αδύνατη. Τα ελληνικά γηροκομεία έχουν όψη νοσοκομείου. Οπότε είναι λογικός αυτός ο μέσος όρος που αναφέρεις , χωρίς να το έχω βέβαια ψάξει να δω κατά πόσο είναι αληθινός. Όμως στις περιπτώσεις που ο ηλικιωμένος έχει φροντίδα σπίτι του και το γηροκομείο είναι η έσχατη λύση δε μπορεί να υπολογιστεί η διάρκεια της φροντίδας που έχει λάβει συνολικά. Εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρεις, το να μη μπορείς να εξυπηρετηθείς είναι σχετικό.
Κάποιοι γεννιούνται έτσι, σε κάποιους προκύπτει. Δεν είναι μόνον η γηροκόμηση.
Το τί μπορεί να προκύψει στον καθένα και το πότε έρχεται το τέλος είναι άγνωστα.
Συνήθως είναι τέτοια η γραμμή της ζωής που κάθε πράγμα είναι στον καιρό του.
( Έχεις δει το Coco ; )
Αδικημένη την οικογένεια δυστυχώς δεν μπορούμε να τη διαλέξουμε και με τα καλά της και τα κακά της it is what it is. Παρότι καταλαβαίνω ότι πράγματι το ψευδώνυμο σου έχει βάση, θα σου πρότεινα να πάρεις ως δεδομένο ότι το κτήμα δεν υπάρχει και να κοιτάξει να βρεις βιώσιμες λύσεις για να διευθετήσεις το οικονομικό σου πρόβλημα μόνη σου. Το να σταθείς στο ότι βιώνεις αδικία και να ελπίζεις ότι μπορεί και να σου γράψει- μπορεί και να μην σου γράψει το κτήμα η μητέρα σου δεν θα σε βοηθήσει κάπου πρακτικά συνέπως πορεύσου με ό,τι έχεις. Αν θα… Διαβάστε περισσότερα »
Παρόμοιες σκέψεις έχω και εγώ. Καλό είναι να μη στηριζόμαστε σε πιθανές κληρονομιές που μπορεί ή όχι να λάβουμε.
Η μητέρα της όλο και κάποια θα βρει να την γηροκομήσει. Πολλές θείες του άντρα μου απέκτησαν περιουσίες έτσι, φροντίζοντας ηλικιωμένες που τις έγραψαν στη διαθήκη τους. Θα τον βρει τον δρόμο της, όπως και όλοι πρέπει να κάνουμε σε αυτή τη ζωή.
Κατ’ εμέ είναι πολύ κρίμα να υπάρχουν τέτοιες σχέσεις ανάμεσα στην άμεση οικογένεια, αλλά δυστυχώς όσο υπάρχουν αντιλήψεις περί πρωτότοκων, κοριτσιών-παιδιών και λήψης ονομάτων για περαιτέρω προνόμια θα επικρατεί πελατειακή σχέση και ανταγωνισμός μεταξύ των μελών.
Έχω ζήσει και χειρότερα σκηνικά από αυτό, οπότε δεν μου κάνει εντύπωση. Για αυτό λέω πως είναι καλό να πατάμε στα πόδια μας και να μην περιμένουμε να μας σώσει κάποιος συγγενής.
Πραγματικά, η νύφη της κάνει την καλύτερη δουλειά που δεν ασχολείται.
Είναι συνηθισμένο σε πολλές οικογένειες αυτό που περιγράφεις, Αδικημένη. Άνθρωποι χωρίς μπέσα υπάρχουν σχεδόν σε κάθε σπίτι. Κοίτα τον εαυτό σου και κάνε αυτό που είναι καλύτερο για σένα π.χ. να βρεις μια δουλειά με περισσότερα χρήματα. Το κτήμα πες πως δεν υπάρχει. Μην βασίζεσαι σ’ αυτό, όπως σου λέει και η Anna rzk. Ούτε η μάνα σου θα αλλάξει χαρακτήρα. Πάντα τον εαυτό της θα βάζει πάνω απ’ όλους. Για τη δική σου ψυχική υγεία θα ήταν καλό να σταματήσεις να μένεις στο ίδιο σπίτι. Αν το να βρεις μια καλύτερη δουλειά, σημαίνει να πας σε άλλη πόλη, να… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς έτσι. Η γραφουσα να κάνει το καλύτερο για τον εαυτό της ,να στηριχθεί στα πόδια της κι ας μην είναι κοντά στη μάνα της, κι αν θέλει να φροντίσει τη μάνα της ας το κάνει για τη συνείδηση της κι όχι για το κτήμα. Η μάνα έτσι έμαθε, ετσι κάνει προφανώς ,ζει με τη ανασφάλεια της φροντίδας. Είχαμε παρόμοιο θέμα στην οικογένεια, οι γονείς του πατέρα μου τα άφησαν σχεδόν όλα στον (αλκοολικό , εγωιστή και νευρασθενικο ) αδερφό του για να τους κοιτάξει (η γυναίκα του, ο ίδιος μόνο δουλειά ,ποτό και ψάρεμα ηξερε,) . Στο τέλος έμειναν… Διαβάστε περισσότερα »
Φύγετε! Οι γέροι που εκβιάζουν- και είναι πολλοι- είναι ανάξιοι της προσοχής μας. Φύγετε όχι απο εκδικηση αλλά γιατί δεν έχετε καλή μανα.Λυπαμαι,δεν είστε η μόνη!
Δηλαδή η μητέρα σου ξέρει ότι υποφέρεις οικονομικά κι εχεις προβλήματα, έχει ένα κτήμα που δεν το κάνει κάτι και ξέρει ότι θα σε βοηθήσει αν στο δώσει και δεν στο δίνει γιατί θέλει να σε εκβιάσει ώστε να τη φροντίσεις στα γεράματα. Ακόμα και αν δεν στο είχε τάξει η γιαγιά, πάλι δίκιο θα είχες. Δεν είναι ότι σου χρωστά το κτήμα για μένα, είναι ότι σε βλέπει να δοκιμάζεσαι και αδιαφορεί. Εγώ στη θέση σου θα το ξέγραφα και δε θα ασχολιόμουν ξανά μαζί της.
Πώς ακριβώς δοκιμάζεται; Τί είναι αυτά τα οικονομικά προβλήματα; αφού μένει μαζί με τη μητέρα της;
Η γράφουσα μιλά για σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και πως είναι πιεσμένη. Το ότι μένει μαζί με τη μάνα της δε σημαίνει πως τα οικονομικά της είναι καλα. Ίσα ίσα. Μπορεί να έχει χρέη, μπορεί να ξεκίνησε κάτι και να δανείστηκε, μπορεί να έχασε όλες τις οικονομίες της, δεν ξέρουμε.
Ναι, λογικά κάποιο χρέος από επιχείρηση.
Σε κάθε περίπτωση, δεν πουλάς έτσι ακίνητα.
Ασχέτως με τον εκβιασμό (που η πιο λάθος τακτική ενός ανθρώπου), οι γονείς δεν είναι υποχρεωμένοι να ξελασπωνουν και να βοηθάνε τα παιδιά τους, δεν ξέρεις δηλαδή αν κι η μάνα δυσκολεύεται. Δεν θα ήταν κι απίθανο δηλαδή οντως να γεράσει η μάνα, να μην τη φροντίζει κάνεις και να πρέπει να πληρώνει η ίδια για κάποιο άτομο. Το κτήμα άλλωστε είναι νομικά δικό της, δεν έχουν σημασία τα λόγια. Φυσικά όταν μπορείς και θέλεις βοηθάς. Εδώ όμως η δυναμική είναι διαφορετική. Όλοι σκέφτονται λίγο πολύ το συμφέρον τους, ακόμα κι η γραφουσα. Ακόμα κι η γιαγιά που το έταξε… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή μπορώ να δω πόσο πονάς και πιστεύω ότι το κτήμα είναι απλώς η αφορμή, εκ πείρας θα σου πω οτι ακόμα κι αν πονέσεις τη μαμά σου, ο δικός σου πόνος δεν θα φύγει. Είναι προτιμότερο να απομακρυνθείς (για κάποιο διάστημα έστω) από όλο αυτό και να επικεντρωθείς στο πώς μπορείς η ίδια να λύσεις τα προβληματα σου χωρίς τη στήριξη που δικαιωματικά ή μη περίμενες. Αυτό που περιμένεις απ τη μαμά σου μπορεί να μην το λάβεις ποτέ και πρέπει να ζήσεις με αυτή τη συνειδητοποίηση.
Να φύγετε μακριά δεν εκβιάζετε κανέναν,νομίζετε οτι εκβιάζετε.
Αποδεχτείτε την πραγματικότητα πρώτα και δείτε την ζωή σας αποστασιοποιημένη απο το σόι.
Φθείρετε την υγεία σας και είστε εγκλωβισμένη σε σκέψεις που δεν δίνουν λύση.
Πόσο δύσκολο είναι να θάψετε την υπόθεση “κτήμα”??
Η ζωή δεν είναι δίκαιη το έχουμε ξαναπεί.
Αδικημένη διάβασε προσεκτικά το γράμμα σου η γιαγια σου αφησε το κτήμα επειδη είχες το όνομα της κ η μαμα σου αναπαράγει ακριβώς το ίδιο. Εσυ γραφεις “γιατί μου το παίρνει απο τα χερια;;” Βρε πουλάκι μου δεν έχεις τιποτα στα χέρια σου. Έχεις λογια που ειπανε, υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν κ κυνικά σου ειπε η μαμα σου άμα πεθάνω που θα βρουν να μου ζητήσουν τον λόγο?? Δες λοιπόν ρεαλιστικά τη ωμή πραγματικότητα δεν έχεις τιποτα στα χέρια σου αλλά έχεις την δυνατότητα της επιλογής θα μείνεις να ξερογλειφεσαι το τυράκι στην φάκα ή θα φύγεις κ θα φτιάξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα να δεις… Δεν έχεις άδικο αλλά δεν έχεις και δίκιο. Τη γκάφα την έκανε η γιαγιά σου που είπε κάτι στον αέρα, χωρίς να σου μεταβιβάσει το σπίτι ή να το αναφέρει σε διαθήκη. Money talks, bullshit walks που λένε και στο χωριό μου. Οπότε βγάλε από το μυαλό σου ότι έχεις κάποιο δικαίωμα πάνω σε αυτό το κτήμα όσο ζει η μητέρα σου. Δεν έχεις και δεν είχες ποτέ. Οπότε, πάμε να το συζητήσουμε ως έχει. Δηλαδή η μητέρα σου δεν σου μεταβιβάζει ένα ακίνητο της γιατί θεωρεί ότι με αυτό θα σε κρατήσει στο χέρι ώστε να… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι γι’αυτό που σου συμβαίνει, το γνωρίζω από προσωπική πείρα ότι είναι απαίσιο να σε προδίδουν και να μη νοιάζονται για σένα οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι έπρεπε να σε αγαπούν περισσότερο, οι γονείς. Οι δικοί μου επωφελήθηκαν οικονομικά από μένα για πολλά χρόνια, και στο τέλος με πέταξαν στην άκρη χωρίς τίποτα, μόνο επειδή δεν υπάκουα πια στην αυστηρότητα τους και διεκδίκησα την ελευθερία μου. Κι εγώ όπως λες κι εσύ, το θεωρούσα δεδομένο ότι θα τους φροντίζω στα γεράματα αφιλοκερδώς, αλλά με αυτά που έκαναν με έχασαν για πάντα. Αυτό το είδος γονιών είναι πολύ κακό, γιατί ο… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ είμαι μαζί σου.